23.ช่วยเหลือ
เมื่อได้ผลการทดสอบแล้วว่าเมล็ดพืชที่อยู่บนกระสอบสามารถปลูกขึ้นได้งอกงามเจริญเติบโตรวดเร็วดีชิงเหมยปรึกษากับครอบครัวรวมถึงเล่าถึงความฝันที่ท่านตาหนวดขาวได้บอกกับนางให้ท่านพ่อท่านแม่พี่ใหญ่และน้องเล็กทราบทุกคนมีความเห็นแล้วว่าควรให้ท่านเ้าเมืองเป็ผู้แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ให้ชาวบ้านจะเป็การดีที่สุด
ดังนั้นวันต่อมาชิงเหมยจึงเดินมาที่ตระกูลหลงเพื่อขอเข้าพบคู่หมั้นของตนเองเพื่อนปรึกษาและขอความช่วยเหลือ
ณ.จวนตระกูลหลง
“ชิงเหมยเหตุใดจึงมาหาพี่ถึงนี้ได้เล่า” หลงเฟยอวิ๋นถามขึ้นอย่างแปลกใจนักเพราะปกติจะเป็เขาที่ไปหานางชิงเหมยมาเองเช่นนี้เกรงว่ามีเื่อะไรจึงถามด้วยความเป็ห่วง
“มีเื่ให้พี่เฟยอวิ๋นช่วยเ้าค่ะ”จากนั้นชิงเหมยก็เอ่ยว่า้าช่วยเหลือชาวบ้านด้วยการมอบเมล็ดพันธุ์ผักและพันธุ์ข้าวให้ปลูกเนื่องจากตอนนี้เป็ที่รู้กันดีว่ากำลังขาดแคลนอย่างหนักปลูกอะไรไม่ค่อยขึ้นหรือที่ขึ้นก็ไม่เพียงพอ
“อืมเช่นนั้นคงต้องให้ท่านเ้าเมืองเป็แจกจ่ายจะดีที่สุดแต่เหมยเอ๋อร์ตอนนี้ไม่ว่าจะที่ใดก็ล้วนแห้งแล้งปลูกพืชผักและข้าวไม่ขึ้นหากเรานำไปแจกจ่ายจะไม่ป่าวประโยชน์หรือ” เฟยอวิ๋นเอ่ยถามขึ้นมาตอนนี้ทางท่านเ้าเมืองได้ทำการแจกจ่ายข้าวสารธัญพืชให้ชาวเมืองบ้างแล้วแต่ก็ได้เพียงประทังไปได้แค่ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น
ชิงเหมยคิดมาแล้วว่าเฟยอวิ๋นจะต้องถามข้อนี้จึงตัดสินใจแล้วว่าอาจจะต้องยอมบอกบางอย่าง
“พี่เฟยอวิ๋นท่านเชื่อใจข้าหรือไม่เ้าคะ”ชิงเหมยเอ่ยถามพร้อมทั้งสบตาคมอย่างจริงจัง
“เชื่อสิพี่ย่อมเชื่อใจฮูหยินแน่นอน” เสียงขรึมตอบกลับอย่างจริงๆแต่แววตากลับแฝงความหยอกเย้าไว้ด้วย
“ฮะ ฮูหยินอันใดเ้าคะยังไม่ใช่สักหน่อย”
“หึ หึอีกไม่นานหรอกอย่างไรก็ต้องเป็” ใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงก้มลงมากระซิบข้างหูใกล้ๆจนชิงเหมยต้องก้าวถอยออก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นริ้วแดงระเรื่อน่ามองยิ่งนัก
“พี่เฟยอวิ๋นอย่าแกล้งสิเ้าคะ”
“ได้ได้พี่ไม่แกล้งเ้าแล้ว มีอันใดเ้าบอกพี่ได้ทุกเื่เหมยเอ๋อร์เ้าเชื่อใจพี่ได้” เสียงทุ่มกล่าวหนักแน่นพร้อมทั้งสบตากลมโตด้วยความจริงจังและจริงใจอย่างยิ่งไม่มีแววเล่นอีก
“เื่ที่ข้าจะบอกอาจฟังไม่น่าเชื่อนะเ้าคะแต่มันคือเื่จริง ที่บ้านข้าปลูกผักได้งอกงามนั้นเป็เพราะมือของข้าเ้าค่ะเพราะข้าได้พรวิเศษเป็มือคู่นี้เ้าค่ะ" ชิงเหมยเล่าเื่พรมือวิเศษจากท่านเทพเท่านั้นเื่อื่นนางไม่ได้เล่าออกมา
“เ้าหมายความว่าเมล็ดพันธุ์พืชต่างๆขอเพียงผ่านััจากมือเ้าเมื่อเอาไปปลูกก็จะเจริญเติบโตงอกงามเพราะได้พรมาจากท่านเทพใช่หรือเหมยเอ๋อร์”เฟยอวิ๋นเมื่อตั้งใจฟังอย่างนิ่งสงบก็เอ่ยถามอีกครั้ง
“เ้าค่ะพี่เฟยอวิ๋นท่านเชื่อข้าหรือไม่เ้าคะ” ชิงเหมยเอ่ยถามพร้อมทั้งคอยสังเกตสีหน้าของอีกฝ่ายไปด้วย
“พี่เชื่อเ้าเหมยเอ๋อร์ช่างเป็พรที่วิเศษ แต่ก็อันตรายยิ่งนักเ้าอย่าได้บอกเื่นี้กับใครอีกเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่”เฟยอวิ๋นนั้นเป็ห่วงคู่หมั้นตัวน้อยยิ่งนักเื่นี้ไม่อาจแพร่งพรายได้ไม่เช่นนั้นชิงเหมยจะเป็อัตราย
“เ้าค่ะข้าทราบแล้วเพียงแต่ครั้งนี้เป็ท่านข้าจึงบอกกล่าว”
“อืมเช่นนั้นพี่จะเข้าไปขอพบเพื่อพูดคุยกับท่านเ้าเมืองว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านี้เป็ร้านตระกูลหลงมอบให้เพื่อช่วยเหลือชาวเมืองเพราะจะไม่แปลกอันใดในเมื่อตระกูลหลงค้าขายอยู่แล้ว จึงไม่เป็ที่สงสัยว่าเหตุใดจึงมีเมล็ดพันธ์ุพืชและพันธุ์ข้าวมากมายได้อีกทั้งก็ไม่ถือว่าโกหกหลอกลวงอันใดเพราะพี่จะเอาเมล็ดพันธ์ุของที่ร้านมาสมทบช่วยเ้าอีกทางด้วย”
“ขอบคุณพี่เฟยอวิ๋นมากนะเ้าคะเช่นนั้นก่อนที่จะเอาเมล็ดพันธุ์ไปแจกจ่าย เอามาให้ข้าััอธิษฐานก่อนนะเ้าคะ”
“ได้พี่จะให้ขนมาไว้ที่คลังเสบียงของจวนให้เร็วที่สุด”
จากนั้นเพียง 7 วันเฟยอวิ๋นก็จัดการเื่เมล็ดพันธุ์เรียบร้อยชิงเหมยจุงเดินทางมาที่จวนตระกูลหลงอีกครั้งเพื่อััอธิษฐานตามที่ท่านตาหนวดขาวบอกจากนั้นก็ส่งมอบเมล็ดพันธุ์ให้ท่านเ้าเมืองไปแจกจ่าย ผ่านมาได้เพียง 1 เดือนเท่านั้นชาวเมืองก็เริ่มเพาะปลูกได้ผลผลิตมีผักและข้าวขึ้น
โดยชิงเหมยได้บอกทำปุ๋ยบำรุงดินจากมูลสัตว์ก่อนวิธีนี้ก็ได้พี่เฟยอวิ๋นชี้แจงแก่ท่านเ้าเมืองโดยเื่ปุ๋ยนี้ได้บอกท่านเ้าเมืองไปตามความจริงว่าเป็สูตรบำรุงดินของสกุลจางท่านเ้าเมืองได้ทราบก็ยินดีนักที่ทางตระกูลหลงและสกุลจางมีน้ำใจช่วยเหลือชาวบ้านถึงเพียงนี้
ท่านเ้าเมืองจึงได้ประกาศออกไปให้ชาวบ้านทำตามเื่นี้เป็เื่ที่ถูกเล่าต่อๆ กันแพร่กระจายไปจนถึงเมืองหลวงเลยทีเดียวทางฮ่องเต้จึงมีราชโองการลงมาให้เ้าเมืองเป่ยเข้าเฝ้าทันทีและเขียนฎีกาถวายรายงานถึงการแก้ปัญหาที่ท่านเ้าเมืองทำและได้ถวายรายงานถึงเื่ที่ตระกูลหลงและสกุลจางให้ความช่วยเหลืออีกด้วยจึงเป็จุดเริ่มตนของทั่วทั้งแคว้นในการขุดบ่อน้ำบาดาลไว้
วันเวลาผันผ่าน ่ภัยแล้งผ่านมาอีก 3 เดือน ตอนนี้เริ่มเขาสู่หน้าฝนแล้วบางพื้นที่จึงเริ่มมีฝนตกลงมาพร้อมๆกับที่นำพาให้หัวใจของชาวบ้านที่แห้งแล้งกลับมาชุ่มฉ่ำไปพร้อมๆกับเม็ดฝนที่โปรยลงมาจากฟ้า ชาวบ้านพากันเอาถังและกะละมังออกมารองน้ำฝนไว้ใช้แทบทุกบ้านเหตุการณ์ภัยแล้งผ่านพ้นไปแล้วชาวบ้านต่างก็กลับเข้าสู่วิถีชีวิตเดิมกัน………….
965
