ตอนที่24 อีกาสูบิญญา
“แล้วเ้าได้ผลจากต้นไม้แห่งดารคืนชีพกี่ผลละ”จักรพรรดิผืนป่ากล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนใจเมื่อเห้นว่าเทียนถางลืมตาขึ้นมาแล้วจากการที่มันเข้าไปตรวจสอบต้นไม้แห่งการคืนชีพ
“ห้าผลขอรับ”เทียนถางกล่าวตอบด้วยสีหน้าที่เฉยชาเช่นเดิมถ้วยชาที่จักรพรรดิผืนป่าถูกอยู่ตกแตกด้วยตาของมันเบิกกว่าอ้าอ้าค้างสีหน้าของมันเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเริ่มซีดขาว เทียนถางและกลุ่มสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากซึ่งเทียนถางได้กล่าวออกมาว่าห้าลูกเพราะมันคิดว่าสิบลูกมากเกินไปแต่ไม่คิดว่าห้าลูกก็ยังมากเกินไปอยู่เช่นนี้
“พลังแฝงของเ้าทำให้พลังของต้นไม้แห่งการคืนชีพแข้งแกร่งขึ้นถึงเพียงนั้นเลยหรือนี้”จักรพรรดิผืนป่ากล่าวออมกาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอีกครั้งก่อนที่จะเดินเข้ามาด้านหน้าของเทียนถางและตอบมาที่ไหล่ของเทียนถาง
“เ้าสมแล้วที่ผู้นำและเ้าจักรพรรดิอสูร้าตัวแม้แต่ข้าเองก็อยากได้เ้าในตอนนี้มาก”จักรพรรดิผืนป่ากล่าวออกมาอีกครั้ง แววตาของมันเต็มไปด้วยความโลภแค่ด้วยเหตุผลบางอย่างมันจึงไม่คิดที่จะแข่งขันกับคนที่ถูกเรียกว่าผู้นำกับจักรพรรดิอสูร
“เช่นนั้นท่านจะส่งข้ากลับออกไปได้หรือไม่”เทียนถางครุ่นคิดก่อนที่จะกล่าวถามออกมาจักรพรรดิผืนป่าพยักหน้าตอบเทียนถางกล่าวลากับโซยะและชุนจิเพราะทั้งสองต้องฝึกอยู่ที่นี้มันกับหม๋าจึงได้ถูกส่งออกมายังชั้นที่สิบเอ็ดของวิหารฝนเทพอสนีบาต ทั้งสองเดนลงมาด้วยความเร็วสูงและเทียนถางสังหารเหล่าราชสีห์อสนีบาตที่หลงเหลืออยู่ทั้งหมดก่อนที่จะมาถึงยังด้านหน้าของเขตรูปแบบพลังเพื่อที่จะออกมาด้านนอก
“พะ...พวกเ้าออกมาแล้วหรือ”เสียงของบางคนดังขึ้นเทียนถางและหม๋าจ้องมองออกไปปรากฏว่าเสียงนั้นคือหม๋าจิงเทียนนั้นเองเทียนถางพยักหน้าตอบและสะบัดมือสร้างรูปแบบพลังที่ทรงพลังออกมาและทำลายเขตรูปแบบทั้งหมดทิ้ง
“อาจารย์ไม่ใช้เพียงแค่นั้นนายของข้ายังสังหารเหล่าราชสีห์อสนีบาตทั้งหมดจากทุกชั้นจนหมดสิ้นเลยและพวกเรายัง..”หม๋ารีบเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของหม๋าจิงเทียนและกล่าวออมกาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขเทียนถางตบไปที่ไหล่ของหม๋าเมื่อมัน้าที่จะกล่าวถึงพื้นที่ของจักรพรรดิผืนป่า
“ต้องขอโทษท่านด้วยแต่เื่ต่อจากนี้คือความลับ”เทียนถางก้าวเข้ามาด้านหน้าของหม๋าพร้อมกล่าวออกมาหม๋าจิงเทียนรู้ทันทีว่าเทียนถางต้องไปพบบางอย่างมาแน่นอนและการเติบโตของเทียนถางไม่ใช้สิ่งที่ผู้ในก็สามารถที่จะทำได้แน่นอนเพียงแค่ห้าเดือนมันก็สามารถที่จะเข้าสู่ระดับครึ่งเทวะ์ขั้นที่หนึ่งได้แล้ว
“ท่านถางท่านจะรังเกียจหรือไม่ที่จะรับชายชราเช่นข้าเป็ข้ารับใช้ของท่าน”เมื่อเห็นอนาคตที่เทียนถางสามารถที่จะไปได้ถึงหม๋าจิงเทียนก็เต็มไปด้วยความกังวลมันรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยมุ่งมั่นพร้อมประสานมือคุกเข่าต่อหน้าเทียนถาง
“ผู้าุโจิงถ้าท่าน้า”เทียนถางสะบัดมือดึงร่าวกายของหม๋าจิงเทียนขึ้นจากพื้นและเดินเข้าไปจับแขนทั้งสองข้างพร้อมกล่าวออกมาหม๋าจิงเทียนเต็มไปด้วยความยินดีและเริ่มโคจรพลังพร้อมกล่าวสาบานตนเป็ข้ารับใช้ของเทียนถางถ้ามันคิดทรยศของให้ิญญาของมันดับสลายหายไป
“ปู่จิงมีข่าวสารใดจากโลกภายนอกหรือไม้ตอนที่ข้าไม่อยู่”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนใจหม๋าจิงเทียนครุ่นคิดเล็กน้อยและกล่าวข้อมูลมากมายออกมาเทียนถางเริ่มจับใจความและรับรู้ข้อมูลทั้งหมดด้วยความเร็วสูง
“นิกายจักรพรรดิาได้รับความเสียหายจากฝูงอสูรบ้าคลั่งที่กำลังกวาดล้างพื้นที่โดยรอบ”หม๋าจิงเทียนถางออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจิรงจังแต่เมื่อสิ้นคำกล่าวจิตสังหารที่รุนแรงก็ะเิออกมาจากร่างกายของเทียนถางมันสะบัดมือดึงทั้งสองเข้ามาข้างกายและใช้พลังจากกำไลข้ามมิติกลับไปที่นิกายด้วยความเร็วสูง
“นี้มัน”เมื่อเทียนถางและกลุ่มมาถึงก็พบว่าศิษย์หลายคนของนิกายได้รับาเ็อย่างมากกงิและกงหยุนพยายามที่จะช่วยเหลือทุกคนอยู่เทียนถางจ้องมองตรวจสอบทุกคนอย่างรวดเร็ว โมหวังลักลุ่มเองก็ได้รับาเ็
“อาจารย์เกิดสิ่งใดขึ้นกัน”เทียนถางพุ่งออกไปในทันทีหม๋าและหม๋าจิงเทียนรีบพุ่งตามออกไปด้วยความเร็วสูงไม่นานเทียนถางก็เข้ามาที่ด้านหน้าของกงิพร้อมกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังกงิและทุคนตกตะลึงมากเมื่อเห็นเทียนถางกลับมาแล้วเทียนถางเมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังตกตะลึงอยู่มันจึงสะบัดมือสร้างรูปแบบพลังที่แข็งแกร่งขึ้นปกคลุมทั่วทั้งนิกายเพื่อรักษาทุกในทันที
“พวกเราถูกอสูรบ้าคลั่งโจมตีพวกมันผิดปกติมากข้าไม่คิดว่าพวกมันจะบ้าคลั่งตามธรรมชาติแน่นอน”กงิกล่าวออกมาเมื่อมันได้สติเมื่อเทียนถางได้ยินก็จ้องมองออกไปรอบๆมันพบกลุ่มคนมากมายที่ดักอยู่ด้านนอกและมีสัตว์อสูรขังอยู่ภายในกรงขังและมันกำลังถูกทรมาน
“นิกายจักรพรรดิวายุ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายทุกคนตกตะลึงมากและเปลี่ยนไปเป็ดุร้ายทันที เทียนถางโบกมือให้ทั้งสองรออยู่ที่นี้ก่อนที่มันจะใช้ทักษะแสงอสนีเทพหายไปในพริบตาไม่นานมันก็สังหารทุกคนจนหมดสิ้นพร้อมกับเหล่าสัตว์อสูรด้วยและดูดซับพลังจากพวกมันก่อนที่จะกลับมา
“ปู่จิงท่านสามารถใช้รูปแบบแทรกแซงตรวจสอบที่ตั้งของพวกหมันได้หรือไม่”เทียนถางกลับมาพร้อมข้าวของจำนวนมากที่ได้มาจากกลุ่มคนจำนวนมหาศาลจากนิกายจักรพรรดิวายมันสะบัดมือส่งหยกให้กับหม๋าจิงเทียนพร้อมกล่าวถามออกมา หม๋าจิงเทียนพยักหน้าตอบพร้อมสร้างรูปแบบพลังขึ้นมาและเริ่มแทรกแซงเข้าไปภายในหยก
“ได้แล้ว”หม๋าจิงเทียนกล่าวออกมาพร้อมกับปรากฏแผนที่ขึ้นมาเทียนถางตรวจสอบด้วยความเร็วสูงปรากฏว่าพวกมันตั้งค่ายอยู่หาจากนิกายจักรพรรดิาของมันราวห้าสิบกิโลเมตรและค่อยส่งฝูงอสูรบ้าคลั่งเข้าโจมตีนี้เอง
“ปู่จิง หม๋าพวกท่านปกป้องคนของข้าด้วยข้าจะไปจัดการพวกมันเอง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธก่อนที่จะพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงด้วยความเร็วจากทักษะ แสงอสนีเทพและรองเท้าของมันทำให้ความเร็วของมันไม่มีผู้ใดที่จะสามารถตามทันได้อย่างแน่นอนนอกจากจะอยู่ในระดับเทวะ์ขั้นห้าขั้นไป
“พวกท่านคือผู้ใดหรือ”กงิกล่าวถามออกมาเมื่อเห็นเทียนถางสั่งให้ชายผู้ที่แข็งแกร่งทั้งสองอยู่ปกป้องนิกายจักรพรรดิานี้ได้อย่างง่ายดายอีกทั้งมันยังไม่สามารถที่จะตรวจสอบพลังของเทียนถางได้เลยแม้แต่น้อย
“ท่านผู้นำนิกายข้าหม๋าจิงเทียนและนี้หม๋าศิษย์ข้าพวกเราคือข้ารับใช้ของนายท่านถางขอรับ”หม๋าจิงเทียนประสานมือพร้อมกล่าวออกมาที่มันทำเช่นนี้เพราะเทียนถางเรียกกงิว่าอาจารย์ถ้าไม่พอเช่นนี้มันคงจะจ้องมองไปที่กงิด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกอย่างแน่นอนทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยิน
“จะรังเกียจหรือไม่ถ้าข้าจะกล่าวถามว่าตอนนี้เทียนถางอยู่ในระดับใดหรือ”กงหยุนเดินเข้ามาพร้อมกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนใจด้วยตาของหม๋าและหม๋าจิงเทียนเปลี่ยนไปเป็เ็าเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำกล่าวห้วนๆเช่นนั้นแต่พวกมันก็ไม่ได้สนใจมากนักก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเพื่อระงับความโกรธ
“ตอนนี้นายท่านอยู่ในระดับครึ่งเทวะ์ขั้นที่หนึ่งขอรับ”หม๋ากล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เฉยชาแต่ทุกคนที่ได้ยินเต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะเทียนถางออกไปฝึกเพียงแค่ห้าเดือนเท่านั้นแต่ความเร็วในการเติบโตมันช่างมากมายจนน่าหวาดกลัว
“ท่านอาจารย์ท่านรู้หรือไม่ข้าไม่คิดว่าระดับครึ่งเทวะ์ผู้ใดจะสามารถชนะนายท่านได้ด้วยความสามารถของนายท่านที่ข้าและท่านชุนจิกับท่านโซยะได้เห็นสามารถที่จะกล่าวได้ว่าสัตว์ประหลาดอัจฉริยะเลยละขอรับ”แต่ระหว่างที่บรรยากาศเริ่มหนักขึ้นหม๋าก็รีบหันมาหาหม๋าจิงเทียนพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ท่านอยากเห็นหรือไม่”หม๋ากล่าวออกมาด้วยสีหน้ามีความสุขหม๋าจิงเทียนเองก็เริ่มสนใจมันจึงได้พยักหน้าตอบหม๋ารีบสะบัดมือสร้างรูปแบบพลังขึ้นมาและส่งความทรงจำเข้าไปเป็การต่อสู้ระหว่างเทียนถางกับาาแห่งราชสีห์อสนีบาตทั้งสี่ที่มันได้ขึ้นมาแอบดู
ในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้เทียนถางมาถึงยังพื้นที่ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยกระโจมจำนวนมหาศาลของเหล่าคนจากนิกายจักรพรรดิวายุเทียนถางจ้องมองตรวจสอบด้วยความเร็วสูงปรากฏว่าคนที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ในระดับเทวะโลกขั้นที่เจ็ดเท่านั้น
“คงจะเป็พวกที่ถูกส่งออกมาโจมตีนิกายทั้งสามสินะ”เทียนถางคิดก่อนที่จะเริ่มตรวจสอบพื้นที่โดยรอบมันพบกับฝูงอสูรจำนวนมหาศาลที่ถูกขังเอาไว้ปรากฏรอยยิ้มเ้าเล่ห์ขึ้นที่หน้าของเทียนถางและมันก็หายตัวไปด้วยความเร็วเข้ามาที่ด้านหน้าของกรงและโบกมือให้เหล่าสัตว์อสูรทั้งหมดที่กำลังพยายามที่จะคำรามมันเงียบลง
“พวกเ้าอยากออกไปจากที่นี้หรือไม่”เทียนถางกล่าวถามออกมาเมื่อมันสังหารผู้เฝ้ากรงขังทั้งหมดด้วยความเร็วสูงเหล่าสัตว์อสูรเต็มไปด้วยความสับสน ก่อนที่จะรีบพยักหน้าตอบเทียนถางยิ้มออกมาพร้อมกับวางรูปแบบพลังเอาไว้เพื่อทำลายกรงขัง
“แต่ขังไม่ปล่อยพวกเ้าไปโดยไม่ได้สิ่งตอบแทนหรอกนะข้า้าที่จะให้พวกเ้าออกไปสังหารพวกมันทุกคนข้าจะจัดการคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่เหล่าไม่สามารถที่จะทำสิ่งใดพวกเ้าได้หรอกพวกเ้าจัดการพวกมันซะ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเหล่าสัตว์อสูรพยักดกหน้าตอบพวกมันเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและพร้อมที่จะสังหารพวกคนที่จับมันมาอยู่แล้ว
ที่เทียนถางทำเช่นนั้นเพราะมันไม่้าที่จะทำลายล้างทุกคนในการโจมตีเดียวด้วยทักษะปีกักวาดล้างโลก เพราะมันคิดว่าการทำเช่นนี้จะเป็การแสดงถึงความโง่เง้าของคนจากนิกายจักรพรรดิวายุมากกว่า
“โฮกกก”เทียนถางทำลายกรงขังอย่างง่ายดายฝูงสัตว์อสูรบ้าคลั่งพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้าโจมตีทุกคนจากนิกายจักรพรรดิวายุชายที่อยู่ในระดับเทวะโลกขั้นที่เจ็ดเต็มไปด้วยความโกรธมันพยายามที่จะตอบโต้แต่เสี้ยววินาทีต่อมาร่างกายของมันก็พุ่งลงมาที่พื้นเพราะตอนนี้เทียนถางเหยยีบอยู่ที่อกของมันและจ้องมองมาจาก้า
“ข้าขอถามเ้าว่าเหตุใดนิกายจักรพรรดิวายยุจึงโจมตีนิกายจักรพรรดิาเช่นนี้”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายชายผู้นั้นไม่ยอมที่จะตอบเทียนถางสะบัดมือดึงแขนทั้งสองข้างของมันออกจากตัวเสียงกรีดร้องดังสนั่นขึ้น
“เพราะพวกมันเข้าร่วมกับตระกูลสยบฟากฟ้า”เทียนถางสะบัดมือดึงขาทั้งสองข้างของมันออกอย่างช้าๆมันเต็มไปด้วยความทรมานก่อนที่จะรีบกล่าวออกมา เทียนถางพยักหน้าตอบและดึงกลืนพลังทั้งหมดของมันเข้าสู่ร่างกายก่อนที่จะจ้องมองไปรอบๆ
“โฮกกก”เสียงคำรามของเหล่าสัตว์อสูรดังขึ้นไม่หยุดตอนนี้เทียนถางจ้องมองออกไปรอบๆคนจากนิกายจักรพรรดิวายุถูกสังหารทั้งหมดแล้วเทียนถางได้เข้ามาตรวจสอบที่กระโจมตีชายผู้ที่อยู่ในระดับเทวะโลกขั้นที่เจ็ดและพบหยกที่รวบรวมแผนการต่างๆ
“พวกมันยังไม่ได้โจมตีคฤหาสน์ต่างๆที่ไม่เข้าร่วมสินะแต่เริ่มโจมตีนิกายทั้งสามแล้ว นี้มัน”เทียนถางอ่านแผนการที่ถูกเขียนเอาไว้ภายในหยกไม่นานมันก็พบบางอย่างพวกมันกำลังเข้าโจมตีตระกูลโอสถ์เพื่อบังคับให้ตระกุลโอสถ์มอบโอสถที่ยอดเยี่ยมให้พวกมันเทียนถางหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข
“เช่นนี้ข้าก็ไม่ต้องพาโซยะออกมาจากที่นั้น”เทียนถางกล่าวออกมาเพราะว่ามันไม่้าที่จะเข้าไปกวนการฝึกของโซยะเมื่อไปถึงนิกายโอสถ์ แต่ตอนนี้ถ้ามันช่วยเหลือตระกูลโอสถ์มันก็สามารถที่จะดึงตระกูลโอสถ์มาเป็มาเป้นพวกเดียวกันได้แล้ว
“พวกเ้า้าที่จะจากไปเลยหรือไม่”เทียนถางเดินออกมาด้านนอกกระโจมพบสัตว์อสูรทั้งหมดกำลังรอมันอยู่มันจึงกล่าวถามออกมา สัตว์อสูรทุกคนไม่ได้ตอบแต่มันแหวกทางออกและให้หมาป่าชราตนหนึ่งเดินเข้ามา
“ข้าคือผู้นำของเหล่าสัตว์อสูรแห่งหุบเขานี้ข้าต้องขอขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือพวกเรา”หมาป่าชรากล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและก้มลงไปที่พื้นเหล่าสัตว์อสูรทั้งหมดเองก็ทำเช่นกัน
“อยากได้คิดมากข้าคือคนจากนิกายจักรพรรดิา ข้าพร้อมที่จะช่วยเหลือเ้าทุกคนเสมอ”เทียนถางกล่าวออกมาเพราะมันเองก็ไม่ได้้าที่จะเป็ศัตรูกับทุกสิ่งหรอกนะและการที่ได้สัตว์อสูรเหล่านี้มาเป็พวกเดียวกันมันก็จะสามารเสมอการป้องกันให้กับนิกายจักรพรรดิาได้อีก
“ข้าจำเป็ที่จะตอบแทนท่านท่านสามารถที่จะเลือกหนึ่งในพวกมันไปเป็ข้ารับใช้ได้เลยนะขอรับ”หมาป่าชรายังไม่ยอมแพ้มันรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังแม้เทียนถางจะพยายามที่จะปฏิเสธไม่ใช้เพราะสิ่งใดแต่ตอนนี้มันไม่้าสัตว์อสูรเหล่านี้เลยแม้แต่น้อยมันมีเทียนน้อยและเทียนใหญ่อยู่แล้ว
เทียนถางจึงไม่มีทางเลือกมันปลดปล่อยพลังจากดวงตาราชันย์ปีศาจจ้องมองไปรอบๆและได้หยุดลงที่สีมีชีวิตที่ราวกับอีกาแต่มีดวงตาถึงสามดวงมันจ้องมองออกไปรอบๆและทั้งสองก็สมตาก่อนเทียนถางยิ้มออกมาก่อนที่จะชี้ไปที่อีกาสามตาหมาป่าชราเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“สามตามานี้”หมาป่าชรากล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าใจอีกาสามตายิ้มและพุ่งมาที่ด้านหน้าของหมาป่าชราและเทียนถาง
“นายท่านท่าน้าเ้านิจริงหรือขอรับมันไร้ซึ่งพลังและไม่สามารถที่จะใช้ประโยชน์ใดๆได้เลยนะขอรับ”หมาป่าชรากล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าใจเพราะมันคิดจริงๆว่าอีกาที่มีนามว่าสามตานี้ไร้ซึ่งพลัง
“เ้าไม่ได้มีดวงตาที่นี้เช่นข้าเ้าคงไม่เห็นถึงพลังจริงๆของมันสินะ”เทียนถางกล่าวออกมาเหล่าสัตว์อสูรทั้งหมดประหลาดใจมากเมื่อได้ยินคำกล่าวของเทียนถางอีกาสามตาจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจเช่นกัน
“ต่อจากนี้ข้าจะมอบนามให้เ้าว่าเทียนกลาง”เทียนถางกล่าวออกมาพร้อมหัวของอีกาสามตาเล็กน้อยและส่งพลังแห่งิญญาจำนวนมหาศาลเข้าไปภายในร่างกายของมันร่างกายของมันเติบโตขึ้นด้วยความเร็วสูงไม่นานก็มีปีกงอกออกมาอีกสองคู่ตอนนี้มันคืออีกาสามตาหกปีกแล้วและพลังยังพุ่งสูงถึงระดับาขั้นที่เก้าเลยด้วย
“ข้าเทียนกลางคาราวะท่านพ่อ”เทียนกลางเต็มไปด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่จะจ้องมองมาที่หน้าของเทียนถางพร้อมกล่าวออกมาและโค้งคำนับเทียนถางลูบหัวของมันเล็กน้อยสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้คือเทียนถางได้มองเห็นก้อนพลังปราณิญญาขนาดใหญ่ที่อยู่ภายในร่างกายของเทียนกลางและมันถูกผนึกอยู่เพราะเทียนกลางยังเติบโตไม่พอที่จะทำลายผนึกของพลังเทียนถางจึงทำลายมันเพื่อปลดปล่อยพลังของเทียนกลางออกมา สิ่งที่เทียนกลางเป็นั้นคือสิ่งมีชีวิตที่หาได้ยากมากนามของมันคืออีกาสูบิญญา สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งอย่างมหาศาลเลย