นิยายแห่งรักแท้เื่ สุดท้ายที่รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๑๒
กานต์พยายามหาวิธีให้พี่อินอยู่กับเขาต่อไปได้อย่างมีความสุข.. จะทำยังไงดี? .. ยังไงดี .. กานต์เริ่มทบทวนเื่ราวต่างๆในห้วงเวลาที่ผ่านมาไม่นานนี้ ว่าเขาควรทำอะไร และไม่ควรทำอะไร
เมื่อได้คิดทบทวนวกไปวนมาในหัวสักครู่ใหญ่ กานต์ก็หาคำตอบได้พอสมควรและเริ่มนำคำตอบเ่าั้มาเรียบเรียงเป็ข้อๆ เพื่อเตือนตนเอง เช่น
หนึ่ง ไม่ควรพาพี่อินไปในที่ที่พ็อกเก็ตบุ๊คเขียนถึงเพราะอาจจะทำให้พี่อินเกิดการสับสนระหว่างที่ที่ตนรับรู้ กับที่ที่เป็จริงซึ่งอาจจะไม่เหมือนกับในหนังสือก็ได้
สอง กานต์ควรจินตนาการถึงพี่อิน ควรนึกถึง..คิดถึงพี่อินไว้เรื่อยๆ ไม่ควรลืมนึก ไม่ควรลืมคิด เพราะพี่อินอาจจะจางลง.. จนหายไปจากชีวิตกานต์ก็ได้
และ..
สาม กานต์ต้องเก็บ ‘ปากกาด้ามเก่า’ และ ‘สมุดโน้ตเล่มเล็กๆสีเืหมูเข้มจนเกือบดำ’ ไว้ในกระเป๋าแบบเดิมตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้พี่อินหายไป หรือป้องกันไม่ให้ใครออกมาเพิ่มอีก
เมื่อลีสต์ข้อเตือนความจำตัวเองเสร็จ กานต์ถอนหายใจพลางยิ้มอย่างโล่งอกไปส่วนหนึ่ง เพราะไม่รู้ว่าจะมีข้อแม้อะไรมาอีก
แต่ก็ช่างเถอะ เมื่อรักแล้ว ก็จะทำเพื่อรักให้ถึงที่สุด และจะรักต่อไปอย่างนี้แหละ จนกว่าจะถึงวันสุดท้ายที่ได้อยู่ด้วยกัน
เมื่อถึงวันสุดท้ายที่รักกัน ก็แค่นั้น จากนั้น.. ความรักก็จะอยู่ในความทรงจำ.. เท่านั้นเอง พอกานต์คิดได้แบบนี้ ก็รู้สึกชีวิตโล่งขึ้น ไม่ห่วง ไม่พะวงอะไรมากมายเหมือนที่ผ่านมา
...
กานต์นั่งมองท้องฟ้ายามค่ำคืน ผ่านหน้าต่างซึ่งอยู่ไม่ห่างจากเตียงนอนเขาเท่าใดนัก แสงจันทราส่องผ่านกลุ่มเมฆนั่นให้ความงามอย่างประหลาด
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงนุ่มๆ ที่กานต์ชอบ “พี่เข้าไปได้มั้ย?”
“ได้ครับพี่อิน ประตูไม่ได้ล็อค”
อินทรเปิดประตูห้องกานต์เข้ามา แล้วก็ยืนเก้ๆกังๆ อยู่บริเวณหน้าประตู
“พี่อินมีอะไรจะคุยกับกานต์หรือเปล่าครับ”
“เอ่อ.. ปล่ะ! เปล่า!” แล้วอินทรก็ขยับตัวไปมา “พี่กลับห้องดีกว่า” อินทรหมุนตัวกำลังจะกลับออกไป
กานต์มองอาการแปลกๆ ของพี่อินแล้วอดที่จะแอบยิ้มออกมาไม่ได้ โชคดีที่พี่อินหันหลังไปแล้ว จึงไม่เห็นว่ายิ้มแปลกๆ อยู่ พลันในสมองกานต์นึกออกทันที .. พิ่อินมาทวงจูบนี่นา .. “เดี๋ยวครับพี่อิน”
อินทรหยุดยืนอยู่ที่เดิม เขาเขินจนไม่กล้าหันหน้าไปมองกานต์
“กานต์นึกออกแล้ว พี่อินมาหากานต์ทำไม?” พูดไปกานต์ก็เดินเข้าไปใกล้ๆ ตัวพี่อิน
“พี่.. พี่กลับห้องก็ได้” แค่จะพูดอินทรยังไม่กล้าหันหน้าไปมองกานต์เลย
กานต์ยิ้ม.. ได้ที.. “พี่อินมาทวงอะไรจากกานต์น้า.....”
อินทรเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตู หมายจะบิดเพื่อเปิดประตูออกไป
มือกานต์เอื้อมไปจับบนมืออินทรพอดี เพื่อยุติการบิดลูกบิดในมือของอินทร
อินทรหันมามองหน้ากานต์
กานต์มองเข้าไปในแววตาของอินทร “พี่อินมาทวงจูบใช่ไหมครับ”
อินทรหน้าแดง แต่คราวนี้เขาไม่ได้หลบสายตากานต์
มือที่จับลูกบิดประตูอยู่ กลายเป็จับมือซึ่งกันและกัน
.. ตาประสานตา ..
.. ใจประสานใจ ..
แล้วใบหน้าทั้งสองก็เคลื่อนเข้าหากันช้าๆ จนริมฝีปากัักัน.. ทั้งสองบรรจงจูบกันอย่างนุ่มนวล.. ดูดดื่ม.. ซาบซ่าน.. ริมฝีปากล่างคนหนึ่งััริมฝีปากบนอีกคนหนึ่ง.. แล้วก็สลับกันไปมา .. แล้ว.. เรียวลิ้นนัวเนียกัน..
มือกานต์ลูบไล้ไปตามเนื้อตัวที่แน่นไปด้วยมัดกล้ามของพี่อิน เช่นเดียวกับมือของอินทรที่ลูบไล้ไปตามเรือนร่างแบบบางของกานต์
ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม .. อยู่ในอ้อมแขนกันและกันชั่วครู่ .. กลับเป็กานต์ที่ค่อยๆ เพลาลีลาของตนลง จนหยุดสนิท
อินทรมองหน้ากานต์อย่างแปลกใจ?
“พี่อินพร้อมแล้ว.. ใช่ไหมครับ?” กานต์ถามจริงจังแต่ดวงตาเขาที่มองอินทรกลับอ่อนโยนเป็พิเศษ
“พี่.. พี่ก็ไม่รู้หรอกว่า.. พี่พร้อมหรือยัง.. แต่แรงปรารถนาในใจพี่ .. มันพลุ่งพล่านในความรู้สึกพี่..มันเรียกร้องรสััเหล่านี้จากกานต์” คราวนี้เป็อินทรที่เข้าจูบกานต์อย่างดูดดื่ม
กานต์ตอบรับแรงปรารถนาอินทรอย่างลงตัว เขาเองก็โหยหาเพศรสเช่นกัน
ทั้งสองนัวเนียกันอย่างเร่าร้อน..จากที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง .. ก็ตระกองกอดกันจนมานอนที่เตียงเคียงข้างกันบนเตียงที่กานต์นอนเป็ประจำ
กานต์ก่ายกอด ถอดเสื้อผ้าอินทรออกจนหมดสิ้น!!
อินทรพลิกตัวเขามาคล่อมตัวกานต์ และซุกไซร์ผิวขาวนวลเนียนของกานต์ั้แ่พวงแก้มซอกคอ เนินอก แล้วก็จัดการถอดเสื้อผ้ากานต์ออกจนหมด
อินทรหยุดการซุกไซร์ไปตามตัวของกานต์ แล้วยืนตัวขึ้น เขามองเรือนร่างแบบบางที่มีกล้ามเนื้อพอประมาณของกานต์ด้วยสายตาที่กานต์ชอบเหลือเกิน
กานต์รู้สึกเขินกับสายตาอินทร จึงหลบตานั่น แล้วจึงเอื้อมมือไปััหน้าอกแน่นๆของอินทร
อินทรก้มลงฟัดเฟ้นทั้งซอกคอกานต์ เนินไหล่กานต์ หน้าอกของกานต์ด้วยริมฝีปากอย่างคนไม่เคยที่มี ‘ดำฤษณา’ คุกรุ่นอยู่เต็มหัวใจ
ทั้งสองตอบสนองความรักความเสน่หาของกันและกันอย่างสุดฝัน .. เติมรสความผูกพันกันด้วย์สวาท .. คู่รักเคียงรักของคู่สุดจนเกินคาด .. รักสุดแสนรัก .. สุข..พิศวาส แทบขาดใจ
เช้าวันต่อมา วรวุธบอกมาในไลน์ว่า ..“ละครทาสรักทาสใจ จะถ่ายทำวันแรกคือวันพรุ่งนี้ ตามที่พี่เคยบอกน้องกานต์ไว้นะครับ พรุ่งนี้ตีห้ารถตู้จะไปรับน้องกานต์ที่บ้านนะครับ” ..
กานต์งัวเงียมาเปิดไลน์ดู จึงได้รู้ว่าวันนี้ตนตื่นสาย อินทรยังคงเปลือยกายนอนหลับอยู่ข้างๆตัวเขา กานต์ลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมแล้วออกไปนอกห้องนอน
กรเขียนโพสท์อิทแปะไว้ที่ตู้เย็นว่า .. ไปเรียนก่อนนะครับ ..
กานต์ยิ้มให้กับความมีระเบียบของกร ที่บอกเขาเื่อะไรต่อมิอะไรตลอดเวลา จนกานต์ไม่เคยต้องคิดมากเลยว่ากรอยู่ไหน? หรือไปไหน? แต่เื่ที่กานต์ต้องคิดมากมีเื่เดียวคือ.. เื่พี่อิน
เหตุการณ์เมื่อคืนทำให้กานต์รู้ว่าพี่อินของเขาเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว.. จากสุภาพบุรุษที่แสนเรียบร้อย เริ่มกลายเป็คนกล้าได้กล้าเสีย กล้าลองในสิ่งที่ตนไม่เคยและสนุกไปกับชีวิตแบบสุดขั้ว
หรือนี่คือจุดเริ่มของการมองโลกสีเทา แล้ว..จะต้องกลายเป็สีดำในที่สุด เหมือนอย่างที่ในพ็อกเก็ตบุ๊คเขียนเอาไว้.. เป็เช่นนั้นจริงๆ หรือ? .. กานต์คิด
...
ขณะที่กานต์กำลังนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่
อ้อมแขนอันเปลือยเปล่าของพี่อินโอบกอดกานต์จากด้านหลัง แผ่นอกเปลือยเปล่าของอินทรแนบชิดติดแผ่นหลังของกานต์ ริมฝีปากอินทรก็ซุกไซ้ที่ต้นคอกานต์
“พี่อิน พอเถอะ อย่าแกล้งกานต์แบบนี้”
อินทรเงยหน้าขึ้น เขาใช้คางของเขาวางที่ไหล่ของกานต์ “ไม่ได้แกล้งซะหน่อย” พูดจบก็หอมกานต์อีกฟอดใหญ่ๆ
“พี่อินไปอาบน้ำก่อนไป เดี่ยวกานต์ทำอาหารเช้าให้กิน”
“กานต์นั่นแหละ ไปอาบน้ำ พี่ทำอาหารเช้าให้กานต์ดีกว่า พอกินเสร็จ กานต์จะได้ทำงานต่อไง ไม่ต้องเสียเวลา”
“ก็ได้ครับ ขอบคุณพี่อินมากครับ” พร้อมกับหอมแก้มเป็การขอบคุณ
อินทรเลยดึงตัวกานต์มากอดฟัดอย่างมันเขี้ยว
“พอแล้ว พี่อิน พอแล้ว” กานต์รีบห้ามเพราะเขารู้สึกว่าแก่นกลางร่างกายพี่อิน เริ่มเปลี่ยนขนาดอีกแล้ว
อินทรจำใจปล่อยให้กานต์ไปอาบน้ำ แล้วเขาก็เดินเข้าครัวไปทำอาหารเช้าให้คนรักอย่างเป็สุข
...
“วันนี้เอาของไปนอนบ้านเราเลยนะอ้อ พรุ่งนี้รถตู้กองถ่ายจะมารับที่บ้านเราตอนตีห้า” กรบอกเพื่อนหลังจากที่เขาอ่านไลน์ที่กานต์ส่งมาบอก
“จริงดิ หูยยยย เราดีใจจัง จะได้ไปกองถ่ายแล้ว” ใบหน้าอ้อดีใจมากจนเว่อร์ “อยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวไวจัง”
กรมองอ้อ แล้วก็คิดว่า.. ไอ้คนที่บ้าดาราเนียะ พอจะได้เจอดาราตัวเป็ๆก็คงเป็กันแบบอ้อนี่ทุกคนล่ะมัง?
“เราจะได้เจอดาราคนไหนมั่งอะกร”
“ไม่รู้” กรตอบไปตรงๆ
“รู้ซะหน่อยไม่ได้เหรอ”
“ถึงพรุ่งนี้ก็รู้เองล่ะน่า”
“แหม!!! ก็มันอยากรู้นี่นา”
กรเปลี่ยนเื่ “อ้อ ถ้าพรุ่งนี้นายไปทำตัวน่ารำคาญในกองถ่าย แล้วเขาส่งกลับ ไม่มีใครช่วยนะ จะบอกให้”
อ้อเงียบ เก็บเสียงทันที ท่วงท่าเว่อร์ๆ เมื่อครู่ก็หายไปหมดด้วย “เราจะทำตัวเรียบร้อย เราจะไม่ทำให้ใครลำบากใจ จะไม่วุ่นวายกับใคร”
“ให้มันจริงอย่างที่พูดนะอ้อ”
อ้อทำท่าทำมือเป็สัญญาณว่าจริง!!
กานต์เริ่มเข้าใจตัวละคร ‘อินทร’ ชัดเจนมากขึ้น..
เมื่อแรก.. กานต์จูบกับอินทร.. ผู้ชายที่ใสสะอาด ที่ไม่เคยกระทั่งจูบใครมาก่อนเลย.. รสััก็เป็แบบหนึ่ง ปฏิกิริยาของพี่อินก็เป็แบบหนึ่ง
เมื่ออินทรเริ่มรับรู้รสเสน่หา .. ก็เริ่มเกิดความปรารถนาที่จะลิ้มลอง.. เมื่อได้กอดจูบ .. ก็อยากลองมากขึ้น.. มากขึ้น.. จนตัวละครมองโลกเป็สีเทาไม่ขาวสะอาดอย่างที่ผ่านมา ..รสััก็เป็อีกแบบหนึ่ง .. ปฏิกิริยาพี่อินก็เป็อีกแบบหนึ่ง
แล้วเมื่อมีเพศสัมพันธ์ .. อินทรเริ่มลุ่มหลงในเพศรส ..และปรารถนาที่จะััรสรักอย่างมิรู้จบสิ้น ก็เกิดขึ้นในหัวเขา .. เขาคิดอยู่เพียงเื่เดียว.. ทำอย่างไรจะได้ ‘ทำรัก’ อย่างที่เขาลุ่มหลงอีก ..
และอินทรก็บรรเลงเพลงกาเมร้อนแรงขึ้น จนกานต์หวั่นใจ!!
นี่กระมังที่คนเขียนเขาเปรียบเปรยว่า.. เป็การมองโลกเป็สีดำ
กานต์เข้าใจตัวละครแบบนี้ เป็ข้อดีสำหรับการเขียนบทละคร แต่อาจจะไม่ใช่ข้อดีในชิวิตจริง เพราะอินทรเรียกร้องให้กานต์สนองปรารถนาของตนจนกานต์แทบไม่เป็อันทำอะไร
...
อย่าง.. เที่ยงวันนี้ อินทรบอกตาคำยายเล็กว่าจะกลับมากินข้าวกับกานต์ที่บ้าน
แต่..พอมาถึงบ้าน อินทรก็ตรงเข้ากอดรัดฟัดเหวี่ยงกานต์.. จูบกานต์ .. ซุกไซ้ไปตามเรือนร่างกานต์ หร้อมกับถอดเสื้อผ้าออก จนกานต์ตัวเปลือยเปล่า.. แล้วอุ้มกานต์เข้าห้อง เพื่อขอบรรเลงเพลงรักด้วย
ซึ่งกานต์ก็มิอาจขัดขืนอินทรได้ ตัวกานต์เองก็ห่างรสรักมาแรมปี นับแต่แฟนเก่าตายจากไป กานต์ก็ไม่ได้ไปหลับนอนกับใครอีกเลย
เมื่ออินทรจู่โจม และปลุกแรงปรารถนาในใจกานต์ขนาดนี้แม้กานต์จะพยาบามห้ามอินทร แต่มันก็เท่านั้น อินทรรุกเร้าจนกานต์ต้องยินยอมเขาในทุกกรณี .. และทุกท่วงท่า
“คิดอะไรอยู่เหรอ?” อินทรถามกานต์ เมื่อเขาเห็นกานต์นอนแนบหน้ากับอกเขา แล้วมองเลยไปไกลแสนไกล
“คิดว่า.. กานต์ทำให้พี่อินเสียคน”
“พี่ไม่ได้เสียคนซะหน่อย ถ้ากานต์เป็ผู้หญิง พี่อาจจะได้คนด้วยซ้ำ”
“ไม่ใช่อย่างนั้นสิพี่อิน กานต์ทำให้พี่อินติดใจในเพศรส” กานต์เลือกใช้คำที่เขาคิดว่าอินทรเข้าใจอย่างดี “ติดใจจน.. อยากที่จะมีอะไรกัน จนมากเกินไป”
“ไม่มากเกินไปหรอก พี่ยังหนุ่มแน่น ยังแข็งแรงก็ย่อมมีความ้ามากอย่างนี้ เป็เื่ธรรมดา แล้ว.. กานต์เอง ก็น่ากอด น่า..ไปซะทุกอย่าง” พูดจบก็จูบเส้นผมกานต์
“เห็นมั้ยล่ะ ถ้าเป็เมื่อก่อน พี่อินจะไม่พูดอย่างนี้แน่ๆ ดูสิ!! พอรู้จักเื่หยั่งว่า ก็กลายเป็คนพูดอะไรแบบนี้ไปได้”
อินทรกอดกานต์ “พี่ไม่ได้เปลี่ยนไป แค่รู้จักโลกใหม่อย่าง.. ‘เพศรส’ เพิ่มขึ้น ก็เท่านั้น” อินทรใช้มือสองข้างประคองใบหน้ากานต์ที่แนบอกเขาให้มาสบตาเขา “พอพี่รู้จัก ‘เพศรส’ แล้ว พี่ก็ควรที่จะสนุกกับมัน ก็มันตื่นเต้น มันสุขสมหฤหรรษ์ และอิ่มสุขในที่สุด” พร้อมกับขยับตัวเพื่อซุกไซ้ใบหน้าของเขาที่ซอกคอของกานต์
กานต์รู้สึกได้ว่าบางอย่างใต้ผ้าห่มที่เบียดชิดอยู่กับตัวเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงขนาดอีกแล้ว “พี่อินพอเถอะ กานต์ต้องทำงาน” พร้อมกับขยับตัวถอยหนี
อินทรมองกานต์อย่างเว้าวอน
“ไม่ล่ะพี่อิน” กานต์ลุกขึ้นจะใส่เสื้อผ้า
แต่อินทรรั้งให้กานต์ลงมาอยู่ในอ้อมกอดเขา แล้วอินทรก็จูบจูบอย่างหื่นกระหาย มือของอินทรก็ลูบไล้ตามตามเรือนร่างกานต์
สุดที่กานต์จะต้านทานไหว กานต์จึงยินยอมให้อินทร ‘ทำรัก’กับเขาอีกคำรบหนึ่ง ครานี้.. เป็กานต์เอง ที่เริ่มติดใจในเพศรสที่อินทรมอบให้ ก็..มันตรึงใจไปเสียทุกสิ่งอย่างนี่นา
...
กานต์หยิบเสื้อคลุมเรือนร่างตัวเอง แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ พอแต่งตัวเสร็จ กานต์รีบออกไปจากห้องนอน เพราะเขาเองก็กลัวว่าตนเองจะใจอ่อนอีก หากอินทรร้องขอให้ ‘ทำรัก’ กับเขาอีกครั้ง
ก็การร่วมรักกับอินทร เป็ความสุขใน ‘เพศรส’อย่างที่สุดที่กานต์ก็ปรารถนาเช่นกัน
“พี่ไปทำอาหารเที่ยงให้ทานนะ” อินทระโบอกตามหลังกานต์ไป
กานต์นั่งอ่านบท เตรียมคำปรึกษาให้ป๊อกปิติและวรวุธ โดยไม่ได้มองรอบตัวเลย จนอินทรยกอาหารมาเสริฟ กานต์ใมาก ท่อนบนของร่างกายอินทรเปลือยเปล่า เขาใส่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว มัดกล้ามได้รูปที่แผ่นอก ซิกแพคเรียงตัวชัดเจน ที่สำคัญ .. ส่วนนั้นแกว่งไกวไปมาในบ๊อกเซอร์ยามที่อินทรขยับตัว ช่างเป็ภาพที่ทำให้กานต์หวั่นไหวเหลือเกิน
“อาหารกลางวันครับกานต์”
“ขอบคุณครับพี่อิน พี่อินใส่เสื้อผ้าเถอะ”
“เราอยู่กันแค่สองคน ไม่เห็นต้องอายใครเลยนี่” นอกจากความหมายงามผ่านดวงตาคู่สวยที่กานต์ชอบมองตอนนี้มันมีปรารถนาในเพศรสเพิ่มเติมมาอีกด้วย
“พี่อินครับ กานต์ขอร้อง” กานต์อ้อนวอน
อินทรยิ้มให้บางๆ แล้วเดินกลับไปแต่งตัว และกลับมานั่งไม่ห่างกานต์เท่าใดนัก
“พี่อินไม่ต้องไปช่วยตาคำแล้วเหรอครับ”
“พี่อยากอยู่กับกานต์มากกว่า กานต์ทำงานไปเถอะ รับรอง.. พี่ไม่กวนใจกานต์หรอก แค่ได้นั่งมองหน้ากานต์แบบนี้ก็พอแล้ว”
เย็นวันนั้น อ้อมาค้างที่บ้านด้วย หลังจากทานอาหารเย็นและพูดคุยถึงการไปกองถ่ายในวันพรุ่งนี้เรียบร้อยแล้ว แต่ละคนก็แยกย้ายกันไปนอน
“กร.. เราว่าเราเห็นพี่อินเข้าไปหาพี่กานต์ในห้องนอนพี่กานต์นะ”
“เค้าอาจจะไปคุยอะไรกันสองคนก็ได้ คิดมากนี่!!”
“แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ”
“ก็ไม่เป็ไรเปล่าวะ ก็เค้ารักกันถ้าเค้าจะนอนด้วยกัน มันก็ไม่แปลกนี่”
“เออใช่” อ้อเพิ่งคิดได้ อีกอย่าง.. พี่กานต์เป็ผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิงนี่ ยังไงก็ไม่ท้องอยู่แล้ว .. พอคิดได้อย่างนั้น อ้อเลยเปลี่ยนเื่คุยกับกรเขาถามการบ้านให้กรอธิบาย อ้อพยายามเข้าใจช้าๆเพราะเวลาที่กรอธิบายเนียะ ลำตัวกรจะเข้ามาััลำตัวอ้อ แค่นี้.. อ้อก็มีความสุขแล้ว
เมื่อกานต์ กร อ้อ และอินทรมาถึงกองถ่ายทำละคร ทีมงานพาพวกเขาไปยังที่พักที่วรวุธเตรียมไว้ให้ กานต์ยิ้มออกทันที วรวุธจัดพื้นที่ส่วนตัวให้เขานั่งเขียนงานได้และอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ถ่ายทำ ซึ่งกานต์สามารถเดินไปดูการถ่ายทำได้หรือจะเดินกลับมาเขียนงานก็ได้ แล้วยังมีที่กว้างพอที่จะให้อินทรกร อ้อ นั่งพักผ่อนอีกด้วย
“พี่เตรียมที่ให้น้องกานต์ตรงนี้ น้องกานต์ถูกใจไหมจ๊ะ” วรวุธทักทาย
“ดีครับดี ผมชอบมากเลยครับ” กานต์ตอบ
“สวัสดีครับพี่วุธ” กรเข้ามาสวัสดีวรวุธ “ถ้ามีบทตัวประกอบ พี่วุธตามผมไปแสดงได้เลยนะครับ ผมจะทำสุดความสามารถเลย” กรโฆษณาสรรพคุณตัวเอง
“พี่คงดับฝันกรแน่ๆ ” วรวุธแกล้งเด็ก “เดี๋ยวนี้มีบริษัทหาตัวประกอบที่เป็กิจลักษณะแล้ว ไม่มีมาหาเอาในกองถ่ายหรอก”
กรหน้าเหี่ยว
ป๊อกปิติเดินตามวรวุธเข้ามา “หวัดดีครับกานต์”
“สวัสดีครับป๊อก” กานต์ทักทายกลับ
“ผมพักอยู่ติดกับกานต์เลยนะครับ เลยจะขออนุญาตเข้ามาถามเรื่อยๆเลยนะครับ”
“ยินดีครับ ยินดี ป๊อกมาถามกานต์ได้ตลอดเวลาเลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ”
“พี่ป๊อกตัวจริงหล่อกว่าในทีวีอีก” อ้อชมจากใจจริง
“ขอบคุณครับ” ป๊อกตอบ
“อ้อขอเซวฟี่กับพี่ป๊อกหน่อยนะครับ”
“ได้ครับ”
อ้อหยิบมือถือขึ้นมา แล้วเปิดกล้อง
กรแย่งมือถือไปจากมืออ้อ “เดี๋ยวถ่ายให้” กรบอก แล้วยกกล้องจากมือถือขึ้นมาเตรียมถ่ายรูป “เข้าไปยืนใกล้ๆ พี่เค้าอีกหน่อยสิ”
อ้อเขินมากกกก มากจนไม่กล้าขยับตัว ป๊อกเห็นอ้อยืนตัวแข็ง จึงขยับมาชิด แล้วกอดอ้อไว้ในอ้อมแขน อ้อใอ้อปากค้าง กรกดปุ่มบันทึกภาพพอดี
“ใหมดเลย พี่ป๊อกอย่าแกล้งอ้อแบบนี้สิ”
ป๊อกยิ้มให้กับความตลกของอ้อ
“ไป ป๊อก ถ่ายรูปเสร็จแล้วก็ไปแต่งตัวได้แล้ว” วรวุธบอกป๊อก
“ทุกคนครับ” กานต์พูดขึ้น
วรวุธ ป๊อก หันมามองที่มาของเสียง
“กานต์ขอแนะนำญาติผู้พี่ของกานต์ ชื่ออินนะครับ”
อินทรนั่งอยู่มุมหนึ่งมาสักพักใหญ่ๆ ลุกขึ้นยืนสวัสดี ยิ้มทักทายวรวุธกับป๊อกด้วยกิริยาที่แสนงดงาม
เป็กิริยาท่าทางที่ป๊อกฝันถึง.. เมื่อเขาอ่านบทละคร ‘ทาสรักทาสใจ’ ป๊อกอยากที่จะทำให้ได้ จึงไม่แปลกที่ป๊อกจะมองท่วงท่าและกิริยาต่างๆของอินทรอย่าง.. ไม่วางตา
ป๊อกรู้สึกว่า.. อินทรเป็ผู้ชายที่น่ามองเหลือเกิน กิริยาก็แช่มช้อยดูดีทั้งที่เป็ผู้ชาย รูปร่างหน้าตา.. ผิวพรรณก็น่ามอง..น่าัั..
คิดได้เท่านั้น ป๊อกก็แปลกใจตัวเอง เขาเคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงเท่านั้น เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายคนไหน จนมาพบ.. พี่อินของกานต์นี่แหละ
ทำไม?.. ทำไมเขาถึงอยากััเรือนร่างที่งดงามของอินทรล่ะ? ทำไมเขาอยากใกล้ชิดอินทรล่ะ? ป๊อกแปลกใจตัวเองเหลือเกิน
แต่เขาก็หาคำตอบอะไรไม่ได้
นอกจากจะบอกตัวเองว่า.. ป๊อกชอบผู้ชาย!!
จบตอน ๑๒
1K
