คาเอลนั่งศึกษาแผนที่เป็เวลาหลายชั่วโมงบนโต๊ะที่โรงเตี้ยมที่พบระหว่างทาง เขารู้สึกหวาดกลัว แผนที่แสดงตำแหน่งดินแดนอันตราย ไม่แน่ว่าสมบัติอาจจะอยู่ในป่าแห่งความมืด การเดินทางเข้าไปนั้นค่อนข้างจะอันตราย แต่เขาไม่สามารถต้านทานการล่อลวงของสมบัติและความเป็ไปได้ที่จะเปิดเผยความลึกลับของอดีตตัวเองอาจจะอยู่ที่นั่น
ขณะที่คาเอลกำลังครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะทำต่อไป ชายแปลกหน้าก็เข้ามาในโรงเตี๊ยมที่เขาพักอยู่ ชายผู้นั้นสูงและผอม หน้าตาหล่อและเฉียบคม ใส่เสื้อคลุม ผมของเขารุงรังปลิวไสวเป็ปล้องๆ รอบใบหน้า ดวงตาของเขามืดแต่ดุดัน กวาดมองไปรอบๆ ห้องราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง เมื่อมองมาที่คาเอลเขายิ้มเ้าเล่ห์บนริมฝีปากบาง ราวกับว่าเขารู้ความลับที่ไม่มีใครรู้ การเคลื่อนไหวรวดเร็วและพลิ้วไหวเหมือนนก ภายนอกดูหยาบกระด้าง แต่รอยยิ้มร้ายกาจ
“อรุณสวัสดิ์ นักเดินทาง” ชายแปลกหน้าพูดขึ้นและนั่งลงตรงข้ามคาเอล "ฉันสังเกตเห็นแผนที่ที่นายกำลังศึกษาอยู่ ดูเหมือนว่านายกำลังทำภารกิจเพื่อค้นหาสมบัติของผู้ก่อตั้ง"
คาเอลมองคนแปลกหน้าอย่างระแวดระวัง “ถ้าเป็ฉันแล้วทำไม”
คนแปลกหน้าโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาของเขาเป็ประกาย "ฉันมีข้อเสนอสำหรับนาย ฉันก็ตามหาสมบัติของผู้ก่อตั้งเช่นกัน ถ้านายให้ฉันร่วมเดินทางกับนายเรามาแบ่งกัน 50-50"
ขณะที่เขาพูด น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่กลับมีอันตรายแฝงอยู่ซึ่งทำให้คาเอลขนลุกซู่ ดูเหมือนเขาจะเพลิดเพลินกับอำนาจการต่อรองของเขาที่มีเหนือผู้อื่น ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความสนุกสนาน ในขณะที่เขาเสนอข้อเสนอที่โหดร้าย แม้จะมีเื่ไม่สบายใจเกิดขึ้น คาเอลก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์ของชายผู้นี้ และเขาพบว่าตัวเองกำลังตัดสินใจข้อเสนอที่อาจเป็อันตราย
คาเอลตัดสินใจข้อเสนอของคนแปลกหน้าอยู่ เขาไม่น่าไว้ใจ แต่คาเอลรู้ว่าเขาจำเป็ต้องได้รับความช่วยเหลือทั้งหมดเท่าที่เขาจะทำได้หากเขากำลังจะเข้าสู่ดินแดนในแผนที่โดย แขวนชีวิตไว้บนเส้นได้
“แล้วอะไรทำให้นายคิดว่าฉัน้าความช่วยเหลือจากนาย” คาเอลถาม
คนแปลกหน้าหัวเราะเบาๆ "เชื่อฉันเถอะเพื่อน นายจะต้องได้รับความช่วยเหลือทุกอย่างที่หาได้ เพราะเส้นทางสู่ป่าแห่งความมืดนั้นมีอันตรายอยู่ตลอดการเดินทาง"
คาเอลแปลกใจแม้เขาไม่ได้ให้ข้อมูลอะไรแต่ชายคนนี้ก็รู้เื่ทุกอย่างราวกกับอ่านใจเขาได้ คาเอลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตัดสินใจ “ก็ได้ นายไปกับฉันก็ได้ แต่ถ้าทำอะไรตลกๆ ฉันก็ไม่ลังเลที่จะทิ้งนายไว้ข้างหลัง”
คนแปลกหน้ายิ้ม “อย่ากังวลไปเลยเพื่อน นายจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้”
คาเอลรู้สึกทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่นในขณะที่เขาฟังข้อเสนอของชายคนนั้น การเดินทางข้างหน้าดูอันตราย แต่ความคิดที่จะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับชาติกำเนิดของเขาในท้ายที่สุดก็ดึงดูดใจเกินกว่าจะล้มเลิกความตั้งใจ
"นาย้าฉันเพื่ออะไร" คาเอลถาม พยายามทำเสียงให้มั่นใจที่สุด
ชายคนนั้นโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของ คาเอล
"ฉัน้าใครสักคนที่กล้าหาญ มีทักษะในการต่อสู้ และรู้วิธีเอาตัวรอดด้วยตัวเองในถิ่นทุรกันดาร นายดูเหมาะสมดีคาเอล"
คาเอลพยักหน้า รู้สึกภาคภูมิใจกับคำพูดของชายผู้นี้ เขาใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝนทักษะของเขา และรู้สึกสบายใจเมื่อรู้ว่าพวกเขาได้รับการยอมรับ
"ก่อนอื่นนายต้องช่วยฉันทำบางอย่าง"
"ฉันต้องทำอะไร" คาเอลถามโดยพยายามซ่อนความกระตือรือร้นของเขา
ชายคนนั้นยิ้ม ดึงถุงเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง "ทอง หนุ่มน้อย เพียงพอที่จะสร้างชีวิตใหม่ให้กับนาย"
ดวงตาของ คาเอลเบิกกว้างเมื่อเห็นทองคำ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงทุกสิ่งที่เขาสามารถทำได้ แต่เขาก็สลัดความคิดเ่าั้ออกไปอย่างรวดเร็วและมุ่งความสนใจไปที่งานที่ทำอยู่
“แลกกับอะไร” เขาพูดพร้อมยื่นมือให้ชายคนนั้นเขย่า
“ฆ่าใครบางคน”
คาเอลผงะกับข้อเสนอของชายคนนั้น เขาไม่เคยคิดที่จะเป็ทหารรับจ้างมาก่อน และความคิดที่จะฆ่าชีวิตผู้อื่นเพื่อหาเลี้ยงชีพทำให้เขาไม่สบายใจ
“ขอบใจสำหรับข้อเสนอ” คาเอลพูด “แต่ฉันไม่คิดว่านั่นเป็สิ่งน่าสนใจ”
ใบหน้าของชายคนนั้นมืดลง "นายกำลังทำพลาด เด็กน้อยธุรกิจนี้ทำเงินได้ดี ด้วยทักษะของนาย นายสามารถไปได้ไกล"
คาเอลส่ายหัว "ฉันซาบซึ้งในข้อเสนอ แต่ฉันคิดว่าฉันจะทำตามเป้าหมายของฉันเอง"
ชายคนนั้นโน้มตัวเข้ามาใกล้ ดวงตาของเขาเป็ประกาย "นายอาจต้องพิจารณาใหม่ นายไม่มีทางรู้ว่านายจะต้องใช้เหรียญทองพวกนี้เมื่อไหร่ และฉันรู้สึกว่านายจะต้องใช้ไม่ช้าก็เร็ว"
คาเอลสะดุ้งเมื่อเห็นเป็นัยว่าเขากำลังมีปัญหา “ฉันดูแลตัวเองได้สบายดี ขอบใจนะ”
ชายคนนั้นยักไหล่ "เหมาะกับนายดี แต่จำข้อเสนอของฉันไว้ มันอาจเป็ทางเดียวที่นายจะมีชีวิตอยู่ได้ในโลกนี้"
เมื่อพูดจบ ชายคนนั้นก็หันหลังกลับและหายไปในฝูงชน ทิ้งให้ คาเอลไตร่ตรองคำพูดของเขา เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าเงินทุนในปัจจุบันของเขาเหลือน้อย และเขาไม่มีแหล่งรายได้ที่มั่นคง บางทีเขาควรจะพิจารณาชีวิตทหารรับจ้าง อย่างน้อยก็สักระยะหนึ่ง แต่อีกใจก็ไม่อยากกลายเป็คนที่ฆ่าคนเพื่อเงิน
คาเอลส่ายหัว สลัดความคิดชั่วครู่ออกไป เขามีเื่เร่งด่วนที่ต้องจัดการ เช่น การค้นหาสมบัติและเปิดเผยความลับในอดีตของเขา เขาหันหลังและเดินต่อไปตามถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่น ความคิดของเขาถูกครอบงำด้วยสมบัติอยู่ข้างหน้า
แบร็คแฮน เข้ามาในห้องโถงกิลด์ด้วยรอยยิ้มอันชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา
"พี่น้องทั้งหลาย วันนี้เราได้แสดงความแข็งแกร่งและพลังที่แท้จริงของกิลด์เรดแฮนด์แล้ว!" เขาประกาศ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและความกระหายเื สมาชิกคนอื่นโห่ร้องและปรบมือ ดีใจกับชัยชนะของพวกเขา
แบร็คแฮนพูดต่อ "เราได้แสดงให้พ่อค้าที่อ่อนแอเหล่านี้เห็นถึงความหมายของการข้ามไปแบบไม่จ่าย ทุกอย่างที่พวกเขามีจะไม่เหลืออะไรเลย และถ้าคนอื่นกล้าท้าทายเรา พวกเขาก็จะประสบชะตากรรมเดียวกัน!"
ทั้งห้องะเิเสียงเชียร์และเสียงอาวุธกระทบกันขณะที่ กิลด์เรดแฮน เฉลิมฉลองชัยชนะอันโหดร้ายของพวกเขา