เบื้องล่างคือเมืองทิพย์ ป่าหิมพานต์อันอุดมสมบูรณ์ บุรุษผู้เกิดใหม่หามีปีกอันทรงพลังไม่ จึงได้เพียงติดสอยห้อยตามคู่รักคู่หนึ่งลงมายังป่า ด้วยฤทธาของทวาณพ เหาะเหินสู่เบื้องล่าง คู่รักของนางเมตารสผู้นี้มีหน้าที่เฝ้าประตู ที่เชื่อมระหว่างป่าหิมพานต์ กับดินแดน์ คู่นี้ครองรักกันมาเป็เวลาเนิ่นนานเวลาหนึ่ง แต่หามีบุตรไม่ ทำให้ฝ่ายสามีเข้าใจสิ่งที่เมตารสสื่อสารในระระเวลาเพียงลัดนิ้วมือ เขาแลมองภรรยา สังเกตแววตาที่ปนไปด้วยความเมตตาต่อครุฑปริศนาเกิดใหม่ตนนี้ เขาถอนหายใจอย่างปิติ แล้วเอ่ยกับนาง
" ริมน้ำตกนี้ บริเวณนี้ เ้ารอข้าสักครู่ได้หรือไม่? "
เมตารสพลันรู้ทัน เอ่ยถามสามี
" ท่านจะหาคำตอบของเขา ก็เหมือนยิ่งทำให้สัตว์หิมพานต์ตนอื่นๆ รวมถึงเทวดา อารักษ์ จะสงสัยยิ่งกว่าเดิม "
ทวาณพ " ครุฑถือเป็สัตว์กึ่งเทพประเภทหนึ่งจริงอยู่ แต่เขาประหลาดยิ่งนัก เ้าเห็นด้วยตาหรือไม่ว่าเขาคือวงศาใด "
เมตารส " ท่านพี่ เขาคือชั้นสูงเกิดอย่างโอปปาติกะ กฎแต่เดิมแห่งท่านวิรุฬหก เราก็สามารถมีบุตรบุญธรรมโดยชอบได้ "
ทวาณพ " แต่เขาร่างกายประหลาดนัก หามีรูปกายสีอำพันดุจทองไม่ เราทั้ง 2 จะถูกตราหน้าว่าโกหกทั้งชั้นฟ้า และทั้งป่า ทั้งเขาสิเนรุ "
เมตารส " ท่านก็เห็นว่าบางคราเขาก็เป็เช่นนั้น เพียงแต่ตอนนี้กายเขาสีดั่งอัคคี "
ทวาณพ " นี่เ้า!!! "
.......
......
ทวาณพ " ข้าจักเข้าฌาณสักครู่ ถามเฒ่าทรงศีล หากเ้าไม่อนุญาต ข้าเห็นทีต้องทำลายน้ำใจเ้าแล้วเมตารส "
เมตารส ตีสีหน้าแง่งอน เบือนหน้า
" ข้าคือครุฑ ข้าคือปักษา มีลูกเป็ครุฑไม่เห็นจะผิดแปลก ท่านเป็สามีที่งี่เง่าที่สุดในหิมพานต์ "
ทวาณพ ต้องถอนหายใจอีกครา ใจก็อยากตามใจยอดรัก แต่เฒ่าทรงศีลเป็ผู้รอบรู้ในป่าแห่งนี้ ถึงแม้จะปรากฎตัวไม่แน่ชัด และไม่แน่ว่าเทวาณพเข้าฌาณสอบถาม ก็ใช่ว่าเฒ่าคนนี้จะมีใจอยากพบพานไม่
ฤาษี และผู้ครองตนถือศีลในป่านี้มีจำนวน 700 กว่าองค์ ล้วนไม่ประหลาด ทำตัวนอกกรอบอย่างเฒ่าทรงศีลบัญชินบถไม่ เฒ่าผู้นี้ไม่มีผู้ใดรู้เื่ราวของเขา ทั้งสัตว์หิมพานต์ที่มีสัญญาของสัตว์ และตนที่เจริญแล้ว ล้วนเป็มิตรกับท่าน
++++++++++++++
ทวาณพ เพิ่งจิตในถ้ำใกล้น้ำตกได้เพียงเริ่มต้น พลันปรากฎมีฝ่ามือชายชรามาลูบศรีษะครุฑที่ถือกำเนิดใหม่ ทำให้คู่รักแปลกใจยิ่ง
เสียงเอ่ย น้ำเสียงหนักแน่นแต่เป็เสียงที่อบอุ่นครอบคลุมไปทั้งผืนป่า
" นามของเ้า ไตรยวายุ เหมาะสมแล้ว"
สัตว์ตนใด มนุษย์คนใด เทวาองค์ใด ที่มีความเจริญทางจิต แล้วได้รับสารนี้โดยทั่วกันในหิมพานต์
เด็กหนุ่มรุ่นกระทง อาจมีดื้อซนตามประสา อบรมเลี้ยงดูเขา แม้นร่างกายสมบูรณ์แล้ว แต่ก็เปรียบดั่งมนุษย์อายุ18 ปี ปีกเขายังไม่แข็งแรง จิตเขายังไม่แกร่ง เห็นทีเ้าสองคนต้องเหนื่อยแล้ว อีก 3 วัน ยามรุ่ง ข้าจะมาพบเขาเพื่อ.....
อีกฝั่งด้านตะวันตกของป่า กินรีเป่าขนทิพย์เพื่อเป็สัญญาณขอความช่วยเหลือ เนื่องจากโดนครุฑโจมตี มักรีผลประหลาดสีชมพู ที่อยู่ในย่ามของเฒ่าบัญชิณบถ
มักรีผลชมพู " ท่านปู่!!! "
ข้ารู้แล้วเด็กน้อย ข้าเตือนเ้ากี่ครั้ง ว่าอย่าบอกข้า ข้าปวดหัวกับการช่วยเหลือคนอื่นเพราะเ้า ข้าว่าการไม่มีเ้ากำเนิดมาแต่แรก มันคงเป็อะไรที่คนแก่อย่างข้าสุขใจนัก
++++++++++++++
(ติดตามตอน 3)