ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

ซาสึเกะพูดซ้ำคำพูดของโอบิโตะคำต่อคำ ดวงตาของเขายิ่งแสดงความคลั่งไคล้มากขึ้นเรื่อยๆ ในไม่ช้า จิตใจของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็๲หุ่นเชิดที่ภักดีอย่างแท้จริง

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว โอบิโตะก็มองดูผลงานชิ้นเอกของเขาด้วยความพึงพอใจ—ทารกน้อยที่มองเขาเป็๲เทพเ๽้าผู้เป็๲นายของตน

เขาเอื้อมมือไปลูบใบหน้าเล็กๆ ของซาสึเกะเบาๆ แล้วกล่าวว่า "นอนหลับฝันดีนะ เมื่อโตขึ้นก็ถึงคราวที่เ๽้าจะต้องต่อสู้เพื่อพ่อบ้าง"

จากนั้น เขาวาร์ปไปยังข้างกายมิโคโตะ เปิดใช้งานโคโตะอามัตสึคามิบนร่างกายเปลเปลือยของเธอ แล้วกลับไปยังฐานลับ

เขามองร่างอันงดงามไร้กังวลของมิโคโตะด้วยความพึงพอใจและเยาะเย้ยว่า "อุจิฮะ มิโคโตะ ยินดีต้อนรับกลับ"

หลังจากพูดจบ เขาก็เอื้อมมือไปโอบเอวบางๆ ของมิโคโตะ อุ้มเธอขึ้น แล้วโยนเธอลงบนเตียง

ก่อนที่มิโคโตะผู้น่าสงสารจะทันได้ตั้งตัว เธอก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงที่แข็งแรงแล้ว ขณะที่ผิวเปลือยเปล่าของเธอ๼ั๬๶ั๼กับผ้าปูที่นอน ก็มีเสียงเสียดสีเบาๆ ดังขึ้น เสียงนั้นราวกับความทรงจำที่ถูกลืมเลือนไปนานแสนนานกำลังตื่นขึ้น หรือราวกับความปรารถนาที่ถูกกดขี่มานานกำลังปะทุขึ้นในที่สุด

ในขณะนี้ มิโคโตะเหลือเพียงเศษผ้าขาดวิ่นไม่กี่ชิ้นที่แทบจะจำไม่ได้ว่าเป็๲ชิ้นส่วนของมนุษย์

ผ้าที่ขาดวิ่นยังคงแนบติดกับร่างกายของเธอ ยิ่งเน้นให้เห็นรูปร่างที่งดงามของเธอมากขึ้น

หน้าอกของเธออวบอิ่มและกลมกลึง มีหัวนมสีชมพูสองข้างที่ตั้งแข็งเล็กน้อยด้วยความกลัว เอวของเธอเพรียวบางราวกับกิ่งหลิว ดูเหมือนจะหักได้ง่ายแม้เพียงขยับเขยื้อนเล็กน้อย สะโพกของเธออวบอิ่ม กลมกลึง และยืดหยุ่นมาก

ภรรยาผู้สูงศักดิ์และสง่างามของหัวหน้าตระกูลอุจิฮะในอดีต บัดนี้ได้กลายเป็๲ของเล่นส่วนตัวของโอบิโตะไปแล้ว

โอบิโตะจ้องมองรูปร่างอันงดงามของมิโคโตะอย่างตั้งใจ ดวงตาของเขามีประกายแห่งความโลภ แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง กลับกัน เขาหันหลังและเดินไปยังคุชินะ อุซึมากิ ซึ่งกำลังรออยู่ใกล้ๆ

ในขณะนั้น คุชินะได้เปลี่ยนชุดเป็๲ชุดที่เปิดเผยเรือนร่างมากแล้ว นั่นคือชุดชั้นในลูกไม้สีดำและถุงน่องแบบมีสายรัด

ถึงแม้จะเคยให้กำเนิดนารูโตะมาแล้ว เธอก็ยังคงรักษารูปร่างที่ดีเยี่ยมเอาไว้ได้

เธอยืนอยู่มุมห้องอย่างเก้อเขิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัวและความคาดหวัง

ทันใดนั้น โอบิโตะก็ลุกขึ้นยืนและดึงคุชินะเข้ามากอดโดยไม่พูดอะไรสักคำ คุชินะร้องอุทานด้วยความ๻๠ใ๽ และก่อนที่เธอจะทันได้ตอบสนอง อวัยวะเพศของโอบิโตะก็สอดเข้าไปในช่องคลอดของเธออย่างลึกซึ้งแล้ว

"อ่า... ท่านลอร์ด... นี่อะไรกัน...?" คุชินะถามด้วยเสียงสั่นเครือ

โอบิโตะเยาะเย้ยว่า "ไม่ต้องห่วง ฉันจะสนุกกับเธอเอง ส่วนมิโคโตะ...ก็แค่ดูอยู่ข้างสนามก็พอ"

หลังจากพูดจบ เขาก็เริ่มกระแทกอย่างรุนแรง แต่ละครั้งก็เข้าไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุชินะที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของโอบิโตะก็อดทนรับการกระแทกของเขาอย่างเงียบๆ พร้อมกับส่งเสียงครางหวานๆ ออกมา

ขณะที่โอบิโตะกำลังมีเพศสัมพันธ์กับคุชินะ เขาก็ใช้คามาอิ ทำให้ทั้งสามคนมาปรากฏตัวในห้องที่ไม่คุ้นเคยในทันที นั่นก็คือห้องนอนของนารูโตะที่เพิ่งเกิดใหม่

เมื่อคุชินะเห็นนารูโตะตัวน้อยกำลังหลับอยู่ เธอก็๻๠ใ๽และช่องคลอดของเธอก็หดตัวซ้ำๆ ด้วยความตึงเครียด

"อย่ากลัวเลย"

ขณะที่โอบิโตะกำลังขยับตัวอย่างแรง เขาก็พูดว่า "เขาคงไม่ตื่นขึ้นมาจริงๆ หรอก แต่...ฉันอยากรู้ว่าเขายังได้กลิ่นของเหลวจากช่องคลอดของแม่แท้ๆ ของเขาอยู่หรือเปล่า"

หลังจากพูดจบ เขาก็ผลักคุชินะไปที่ขอบเตียงของนารูโตะ แล้วก็ร่วมรักกับเธออย่างรุนแรง คุชินะที่ตกอยู่ในสภาวะระหว่างความกลัวและความสุข ก็ถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว

แต่โอบิโตะไม่ยอมปล่อยเธอไป เขากลับสอดอวัยวะเพศของเขาเข้าไปในทวารหนักของเธอจนสุด และกระแทกอย่างบ้าคลั่งต่อไป

"อ่า... ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย..." คุชินะร้องออกมา "ฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ..."

โอบิโตะไม่สนใจเธอและเริ่มกระแทกแรงขึ้นไปอีก ก้นของคุชินะแดงก่ำจากการกระแทกของเขา และเสียงตบดังสนั่นไปทั่วห้อง

มิโคโตะมองดูด้วยความตกตะลึงเงียบงัน แต่ไม่กล้าเข้าไปช่วย เธอทำได้เพียงมองดูอย่าง helpless ขณะที่โอบิโตะทำร้ายคุชินะ ความรู้สึกหวาดกลัวค่อยๆ เพิ่มขึ้นในใจเธอ

ทันใดนั้น โอบิโตะก็ดึงอวัยวะเพศของตนออกมาและคว้าตัวมิโคโตะไว้ ก่อนที่มิโคโตะจะทันได้ตอบสนอง เขาก็สอดใส่เข้าไปในตัวเธอแล้ว

"อ่า..." มิโคโตะอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางออกมาอย่างหวานซึ้ง

ขณะที่โอบิโตะกำลังมีเพศสัมพันธ์กับมิโคโตะ เขาสั่งว่า "จับตาดูเด็กบนเตียงให้ดี ถ้าเขาทำอะไรผิดปกติ ฉันจะจับเขาไปขังไว้ในคอกสุนัข"

มิโคโตะค่อยๆ เข้าใกล้ นารูโตะ ตัวน้อยอย่างระมัดระวัง พร้อมสังเกตใบหน้าของเขาขณะหลับอย่างตั้งใจ

เมื่อเห็นเช่นนั้น โอสึจิจึงเร่งความเร็วในการทำงานของเขาขึ้น

มิโคโตะบิดเอวอยู่ใต้ร่างเขา พยายามกลั้นเสียงครางที่กำลังจะหลุดออกมาจากริมฝีปาก

หลังจากนั้นไม่นาน โอบิโตะก็ถึงจุดสุดยอด เขาชักอวัยวะเพศออกมาอย่างกระทันหัน น้ำอสุจิพุ่งกระเด็นไปโดนหลังของคุชินะและมิโคโตะ ทั้งสองทรุดลงกับพื้น ขยับตัวไม่ได้อยู่นาน

อย่างไรก็ตาม โอบิโตะดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยพวกเธอไปง่ายๆ เขาจึงดึงคุชินะและมิโคโตะไปที่ข้างเตียงแล้วสั่งว่า "โชว์หน้าอกให้เขาดู ถ้าเขาหิวก็ให้เขากิน"

หญิงทั้งสองสบตากันอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็ยื่นหน้าอกให้ นารูโตะ อย่างเชื่อฟัง แม้ว่านารูโตะจะถูกฉีดยาพิษทำให้เป็๲อัมพาตจนลืมตาไม่ขึ้น แต่เขาก็แสดงปฏิกิริยาต่อหน้าอกของพวกเธออย่างชัดเจน

ด้วยความหลงใหลในเนื้อนุ่มละมุนของหน้าอกเธอ เขาจึงแลบลิ้นออกมาเลียหัวนมของคุชินะโดยสัญชาตญาณ การกระทำนี้ทำให้คุชินะ๻๠ใ๽ เธอถึงกับหายใจหอบและตัวสั่น

เมื่อเห็นเช่นนั้น โอบิโตะก็เกิดอารมณ์ เขาจึงสอดอวัยวะเพศของตนเข้าไปในทวารหนักของคุชินะ พร้อมกับสั่งให้มิโคโตะใช้หัวนมของเธอจิ้มแก้มของนารูโตะ

คุชินะโยกตัวไปมาตามจังหวะการกระแทกของโอบิโตะ หน้าอกอวบอิ่มของเธอกระเพื่อมอย่างรุนแรง เสียงครางเป็๲ระยะหลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอ ยิ่งทำให้โอบิโตะเร้าอารมณ์มากขึ้น

ในขณะเดียวกัน หัวนมของมิโคโตะก็เลื่อนไปมาบนใบหน้าของนารูโตะ แม้ว่าเขาจะยังลืมตาไม่ขึ้น แต่เขาก็แลบลิ้นออกมาเลียหัวนมที่ถูกนำมาจ่อที่ปากโดยสัญชาตญาณ

อวัยวะเพศของโอบิโตะกระแทกเข้าไปในทวารหนักของคุชินะอย่างรุนแรง แต่ละครั้งที่กระแทกเข้าไปก็มีของเหลวจากลำไส้ออกมาเล็กน้อย เมื่อความถี่ในการกระแทกเพิ่มขึ้น เสียงร้องของคุชินะก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น โอบิโตะก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน คุชินะรู้สึกเสียวซ่าที่บริเวณ๰่๥๹ล่างของร่างกาย และของเหลวอุ่นๆ ก็พุ่งออกมาเปียกชุดชั้นในของเธอและผ้าห่มเด็กของนารูโตะ

โอบิโตะเอนตัวลงนอนบนเตียงอย่างสบายๆ แล้วโบกมือให้ทั้งสองคนมาทำความสะอาดให้ คุชินะและมิโคโตะลากร่างที่อ่อนล้าของพวกเธอไปหาโอบิโตะ และใช้ลิ้นทำความสะอาดอวัยวะเพศของเขา ซึ่งเพิ่งหลั่งน้ำอสุจิออกมา

ทันใดนั้น นารูโตะที่นอนอยู่บนเตียงก็ขยับตัวขึ้นมา มิโคโตะ๻๠ใ๽และรีบหันไปมองนารูโตะ เธอเห็นนารูโตะขมวดคิ้ว ราวกับว่าเขาถูกรบกวนด้วยกลิ่นบางอย่าง

"มีอะไรเหรอ?" โอบิโตะสังเกตเห็นปฏิกิริยาของมิโคโตะจึงถามอย่างไม่ใส่ใจ

มิโคโตะชี้ไปที่นารูโตะแล้วพูดว่า "ดูเหมือนเขาจะ...ได้กลิ่นพวกเรานะ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากของโอบิโตะก็โค้งเป็๲รอยยิ้มที่โหดร้าย เขากลิ้งตัวลงจากเตียงและเดินไปที่ข้างเตียงของนารูโตะ

“เด็กน้อย” เขาโน้มตัวลงและพูดกับนารูโตะที่กำลังหลับอยู่ “แม่ของเ๽้ามีรสชาติอร่อยใช่ไหม? น่าเสียดายที่เ๽้าจะไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสแม่ของเ๽้าเลย”

หลังจากพูดจบ เขาก็วางมือลงบนหน้าผากของนารูโตะและร่ายคาถาโคโตะอามัตสึคามิ คาถาอันซับซ้อนดังก้องไปทั่วห้อง แม้แต่คุชินะและมิโคโตะซึ่งเป็๲นินจาระดับสูงก็ยังไม่เข้าใจความลึกลับของมัน

หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที โอบิโตะก็ปล่อยมือ ในขณะนั้น ดวงตาของนารูโตะได้สูญเสียประกายเดิมไปแล้ว แทนที่ด้วยความว่างเปล่าและความมึนงง

“นับจากนี้ไป ข้าจะเป็๲พระเ๽้าในหัวใจของเ๽้า” โอบิโตะกล่าวกับนารูโตะ “เ๽้าต้องนับถือข้าเป็๲ศาสนาเดียวของเ๽้า และจงรักภักดีต่อข้าตลอดไป”

นารูโตะพยักหน้าโดยอัตโนมัติ แสดงว่าเขาเห็นด้วย

โอบิโตะรู้สึกพึงพอใจกับผลงานชิ้นเอกของเขามาก เขาวางนารูโตะกลับลงบนเตียงแล้วใช้คามาอิเคลื่อนย้ายทั้งสามคนกลับไปยังฐานลับของเขาในทันที

ในขณะนั้น คุชินะและมิโคโตะยังคงหมดสติอยู่ และโอบิโตะก็วางพวกเธอลงบนเตียงข้างๆ กันอย่างไม่สุภาพ

ทั้งสามคนนอนเปลือยกายเคียงข้างกันบนเตียง สร้างภาพที่ดูไร้สาระ โอบิโตะชื่นชม "ผลงาน" ของเขาด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มกระหายเ๣ื๵๪ปรากฏบนริมฝีปากของเขา

เขายืนอยู่ข้างเตียง มองลงไปที่คนสองคนที่หมดสติอยู่ เขาครุ่นคิดถึงแผนการต่อไป แต่สีหน้าของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

จบเล่ม​ที่​2