ตอนที่ 24
ในขณะที่ไป๋กุนหลางกำลังคร่ำเคร่งฝึกฝนวิชาอยู่
ณสถานที่แห่งหนึ่ง (ที่ไม่บอกว่าอยู่ตรงไหน) ในห้องอันมืดมิดได้มีกระแสเสียงที่ทรงอำนาจดังขึ้น
"เ้าโรคะสิ่งที่ท่านทำมันไปถึงขั้นไหนแล้ว"
"เรียนมหาเทพข้าได้นำสิ่งที่บรรพบุรุษทิ้งไว้มาพัฒนาพิษของมารพิษจนสามารถใช้สัตว์เล็กที่ไม่เป็ที่สังเกตุเป็พาหะแพร่พิษได้แม้จะใช้เวลาฟักตัวนานสักหน่อยก็ตาม" เสียงที่ตอบกลับมาช่างบาดหูเหมือนกับเอามีดไปลับกับปากโอ่ง
"ถ้าเป็อย่างนั้นทำไมเราไม่ขยายผลของมันให้มากขึ้นละ" เมื่อคนที่ถูกเรียกว่าเ้าโรคะกล่าวจบก็มีอีกเสียงดังขึ้น
ผู้ที่ถูกเรียกว่ามหาเทพจึงหันไปถาม "ขยายอย่างไรรึท่านราชันนภา?"
"่นี้เป็่ที่คาราวานชนเผ่านกอินทรีกำลังตระเวนไปทั่วแผ่นดินมิใช้หรือ" ราชันนภากล่าว
"ฮ่าๆๆ...นั้นสินะงั้นก็จัดการไปเลย" มหาเทพได้ยินเื่นี้ก็หัวเราะลั่นแล้วกล่าวอย่างอารมณ์ดี
หลังจากมหาเทพหัวเราะจบก็ได้มีเสียงที่สี่ดังขึ้น "ท่านมหาเทพการเตรียมการของพวกเราในเทือกเขากักอสูรทิศเหนือและทิศตะวันออกจะไม่เป็ไรแน่หรือ?"
มหาเทพหันมากล่าว "ท่านราชันเงาไม่ต้องเป็ห่วงถ้าเทียนจุนยังคงกักตัวเองอยู่ในชั้นนี้ขอเพียงแค่พวกเราไม่เข้าไปยุ่งกับฝั่งตะวันตกเขาก็ไม่อาจมองผ่านของบังตาที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ได้"
"อืม"
เมื่อมหาเทพให้คำยืนยันราชันเงาก็วางใจแล้วหันไปกล่าวถึงอีกเื่ที่เขากังวล "ตอนนี้ราชอาณาจักรแสงสว่างปรากฏองค์ชายห้าที่แปลกประหลาดขึ้นมันจะกระทบกับแผนการของพวกเราหรือไม่?"
ราชันเงากล่าวจบก็ได้มีเสียงที่ห้าดังขึ้นมาอย่างดูถูก "เฮอะ!...ราชันเงาท่านคงจะอยู่ที่เมืองแสงศักดิ์สิทธิ์และอยู่ใกล้เทียนจุนมานานจนทำให้ท่านผวาแค่เื่องค์ชายสวะคนหนึ่งเอาชนะองค์ชายสวะอีกคนก็ทำให้ท่านก็วิตกกังวลได้"
ราชันเงาที่โดนดูถูกก็หันไปแดกดันเ้าของเสียงว่า "สวะ!หึๆ..ราชันศึกตอนนั้นท่านก็บอกว่าไป๋ป้าเทียนเป็เพียงเศษสวะตัวหนึ่งมิใช้หรือแล้วผลเป็ยังไงไม่เพียงทำให้การเสียสละของข้าต้องสูญเปล่าแต่ยังทำให้ราชอาณาจักรแสงสว่างมีความเข้มแข็งเพิ่มขึ้นเป็เท่าตัว"
ปึง!!!
ราชันศึกที่โดนแตะเกล็ดย้อนก็ทุบโต๊ะอย่างแรงเพราะเขาเป็คนเสนอให้สนับสนุนไป๋ป้าเทียนองค์ชายสวะที่มีดีแค่การต่อสู้ในตอนนั้นขึ้นเป็จักรพรรดิเพื่อที่พวกเขาจะได้จูงจมูกได้ง่ายๆ
ก็แล้วใครจะไปคิดว่าคนที่เข้าหอนางโลมเกือบทุกคืนติดการพนันจนต้องใช้ป้ายประจำตัวค้ำประกันและยังออกจากเมืองหลวงไปตั้งกลุ่มนักเลงพอได้เป็จักรพรรดิจะสำแดงความสามารถขนาดนั้น
ทั้งเพิ่มความมั่งคั่งและความแข็งแกร่งให้กับอาณาจักรได้อย่างมากมายแต่ที่ทำให้ราชันศึกหัวเสียที่สุดก็คือการที่ไป๋ป้าเทียนกวาดล้างสายศึกของพวกเขาไปจนเกือบหมดส่วนที่เหลือก็อยู่ในตำแหน่งที่ไม่สามารถทำการใหญ่ได้
เื่นี้ทำให้ราชันศึกโมโหจนอยากจะบุกเข้าวังไปแล่เนื้อเถือหนังไป๋ป้าเทียนให้เป็ชิ้นๆแต่ไม่ได้ทำเพราะตัวราชันศึกก็รู้ว่าแค่เหยียบเข้าไปก้าวเดียวเขานี่แหละจะกลายเป็ชิ้นๆเอง
เมื่อมหาเทพเห็นว่าสองคนนี้กำลังจะทะเลาะกันก็กล่าวขัดว่า "เอาละๆเื่ที่แล้วไปแล้วก็ไม่ต้องมาใส่ใจแต่เื่ที่ท่านราชันเงากังวลก็มีเหตุผลราชนิกุลไป๋แห่งราชอาณาจักรแสงสว่างมักจะมีัในหมู่มนุษย์เกิดมาทุกยุคทุกสมัยพวกเราไม่ควรนิ่งนอนใจให้จับตาดูองค์ชายห้าผู้นี้ไว้ถ้ามีโอกาสและไม่กระทบกับแผนการของเราก็จัดการดับลมหายใจของมันได้เลย"
มหาเทพสั่งการเื่นี้จบก็หันไปคุยกับคนในเงามืดอีกคนว่า "ราชันเดรัจฉานกองทัพของพวกเราเป็อย่างไรบ้าง?"
"พวกมันมีพัฒนาการที่ดีอีกไม่นานก็พร้อมออกรบแล้ว" ราชันเดรัจฉานตอบ
มหาเทพได้ฟังก็ยินดียิ่ง "ยอดเยี่ยมมากฮ่าๆๆ…" แล้วกล่าวอย่างหมายมาดว่า "อีกไม่นานเมื่อพวกเราพร้อมแล้ว,พวกเราจะไปทวงเอาทุกสิ่งทุกอย่างของพวกเราคืน!!!"
เฮ่!!!!
เสียงตอบรับที่มีมากกว่าหกเสียงดังขึ้น
_________________________________
ซ่า..ซ่า..ซ่า..
เสียงน้ำทะเลกระทบฝั่ง ณชายหาดแห่งหนึ่ง (ที่ไม่บอกว่าที่ไหน) ที่โขดหินบนชายหาดมีชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งกำลังนั่งมองน้ำทะเลด้วยอารมณ์สุนทรีแล้วสักพักก็มีเสียงโหวกเหวกดังขึ้น
พี่ใหญ่!!!
________(ตัดจบแบบละครไทย)_______