เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 44 ร่างจริงร่างลวง

ตูม

หานคุน สวนกลับเพื่อ​เป็นการสั่งสอนอีกฝ่าย

"ก็ไม่ได้​มีกฎห้ามโจมตี​ตรงนั้นเสีย​หน่อย"

เต้าหมิง ไม่เข้าใจ​ว่าอีกฝ่ายจะโมโห​ไปทำไมกัน

!!!

ทุกคนต่างได้ยิน ก็ไม่นึกว่าเต้าหมิงจะมองการโจมตีอันน่ารังเกียจ​ หยาบคาย​พวกนี้เป็นเรื่องปกติ​

"ข้าเข้าใจ​แล้วว่าปราณ​นายเหนือหัวยอดเยี่ยม​แค่ไหน" จู่ๆเต้าหมิง เอ่ยชื่นชม​ออก​มา

"เข้าใจ?" หานคุน ได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจว่า "คิดจะยอมแพ้แล้วสินะ"

ซึ่งการโจมตีของเต้าหมิง หรือวิทยายุทธ​ที่ใช้ออกมาล้วนไม่มีผลใดๆต่อหานคุน จึงไม่มีทางจะเทียบฝีมือ​กันติดได้​

"อย่าเพิ่งเข้าใจ​ผิด ข้าชื่นชม​ลมปราณ​ ไม่ได้​ชื่นชม​ในตัวเจ้า" สายตาเต้าหมิง เห็นท่าทางของอีกฝ่าย จึงเข้าใจ​ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังเข้าใจผิดอยู่​แน่นอน

"ข้ายอมรับว่าหมัดในตอนนี้​ของข้าทำไรเจ้าไม่ได้...แต่ใช่ว่าข้าจะแพ้" ประโยคเสริมออกมา จนหลายคนเริ่มแปลกใจ​

"หมายความว่าไง?" ได้ยินเช่นนั้น​ ความสงสัย​ปรากฏ​บนใบหน้าหานคุน​

ซู่

"หมายความ​ว่าแบบนี้ไง" ปราณ​เต้าหมิงแผ่ออกมาพริบตา​

รอบ​นี้เป็นการต่อสู้​รอบสุดท้าย​ของการประลองแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นใดๆต้องปกปิดปราณ​เอาไว้อีกต่อไป​

ปราณ​พุ่งออกมาทั่วร่างเต้าหมิงอย่างรวดเร็ว​

"อย่าบอกนะว่า...ปราณ​นายเหนือหัว!!!"

"อะไรนะ" เมื่อทุกคนได้ยินต่างตกตะลึง

เต้าหมิงมีปราณ​นายเหนือหัวตั้งแต่​แรกแล้ว แต่กับไม่ยอม​เอาออกมาใช้ตั้งแต่​รอบแรก​

ทุกคนจ้องมอง​เต้าหมิงด้วยความไม่อยากเชื่อในสายตาตัวเอง ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแอบ​ซ่อนลมปราณ​ตัวเองเอาไว้ แล้วใช้เพียงการต่อสู้​มือเปล่า​ในการประลองที่ผ่านมาเท่านั้น

หากเต้าหมิงใช้ปราณ​นายเหนือหัวแต่แรก ป่านนี้คงมีคู่ต่อสู้​ถอนตัวไม่คิดอยากจะประลองกับเต้าหมิงอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่า เต้าหมิงที่แท้เป็นพวก​ "เสือซ่อนเล็บ"

"ไม่นึกว่าเจ้าจะซ่อนลมปราณ​ได้เนียน​ขนาดนี้"

หานคุน คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายมีลมปราณ​นายเหนือหัวกับไม่งัดออกมาใช้แต่แรก ไม่งั้นคงชนะได้สบายไม่ต้องบาดเจ็บ​กันแล้ว

"ดี มาลองดู​หน่อยว่าปราณ​ใครจะกล้าแกร่ง​กว่ากัน" หานคุน ปลดปล่อย​ลมปราณ​นายเหนือหัวขั้นหนึ่ง​ออกมาเต็มที่

เตรียม​เผชิญ​หน้ากับเต้าหมิงอย่างจริงจัง​

"มาเลย" เต้าหมิง ยังเฉยๆไม่รู้สึกกดดันอะไรออกมาเมื่ออีกฝ่ายเอาจริงแล้ว​

ในใจคิดว่า "ใช้ปราณ​นี้ต่อสู้​ธรรมดา​คงโค่นล้มอีกฝ่ายได้ไม่ยาก"

ด้วยการที่ตนเองมีกระดูก​ทองคำทำให้ศักยภาพ​ร่างกาย​สูงขึ้น แล้วตอนนี้​ปราณ​ก็ถูกปล่อยออกมาแล้ว​เรียบร้อย​ เมื่อประสานกันต้องมีการโจมตีสูงขึ้นแน่

ตูม เปรี้ยง

การปะทะกันของเต้าหมิงกับหานคุนด้วยปรา​ณนายเหนือหัวเหมือนกัน​ทั้งคู่จึงเริ่มขึ้น

เป็นเต้าหมิงที่เหนือกว่าอย่างชัดเจน

ด้วยวิทยายุทธ​ของเต้าหมิงที่ใช้ออกมาตอนนี้ผสาน​เข้ากับปราณ​นายเหนือหัว ทำให้หานคุนตกเป็นรองขึ้นมาทันที

"นอกจากมีวิทยายุทธ  แล้วยังมีระดับ​ปราณ​นายเหนือหัวอีก​ด้วย" หานคุน ได้รับบาดเจ็บ​ออกมา หลังจาก​การปะทะกัน ตนเองไม่สามารถ​สร้างความเสียหาย​แก่เต้าหมิงได้

"นานแล้วสินะที่ข้าไม่ได้​ใช้ทักษะ​"

หานคุน จำเป็น​ต้องใช้ทักษะ​ออกมา เมื่อปราณ​นายเหนือหัวไม่สามารถ​กดดันเต้าหมิงได้อีก

การต่อสู้​ของหานคุนที่ผ่านมา ตนเองเพียงใช้ปราณ​นายเหนือหัวออกมา ก็เพียงพอ​กดดันคู่ต่อสู้​ให้ยอมแพ้​ไปอย่างง่ายดาย จึงไม่จำเป็นต้องงัดทักษะ​ออกมาใช้ แค่ปราณ​นายเหนือหัวก็ข่มคู่ต่อสู้​ศิษย์​สายนอกทุกคนได้แล้ว จนไม่มีใครกล้าประลองอีก

สะท้อนจันทรา

ทันใดนั้นร่างของหานคุนก็พุ่งเข้าใส่เต้าหมิง

"หมดมุขแล้ว?" เต้าหมิง เห็นว่าอีกฝ่ายใช้ทักษะ​ออกมา แต่ไม่เห็นมีอะไรผิดแผกแตกต่าง​จากเดิมเลย

"ทะลุ" หมัดเต้าหมิงซัดใส่อีกฝ่ายที่จู่โจม​เข้ามาตรงๆ แต่​หมัดกับทะลุร่างในทันที

ตูม

ไม่ใช่เพียงแค่นั้น เมื่อเต้าหมิงยังโดนการโจมตีจากอีกด้านขึ้นมากะทันหัน ก่อนที่ร่างคู่ต่อสู้​ตรงหน้าจะหายไป​

"ภาพติดตา ภาพลวงตา?" เต้าหมิง มองหาศัตรู​ในทันที ทั้งที่เห็นอีกฝ่ายพุ่งเข้ามาจากด้านหน้าชัดๆ แต่กับมีการโจมตีจากด้านหลัง

ตอนนี้หานคุนปรากฏ​ตัวโผล่มาอีกครั้ง

สายตาจ้องมอง​หานคุนอย่างละเอียด ก็พบว่าไม่มีจุดไหนแตกต่าง​กันเลย

หานคุน ยังคงจู่โจม​เข้าใส่ตรงๆแบบเดิม

หมัดเต้าหมิงซัดสวนไปอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์​ยังคงเหมือนก่อนหน้านี้

"ฮึ่ม เป็นทักษะ​ลอบกัดสินะ!!!" เต้าหมิง ที่ถูกเล่นงานฝ่ายเดียว เริ่มหงุดหงิด​ขึ้นมา

"ในเมื่อร่างที่พุ่งใส่คือร่างลวง" ในใจเตรียมแผนการบางอย่างขึ้นมา

หานคุน ยังคงใช้วิธีเดิม คราวนี้​เต้าหมิงไม่สนใจร่างที่พุ่งเข้ามาโจมตีตรงหน้าอีก เตรียม​รอการ​ลอบจู่โจม​จากจุดอื่นขึ้นมาแทน

เปรี้ยง

แต่กลายเป็น​ว่าร่างที่จู่โจม​เข้ามาตรงหน้า​ คือ ร่างที่แท้จริงของหานคุน

"เป็นไร คาดเดาผิดละสิ" หานคุน เยาะเย้ย​ออกมา เมื่อเต้าหมิงถูกหลอกว่าร่างตรงหน้าคือ ร่างลวง แต่กลายเป็น​คิดผิด

หากเต้าหมิงเข้าใจว่าร่างตรงหน้าคือของปลอม หานคุนก็จะไม่คิดใช้ทักษะ​ออกมา

แต่หากเต้าหมิงเข้าใจว่าร่างตรงหน้าคือของจริง ตนเองก็ใช้ทักษะ​ออกมาลวงอีกฝ่าย

ทักษะ​ สะท้อนจันทรา จะทำให้คู่ต่อสู้​สับสนว่า ไหนจริงไหนเท็จ​ เป็นทักษะ​ที่ต้องใช้ความสามารถ​อย่างมาก​

"จริงหรือ​เท็จ?" ตอนนี้่​เต้าหมิง พอเข้าใจ​ทักษะ​อีกฝ่ายขึ้นมาบ้างแล้ว แต่การจะหาทางรับมือก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เมื่อทักษะ​นี้ยากจะใช้สายตา​แยกออกว่ามันคือ ร่างจริงหรือร่างลวง

"ทักษะ​บนโลกนี้ช่างล้ำลึกนัก"

เต้าหมิง ที่มั่นใจในสายตาอันแหลมคมของตนเอง​ แต่พอมาเจอทักษะ​พวกนี้เข้าไป สายตาเต้าหมิงไม่สามารถ​แยกออกได้เลยว่าคือ ร่างจริง หรือ ร่างลวง กันแน่

"สงสัยแค่​สายตามองพวกทักษะ​ของโลกนี้เพียงอย่างเดียวไม่ได้​แล้ว" ตอนนี้ เต้าหมิง​เริ่มรู้สึกถึงความน่าอัศจรรย์​ของทักษะบนโลกนี้ขึ้นทุกที

เต้าหมิง เตรียมตั้งท่าบางอย่างออกมา

สองเท้ากางออกยืนปักหลักกับพื้นอย่างมั่นคง

"มันคิดจะทำไร?" หานคุน มองการกระทำแปลกๆของเต้าหมิงด้วยความสงสัย

"ไม่รู้หรอกนะว่าจะทำอะไร...แต่ยังไง​เจ้าก็ไม่มีทางมอง​ออกว่า ร่างจริง หรือร่างลวง!!!"

หานคุน มั่นใจ​ในทักษะ​นี้มาก ไม่มีทางที่คู่ต่อสู้​จะมองทักษะ​นี้ออกได้เด็ดขาด