ชายผิวดำชี้แนะหลิงหยวนอย่างจริงใจเพราะเห็นหลิงหยวนเผยความตั้งใจออกมาอย่างแท้จริงไม่ได้แสร้งทำแววตาที่หลิงหยวนมองสิ่งประดิษฐ์กลไกของตนเปล่งประกายด้วยความอยากรู้
“ข้าไม่เคยเห็นสีหน้าเช่นนี้ของศิษย์น้องมาก่อนเลยตอนที่ท่านอาจารย์สอนวิชาเซียนให้สีหน้าของศิษย์น้องแทบไม่เปลี่ยนไปอย่างมากก็แค่ยิ้มน้อยๆแต่เมื่อเป็สิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์ที่ไม่เกี่ยวกับวิชาเซียนกลับทำให้ศิษย์น้องตื่นเต้นได้ขนาดนี้”หนานเว่ยแปลกใจอย่างมากตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันนางไม่เคยเห็นหลิงหยวนเป็เช่นนี้มาก่อน
หลิงหยวนและชายผิวดำพูดคุยกันอยู่นานจนเรือไปเทียบท่าต่อไปแล้วหลิงหยวนทำตามคำแนะนำของอีกฝ่ายลงท่าเรือแห่งนี้และตรงไปหอตำรามนุษย์
“สหายขอให้เ้าประสบผลสำเร็จตามที่คาดหวัง”ชายผิวดำไม่ได้ไปพร้อมกับหลิงหยวนแต่ออกเดินทางต่อ
“ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ”หลิงหยวนกุมมือแล้วยิ้มออกมา
“ศิษย์น้องเ้าสนใจวิชากลไกขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ”หนานเว่ยกล่าว
“ใช่ข้ารู้สึกว่ามันสุดยอดมากคุ้มค่าต่อการศึกษา” หลิงหยวนกล่าว
“แล้วหากเทียบกับวิชาค่ายกลละ”หนานเว่ยกล่าว
“อืมแม้ค่ายกลจะน่าสนใจเช่นกันแต่ว่าสำหรับข้าวิชากลไกน่าสนใจมากกว่า” หลิงหยวนกล่าวอย่างไม่ลังเล
“อย่างที่คิดศิษย์น้องเหมือนไม่ค่อยสนใจวิถีเซียนแต่กลับยึดติดกับวิถีแห่งมนุษย์มากกว่า”หนานเว่ยคิด
หลิงหยวนและหนานเว่ยยอมเสียเวลาเดินทางหยุดพักที่ท่าเรือของเมืองหลวงต้าอี้การจะเข้าไปยังหอตำรามนุษย์ไม่ใช่เื่ง่ายเพราะมีเวลาจำกัดในการเปิดและปิดหลิงหยวนที่มาถึงช้าไปจึงต้องรอวันต่อไป
ทั้งสองหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งพักและรอให้เวลาเปิดหอตำรามนุษย์มาถึงหลิงหยวนทานอาหารของโรงเตี๊ยมด้วยสีหน้าปกติแต่หนานเว่ยกลับแทบไม่ทานต่อหลังจากทานไปแค่คำเดียว
“เกิดอะไรขึ้นไม่ถูกปากงั้นเหรอ”หลิงหยวนกล่าว
“เมื่อเทียบกับอาหารที่เ้าทำแล้วอาหารพวกนี้ไม่อาจเทียบได้เลยดูเหมือนลิ้นของข้าจะไม่ชอบอาหารพวกนี้เสียแล้ว”หนานเว่ยกล่าว
“ก็จริงวัตุดิบพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยสดและการปรุงก็ไม่ค่อยเหมาะสม”หลิงหยวนกล่าวเสียงเบา
“แย่แล้วแย่แล้ว เ้าเสเพลนั่นมาอีกแล้วพวกเ้ารีบพาภรรยาและบุตรสาวไปซ่อนแล้ว” ขณะนั้นเองเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นก่อนผู้คนที่มีภรรยางดงามและบุตรสาวจะรีบวิ่งจากไปบางคนขึ้นไปบนห้องของตนและปิดประตูทันที
“เกิดอะไรขึ้น”หนานเว่ยขมวดคิ้ว
“ท่านลูกค้าท่านรีบไปซ่อนตัวเร็วหากเ้าเสเพลมาเห็นท่านละก็เ้านั่นจะต้องใช้กำลังบังคับท่านเพื่อนำตัวท่านกลับไปแน่”เฒ่าแก่รีบวิ่งเข้ามาเตือนด้วยความหวังดี
“คุณชายเสเพล?????”หลิงหยวนเอียงคอ
“ไม่มีเวลาอธิบายแล้วรีบไปเถอะ”เฒ่าแก่กล่าว
หลิงหยวนและหนานเว่ยเห็นว่าอีกฝ่ายเตือนด้วยความหวังดีจึงลุกขึ้นกำลังจะขึ้นไปบนห้องพัก
“หอมหอมจริงๆ ข้าได้กลิ่นสาวงามจากที่นี่” ขณะนั้นเองเสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้นพร้อมกับคนสิบคนเดินเข้ามา
“คุณชายสาวงามอยู่ตรงนั้น” ผู้ติดตามของชายหนุ่มชี้มาที่หนานเว่ยทันที
“ว้าวสาวงามผู้นี้ยอดเยี่ยมมาก งดงามเหลือเกินวันนี้ถือว่าข้าโชคดีพวกเ้าไปพาตัวนางมาให้ข้า” ชายหนุ่มสวมชุดสีม่วงเผยสีหน้าชั่วร้ายเมื่อมองมาที่หนานเว่ย
“ชุดเช่นนี้คนจากสำนักจินหลี่สินะพวกเ้ากล้าดีอย่างไรมาเสียมารยาทต่อหน้าข้า” หนานเว่ยเผยแววตาเ็านางปลดปล่อยพลังออกมาพริบตาแรงกดดันก็กระแทกผู้ติดตามของชายหนุ่มจนกระเด็นออกไป
“ขอบเขตหลอมแก่นปราณ”สีหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนไป
“สำนักจินหลี่พวกเ้าฝึกฝนวิชาชั่วร้ายั้แ่เมื่อไหร่ถึงได้มีศิษย์เช่นนี้” หนานเว่ยก้าวออกไปในมือมีกระบี่ปรากฏ
“แย่แล้วคุณชายตกอยู่ในอันตราย” ผู้ติดตามพากันลุกขึ้นมาเตรียมปกป้องชายหนุ่มแต่พริบตาปราณกระบี่ของหนานเว่ยก็ตัดเส้นเอ็นตามร่างกายต่างๆทำให้คนทั้ง10 ล้มลงและไม่อาจขยับได้อีก
“หากเ้ากล้าทำอะไรข้าเ้าจะต้องถูกท่านพ่อของข้าและสำนักจินหลี่สังหารแน่” ชายหนุ่มกล่าวด้วยความหวาดกลัว
“โอ้หรือก็คือสำนักจินหลี่รู้ถึงการกระทำของเ้าแต่ยังปล่อยเื่นี้ไป เช่นนั้นหากทูตแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ยินเื่นี้สำนักของพวกเ้าจะเป็เช่นไรกันนะ”หนานเว่ยใช้ชื่อของทูตเซียนออกมาเพื่อข่มขู่อีกฝ่ายตอนนี้หลายสำนักน่าจะรู้แล้วว่าทูตจากแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ปรากฏตัวแล้วดังนั้นหลายสำนักใน่นี้น่าจะระวังการกระทำของตนเป็พิเศษ
“เ้าเป็ใครกันแน่”สีหน้าของชายหนุ่มตื่นตระหนก
“ข้ามาจากสำนักอวี้ฮวาผู้าุโของยอดเขาเมฆา”หนานเว่ยกล่าว
“ผู้าุโเ้า เ้าคือหนานเว่ย” ชายหนุ่มเคยได้ยินเื่ของสำนักอวี้ฮวามาบ้างยิ่งยอดเขาเมฆาที่เคยเป็ข่าวใหญ่เมื่อหลายปีก่อน
“สหายโปรดหยุดมือด้วย”ทันใดนั้นเองชายชราขอบเขตหลอมแก่นปราณคนหนึ่งก็ปรากฏตัวและยืนขวางเอาไว้
“เ้าคือผู้าุโของสำนักพอดีเลย เ้าปล่อยให้คนผู้นี้ก่อเื่ชั่วช้าเช่นนี้ได้อย่างไรฉุดคร่าผู้หญิงตอนกลางวันอย่างเปิดเผยหากทูตแดนศักดิ์สิทธิ์รู้สำนักของพวกเ้าจะไม่ถูกมองว่าเป็มารนอกรีตงั้นเหรอ”หนานเว่ยกล่าว
“เื่นี้ทางสำนักจะลงโทษเขาอย่างแน่นอนแต่เขาก็มีสถานะไม่ธรรมดาเพราะบิดาของเขาคือผู้าุโขอบเขตหยวนอิงดังนั้นสหายโปรดอย่าได้ลงมือเลยให้ทางสำนักจัดการเถอะ”ชายชรากล่าว
“ได้เช่นนั้นข้าจะไม่เอาความที่เ้าสารเลวนั่นล่วงเกินข้าแต่ว่าหากทูตแดนศักดิ์สิทธิ์มาถึงสำนักของพวกเ้าพวกเ้าก็ควรจะหาคำแก้ตัวดีๆหน่อยแล้วกัน” หนานเว่ยเก็บกระบี่ทันที
“เ้าสารเลวยังไม่ขอบคุณสหายที่ไว้ชีวิตอีก”ชายชราหันไปตบหน้าชายหนุ่มทันที
“เ้ากล้าตบข้า”ชายหนุ่มใไม่คิดว่าผู้าุโตัวเล็กๆจะกล้าตบตน
“เ้าคิดจริงๆหรือว่าบิดาของเ้าจะคุ้มครองเ้าได้หากทูตของแดนศักดิ์สิทธิ์มาถึงต่อหน้าเทพแปลงหยวนอิงก็แค่มดปลวก”ชายชราคำราม
ชายหนุ่มกัดฟันกุมมือขออภัยหนานเว่ยก่อนจะจากไปด้วยความโกรธแค้นหลายปีมานี้เขาก่อเื่มากมายแต่ทางสำนักก็ไม่เคยเอาเื่วันนี้กลับทำให้ตนเสียหน้าชายหนุ่มจึงเอาความโกรธแค้นมาไว้ที่พวกหนานเว่ย
“ขอบคุณท่านเซียนที่ขับไล่เ้าสารเลวนี่ออกไป”ชาวบ้านที่เห็นภาพนี้ก็พากันส่งเสียงด้วยความขอบคุณ
“เฒ่าแก่ตกลงแล้วเื่มันเป็มายังไง”หลิงหยวนกล่าว
“คืออย่างงี้คุณชายเสเพลมีชื่อว่า หลางมู่เป็บุตรชายของผู้าุโระดับสูงในสำนักจินหลี่เห็นว่าบิดาของหลางมู่อยู่ขอบเขตหยวนอิงขั้นกลางแล้วหลายปีมานี้หลางมู่นั้นก่อเื่ไปทั่วโดยที่ไม่สนสายตาใครเพราะมีพี่ชายอย่างหลางม่อซึ่งหลางม่อคืออัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยากของสำนักจินหลี่ขนาดบรรพชนของสำนักยังออกมาสั่งสอนเขาด้วยตัวเองและตำแหน่งเ้าสำนักคนต่อไปเกรงว่าคงจะเป็ของหลางม่อผู้นี้แล้ว
และเพราะแบบนั้นหลางมู่ที่เป็น้องชายจึงพึ่งพาอำนาจของพี่ชายในการรังแกชาวบ้านเ้านั่นเมื่อเห็นหญิงสาวที่งดงามคนไหนก็จะใช้กำลังพาตัวกลับไปต่อให้หญิงสาวคนนั้นจะมีสามีหรือมีบุตรแล้วเ้านั่นก็ไม่เว้นหอนางโรมในเมืองเองตอนนี้ก็แทบปิดตัวเพราะหญิงสาวที่งดงามในนั้นถูกพาตัวไปหมดแล้ว” เฒ่าแก่กล่าว
“คนสารเลวเช่นนี้สำนักจินหลี่ยังหลับตาปล่อยไปอีกเหรอ”หนานเว่ยแปลกใจ
“ช่วยไม่ได้ตอนนี้อำนาจของหลางม่อรุ่งโรจน์มากตอนนี้ก็บรรลุขอบเขตหลอมแก่นปราณขั้นกลางแล้วคาดว่าไม่เกินสองปีคงบรรลุหยวนอิงแน่ๆ”เฒ่าแก่กล่าว
“ตกลงแล้วฝู้ฝึกตนฝึกตนไปเพื่ออะไรกันนะ เพื่อความเป็ะ เพื่อความแข็งแกร่งหรือเพื่อตอบสนองต่อกิเลสของตัวเอง” หลิงหยวนที่ได้ฟังก็อดที่จะถอนหายใจไม่ได้
“เื่นี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรารอให้เ้าศึกษาวิชากลไกก่อนพวกเราค่อยจากไป” หนานเว่ยกล่าว
หลิงหยวนไม่กล่าวอะไรแค่มองไปยังชาวบ้านตาดำๆที่ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงแล้วรู้สึกเห็นใจ
“ดูเหมือนนายท่านจะเศร้าใจกับเื่นี้สินะเช่นนั้นข้าจะช่วยให้นายท่านสบายใจเอง” เสี่ยวหวงที่แอบตามมาอย่างลับๆกลายเป็ลำแสงติดตามคนของสำนักจินหลี่ไป
หลางมู่ถูกพาตัวกลับมายังสำนักทันทีเมื่อมาถึงก็พบว่าตนเองถูกพามายังห้องโถงใหญ่แล้วเ้าสำนักและผู้าุโหลายคนต่างมองมายังตนด้วยแววตาเ็า
“หลางมู่เ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าตนเองทำอะไรลงไป”เ้าสำนักกล่าว
“ท่านเ้าสำนักข้าทำอะไรผิดไปงั้นเหรอข้าก็ทำในสิ่งที่เคยทำเป็ประจำซึ่งทางสำนักก็ไม่เคยว่าอะไรไม่ใช่หรือ” หลางมู่กล่าว
“นั่นมันเวลาปกติแต่ตอนนี้มีทูตจากแดนศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวแล้วอีกไม่นานก็คงมาเยือนสำนักของพวกเราหากเื่ที่เ้าก่อนไปถึงหูของทูตผู้นั้นเ้าคิดว่าสำนักของพวกเราจะต้องเจอกับสิ่งใด”เ้าสำนักคำราม
‘นี่ข้าไม่รู้เื่นี้มาก่อน” หลางมู่กล่าว
“ท่านเ้าสำนักเป็ข้าเองที่ผิดไม่ได้แจ้งมู่เอ๋อไว้ก่อนมู่เอ๋อหลังจากนี้เ้าห้ามออกไปจากสำนักและห้ามก่อเื่เด็ดขาดไม่งั้นหากเกิดเื่จริงๆทั้งข้าและม่อเอ๋อก็ช่วยเ้าไม่ได้”บิดาของหลางมู่กล่าว
“ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ”หลางมู่กล่าว
เห็นได้ชัดว่าบิดาของหลางมู่ชิงพูดขึ้นมาเพื่อช่วยไม่ให้หลางมู่ไม่ต้องถูกทำโทษผู้าุโหลายคนแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“หากไม่ใช่เพราะข้าเห็นแก่หน้าหลางม่อที่กำลังปิดด่านอยู่เ้าอย่าหวังว่าจะก่อเื่ได้อีกจากวันนี้หากเ้ากล้าไปก่อเื่ในเมือฉุดตัวหญิงสาวต่อหน้าผู้คนอีกอย่าหาว่าข้าไม่เตือน”เ้าสำนักกล่าว
“ศิษย์รับทราบแล้ว”หลางมู่กล่าวก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับบิดาของตน
“ท่านเ้าสำนักจะปล่อยไว้เช่นนี้จริงๆงั้นเหรอ”ผู้าุโหลายคนเผยความไม่พอใจออกมา
“ตอนนี้หลางม่อเป็ที่โปรดปรานของท่านบรรพชนมากหากข้าไปทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจท่านบรรพชนต้องมาลงที่ข้าแน่รอไปก่อน รอให้ทูตแดนศักดิ์สิทธิ์มาถึงหากเ้านั่นกล้าก่อเื่อีกต่อให้ท่านบรรพชนออกหน้าก็ไม่มีทางช่วยได้เพราะข้าได้ยินว่าท่านทูตที่มาครั้งนี้คือหญิงงามที่หาได้ยาก”เ้าสำนักจินหลี่กล่าว
“ท่านเ้าสำนักคิดจะ”เหล่าผู้าุโเข้าใจทันที
“ฮึหลายปีมานี้เ้าสามพ่อลูกนั่นใช้อำนาจของบรรพชนมากดหัวพวกเราหลายครั้งคอยดูเถอะครั้งนี้พวกมันจะทำได้อีกหรือไม่” เ้าสำนักกล่าว
ขณะที่หลางมู่กลับเข้าไปที่พักของตนเองซึ่งมีหญิงสาวจำนวนมากถูกขังเอาไว้ที่นี่บางคนนั้นถูกทรมานเพราะขัดขืนแน่นอนว่าพวกนางย่อมต้องขัดขืนเพราะพวกนางมีทั้งสามีและภรรยาอยู่แล้ว
“วันนี้ข้าจะเล่นกับใครดีนะ”หลางมู่มองไปยังเหล่าหญิงสาวที่ถูกมัดเอาไว้ด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายราวกับมองหญิงสาวเหล่านี้เป็ของสะสมไม่ใช่สิ่งมีชีวิต
2K
