จากวันที่ไปนอนบ้านพี่หมอ จนถึงวันนี้ นี่ก็ผ่านมาแล้ว 1เดือนที่เราใช้ชีวิตคู่กันมา มีทั้งเฮฮา มีทั้งหัวเราะ มีทั้งทะเลาะและร้องไห่ แต่ส่วนมากพี่หมอจะเป็คนเข้ามาง้อตลอดไม่ว่าเหตุการณ์นั้นจะผิดหรือจะถูกแกก็จะยอมๆให้ทุกครั้ง ก็เคยถามแกนะว่าเบื่อกันบ้างมั้ยที่บางทีหนูก็ทำตัวงี่เง้า ตำตอบที่ได้คือไม่เคยเบื่อ มีแต่จะรัก และรักมากขึ้นทุกวัน คำพูดนี้แหละทำฉันตัวลอยเลยค่ะ ดีใจมากดีใจจนวันนั้นทั้งวันยิ้มไม่หุบเลยจนเพื่อนๆต่างพากันแซว
"ถึงแล้วครับคนสวย ตั้งใจเรียนนะ 5โมงครึ่งเดี๋ยวพี่มารับ"
ฉันตื่นจากความคิด และหันหน้าไปมองพี่หมอ คนสวย!.ปากหวานแบบนี้ต้องขออะไรแน่เลย
"ค่ะพี่หมอก็ตั้งใจเรียนนะ อย่าซน"
"ครับ ขอกำลังใจหน่อยดิ"
นั้นไง คิดไว้ไม่มีผิด หื่นๆแบบนี้หนีไม่พ้นต้องแต๊ะอั๋ง
"ไม่เอานี่หน้าคณะนะ เมอายเค้า"
"จะเอาน๊าๆ ไม่มีใครเห็นหรอก รถพี่ติดฟิล์มดำ"
"อย่าดื้อค่ะ ถ้าทำตัวดีๆคืนนี้มีรางวัล"
"โอเคครับ พี่จะรอ"
ฉันรีบเปิดประตูรถลงมาด้วยสีน่าที่แดงก่ำ อายตัวเองจริงๆที่กล้าพูดแบบนี้ คืนนี้จะเป็แบบไหนเนี้ย จะเอาตัวรอดจากคนหื่นๆแบบนี้ได้มั้ย คิดแล้วกลุ้มไม่หน้าพูดเลย เมจิกา
"ว่าไงค่ะคุณนาย มาสายเชียว"
"พี่หมอดิ ลีลากว่าจะมาได้ ดีนะที่อาจารย์ยังไม่เข้า"
"่นี้ดี แฮปปี้มั้ย?"
"ก็แฮปปี้นะ ทำไมหรอ แกถามแปลกๆ"
"ป่าว"
ฉันมองน่าเจนกับเก๋สองคนนี้มันแปลกๆเหมือนมีอะไรปิดบัง คบกับพวกมันมาตั้งนานทำไมจะไม่รู้ว่าอาการที่อ่ำอึ้งแบบนี้คือไม่ปกติละ
" ต้องมีอะไรแน่ๆ ฉันคบกับพวกแกมากี่ปี มีอะไรจะพูดก็พูดมา"
"วันก่อนฉันไปเดินห้าง เห็นพี่หมอเดินดูรถในงานมอเตอร์โชว์ BMW กับผู้หญิง "
"แล้วผู้หญิงคนนั้นก็คล้องแขนพี่หมอด้วย"
ฉันอึ่งพูดไม่ออก เจนกับเก๋ไม่โกหกฉันแน่ๆ เพราะพี่หมอไปงาน BMWจริง หลักฐานคือ BMWป้ายแดงคันที่ขับมาส่งฉันเมื่อกี้ไงละ พึ่งไปคลอดมาอาทิตย์ก่อนเองสดๆร้อนๆ เลย
"แกอย่าคิดมาก ฉันกับเจนพูดให้ฟังเพราะอยากให้แกระวังไว้ "
"ขอบใจนะ"
วันนี้ทั้งวันฉันไม่มีสมาธิเรียนเลย คิดไปต่างๆนาๆ เหม่อลอยจนเพื่อนพากันเป็ห่วง และบ่นตลอดกลัวว่าฉันจะเรียนตก จนฉันบอกว่าไม่เป็ไร ไม่ต้องห่วง อีคิวฉันสูงทุกวิชาต้องได้ Aแน่นอน พวกนางถึงไม่ซีเรียสตาม
"ทำน่าดีๆหน่อย ยิ้มบ้างอีกไม่กี่นาทีพี่หมอจะมารับแล้วนะ"
"ใช่ๆมันอาจจะไม่เป็อย่างที่เราคิดนะ อย่าคิดมากสิ"
"ขอบใจนะ "
ฉันก็คิดนะว่ามันอาจจะไม่เป็อย่างที่เก๋กับเจนพูดแต่พี่หมอไปงานนี้จริงๆไงและไปกับใครก็ไม่รู้ ขนาดซื้อรถฉันยังไม่รู้เลย รู้อีกทีคือรถมาจอดที่คอนโดแล้ว จะไม่ให้คิดได้ไง
"ดีครับสาวๆ รอพี่นานมั้ย"
นั้นไงตัวการของเื่มาละ เดินเข้ามานี่มีแต่คนมอง มีแต่สาวๆยิ้มให้ ปวดหัวจริงๆคบคนน่าตาดีเนี้ย คิดแล้วมั่นใส้
"ไม่ค่ะ พึ่งลงมาจากห้องเรียนกันงั้น พวกเราไปก่อนนะเม ไปก่อนนะค่ะพี่หมอ"
"ครับ"
"อื่มคุยกันในไลน์นะ ขับรถดีๆนะเจน เก๋ด้วย"
"อื้ม/อื้ม ไปละ"
ฉันมองภาพที่เพื่อนเดินออกไป แล้วหันไปยิ้มให้พี่หมอ ต้องทำตัวปกติที่สุด อย่าให้แกรู้ว่าเรารู้อะไร เดี๋ยวจะตื่นตูมและระวังตัวมากขึ้น สักวันฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ไค คอยดู!!
"เรียนหนักมั้ยครับวันนี้"
"ไม่เลยค่ะ"
ไม่รู้เรื่อยเลยต่างหาก อยากจะบอกแบบนี้จัง แต่ไม่พูดดีที่สุด เงียบไว้เดี๋ยวเหยื่อตื่น
"ไปค่ะ เมอยากกลับห้องละ"
"ไปครับ วันนี้แต่งตัวสวยๆด้วยนะ 1ทุ่มพี่จะพาไปร้านเฮียวิน"
"ค่ะ"
เราสองคนเดินจูงมือกันออกมาจากตึกคณะ โดยมีสายตาของใครหลายๆคนมองมาที่ฉันกับพี่หมอตลอดทาง พวกนี้ก็บ้าเนาะ พี่หมอมารับมาส่งทุกวัน บางวันมานั่งรอด้วยซ้ำ ยังไม่ชินอีกหรอ มองอยู่นั้นแหละ อีกหน่อยฉันคงคิดว่าฉันเป็พี่อั้ม พัชราภาแล้วละ ถ้ามองกันขนาดนี้ ขอลายเซนต์เลยมั้ย?
"รถสวยนะค่ะ"
"ครับตัวใหม่ล่าสุด หนูขับมั้ย"
"ไม่ละค่ะ หนูชอบมินิคูเปอร์มากกว่า แล้วพี่หมอละค่ะ ชอบแบบไหน มินิ หรือบีเอ็ม"
"เมียพี่ชอบแบบไหนพี่ก็ชอบแบบนั้นแหละจ๊ะ เป็ไรเนี้ยวันนี้ดูโหดๆ"
"ป่าวค่ะ สงสัยอากาศมันร้อน"
"งั้นพี่พาไปกินติม"
ไวกว่าปากพูดพี่หมอก็เลี้ยวรถไปอีกทาง ทางที่ไปเป็ทางไปคณะแพทย์สะด้วยจะเล่นอะไรของแก
"พี่หมอลืมของหรอ"
"ป่าวครับ พาเมียมากินติม ปะถึงละ"
ฉันหันไปมองทางซ้าย ที่มีร้านไอศครีมเล็กๆน่ารักๆ ตั้งโด่อยู่ข้างๆตึกคณะแพทย์ หันไปมองน่าพี่หมอแล้วหมั่นใส้ทำน่าล้อเลียนอยู่นั้นแหละ ก็คนมันไม่เคยมาแถวนี้ไงเลยไม่รู้ว่าที่นี่มีร้านไอศครีมน่ารักๆแบบนี้ด้วย ชิ
(ติ่งต่อง)
เสียงประตูร้านน่ารักแฮะ ให้ความรู้สึกเหมือนเดินเข้ามาเซเว่นเลย อิอิ ล้อเล่นค่ะ หื้ม..คนเต็มร้านเลยแล้วที่สำคัญทุกสายตามองมาที่ฉันกับพี่หมอญูด้วย
สวยไว้ เริ่ดไว้ ท่องเข้าไว้ ฉันเป็พี่อั้มพัชราภา ฉันต้องไม่เปิ่น ฉันต้องไม่ทำให้พี่หมออาย สู้ๆ
"หนูโต๊ะนั้นว่าง"
ฉันเดินตามแรงจูงของพี่หมอมายังโต๊ะเล็กๆสำหรับนั่ง 2คน ที่หัวมุมด้านในของร้าน
"เฮ้ย.!ญู พาแฟนมาเปิดตัวหรอว่ะ"
เสียงร้องะโถามอย่างดัง มันทำให้คนที่เลิกมองเลิกสนใจก่อนหน้านี้ หันมามองฉันกับพี่หมออีกครั้ง เวรจริงๆ
"เปิดไปตั้งนานละ ไปอยู่ไหนมา"
ฮื้วววว...
เสียงโห่แซวร้องดังขึ้น จนฉันต้องก้มน่าอ่านเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างเร็วก็คนมันอายเนาะ ไม่สนิทด้วยทำตัวไม่ถูก
"พอๆ เมียกูอายแล้ว"
เงียบกริบ ไม่มีเสียงแซวเสียงอะไรอีก คณะนี้น่ารักดีเนาะ ไม่อิจฉา ไม่กระแหนะกระแหนเหมือนคณะฉันเลย
"พี่หมอ เอาเป็เซ็ทนี้เนาะ สั่งมากินด้วยกัน"
"ครับ รอเดี๋ยวนะพี่ไปสั่งให้"
ร้านนี้เป็แบบให้ลูกค้าบริการตัวเองค่ะ ต้องสั่งเอง เสิร์ฟ์เองทุกอย่าง ยกเว้นอย่าเดียวคือตักไอศครีมนี่แหละ สงสัยกลัวขาดทุน
"มาแล้วครับ"
วู้ๆ แค่เห็นก็อารมณ์ดีละ สิ่งที่คิดและกังวลเมื่อกี้หายไปในบันดล เมื่อเห็นถาดไอศครีมที่มี ถาดสองชั้นต่อกันขึ้นเหมือนเป็น้ำพุ ส่วนชั้นข้างล่างจะมีไอเย็นสีขาวจากดรายไอซ์ลอยขึ้น ทำให้ภาพที่เห็นสวยมาก
"อร่อยมั้ย?"
"ค่ะ เมไม่เคยรู้เลยนะว่ามีร้านไอศครีมน่ารักๆแบบนี้ในมหาลัย"
"ไม่แปลกหรอกก็หนูไม่เคยมาคณะพี่นิ แล้วอีกอย่างที่นี่ก็ไกลจากคณะอื่นมาก และส่วนมากมนุษย์ที่มากินร้านนี้ก็จะเป็คณะพี่ทั้งนั้น"
ฉันหันไปมองรอบๆ อื้ม..มีแต่คณะพี่หมอจริงๆด้วย คณะอื่นที่นั่งอยู่ในร้านก็มีแค่ฉันนี่แหละ แต่ไม่สนค่ะ กินต่อของอร่อยรออยู่ตรงหน้า
"เอาเพิ่มมั้ย?"
"ไม่ละค่ะ พอแล้ว"
"งั้นกลับกัน ตอนค่ำเรามีนัดอีก"
#หมอญู
หลังจากที่ออกมาจากมหาลัยผมก็ตั้งหน้าตั้งตาขับรถมาคอนโดอย่างไว.เพราะตอนหนึ่งทุ่ม มีนัดที่ร้านเฮียวิน เลยต้องรีบพาเมียมาอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวไม่ทัน ผู้หญิงอะเนาะเวลาแต่งตัวต้องใช้เวลา ผมเข้าใจเลยรีบขับสุดติ่งเพื่อให้ถึงที่หมายอย่างเร็ว
"หนูไปอาบน้ำปะ พี่คุยกับเพื่อนแปป"
ผมก้มลงกดโทรศัพท์หาเบอร์เพื่อนที่้าจะคุยด้วย แต่เหมือนเมียยังไม่อาบน้ำเลยหันขึ้นมอง ชัดเลยเมียยืนจ้องอยู่ อ่อร่าความโหดมากระจายเต็มห้อง ไม่บอกก็รู้ว่าผมต้องทำตัวยังไง
"นี่ครับ"
ผมยื่นโทรศัพท์ที่กดโทรออกและจัดการเปิดลำโพงให้ด้วย เพื่อความบริสุทธิ์ใจ และเพื่อให้เมียดูและฟัง
"โหลว่าไงญู"
"แปป"
ผมบอกปลายสายแล้วหันไปมองน่าเมีย เธอทำปากขมุบขมิบ จับใจความประมาณว่าแล้วไป!! อะไรประมาณเนี้ย พูดเสร็จเธอก็เดินจากไปพร้อมกับก้นใหญ่ๆ ของเธอ น่าตีนัก!!
หื่ม..โหดนักนะ ถ้าไม่ติดคุยธุระสำคัญนี่ จะอุ้มไปบนเตียงให้ดู
"โหลไอ้ที อือ....กูจะคุยเื่รถ...กูจะขายBMW มึงประกาศขายให้หน่อย...เออๆ...กูจะเอามินิเมียกูชอบมินิ เออๆ ฝากด้วย"
ผมกดวางสายแล้วก็เลื่อนหาเบอร์ใหม่ที่เขียนคำว่า เซลล์มินิคูเปอร์ เลื่อนๆลงมา ก็เจอเข้าพอดี ผมก็ไม่รอช้าครับจัดการกดโทรออกเลย และทันทีที่คู่สายพูดขึ้นมา ผมก็รีบพูดในสิ่งที่ตัวเองอยากได้และ้าออกมาทันที นั้นก็คือรถมินิคูเปอร์ตัวใหม่ล่าสุดนั้นเอง และมีข้อแม้พรุ่งนี้เช้ารถยี้ห้อนี้ต้องมาจอดอยู่ ที่คอนโดเมียของผมด้วย....
จากวันที่ไปนอนบ้านพี่หมอ จนถึงวันนี้ นี่ก็ผ่านมาแล้ว 1เดือนที่เราใช้ชีวิตคู่กันมา มีทั้งเฮฮา มีทั้งหัวเราะ มีทั้งทะเลาะและร้องไห่ แต่ส่วนมากพี่หมอจะเป็คนเข้ามาง้อตลอดไม่ว่าเหตุการณ์นั้นจะผิดหรือจะถูกแกก็จะยอมๆให้ทุกครั้ง ก็เคยถามแกนะว่าเบื่อกันบ้างมั้ยที่บางทีหนูก็ทำตัวงี่เง้า ตำตอบที่ได้คือไม่เคยเบื่อ มีแต่จะรัก และรักมากขึ้นทุกวัน คำพูดนี้แหละทำฉันตัวลอยเลยค่ะ ดีใจมากดีใจจนวันนั้นทั้งวันยิ้มไม่หุบเลยจนเพื่อนๆต่างพากันแซว
"ถึงแล้วครับคนสวย ตั้งใจเรียนนะ 5โมงครึ่งเดี๋ยวพี่มารับ"
ฉันตื่นจากความคิด และหันหน้าไปมองพี่หมอ คนสวย!.ปากหวานแบบนี้ต้องขออะไรแน่เลย
"ค่ะพี่หมอก็ตั้งใจเรียนนะ อย่าซน"
"ครับ ขอกำลังใจหน่อยดิ"
นั้นไง คิดไว้ไม่มีผิด หื่นๆแบบนี้หนีไม่พ้นต้องแต๊ะอั๋ง
"ไม่เอานี่หน้าคณะนะ เมอายเค้า"
"จะเอาน๊าๆ ไม่มีใครเห็นหรอก รถพี่ติดฟิล์มดำ"
"อย่าดื้อค่ะ ถ้าทำตัวดีๆคืนนี้มีรางวัล"
"โอเคครับ พี่จะรอ"
ฉันรีบเปิดประตูรถลงมาด้วยสีน่าที่แดงก่ำ อายตัวเองจริงๆที่กล้าพูดแบบนี้ คืนนี้จะเป็แบบไหนเนี้ย จะเอาตัวรอดจากคนหื่นๆแบบนี้ได้มั้ย คิดแล้วกลุ้มไม่หน้าพูดเลย เมจิกา
"ว่าไงค่ะคุณนาย มาสายเชียว"
"พี่หมอดิ ลีลากว่าจะมาได้ ดีนะที่อาจารย์ยังไม่เข้า"
"่นี้ดี แฮปปี้มั้ย?"
"ก็แฮปปี้นะ ทำไมหรอ แกถามแปลกๆ"
"ป่าว"
ฉันมองน่าเจนกับเก๋สองคนนี้มันแปลกๆเหมือนมีอะไรปิดบัง คบกับพวกมันมาตั้งนานทำไมจะไม่รู้ว่าอาการที่อ่ำอึ้งแบบนี้คือไม่ปกติละ
" ต้องมีอะไรแน่ๆ ฉันคบกับพวกแกมากี่ปี มีอะไรจะพูดก็พูดมา"
"วันก่อนฉันไปเดินห้าง เห็นพี่หมอเดินดูรถในงานมอเตอร์โชว์ BMW กับผู้หญิง "
"แล้วผู้หญิงคนนั้นก็คล้องแขนพี่หมอด้วย"
ฉันอึ่งพูดไม่ออก เจนกับเก๋ไม่โกหกฉันแน่ๆ เพราะพี่หมอไปงาน BMWจริง หลักฐานคือ BMWป้ายแดงคันที่ขับมาส่งฉันเมื่อกี้ไงละ พึ่งไปคลอดมาอาทิตย์ก่อนเองสดๆร้อนๆ เลย
"แกอย่าคิดมาก ฉันกับเจนพูดให้ฟังเพราะอยากให้แกระวังไว้ "
"ขอบใจนะ"
วันนี้ทั้งวันฉันไม่มีสมาธิเรียนเลย คิดไปต่างๆนาๆ เหม่อลอยจนเพื่อนพากันเป็ห่วง และบ่นตลอดกลัวว่าฉันจะเรียนตก จนฉันบอกว่าไม่เป็ไร ไม่ต้องห่วง อีคิวฉันสูงทุกวิชาต้องได้ Aแน่นอน พวกนางถึงไม่ซีเรียสตาม
"ทำน่าดีๆหน่อย ยิ้มบ้างอีกไม่กี่นาทีพี่หมอจะมารับแล้วนะ"
"ใช่ๆมันอาจจะไม่เป็อย่างที่เราคิดนะ อย่าคิดมากสิ"
"ขอบใจนะ "
ฉันก็คิดนะว่ามันอาจจะไม่เป็อย่างที่เก๋กับเจนพูดแต่พี่หมอไปงานนี้จริงๆไงและไปกับใครก็ไม่รู้ ขนาดซื้อรถฉันยังไม่รู้เลย รู้อีกทีคือรถมาจอดที่คอนโดแล้ว จะไม่ให้คิดได้ไง
"ดีครับสาวๆ รอพี่นานมั้ย"
นั้นไงตัวการของเื่มาละ เดินเข้ามานี่มีแต่คนมอง มีแต่สาวๆยิ้มให้ ปวดหัวจริงๆคบคนน่าตาดีเนี้ย คิดแล้วมั่นใส้
"ไม่ค่ะ พึ่งลงมาจากห้องเรียนกันงั้น พวกเราไปก่อนนะเม ไปก่อนนะค่ะพี่หมอ"
"ครับ"
"อื่มคุยกันในไลน์นะ ขับรถดีๆนะเจน เก๋ด้วย"
"อื้ม/อื้ม ไปละ"
ฉันมองภาพที่เพื่อนเดินออกไป แล้วหันไปยิ้มให้พี่หมอ ต้องทำตัวปกติที่สุด อย่าให้แกรู้ว่าเรารู้อะไร เดี๋ยวจะตื่นตูมและระวังตัวมากขึ้น สักวันฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ไค คอยดู!!
"เรียนหนักมั้ยครับวันนี้"
"ไม่เลยค่ะ"
ไม่รู้เรื่อยเลยต่างหาก อยากจะบอกแบบนี้จัง แต่ไม่พูดดีที่สุด เงียบไว้เดี๋ยวเหยื่อตื่น
"ไปค่ะ เมอยากกลับห้องละ"
"ไปครับ วันนี้แต่งตัวสวยๆด้วยนะ 1ทุ่มพี่จะพาไปร้านเฮียวิน"
"ค่ะ"
เราสองคนเดินจูงมือกันออกมาจากตึกคณะ โดยมีสายตาของใครหลายๆคนมองมาที่ฉันกับพี่หมอตลอดทาง พวกนี้ก็บ้าเนาะ พี่หมอมารับมาส่งทุกวัน บางวันมานั่งรอด้วยซ้ำ ยังไม่ชินอีกหรอ มองอยู่นั้นแหละ อีกหน่อยฉันคงคิดว่าฉันเป็พี่อั้ม พัชราภาแล้วละ ถ้ามองกันขนาดนี้ ขอลายเซนต์เลยมั้ย?
"รถสวยนะค่ะ"
"ครับตัวใหม่ล่าสุด หนูขับมั้ย"
"ไม่ละค่ะ หนูชอบมินิคูเปอร์มากกว่า แล้วพี่หมอละค่ะ ชอบแบบไหน มินิ หรือบีเอ็ม"
"เมียพี่ชอบแบบไหนพี่ก็ชอบแบบนั้นแหละจ๊ะ เป็ไรเนี้ยวันนี้ดูโหดๆ"
"ป่าวค่ะ สงสัยอากาศมันร้อน"
"งั้นพี่พาไปกินติม"
ไวกว่าปากพูดพี่หมอก็เลี้ยวรถไปอีกทาง ทางที่ไปเป็ทางไปคณะแพทย์สะด้วยจะเล่นอะไรของแก
"พี่หมอลืมของหรอ"
"ป่าวครับ พาเมียมากินติม ปะถึงละ"
ฉันหันไปมองทางซ้าย ที่มีร้านไอศครีมเล็กๆน่ารักๆ ตั้งโด่อยู่ข้างๆตึกคณะแพทย์ หันไปมองน่าพี่หมอแล้วหมั่นใส้ทำน่าล้อเลียนอยู่นั้นแหละ ก็คนมันไม่เคยมาแถวนี้ไงเลยไม่รู้ว่าที่นี่มีร้านไอศครีมน่ารักๆแบบนี้ด้วย ชิ
(ติ่งต่อง)
เสียงประตูร้านน่ารักแฮะ ให้ความรู้สึกเหมือนเดินเข้ามาเซเว่นเลย อิอิ ล้อเล่นค่ะ หื้ม..คนเต็มร้านเลยแล้วที่สำคัญทุกสายตามองมาที่ฉันกับพี่หมอญูด้วย
สวยไว้ เริ่ดไว้ ท่องเข้าไว้ ฉันเป็พี่อั้มพัชราภา ฉันต้องไม่เปิ่น ฉันต้องไม่ทำให้พี่หมออาย สู้ๆ
"หนูโต๊ะนั้นว่าง"
ฉันเดินตามแรงจูงของพี่หมอมายังโต๊ะเล็กๆสำหรับนั่ง 2คน ที่หัวมุมด้านในของร้าน
"เฮ้ย.!ญู พาแฟนมาเปิดตัวหรอว่ะ"
เสียงร้องะโถามอย่างดัง มันทำให้คนที่เลิกมองเลิกสนใจก่อนหน้านี้ หันมามองฉันกับพี่หมออีกครั้ง เวรจริงๆ
"เปิดไปตั้งนานละ ไปอยู่ไหนมา"
ฮื้วววว...
เสียงโห่แซวร้องดังขึ้น จนฉันต้องก้มน่าอ่านเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างเร็วก็คนมันอายเนาะ ไม่สนิทด้วยทำตัวไม่ถูก
"พอๆ เมียกูอายแล้ว"
เงียบกริบ ไม่มีเสียงแซวเสียงอะไรอีก คณะนี้น่ารักดีเนาะ ไม่อิจฉา ไม่กระแหนะกระแหนเหมือนคณะฉันเลย
"พี่หมอ เอาเป็เซ็ทนี้เนาะ สั่งมากินด้วยกัน"
"ครับ รอเดี๋ยวนะพี่ไปสั่งให้"
ร้านนี้เป็แบบให้ลูกค้าบริการตัวเองค่ะ ต้องสั่งเอง เสิร์ฟ์เองทุกอย่าง ยกเว้นอย่าเดียวคือตักไอศครีมนี่แหละ สงสัยกลัวขาดทุน
"มาแล้วครับ"
วู้ๆ แค่เห็นก็อารมณ์ดีละ สิ่งที่คิดและกังวลเมื่อกี้หายไปในบันดล เมื่อเห็นถาดไอศครีมที่มี ถาดสองชั้นต่อกันขึ้นเหมือนเป็น้ำพุ ส่วนชั้นข้างล่างจะมีไอเย็นสีขาวจากดรายไอซ์ลอยขึ้น ทำให้ภาพที่เห็นสวยมาก
"อร่อยมั้ย?"
"ค่ะ เมไม่เคยรู้เลยนะว่ามีร้านไอศครีมน่ารักๆแบบนี้ในมหาลัย"
"ไม่แปลกหรอกก็หนูไม่เคยมาคณะพี่นิ แล้วอีกอย่างที่นี่ก็ไกลจากคณะอื่นมาก และส่วนมากมนุษย์ที่มากินร้านนี้ก็จะเป็คณะพี่ทั้งนั้น"
ฉันหันไปมองรอบๆ อื้ม..มีแต่คณะพี่หมอจริงๆด้วย คณะอื่นที่นั่งอยู่ในร้านก็มีแค่ฉันนี่แหละ แต่ไม่สนค่ะ กินต่อของอร่อยรออยู่ตรงหน้า
"เอาเพิ่มมั้ย?"
"ไม่ละค่ะ พอแล้ว"
"งั้นกลับกัน ตอนค่ำเรามีนัดอีก"
#หมอญู
หลังจากที่ออกมาจากมหาลัยผมก็ตั้งหน้าตั้งตาขับรถมาคอนโดอย่างไว.เพราะตอนหนึ่งทุ่ม มีนัดที่ร้านเฮียวิน เลยต้องรีบพาเมียมาอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวไม่ทัน ผู้หญิงอะเนาะเวลาแต่งตัวต้องใช้เวลา ผมเข้าใจเลยรีบขับสุดติ่งเพื่อให้ถึงที่หมายอย่างเร็ว
"หนูไปอาบน้ำปะ พี่คุยกับเพื่อนแปป"
ผมก้มลงกดโทรศัพท์หาเบอร์เพื่อนที่้าจะคุยด้วย แต่เหมือนเมียยังไม่อาบน้ำเลยหันขึ้นมอง ชัดเลยเมียยืนจ้องอยู่ อ่อร่าความโหดมากระจายเต็มห้อง ไม่บอกก็รู้ว่าผมต้องทำตัวยังไง
"นี่ครับ"
ผมยื่นโทรศัพท์ที่กดโทรออกและจัดการเปิดลำโพงให้ด้วย เพื่อความบริสุทธิ์ใจ และเพื่อให้เมียดูและฟัง
"โหลว่าไงญู"
"แปป"
ผมบอกปลายสายแล้วหันไปมองน่าเมีย เธอทำปากขมุบขมิบ จับใจความประมาณว่าแล้วไป!! อะไรประมาณเนี้ย พูดเสร็จเธอก็เดินจากไปพร้อมกับก้นใหญ่ๆ ของเธอ น่าตีนัก!!
หื่ม..โหดนักนะ ถ้าไม่ติดคุยธุระสำคัญนี่ จะอุ้มไปบนเตียงให้ดู
"โหลไอ้ที อือ....กูจะคุยเื่รถ...กูจะขายBMW มึงประกาศขายให้หน่อย...เออๆ...กูจะเอามินิเมียกูชอบมินิ เออๆ ฝากด้วย"
ผมกดวางสายแล้วก็เลื่อนหาเบอร์ใหม่ที่เขียนคำว่า เซลล์มินิคูเปอร์ เลื่อนๆลงมา ก็เจอเข้าพอดี ผมก็ไม่รอช้าครับจัดการกดโทรออกเลย และทันทีที่คู่สายพูดขึ้นมา ผมก็รีบพูดในสิ่งที่ตัวเองอยากได้และ้าออกมาทันที นั้นก็คือรถมินิคูเปอร์ตัวใหม่ล่าสุดนั้นเอง และมีข้อแม้พรุ่งนี้เช้ารถยี้ห้อนี้ต้องมาจอดอยู่ ที่คอนโดเมียของผมด้วย....