[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】

    เล่มที่ 1 บทที่ 23 เสริมกล้ามเนื้อบำรุงเลือด (2)

            ลู่เซิ่งใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะฟื้นตัวจากความอ่อนล้าที่เกิดจากการฝึกฝน “การฝึกร่างกาย” เป็๲ครั้งแรก

            นับได้ว่าเป็๞การใช้พลังงานมากที่สุดในการฝึกฝนในความฝันของเขา

            หลังจากพอฟื้นคืนพละกำลังได้บ้าง ลู่เซิ่งจึงออกคำสั่งกับโฟตอนคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

            “ค้นหา...ยาบำรุงที่เหมาะสมกับนักสู้ระดับหนึ่ง เพื่อเสริมสร้างค่าพลังชีวิต...”

            “กำลังค้นหา...”

            “วูบ...”

            ข้อมูลจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นตรงหน้าลู่เซิ่งอีกครั้ง

            “จำลองเงื่อนไข สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ปีที่ 300 สูตรยาที่สามารถใช้ได้จริง...”

            “กำลังคัดกรอง...”

            ข้อมูลลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว

            ไม่นานนัก เนื้อหาเพียงไม่กี่ส่วนก็ปรากฏต่อหน้าลู่เซิ่ง

            ในเนื้อหาเหล่านี้นอกจากสูตรยาแต่ละชนิดแล้ว ยังมีรายละเอียดเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของสมุนไพรแต่ละชนิดในสูตรยา ชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน ชื่อเดิมที่เคยใช้ ล้วนถูกระบุไว้อย่างละเอียด ช่วยลดความยากลำบากในการค้นคว้าของลู่เซิ่งไปได้มาก

            ลู่เซิ่งจดจำสูตรยาเหล่านี้ทีละสูตร จากนั้นจึงเลือกที่จะตื่นขึ้น

            ...

            “เหม็นมาก...”

            ทันทีที่ลู่เซิ่งตื่นขึ้น เขาก็ได้กลิ่นเหม็นคาวรุนแรง

            เขารีบลุกขึ้นนั่ง และพบว่าทั่วทั้งร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยคราบไคลสีดำมันเลื่อม

            กลิ่นเหม็นมาจากคราบไคลเหล่านี้

            “เป็๲เพราะ ‘วิชาฝึกร่างกายแห่งดาวฤกษ์’ และ ‘ทักษะการหายใจอย่างเป็๲ธรรมชาติ’ แม้ว่าฉันจะฝึกฝนในความฝัน แต่ก็ยังส่งผลในโลกแห่งความจริง...”

            เหมือนกับคนปกติที่ฝันถึงเ๹ื่๪๫เศร้า ในโลกแห่งความจริงก็จะร้องไห้ออกมา

            หากฝันถึงสิ่งที่น่ากลัวอย่างสุดขีด ในโลกแห่งความจริงก็จะกระตุกเกร็ง

            นั่นคือปฏิกิริยาตอบสนองโดยสัญชาตญาณที่สมองกระตุ้นกล้ามเนื้อ

            เพียงแค่สัญชาตญาณของกล้ามเนื้อนี้ กลับส่งผลที่เกินจริงเช่นนี้ออกมา ลู่เซิ่งรู้สึกว่าเขาประเมินผลจากการรวมกันของ ‘วิชาฝึกร่างกายแห่งดาวฤกษ์’ และ ‘ทักษะการหายใจอย่างเป็๲ธรรมชาติ’ ต่ำเกินไป

            หลังจากเข้าใจสาเหตุแล้ว ลู่เซิ่งก็รีบไปอาบน้ำ

            “ค่าพลังชีวิตน่าจะเพิ่มขึ้นอีก แต่ไม่รู้ว่าเพิ่มขึ้นเท่าไร...”

            ลู่เซิ่งเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับเส้นผมที่เปียกชื้น เงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนัง แล้วคิดว่า “ใกล้ถึงเวลาไปโรงเรียนแล้ว”

            ....

            “คราวหน้าอย่างน้อยก็บอกกันก่อน”

            จงเจิ้นกั๋วส่งบัตรธนาคารให้ลู่เซิ่ง พร้อมตำหนิด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

            “เข้าใจแล้วครับ ครูจง”

            จงเจิ้นกั๋วอยากจะพูดอะไรอีก แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่สงบนิ่งราวกับน้ำของลู่เซิ่ง เขาก็ปิดปากลง

            “ไปเถอะ ไปเถอะ อย่างน้อยก็มารายงานตัวที่โรงเรียนสัปดาห์ละครั้งก็พอ”

            จงเจิ้นกั๋วโบกมืออย่างจนปัญญา

            “ครับ”

            ลู่เซิ่งเก็บบัตรธนาคารไว้ แล้วหันหลังเดินจากไป

            มองตามแผ่นหลังของลู่เซิ่งที่จากไป จงเจิ้นกั๋วรู้สึกถึงความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้

            ความรู้สึกนี้แปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก

            ถ้าจะให้บรรยายก็คือ

            ลู่เซิ่งคนเดิม จงเจิ้นกั๋วยังสามารถมองทะลุได้

            แต่ลู่เซิ่งคนปัจจุบัน จงเจิ้นกั๋วกลับมองไม่ออกเลยแม้แต่น้อย

            และการเปลี่ยนแปลงนี้ เกิดขึ้นใน๰่๥๹เวลาเพียงวันเดียวเท่านั้น

            จงเจิ้นกั๋วส่ายหัว

            เ๱ื่๵๹ที่คิดไม่ออก ก็อย่าไปคิดถึงมันอีกเลย

            ...

            “ในที่สุดก็มีเงินซะที...”

            ลู่เซิ่งเดินออกมาจากห้องพักครูของจงเจิ้นกั๋ว ในใจมีความรู้สึกมั่นคงขึ้นเป็๞ครั้งแรก

            เงินจำนวนนี้แน่นอนว่าไม่สามารถนำไปซื้อยาบำรุงได้โดยตรง เพราะนั่นเป็๲การสิ้นเปลือง

            วิธีที่ดีที่สุด คือซื้อวัตถุดิบมาปรุงยาเอง

            ลู่เซิ่งค้นเจอสูตรยาบำรุงหลายชนิดจากคลังข้อมูลไฟเออร์ซีด ซึ่งกำลังจะได้ใช้ประโยชน์จากมัน

            แน่นอนว่าแม้ว่าสูตรยาเหล่านี้จะถูกคัดกรองโดยโฟตอนคอมพิวเตอร์ ว่าเป็๞สูตรที่สามารถใช้ได้จริงในยุคสมัยของเขา แต่ยังต้องมีการคัดกรองเพิ่มเติมว่าสูตรใดที่เหมาะกับลู่เซิ่งในปัจจุบัน

            เงื่อนไขในการคัดกรองในขั้นตอนนี้ หลักๆ แล้วคือเ๱ื่๵๹เงิน

            ลู่เซิ่งตรงไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตใกล้โรงเรียน แล้วค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต

            ไม่รู้ว่าถ้าจงเจิ้นกั๋วเห็นลูกศิษย์ที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด พอตกลงเ๱ื่๵๹เวลาเรียนที่สามารถจัดการได้อย่างอิสระแล้ว หันหลังให้เขาก็เข้าร้านอินเทอร์เน็ต จะโกรธจนเ๣ื๵๪กำเดาไหลหรือไม่

            ลงทะเบียนการใช้งานอย่างคล่องแคล่ว

            ในร้านอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยควันบุหรี่ ลู่เซิ่งสุ่มหาที่นั่ง

            ทางด้านซ้ายและขวาของเขา มีกลุ่มวัยรุ่นกำลังเล่นเกม

            ดูจากอายุแล้วก็ไล่เลี่ยกับเขา ทำสีผมฉูดฉาด แถมยังมีรอยสักที่แขน

            เมื่อเห็นลู่เซิ่งนั่งลงแล้วเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อค้นหาข้อมูล กลุ่มวัยรุ่นก็หัวเราะเยาะ แล้วไม่มองอีก

            ลู่เซิ่งไม่สนใจพวกเขา ค้นหาข้อมูลทีละสูตรยาตามที่อยู่ในสมอง

            ส่วนใหญ่เป็๞การค้นหาราคาของสมุนไพร

            จากนั้นคำนวณต้นทุนของแต่ละสูตรยา ค้นหาสูตรที่คุ้มค่าที่สุด

            ไม่นานนัก ลู่เซิ่งก็ตัดสินใจเลือกยาบำรุงสองชนิดที่เหมาะกับตัวเอง

            ยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเ๣ื๵๪และยาเม็ดบำรุงไขกระดูก

            ส่วนประกอบของยาบำรุงทั้งสองชนิดนี้ สามารถหาซื้อได้ตามท้องตลาด และราคาไม่แพง อยู่ในขอบเขตที่ลู่เซิ่งสามารถจ่ายได้

            ซึ่งยาเม็ดบำรุงไขกระดูกมีสรรพคุณดีกว่า แต่ลู่เซิ่งรู้ว่ามียาสมุนไพรชนิดหนึ่งที่ต้องเก็บเกี่ยวสดใหม่แล้วจึงจะมีผลภายในไม่กี่ชั่วโมง

            แต่แหล่งผลิตสมุนไพรชนิดนั้นไม่ได้อยู่ในเมืองไป๋เหอ

            “งั้นเลือกยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเ๣ื๵๪แล้วกัน การปรุงยาต้มเสริมกล้ามเนื้อบำรุงเ๣ื๵๪ก็ค่อนข้างง่าย เหมาะสำหรับมือใหม่แบบฉัน...”

            ลู่เซิ่งตัดสินใจแล้ว

            ตอนนี้ปัญหาเดียวที่เขาต้องพิจารณาคือ

            “จะปรุงยาที่ไหน?”