พรึ่บ!! พรึ่บ !! พรึ่บ !!
“ ลืมตาได้แล้ว “เยว่ซินเอ่ยขึ้น ที่ยังเห็นทั้งคู่ไม่ลืมตาเมื่อเข้ามาภายในมิติเเล้ว
“ว้าว…นี้ข้ากำลังฝันอยู่หรอ ทำไมมันสวยราวกับบนสรวงสรรค์ขนาดนี้” ซีซวนตกตะลึงกับภาพตรงหน้าตนที่ได้เห็นครั้งแรก ส่วนซีห่าวก็มีท่าทีตกตะลึงกับภาพรอบตัวเช่นกัน
“ที่นี้คือมิติของข้า และที่นี้จะเป็ฝึกวรยุทย์ต่างๆ แก่พวกเ้า “เยว่ซินอมยิ้มให้กับท่าทีของทั้งสองเล็กน้อย ตอนที่ตนได้เห็นที่นี้ครั้งแรกตนก็ใอยู่ไม่น้อย
พรึ่บ !!
“ เทพเซียนบนสรวง์หรือไรทำไมงดงามเช่นนี้” ทันทีที่เยว่ซินปลดผ้าคลุมออก เผยให้เห็นหน้าของเยว่ซินที่งดงามราวเทพเซียนบน์ ทำให้ทั้งสองยิ่งตะลึ่งกับรูปโฉมของเยว่ซินเข้าไปอีก แม้แต่สาวงามอันดับหนึ่งของแคว้นยังสู้เยว่ซินไม่ได้เลยสักครึ่งหนึ่ง
“พวกเ้าหยุดใช้สายตาแบบนั้นมองข้าเถิด”
เยว่ซินที่เห็นสายตามองมายังตนก็รู้สึกเขิลเล็กน้อย เขานั้นก็รู้ดีว่าหน้าตานี้ไม่ค่อยจะสมกับชายชาตรีสักเท่าไหร่
“ขออภัยขอรับ ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดงดงามเท่านี้มาก่อน” ซีซวนตอบด้วยท่าทีเขิลๆ
“ข้าก็ขออภัยเช่นกันขอรับ “ซีห่าวตอบพลางหลบสายตาเยว่ซิน
“งั้นพวกเรามาเริ่มกันเลย “ เยว่ซินรีบเปลี่ยนเื่ ก่อนที่ทั้งสองจะเขิลหน้าดำหน้าแดงไปมากกว่านี้
“ พวกเ้ารับโอสถทลายลมปราณเม็ดนี้ไปมันทำให้พวกเ้าทะลวงปราณแรกเริ่มได้
จากนั้นทำสมาธิรวมปราณจากจุดตันเถียนทะลวงไปยังลมปราณจุดอื่นๆตามที่ข้าชี้แนะให้แก่พวกเ้า”
เยว่ซินยื่นโอสถทลายลมปราณที่ตนได้หลอมไว้ให้กับทั้งสอง
“ ตั้งสมาธิให้มั่นอย่าวอกแวก ไม่เช่นนั้นแม้แต่จิติญญาพวกเ้าอาจจะดับสูญ พยายามทะลวงไปยังจุดอื่นๆให้ได้ “ หลังจากที่กินโอสถไปแล้วทั้งสองก็รวมปราณจากจุดตันเถียนไปยังจุดต่างๆ ตามที่เยว่ซินบอก
ปุ้ง !! ปุ้ง !!
ปราณบริสุทธิ์ที่อยู่รอบตัวซีห่าวถูกดูดเข้าไปอย่างบ้าครั่งก่อนที่จะะเิออกมา วงแหวนวงแรกค่อยๆปรากฏออกมาก่อนที่ไอปราณสีแดงและไอปราณสีเทาจะลอยออกมาจากตัวของซีห่าว
“ท่านแม่เกิดเหตุอันใดขึ้นขอรับ” เสียงของเสี่ยวหู่ดังมาแต่ไกล ร่างจิ้งจอกสีขาวนวลขนาดใหญ่มาปรากฏต่อหน้าเยว่ซิน ก่อนจะมองเด็กน้อยทั้งสองคนที่กำลังจะทะลวงปราณแรกเริ่ม
“ธาตุอัสนีกับธาตุวาโย ปราณแรกเริ่มขั้นต้น นับว่ามีพร์ในแดนมนุษย์ “เสี่ยวหู่เอ่ยออกมาหลังจากที่เห็นพลังปราณของซีห่าวที่เเพร่ออกมา
“ข้าทำสำเร็จแล้วขอรับ”ทันทีที่ซีห่าวลืมตาพบว่าร่างกายของตน รู้สึกเบาขึ้น บาดแลผลตามร่างกายก็หายไปหมดก่อนที่จะััได้ถึงเมือกสีดำส่งกลิ่นเหม็นตีขึ้นจมูกมา
ปุ้ง !! ปุ้ง !!
เสียงะเิพลังของซีซวนหลังจากที่ตนทะลวงปราณสำเร็จ วงเเหวนวงแรกก็ค่อยๆ ปรากฏเช่นเดียวกับซีซวน ไอปราณสีทองและไอปราณสีฟ้าค่อยๆ ลอยออกมาจากตัวซีซวน
“ ธาตุอัคคีกับธาตุวารี ปราณแรกเริ่มขั้นต้น นับว่าไม่แล้ว “เสี่ยวหู่กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง ที่เห็นซีซวนปลุกพลังปราณได้สำเร็จ
“ข้ายินดีด้วยที่พวกเ้านั้นปลุกลมปราณได้สำเร็จ พวกเ้าพากันไปชำระล้างเมือกพวกนี้ออกให้หมด แล้วค่อยมาหาข้าที่เดิม” เยว่ซินเอ่ยให้ทั้งสองไปล้างตัว เพราะตอนนี้มันเริ่มที่จะส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วแล้ว
“ขอรับ”
“ขอรับ”
“พวกเขาเป็ใครขอรับท่านแม่” เสี่ยวหู่ถามเยว่ซินทันทีที่สองคนนั้นเดินออกไปแล้ว
“ข้าได้ช่วยพวกเขามาจากแคว้นต้าฮวาง พวกเขาชื่อซีห่าว กับ ซีซวน ว่าแต่เ้าเพียงไม่กี่ชั่วยาม เหตุใดตัวเ้าถึงได้โตขนาดนี้ “ เยว่ซินหันมาตอบเสี่ยวหู่ ก่อนที่จะเห็นสิ่งที่เปลี่ยนไปกับร่างของเสี่ยวหู่ที่โตรวดเร็วผิดปกติ
“ก็ข้ากินเยอะ ข้าก็ต้องโตสิขอรับ “เสี่ยวหู่ตอบไปพลางหลบสายตาที่เยว่ซินจ้องมาราวกับตนเป็ผู้ต้องสงสัย แต่จริงแล้วตนนั้นไปแอบกินผลท้อ์หลายลูกทำให้พลังของตนนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าจะสั่งงดผลท้อ์ เ้า “ เสียงเยว่ซินเริ่มติดโมโหนิดหน่อย ที่เสี่ยวหู่ไม่บอกความจริงกับตน
“ ข้า…จริงๆ แล้วเมื่อข้าก้าวถึงระดับเซียน ข้าสามารถขยายร่างตามที่ข้า้าได้ขอรับ “ เสี่ยวหู่ยอมบอกความจริงกับเยว่ซินด้วยเสียงอ่อยๆ อีกทั้งยังกลัวเยว่ซินงดของโปรดของตนอย่างที่ว่าจริงๆ
“นายท่าน พวกข้าล้างตัวเสร็จแล้วขอรับ “ ซีซวนเอ่ยออกมา หลังจากที่พวกตนนั้นไปอาบจ้ำชำระร่างกายเสร็จแล้ว
“ต่อไปนี้พวกเ้าไม่ต้องเรียกข้าว่านายท่านแล้ว ให้เปลี่ยนเป็คุณชายแทน นายท่านมันแสลงหูข้ายังไงไม่รู้ๆ” เยว่ซินเอ่ยให้ทั้งสองเรียกตนใหม่ เพราะนายท่านเหมือนเรียกผู้มีอายุยังไงไม่รู้ ตนยังอายุไม่ถึงยี่สิบหนาวเลย
“พวกเ้ามีความสนใจในสายใด หากไม่มีข้าจักชี้แนะให้” เยว่ซินเอ่ยถามความสนใจในวิชาต่างๆของทั้งคู่
“ข้าอยากฝึกวรยุทย์ขอรับ”ซีห่าวที่เลือกการฝึกวรยุทย์นั้น เขาอยากใช้มันปกป้องคนที่ตนรัก ไม่ให้ใครเข้ามาทำร้ายได้
“ข้าอยากฝึกหลอมโอสถขอรับ “ซีซวนมีความคิดอยากจะเป็หมอโอสถที่จะช่วยรักษาผู้ที่ยากจนไม่มีเงิน ก่อนที่ท่านยายจะเสีย ถ้าตนมีความรู้เื่สมุนไพรสักนิดอาจช่วยรักษาท่านยายให้หายได้
เยว่ซินได้ยินเสียงที่หนักแน่นบวกกับแววตา เขารู้ได้เลยคงมีเื่ที่ะเืใจไม่น้อยที่เจอมา ก็ไม่อยากจะคาดคั้น รอให้ทั้งสองมาระบายให้กับตนฟังเองจะดีกว่า
“เช่นนั้นพวกเ้าทั้งสองตามข้ามา “ เยว่ซินพาทั้งสองเข้าไปยังห้องตำรา
“พวกคือหนังสือสมุนไพรทั้งหมดที่เ้าจะต้องศึกษาและหนังสือการหลอมโอสถเบื้องต้น อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าข้าจะสอนเ้าหลอมโอสถเอง” เยว่ซินยื่นหนังสือที่เกี่ยวกับสมุนไพรทั้งหมดให้กับซีซวนได้ศึกษา
“ส่วนเ้าซีห่าวในกองนี้มีวิชา วรยุทย์หลากหลายกระบวนท่า เ้าจงศึกษาและเลือกวิชาที่เหมาะแก่เ้า” เยว่ซินหันมาชี้แนะให้ซีซ่วน ก่อนจะปล่อยทั้งสองให้ศึกษาของตนไป
หนึ่งเดือนในมิติผ่านไป
ตลอดเวลาที่ผ่านไปหนึ่งเดือนเยว่ซินเคี่ยวเข็ญทั้งสองเป็อย่างมาก ่เช้าก็ให้ออกมาวิ่งรอบูเาหลายสิบรอบ วิ่งเสร็จก็เข้ามาอ่านตำรา จนถึง่เย็นก็เข้าไปดูดซับปราณในถ้ำ จนตอนนี้ทั้งซีซวนและซีซ่าวอยู่ปราณปฐีขั้นกลางแล้ว อีกไปกี่วันก็ปฐีขั้นสูงแล้ว
ปุ้ง !! ปุ้ง !!
“โอสถฟื้นฟูลมปราณ ความบริสุทธิ์เก้า”
“โอสถเสริมธาตุ ความบริสุทธิ์เก้า”
“โอสถทลายลมปราณ ความบริสุทธิ์เก้า”
“โอสถปลุกพลังปราณ ความบริสุทธิ์เก้า เก่งมาก นักปรุงโอสถปฐีขั้นกลาง โอสถพื้นฐานข้าได้สอนเ้าไปหมดแล้วส่วนโอสถระดับอื่นๆ เ้าลองหลอมได้เลย ตรงไหนไม่เข้าใจให้มาถามข้า ส่วนสมุนไพรไปขอเหล่าภูติได้ตลอดเลยน่ะ” ั้แ่เยว่ซินสอนซีซวนหลอมโอสถมา ซีซวนเป็คนเรียนรู้ได้เร็ว มีความกระตือรือร้นที่จะหาหนังสือเกี่ยวกับหนังสือสมุนไพรต่างๆมาอ่านตลอดเวลา
“ ขอรับ “ ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาซีซวนตั้งใจฝึกฝนอย่างมากจนตอนนี้มันก็สำเร็จแล้ว
ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !!
“ สมาธิยังไม่นิ่งพอ จงตั้งสมาธิให้ดีให้สนามรบผู้ที่แข็งแกร่งคือผู้ที่ฉลาด ต่อให้เ้ามีพลังแข็งแรงเพียงเ้าก็พ่ายแพ้ได้”
“ เร็วกว่านี้ เ้าต้องเร็วกว่านี้ “
“ ใช้จิตััตำแหน่งคู่ต่อสู้ให้ได้ “
ตู้ม !! ตู้ม !!
“ ถือว่าไม่เลว ต่อไปรับพลังโจมตีข้าให้ดี “ ในทุกๆวัน ซีห่าวจะต้องประลองกับเสี่ยวหู่ บางครั้งเยว่ซินก็เข้ามาชี้แนะให้
“ถ้าเปรียบเทียบกับครั้งก่อน เ้าพัฒนาดีขึ้นมาก “ เสี่ยวหู่กล่าวชมซีห่าวที่ต้านรับพลังของตนได้
“ขอบคุณขอรับท่านเสี่ยวหู่ “ ซีห่าวกล่าวขอบคุณเสี่ยวหู่ที่ได้เป็อาจารย์มาฝึกให้ตน อีกทั้งยังได้รู้ว่าท่านเสี่ยวหู่นั้นเป็สัตว์เทพ ถ้าใครรู้ว่าเขามีท่านอาจารย์เป็ผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งแม้แต่เ้าสำนักยังสู้ไม่ได้กับเทพอสูรคงอิจฉาเขาเป็แน่แท้
“ เ้าไปเรียกซีซวนมาเถิด ใกล้ถึงเวลาที่จะออกจากมิติแล้ว “ เยว่ซินได้ตั้งเวลาที่ฝึกในมิติหนึ่งเดือนเท่ากับหกชั่วยามโลกภายนอกเท่านั้น
“ ข้ามาแล้วขอรับคุณชาย “ เสียงของซีซวนดังขึ้น ก่อนที่ร่างของซีซวนจะวิ่งมาหาเยว่ซิน
“ ซีซวนเ้าอย่าวิ่ง เดี๋ยวจะล้ม “เสียงเอ่ยห้ามปรามของซีห่าว
“ ก่อนที่จะออกไปข้าจะพาพวกเ้าไปเลือกอาวุธประจำตัว “ ก่อนออกจากมิติเยว่ซินคิดจะมอบอาวุธเป็ของติดตัวก่อนที่จะออกมิติ
จากนั้นเยว่ซินก็พาทั้งของเข้าไปในห้องสมบัติที่อยู่ตรงข้ามกับห้อมตำรา ตนก็พึ่งรู้ว่าท่านอาจารย์ทิ้งทิ้งสมบัติไว้ให้ตนมากขนาดนี้ทั้งผลึกปราณธาตุต่างๆ อาวุธหลากหลายแบบและอื่นๆอีกมากมาย
“ พวกเ้าเข้าไปเลือกอาวุธคนละชิ้น ข้ามอบให้เป็ของที่ระลึก “ เยว่ซินสั่งให้ทั้งสองเข้าไปเลือกประจำกายของตน
“ขอบคุณขอรับ”
“ขอบคุณขอรับ”
ทันทีที่ทั้งสองก้าวเข้ามาก็เห็นอาวุธนับร้อยวางอยู่เต็มห้องไปหมด ก่อนที่จะเดินเข้าไปเลือกอาวุธ จนได้ชิ้นที่คิดว่าเหมาะกับตนเองมากที่สุด
“พวกข้าเลือกได้แล้วขอรับ” หลังจากที่ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งเค่อทั้งสองก็ก้าวออกมาพร้อมกับอาวุธในมือที่ตนได้เลือกไว้
“ ดาบพิฆาตอสูร ระดับ์ขั้นกลาง “
“ แส้มัจฉาวารี ระดับ์ขั้นสูง ”
“ เช่นนั้นก็ออกจากมิติกันเถิด “ เยว่ซินที่ให้ทั้สองทำพันธะเสร็จแล้ว ก็พาทั้งสองออกจากมิติ
“ท่านแม่ข้าไปด้วยขอรับ ข้าไม่อยากอยู่ในมิติคนเดียว”จู่ๆ เสี่ยวหู่ก็มาปรากฏต่อหน้าเยว่ซินอ้อนวอนอยากไปด้วยเพราะตนนั้นอยากไปลิ้งลองอาหารของมนุษย์บ้างว่ามันจะอร่อยเช่นที่เยว่ซินทำให้ตนกินหรือเปล่า ก่อนที่จะกลายร่างเป็เด็กชายอายุประมาณห้าหนาว หน้าตาน่ารักน่าชัง อีกทั้งแก้มดูหนุบหนับคล้ายกับคนที่อมอะไรไว้ในปากตลอดเวลา
“ หืม…เ้ากลายเป็มนุษย์นี้เ้าจะไปป่วนอันใดข้างนอก “ราวกับว่าเยว่ซินรู้ทันความคิดของเสี่ยวหู่ เลยพูดดักทางเ้าตัวป่วนไว้ก่อน
“ ข้า…”
“ ไปกันเถิดอย่ามัวเเต่เสียเวลาเลย “ ก่อนที่เสี่ยวหู่เอ่ยแก้ตัว เยว่ซินพาทุกคนออกจากมิติ
373
