ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ในเวลาตีห้าเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
ซอว์ที่กำลังหลับอยู่ก็ตื่นขึ้น เขาพบว่าเสียงแจ้งเตือนเมื่อกี้ได้บอกว่าข้าทาสบริวาลของเขาตายแล้ว แถมไม่ได้ตายเพราะซอมบี้กันเอง แต่เป็นมีคนไปฆ่ามันนั่นแหละ ชายหนุ่มส่ายหน้าเล็กน้อยไม่รู้ว่ามีคนไปฆ่าสมุนเขาจะได้รับค่าประสบการณ์รึเปล่า แต่จากที่คิดก็อาจจะไม่ได้นะบางที
“บันทึกวิญญาณ” พรึบ!
– – – – – – – – – – – --[บันทึกวิญญาณ]ชื่อ: ความว่างเปล่า ลมปราณ: ระดับ 8 , 5(ซอมบี้)สกิลเฉพาะตัว: ระบบเกม(ซอมบี้) แต้มซอมบี้: 3,809สกิลซอมบี้: ชา (1 ดาว)– – – – – – – – – – – --
“เลเวลขึ้นมาเยอะเหมือนกันนะเนี่ย”
แม้จะไม่ได้เก่งกาจไปเลเวลสิบห้าเหมือนที่พลอยทำได้ แต่เขาก็พอใจอยู่ดี ซอว์รีบเปิดหมวดหมู่ [สกิลซอมบี้] ขึ้น เขาก็พบว่ามีสกิลใหม่อย่าง [เน่า] และ [พร่ามัว] พลันจ่ายไปแต้มก็เหลือเพียง 509 เรียกได้ว่ายิ่งเลเวลมาก การใช้แต้มก็มากเป็นเงาตามตัวเช่นกัน
“ทีนี่ก็มีสกิลระดับ 1 ดาวสามอันแล้วสินะ”
ความแข็งแกร่งของระดับสกิลนั้นก็ไม่ต่างจากไอเทมหรืออาวุธ เพียงแค่เปลี่ยนจากคลาส A B และ C ให้กลายเป็นระดับ ทองแดง เหล็ก และทองคำ แน่นอนว่าสกิลซอมบี้ฉบับติดตัวพวกนี้เป็นพื้นฐานที่ซอมบี้ทุกตัวมีกันอยู่แล้ว เพียงแค่ระบบคงต้องการผลาญแต้มเท่านั้นเอง ฉะนั้นในความเข้าใจตามปกติแล้วเขาตอนนี้ก็ไม่ต่างจากซอมบี้จริง ๆ และสกิลติดตัวก็ไม่ได้ดีเด่นเหมือนพวกมนุษย์ในหนังหรือนวนิยายกำลังภายใน
ด้วยความที่เขาไม่ได้สวมชุดเซ็ต ทำให้ระดับลมปราณของเขาอยู่ที่ 8 ไม่ใช่ 9 ในขณะเดียวกันเลเวลของซอมบี้ก็ยังอยู่ที่เดิมที่ 5 บางทีเขาก็คิดนะว่า หากเขาหาทาสบริวารได้อีกครั้ง คราวนี้เขาจะสั่งให้มันจัดการกับซอมบี้และมนุษย์ แน่นอนว่าในการต่อสู้กับมนุษย์เขาค่อนข้างเป็นห่วงพอสมควร เพราะซอมบี้จะสู้ได้เฉพาะมนุษย์ที่อ่อนแอกว่า 1 ระดับเท่านั้น หากระดับเท่ากันก็ไม่ต่างจากการที่เราเป็นยุงให้คนมาตบ ตัวขนาดที่ใหญ่ซะแบบนั้น ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าโดนหวดเข้าอย่างจังแน่นอน
“ตอนนี้น่าจะมีคนอยู่สินะ”
ซอว์คิดว่าคนเขาน่าจะพาเอาอยู่ แม้อีกฝ่ายจะเลเวลมากกว่าก็ตาม แต่เขาก็สามารถใช้ร่างมนุษย์กระทืบอีกฝ่ายและทิ้งมันไว้ ก่อนจะแอบกลายเป็นซอมบี้มากัดมันทีหลังก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจยิ่งกว่าสิ่งใด เมื่อรู้สถานการณ์แล้ว บวกกับเด็กน้อยอย่างพลอยคงจะตื่นมาตอน 10:00 เผื่อเวลาไว้สักชั่วโมง ทำให้เขาเหลือเวลากว่า 4 ชั่วโมงในการจัดการก่อนเข้าดันเจี้ยนไป
ซอว์เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมมองไปรอบ ๆ แม้จะมีแสงบ้างแล้ว แต่ก็เจือจางเกินไป เรียกได้ว่าต้องสังเกตุให้ชนิดที่ว่าละเอียดอ่อนที่สุด ไม่ต้องพูดถึงท้องฟ้าแบบนี้เลย พอไปถึงดินแดนซอมบี้แรกกำเนิดคงมืดหนักกว่านี้
ชายหนุ่มไม่สนใจ เขาเดินออกไปพลางสูดอากาศเข้าไปลึก ๆ บรรยากาศที่หนาวเหน็บ เย็นยะเยือก มีหยดน้ำตามหลังคาบ้าน และความหนาวสั่นเฉียดกระดูกก็ไม่ได้ทำให้อาณาจักรแห่งนี้คนน้อยเลย แม้ประชากรที่ปรากฏในถนนจะมีไม่ถึง 1 ใน 10 แต่ก็ต้องยอมรับว่า มีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยเลยที่ตื่นแต่เช้าไม่เกียจคร้านมาอัพเลเวลของตนเอง
“ขยันขันแข็งจังเลยนะ”
ซอว์ฉีกยิ้มซื้อของเล็กน้อย และออกเดินทาง….ระหว่างทางไปดินแดนซอมบี้แรกกำเนิด ก็มีคนประปรายเดินทาง น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถรู้ได้ว่าแต่ละคนนั้นมีระดับลมปราณเท่าไหร่ เพราะไม่ได้แสดงออกมา ฉะนั้นการเดินธรรมดาของเขานับว่าเป็นการปกปิดความสามารถที่ดีที่สุด ส่งผลให้ซอว์ที่คิดจะจับคนพวกนี้เป็นข้าทาสบริวารจำเป็นต้องเก็บลงในทันที
‘ดูเหมือนจะต้องตามหาเฉพาะคนที่ต่อสู้สินะ’
แน่นอนว่าต้องเป็นระดับที่เขาพอสู้ได้ด้วย ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึงดินแดนซอมบี้ ซอวฯ์เดินตัดผ่านต้นไม้แห้งแล้ง ระยะเวลาที่เดินทางมาที่นี่ก็พอที่จะทำให้แสงสว่างออกมานิดนึงจนเห็นเงาดำของซอมบี้ได้ลาง ๆ นับว่าเป็นความเสี่ยงอย่างหนึ่งแต่ก็มีผลตอบแทนคือ สามารถเพิ่มค่าประสบการณ์ได้เร็วกว่าคนอื่น ๆ
ฮ่าห์!! บึม…
เสียงต่อสู้ดังจากเบื้องหน้า ซอว์หรี่ตามองพยายามสังเกตุอีกฝ่าย พบว่าชายกำยำคนนั้นลมปราณอยู่ที่ระดับ 8 นับว่าน่าสนใจมาก ชายหนุ่มฉีกยิ้มเพ็งเล็งอีกฝ่ายมากขึ้นและใช้เวลาอยู่นานทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายแต่งกายสีเขียว สัญลักษณ์คนถือตราชั่งก็รับรู้ได้ทันทีเลยว่า ชายคนนี้คือหัวหน้าของเจ้าผอมและเจ้าอ้วน ดูเหมือนพวกสองคนนั้นจะยังไม่เกิดสินะ น่าจะใช้เวลานานอยู่เหมือนกัน
‘ระดับพลังเท่ากัน แต่…’
เขามีสิ่งที่เหนือกว่า พรึบ! ซอว์สวมชุดเซ็ตของเขาโดยพลันพลางสวมผ้าคลุมดำกับหน้ากากที่มีแต่รอยยิ้มเปื้อนเลือดขึ้นมาใส่ ด้วยเอฟเฟคของชุดเซ็ตทำให้เขาสามารถต่อกรผู้เล่นลมปราณที่ 9 อย่างง่ายดาย ไม่ว่าเปล่าเขาก็พุ่งออกไปทันที
ฟุม!! ร่างซอว์ปรากฎด้านหลังชายกำยำ ชายหนุ่มแบมือเสียบเข้าไปกลางแผ่นหลังระหว่างปอด ฉัวะ!! อ้าก…อีกฝ่ายร้องออกมาอย่างเจ็บปวด พริบตาซอว์ก็ศอกเข้าที่ท้ายทอยอย่างหยอกล้อ แต่ก็ทำให้อีกฝ่ายหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม บวกกับฤทธิ์บาดแผลที่น่ากลัว
โฮก!!! ทันใดนั้นหลังผู้เคราะห์ร้ายก็ปรากฎเสียงคำรามที่มีเอกลักษณ์แหบแห้งราวกับซอมบี้ แต่เต็มไปด้วยความกระหายเลือดที่รุนแรงยิ่งกว่าจนน่ากลัวมากสิ่งมีชีวิตใด ๆ ฉัวะ! อัก…ซอมบี้ตนนั้นขย่ำเครื่องในศัตรูของมันเป็นชิ้น ๆ อย่างโหดร้าย ซอว์กระชากลำไส้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง ภายในสิบวินาทีลูกตาสีดำของหัวหน้ากลุ่มก็หดลง ผิวซีดฉับพลัน ทั้งตัวเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีดำ
“ติ้ง!! ท่าน(ซอมบี้)ความว่างเปล่าได้สังหารผู้เล่น ลมปราณระดับ 8 ได้รับแต้มซอมบี้ 8 แต้มค่ะ”
“ติ้ง!! ท่าน(ซอมบี้)ความว่างเปล่าได้สังหารผู้เล่น ลมปราณระดับ 8 จำนวนหนึ่งคน ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +2 ระดับ และทาสบริวารจำนวนหนึ่งตนคอยรับใช้ ขอแสดงความยินดีด้วยสำหรับการเลื่อนระดับในครั้งนี้ค่ะ ขอให้ผู้เล่นพยายามต่อไปนะคะ”
‘สำเร็จสินะ’

ซอว์ฉีกยิ้มก่อนจะกลับเป็นมนุษย์อีกครั้ง แต้มซอมบี้ของเขาอยู่ที่ 517 พลังภายในมนุษย์คือระดับ 8(+1) พลังของซอมบี้เท่ากับ 7 อีกไม่นานก็จะถูกระบบจำกัดค่าประสบการณ์แล้ว ซอว์คิดเล็กน้อยว่า เขาจะอัพเลเวลของมนุษย์ได้ไวที่สุดเพราะชุดเซ็ตมันจะทำให้เขาเลเวล 11 และเมื่อถึงตอนนั้นการเพิ่มแต้มซอมบี้คงไม่ได้ยากอะไรมากมาย แน่นอนว่าเหตุผลอีกข้อคือ ข้าทาสบริวารกำจัดซอมบี้ได้ง่ายกว่าใช้มันกำจัดมนุษย์ซะอีก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บันทึกวิญญาณ

นิยายแนะนำ

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บันทึกวิญญาณ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้