สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

    ตอนที่ 156 สิ่งที่อยู่ในกระดาษ

    ตอนที่ 156

    ตุบ !! เสียงซาร่าเหาะลงที่ระเบียงคอนโด (ไม่เคยจะเข้าจากประตูหน้า)

    ครืด !! เธอเลื่อนประตูระเบียงออกก่อนจะเดินกลับเข้าห้องตอนนั้นเองเธอก็เห็นสตีฟนั่งอยู่คนเดียวมืดๆและกำลังทำอะไรอยู่ที่โซฟา

    “ทำอะไรอยู่น่ะสตีฟทำไมไม่เปิดไฟล่ะ” ซาร่าถาม

    “อ้าวซาร่ากลับมาแล้วเหรอ อ๊ะนี่เย็นแล้วเหรอเนี่ยผมกำลังถักกระเป๋าอยู่น่ะ” สตีฟเมื่อได้ยินเสียงซาร่าก็พึ่งจะรู้สึกตัว

    “ถักกระเป๋า ?? ทำไมไม่เย็บล่ะปกตินายเย็บเอานี่” ซาร่าสงสัยพลางเดินเข้ามาหาสตีฟและก็เห็นว่าเขากำลังถักอยู่จริงๆ

    “ไม่ได้น่ะสิเพราะจักรเย็บผ้ามันไม่สามารถแปรรูปเจ้านี่ให้เป็นผ้าได้เพราะเส้นใยมันแข็งแรงเกินไปผมต้องใช้แรงกว่าครึ่งเลยนะถึงจะดึงมันให้ขาดได้” สตีฟพูด

    “เส้นไหมฟ้าเลเวล สองร้อยเก้าสิบห้างั้นเหรอ นี่มันเหนียวขนาดนั้นเชียว” เมื่อซาร่าลองตรวจสอบดูก็เห็นว่าเส้นไหมนี่มันเลเวลสูงมากเธอมองดูเส้นไหมที่อยู่บนโต๊ะใกล้ๆก่อนจะลองหยิบมันขึ้นมาและลองออกแรงดึงดู

    “ฮึบเหนียวจัง !!” ซาร่าลองออกแรงดึงมันดูแต่ทว่ามันไม่ขาดเธอนึกไม่ถึงว่าเส้นไหมที่เล็กเท่าเส้นด้ายนี่จะเหนียวขนาดนี้

    “เหอะๆว่าแต่นี่นายถักมานานหรือยังเนี่ยพึ่งจะได้แค่สายกระเป๋าเองเหรอ” ซาร่ามองดูที่สตีฟพึ่งจะถักได้แค่สายกระเป๋า

    “ก็ตั้งแต่บ่ายๆนั่นแหละนะ ส่วนที่ได้แค่นี้ก็ช่วยไม่ได้นี่นาเพราะเส้นไหมฟ้านี่มันเส้นเล็กจะตายไม่เหมือนไหมพรมที่มันเส้นใหญ่ถักไม่นานก็เสร็จ เออว่าแต่ซาร่านี่เธอกำลังถักถุงเท้าให้ผมเหรอ ผมว่ามันคู่เล็กไปหน่อยนะ” สตีฟมองดูถุงเท้าไหมพรมถักที่วางอยู่ข้างๆ

    ซาร่าได้ยินสตีฟถามดังนั้นก็มองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า

    อีตาบ้านี่คิดได้ยังไงว่าฉันถักให้นายนี่นายไม่ได้สังเกตุเลยใช่มั้ยเนี่ยท้องฉันก็เริ่มนูนขึ้นมาแล้วนะตอนแรกว่าจะบอกตอนที่หมอนัดไปดูเพศลูกซะหน่อย คอยดูเถอะฉันจะไม่บอกจนกว่าจะใกล้คลอดเลยอยากรู้เหมือนกันว่านายจะรู้เมื่อไหร่ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคน ซาร่าคิดในใจ

    “ยุ่งน่าฉันจะถักยังไงก็เรื่องของฉัน ขอไปนอนพักหน่อยนะสตีฟถึงเวลาอาหารเย็นแล้วปลุกด้วย” ซาร่าพูดพลางเดินมาหยิบถุงเท้าไหมพรมที่เธอกำลังถักจากข้างๆสตีฟและเดินเข้าห้องนอนไป

    “ไม่อาบน้ำก่อนหรือไงซาร่า !!” สตีฟตะโกนถามซาร่าที่เข้าห้องนอนไปแล้วแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา

    ทางด้านซาร่า

    “ตาบ้องเอ้ยคิดมาได้ว่าถักให้ตัวเองแต่เดือนหน้าก็จะรู้แล้วสินะว่าลูกเราเป็นเด็กผู้หญิงหรือผู้ชาย” ซาร่านั่งอยู่บนเตียวพลางลูบท้องตัวเองเบาๆ นี่เธอก็ตั้งครรรภ์มาได้กว่าแปดสัปดาห์แล้ว (สามารถซาวด์ดูเพศได้ตอนราวๆสิบสองสัปดาห์)

    “เอาล่ะถักอีกสักหน่อยดีกว่าจะได้เสร็จมันไปสักข้าง” ซาร่ายกถุงเท้าของลูกเธอที่ยังไม่เสร็จขึ้นมาและเริ่มถักต่อ

    ทางด้านสตีฟ

    “ฟู่วเอาล่ะสายเสร็จไปข้างแล้วจะใช้ค่าความเร็วรีบทำก็ไม่ได้เสียด้วยเพราะงานนี้ละเอียดเป็นอย่างมากต้องทำอย่างปรานีต น่าจะสองหรือสามวันเราน่าจะถักกระเป๋าเสร็จสักใบ

    “ว่าแต่ค่าสถานะเราขึ้นมาเท่าไหร่นะตั้งแต่จัดการมังกรดำนั่นไปก็ยังไม่ได้ดูเลย” สตีฟสงสัยค่าสถานะตัวเองจึงใช้ระบบตรวจสอบทันที

    หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 253อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 585 (502)ความเร็ว 458 (434)พลังกาย 411 (405)ความฉลาด 65 (63)โชค 18

    “เฮ้ยค่าความแข็งแกร่งขึ้นมาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยที่สำคัญจัดการแค่มังกรดำตัวเดียวเลเวลขึ้นมาตั้งสี่เลเวลเชียว !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นค่าสถานะของตัวเอง

    “ก็ถึงว่าตอนแรกๆต่อยมังกรนั่นแทบไม่สะกิดเลยแต่พอสู้กันไปสักพักดันจัดการมันได้ซะงั้นอ่ะนี่ถ้าอีกหน่อยยังสู้ต่อไปเรื่อยๆไม่ต่อยหมัดเดียวทำลายเมืองได้เลยหรือไง” สตีฟพูดพลางจินตนาการ

    “ช่างมันละกันแข็งแกร่งดีกว่าอ่อนแอเพราะถ้าถึงวันที่จำเป็นต้องใช้ความแข็งแกร่งเพื่อปกป้องซาร่าแต่เราไม่มีมันจะเสียใจเอาที่ปกป้องซาร่าเอาไว้ไม่ได้ไปทำอาหารเย็นดีกว่าแฮะ” สตีฟเห็นว่าใกล้จะหกโมงเย็นแล้วจึงวางสิ่งที่ทำเอาไว้ก่อนและลุกขึ้นไปทำกับข้าว

    หนึ่งชั่วโมงต่อมา

    “ซาร่าอาหารเย็นเสร็จแล้วนะ !!” สตีฟที่ทำอาหารเสร็จแล้วตะโกนบอกซาร่าแต่ก็เงียบฉี่ทำให้เขาต้องเข้าไปในห้องนอนเพื่อไปตามซาร่า

    แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเห็นซาร่านอนอยู่บนเตียงที่มือของเธอยังถือไหมพรมที่ถักค้างเอาไว้อยู่

    “ก็ว่าทำไมเงียบหลับนี่เองแต่ไม่ใช่ว่าบอกไปแล้วเหรอถุงเท้านี่มันเล็กไปสำหรับเรายังจะถักต่ออีกหรือว่าถุงเท้าคู่นี้ถักเพื่อฝึกฝีมือเฉยๆ” สตีฟพูดพลางเดินเข้าไปหยิบไหมพรมถักออกมาและปลุกซาร่า

    “ซาร่าตื่นได้แล้วได้เวลาอาหารเย็นแล้วนะ” สตีฟปลุกเธอ


    “อือ...สตีฟเองเหรออาหารเย็นเสร็จแล้วเหรอ” ซาร่าค่อยๆลืมตาขึ้นมาพลางถามสตีฟอย่างงัวเงีย

    “ใช่ไปล้างหน้าล้างตาหน่อยไป” สตีฟพยักหน้า

    “ได้” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น

    ระหว่างซาร่าลุกขึ้นสตีฟก็มองดูพุงของซาร่าที่เริ่มป่องพลางคิดในใจ

    นี่ตรูทำอะไรพลาดไปหรือเปล่าอาหารก็ว่าคุมเรื่องเครื่องปรุงแล้วก็เลือกแต่อาหารที่แคลอรี่ต่ำแล้วนะทำไมซาร่ายังอ้วนขึ้นอีกล่ะ หรือว่าเป็นเพราะเราใช้แต่เนื้อสัตว์กลายพันธ์ระดับสูงเลยทำให้น้ำหนักขึ้นไม่สิไม่น่าจะใช้เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นเราก็น่าจะอ้วนเหมือนกันนี่มันเกิดอะไรขึ้นกับซาร่าเนี่ยหรือว่าเธอจะป่วยเอาไว้ลองพาเธอไปหาหมอดูดีกว่า สตีฟคิดในใจอย่างเครียดๆเพราะเรื่องสุขภาพของซาร่านั้นเป็นเรื่องใหญ่ถ้าเกิดซาร่าป่วยเพราะอาหารที่เขาทำจริงๆล่ะก็นั่นคือความผิดของเขาเองที่เอาใจใส่ไม่มากพอ

    หลายวันต่อมา

    “ในที่สุดก็เสร็จสักทีกระเป๋าใบแรกเอาล่ะติดตั้งออร์บซ่อมแซมและออร์บมิติเลยดีกว่า” สตีฟมองดูกระเป๋ามิติที่พึ่งจะถักเสร็จซึ่งเขาได้ทำการตกแต่งเพิ่มเติมด้วยการวาดรูปลงไปนิดหน่อย

    หน้าต่างกระเป๋าผ้ามิติ ระดับ Aเป็นกระเป๋าผ้าที่ถักทออย่างพิถีพิถันด้วยเส้นใยไหมฟ้าขนาดช่องว่างมิติ 10x10 เมตร

    “เหอะๆชื่อกระเป๋าทำไมมันดูง่อยๆจังแบบนี้จะขายได้มั้ยหว่า” สตีฟพูดพลางมองดูชื่อกระเป๋าที่ไม่ได้ดูหรูหราอลังการเลยสักนิดแถมลายที่อยู่บนกระเป๋านั้นก็ลายเป็นลายที่วาดด้วยสีน้ำธรรมดาๆ เขาชักจะไม่แน่ใจแล้วสิว่าถ้าเอาเข้าโรงประมูลมันจะขายได้จริงๆ

    error loadedกระเป๋าผ้าที่สตีฟถัก


    “ว่าแต่ซาร่าวันนี้ก็กลับเย็นอีกแล้วสินะ ว่าจะพาไปหาหมอเพื่อตรวจสักหน่อยว่าเป็นโรคอะไรรึเปล่าเพราะช่วงนี้ไม่ว่าเธอจะกินยังไงน้ำหนักก็ขึ้นตลอดเอาไว้วันหยุดแล้วกันไปหาตาลุงสตาร์คก่อนดีกว่าไปดูหน่อยว่ารถที่ฝากให้ซ่อมเสร็จรึยังถ้าเสร็จแล้วจะได้ขับไปวอชิงตันเพื่อลองเอากระเป๋านี่ไปให้ลุงแยงลงประมูลดู” สตีฟพูดก่อนจะเก็บข้าวของลงกระเป๋ามิติเพื่อมุ่งหน้าไปหาจีเวล (ลุงแยงคือหัวหน้าโรงประมูล ตอนที่ 120)

    เมื่อสตีฟออกจากคอนโดเขาก็นั่งรถประจำทางเพื่อไปบ้านของจีเวลทันทีระหว่างทางสตีฟลองโทรหาจีเวลหลายสายแต่ก็ไม่รับ

    “สงสัยเปิดเพลงดังอีกแหงๆเลยไม่รับมือถือเลย” สตีฟบ่นพึมพำไม่นานรถประจำทางก็จอดใกล้ๆหมู่บ้านสุดหรูที่จีเวลอยู่ซึ่งมันเป็นคนละโครงการกันกับบ้านของสตีฟนั่นเอง

    สตีฟเข้าไปในหมู่บ้านก่อนจะตรงไปที่บ้านของจีเวลก่อนจะลองกดกริ่งประตูแน่นอนไม่มีใครออกมาเปิดเลยสักนิดเสียงตอบกลับมาก็ยังไม่มี

    แกร๊ก !! สตีฟลองเปิดประตูดูซึ่งก็ปรากฎว่ามันไม่ได้ล็อกเหมือนเดิมเขาอดส่ายหน้ากับนิสัยไม่ชอบล็อกประตูของจีเวลไม่ได้นี่ถ้าเกิดมีโจรเข้าบ้านของไม่หมดบ้านหรือไงแต่ก็นะเขาก็พอเข้าใจอยู่เพราะการรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านนี้ค่อนข้างเข้มงวดจึงไม่ต้องกังวลเรื่องขโมยเท่าไหร่

    “เฮ่ตาลุงอยู่บ้านเปล่า !!” สตีฟตะโกนเข้าไปในบ้านแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับเขาจึงเดินไปที่ประตูทางลงชั้นใต้ดินเช่นเดิมซึ่งเมื่อเขามายืนอยู่หน้าประตูเขาก็ได้ยินเสียงเพลงกระหึ่มดังขึ้นมาเช่นเดิม

    “เฮ้อ...” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินลงไปห้องใต้ดินและเมื่อเดินลงมาสตีฟก็เห็นจีเวลกำลังยืนจ้องแผ่นกระดาษในมือด้วยสีหน้าตกใจเป็นอย่างมาก

    ก่อนหน้านี้

    “กระดูกมังกรนี่มันสุดยอดมากแข็งแกร่งสุดๆไปเลย เราต้องใช้เวลากว่าสองวันกว่าจะแปรรูปมันได้ นี่ถ้าเราไม่มีสกิลบีบอัดล่ะก็ไม่รู้จะเปลี่ยนสภาพมันให้กลายเป็นวัตถุที่จะเอามาสร้างเป็นอาวุธได้หรือเปล่า แต่เราจะเอามันไปสร้างเป็นอะไรดีล่ะ” จีเวลครุ่นคิดพลางมองกระดูกมังกรตรงหน้าที่ถูกทำให้กลายเป็นแผ่นคล้ายแผ่นเหล็ก

    จีเวลพลางนึกถึงสกิลตัวเองซึ่งเมื่อสิบปีก่อนเขายังคิดว่าสกิลของตัวเองเป็นขยะอยู่เลยเพราะมันใช้ประโยชน์ไม่ค่อยได้แต่เมื่อได้ทำความเข้าใจกับสกิลแล้วเขาก็ได้รู้ว่าสกิลของเขานั้นสุดยอดแค่ไหน

    สกิลพิเศษบีบอัด Lv. 85สามารถสร้างแรงบีบอัดกับวัตถุที่ต้องการได้ไม่สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิต

    ซึ่งสกิลของจีเวลนั้นสามารถบีบอัดวัตถุให้เปลี่ยนแปลงรูปร่างไปตามที่เขาต้องการได้เขาได้ทำการบีบอัดซากกระโหลกมังกรที่สตีฟทิ้งเอาไว้จนกลายเป็นแผ่นกระดูกขนาดใหญ่

    และด้วยสกิลนี้เองทำให้จีเวลที่มีความสามารถด้านการประดิษฐ์ได้รับฉายาพ่อค้าอาวุธ เพราะเขาได้ใช้ซากของสัตว์กลายพันธ์มากมายสร้างอาวุธและยุทโธปกรณ์ให้กองทัพและนำพวกมันบางส่วนไปขายที่โรงประมูลเพื่อหาเงินมาเป็นค่าใช้จ่ายสำหรับซื้อซากสัตว์กลายพันธ์มาทำเป็นอาวุธต่อไป

    “ว่าแต่เจ้าคอร์พลังงานของคุณปู่นี่เรายังหาวิธีแกะแบบแปลนมันไม่ได้เลย คุณปู่นี่อัจฉริยะแบบที่คุณแม่ท่านบอกจริงๆด้วยๆ” จีเวลมองไปที่คอร์พลังงานที่สตีฟนำมาให้พลางยิ้มอย่างชื่นชมปู่ของเขา

    จีเวลเดินไปหยิบมันขึ้นมาดูใกล้ๆอีกครั้งเขาชอบความปรานีตของคอร์พลังงานชิ้นนี้มากๆมันเหมือนกับงานศิลปะชิ้นเอกที่มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ

    ตอนนั้นเองเขาก็เหมือนเห็นอะไรบางอย่างติดอยู่ในซอกด้านหลัง

    “นี่มันอะไร” จีเวลพูดกับตัวเองก่อนจะลองดึงสิ่งที่ติดอยู่นั่นออกมา

    “นี่มันกระดาษนี่นา” เมื่อจีเวลดึงออกมาก็เห็นว่ามันเป็นกระดาษแผ่นหนึ่งและทันทีที่เขาคลี่กระดาษแผ่นนี้ออกมาดูก็ทำให้เขาตกตะลึงทันทีเพราะในกระดาษแผ่นนี้มันมีบางอย่างเขียนเอาไว้อยู่

    ซึ่งสิ่งที่เขียนเอาไว้ในนั้นก็คือ......

    จบ...

    คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน