ตอนแรกแม่เองก็ไม่อยากจะบ่นจริงๆ เพราะรู้ว่าสองสาวน้อยนั้นตั้งใจที่จะช่วยเก็บเกี่ยวผลผลิตด้วยเช่นกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะบ่นนิดๆหน่อยๆ
“นี่ยังดีนะคะที่สภาพแววล้อมตอนนี้ หมั่นโถวน้อยสร้างขึ้นเป็ช่วยฤดูใบไม้ผลิต พื้นดินก็อาจจะชุ่มชื้นบ้างนิดหน่อย แต่ถ้าเป็แบบเดิมที่ฝนกำลังตกอยู่รอบนอกตอนนี้มีหวัง สภาพคงจะแย่กว่าที่พวกเราเห็นกันในตอนนี้อีกนะคะเนี่ย!!”แม่
“ก็จริง….”ย่า ยาย
“ถือว่าเป็โชคดีของพี่กุ้ยฮวานะคะ ที่สองสาวน้อยของพวกเรายังเกรงใจไม่ซนมากไปกว่านี้ และไม่ให้เปรอะเปื้อนมากไปกว่านี้น่ะค่ะ!!!”อาสะใภ้ต้งฝู่
“นี่ขนาดเกรงใจแล้วเหรอ??? พี่ว่าน่าจะหนักกว่าเดิมน่ะสิเพราะพวกเรายังอยู่ตรงนี้กันอีกนานพอสมควรเลยนะ!!!”แม่
“โอ้….จริงด้วยสิคะ!!!”อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ฮ่า….ฮ่า….”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ทางด้านสองสาวน้อยตอนนี้พากันเดินหนีออกไปแล้ว เพราะรู้ตัวว่าคงจะช่วยไม่ได้จริงๆ
ในเมื่อช่วยเก็บมันเทศก็ไม่ได้เพราะหัวใหญ่เกินไป จะช่วยเก็บข้าวโพดก็อยู่สูงเกินไป ถึงจะเอื้อมถึงแต่ก็หักขั้วฝักข้าวโพดไม่ไหวอีก!!! สองสาวน้อยเลยได้แต่พากันหามุมเหมาะนั่งรอ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย แทนน่ะสิ!!
แต่ว่าหมั่นโถวน้อยได้ดูผลผลิตตรงหน้าแล้ว ยังไม่ค่อยจะพอใจเสียเท่าไหร่ คิดว่ามันยังน้อยเกินไปถ้าเทียบกับสมาชิกในครอบครัวตอนนี้ จะกินแบบอิ่มๆได้สักกี่วันกัน
“อือ….สงสัยคงจะต้องเพิ่มเติมอีกเสียหน่อยล่ะนะ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว ช่วยกันเก็บข้าวโพด กับมันเทศให้หมดเลยเถอะค่ะ หมั่นโถวจะได้ปรับเปลี่ยนฤดูใบไม้ผลิอีกรอบ และอีกรอบจนกว่าจะได้ผลผลิตที่เยอะกว่านี้”หมั่นโถวน้อย ะโบอกกับทุกๆคนกับสิ่งที่้าทำต่อจากนี้
“ห๊าาาาาา….!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ปลูกอีกรอบ …??!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ใช่ค่ะ ทุกๆคน แต่ว่าอีกรอบ??? คงจะไม่ใช่ค่ะน่าจะอีกสัก 3-4 รอบจะดีกว่านะคะ”หมั่นโถวน้อย
“............!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ปลูกอีก รอบ อีก รอบ อีก รอบ…..?????”พวกพี่ชาย ทวนคำของน้องหมั่นโถวน้อยของพวกเขา เหมือนจะครุ่นคิดกันว่าแล้วตกลงมันกี่รอบกันล่ะ???
“น้องหมั่นโถวน้อยจะปลูกวนกี่รอบกันแน่ล่ะครับเนี่ย??? นับไม่ถูกเลย!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ก็น้องหมั่นโถวน้อยพูดรอบๆ เยอะเสียด้วยสิ!!!..อือ….”พี่รองเปาจี
“ผมว่าไม่ต้องคิดแล้วล่ะว่าน้องหมั่นโถวน้อยจะปลูกวนอีกกี่รอบน่ะครับ แค่พวกเราเก็บผลผลิตแต่ละรอบให้ทันก่อนจะดีกว่านะ!!!”พี่ม่ายปิ่ง
“...............!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“นั่นน่ะสิ!!! ลืมคิดเื่นี้ไปเลย”พี่อิ๋วปิ่ง
“พวกเรามองดูก่อนสิครับ แค่นี่รอบแรกเองนะ!!!”พี่ส่านจือ
“พวกเราต้องตายแน่ๆเลย!!! จะหมดแรงก่อนน่ะสิ”พี่อิ่วก้วย
“จริงด้วย…!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“เฮ้อ…………..”
เล่นเอาหนักใจมากพอสมควรกับพวกพี่ชายทั้งหลาย เพราะตอนแรกก็รู้สึกมีความสุขมากๆ และตื่นเต้นมากมาย แต่พอมาคิดทบทวนกันถึงตอนเก็บเกี่ยวแบบนี้อีกหลายๆรอบนี่น่ะสิ แค่คิดก็หมดแรงไปก่อนล่วงหน้ากันแล้ว!!!
ในเมื่อตอนนี้ทุกๆคนก็รับทราบเกี่ยวกับความ้าของหมั่นโถวน้อยกันแล้ว ก็คงจะต้องพากันอยู่แถวนี้กันไปอีกยาวเลย ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนเลยตัดสินใจทำอาหารกินกันตรงบริเวณแถวนี้กันเลย เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลานั่นเอง
“เดี๋ยวพวกเราขอตัวพาลูกสาว ลูกสะใภ้ไปเตรียมอาหารกลางวันกินกันที่นี่ก่อนนะคะ”ยาย
“ได้ๆ”ตา
“ไปเตรียมอาหารกลางวันกัน แล้วค่อยกลับมาเก็บเกี่ยวผลผลิตกันต่อ เพราะดูแล้วคงจะอีกนานเลยทีเดียวจากสีหน้าท่าทางเ้าตัวเล็กในตอนนี้คงจะทำอย่างที่พูดจริงๆนั่นแหละว่าอีกรอบ อีกรอบน่ะ!!”ย่า
“ได้ค่ะแม่”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน แยกตัวออกมาจากการช่วยเก็บข้าวโพดและมันเทศ เพื่อเตรียมตัวทำอาหารกลางวันให้กับทุกๆคนได้กินกัน
“สองสาวน้อยจะไปกับแม่ไหมลูก???”แม่
“ไปไหนคะแม่???”สองสาวน้อย ถึงแม้จะถามออกมาแต่ก็วิ่งมาถึงตัวของแม่พวกเธอกันแล้ว
“แม่จะไปหาผักป่า กับผักสวนครัวแถวๆนี้นิดหน่อยน่ะลูก พวกเราตกลงกันว่าจะทำอาหารกลางวันกินกันที่นี่เลย”แม่
“โอ้…..ไปค่ะแม่ พวกเราไปด้วยค่ะ”สองสาวน้อย
“ตอบเสียงใสแจ๋วเลยนะเราน่ะ แม่ไม่ได้ชวนไปเล่นซนนะลูก??”แม่ อดไม่ได้ที่จะหยอกเย้าลูกสาวน้อยทั้งสองคนของตัวเอง
“ค่าาาแม่……”สองสาวน้อย
“เหมือนว่าพวกเราพาสาวน้อยไปเล่นซนกันจริงๆนะคะ ดูสิพากันคึกคักใหญ่เลยเนี่ย”อาสะใภ้เจียนตุย
“ใช่ๆ…ขอแค่ได้เขยิบออกจากที่เดิมๆสองสาวน้อยของเรามักจะร่าเริงแบบนี้แหละ”อาสะใภ้ต้งฝู่
“ทำไมถึงได้เป็เด็กช่างเที่ยวนักนะ เหมือนใครก็ไม่รู้สิ??”แม่
“ก็นั่นน่ะสิคะ..”อาสะใภ้ทั้งสองคน
สองสาวน้อยที่ตอนนี้ได้ทำตัวเป็ประโยชน์แล้ว โดยช่วยหาผักป่า ผักสวนครัว บริเวณใกล้ๆแถวนี้นำไปประกอบอาหารกลางวันกับย่า ยาย แม่ และอาสะใภ้ของพวกเธอ
“ฉัํวะ….ฉั๊วะ…..”แม่ กำลังขุดต้นหัวหอม ต้นกระเทียม
“ฟั่บ….ฟั่บ……”อะไรบางอย่างบินผ่านหน้าสองสาวน้อยไป
“ไก่…!!!ไก่ล่ะ ไก่บิน….”หมั่นโถวน้อย
“............!!!!”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนที่กำลังขุดผักสวนครัวที่มีหัวอยู่ใต้ดินกันอยู่ ก็ต้องพากันใเสียงของสองสาวน้อยว่าเจอไก่บิน??!!
“ไก่ป่าบินจริงๆด้วย..!!!”แม่ อาสะใภ้
“ฟี้ว….โป๊ก……”
“ตุ้บ……”
“โอ้..!!!แม่สุดยอดไปเลย”พี่สาวเปาจื่อ
“เสียมบินไร้เทียมทาน….พิฆาตไก่!!”หมั่นโถวน้อย
“...........!!!”แม่ ที่ตัวเองก็ยืนมองอย่างงงๆว่าตัวเองจับไก่ป่าตัวนี้ได้จริงๆ???
“พี่กุ้ยฮวา พี่แม่นมากค่ะ!!”อาสะใภ้เจียนตุย
“เก่งมากจริงๆค่ะ พี่ทำแบบนี้ได้ั้แ่เมื่อไหร่กัน???”อาสะใภ้ต้งฝู่
“บอกตามตรงนะ!!พี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันพอได้ยินลูกสาวบอกว่าไก่บิน มันก็เป็ไปเองเลยน่ะ”แม่
แต่ที่แน่ๆสองสาวน้อยวิ่งตามไก่ป่าที่บินตกลงไปนอนตายที่พื้นดินไปแล้ว
“ว้าว….ไก่ป่าตัวอ้วนๆด้วยล่ะน้องหมั่นโถวน้อย แม่เก่งมากเลยเขวี้ยงเสียมโดนตัวมันเต็มๆเลยล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“ใช่ๆ แบบนี้พวกเราก็มีเนื้อไก่กินกันน่ะสิมื้อกลางวันนี้น่ะพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“ใช่แล้ว เนื้อ..เนื้อ….แผล็บ….”พี่สาวเปาจื่อ
“แม่คะ อาสะใภ้คะทางนี้ค่าาา…..”พี่สาวเปาจื่อ รีบส่งเสียเรียกแม่ของตัวเองอย่างรวดเร็วเมื่อนึกถึงอาหารจานเนื้อที่บอกได้เลยว่า นานๆทีจะได้กินกัน
“ไก่ป่าจริงๆด้วย มันมาจากไหนกันนะ???”แม่ อดสงสัยไม่ได้จริงๆ ถึงแม้นว่าบริเวณแถวนี้จะติดกับเขตป่ารกชายด้านนอกก็จริง แต่ถ้าจะถามหาสัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ด้านในป่าแถวนี้มันบอกได้เลยว่าหายากมากๆ
“แปลกมากจริงๆนั่นแหละ ไก่ป่าตัวอ้วนขนาดนี้หลงมาได้ยังไงกัน??”อาสะใภ้ต้งฝู่
“แต่ก็ถือว่าเป็โชคดีของพวกเราละกันค่ะ ดูสิไม่เพียงแต่พี่กุ้ยฮวาสามารถจับไก่ป่าอ้วนตัวนี้ได้ มื้อกลางวันนี้พวกเราก็ได้มีอาหารจานเนื้อเพิ่มกันอีกด้วยค่ะ”อาสะใภ้เจียนตุย
“ใช่แล้ว อาหารจานเนื้อ”อาสะใภ้ต้งฝู่
“เอ่อ..แม่ อาสะใภ้คะ??? สัตว์ป่าในป่าใกล้หมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราหายากมากเหรอคะ???”หมั่นโถวน้อย ที่สงสัยรีบถามเพื่อหาข้อมูลเลย
“ใช่จ้ะหมั่นโถวน้อย สัตว์ป่าบริเวณป่าโดยรอบๆที่ใกล้กับหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราค่อนข้างหายากมาก ถ้าไม่เข้าไปในเขตป่าลึกด้านในจะล่าสัตว์ป่าแทบไม่ได้เลย นานๆทีจะหลงมาอยู่ชายป่า แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเจอในลักษณะแบบนี้อย่างแน่นอน”แม่
“อือ……แปลกจริงๆนั่นแหละนะ หรืออาจจะเป็เพราะว่า???”หมั่นโถวน้อย
“เพราะว่าอะไรอย่างนั้นเหรอน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ
“เป็เพราะเขตที่ดินทำกินของพวกเราอุดมสมบูรณ์ และเพราะฤดูใบไม้ผลิในเขตที่ดินของพวกเราอีกด้วยที่มันไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ก็เลยอาจจะดึงดูดพวกสัตว์ป่าพวกนี้ให้เข้ามาก็ได้นะคะ”หมั่นโถวน้อย
“จริงสิ…!!!!”แม่ อาสะใภ้
“ที่หมั่นโถวน้อยพูดออกมาก็น่าจะมีส่วนนะลูกรัก เพราะฤดูใบไม้ผลิตที่หนูทำขึ้นมานี่มันเป็พลังวิเศษจริงๆนั่นแหละ อาจจะเป็สาเหตุดึงดูดพวกสัตว์ป่าให้เข้ามาในบริเวณแถวที่ดินของพวกเราก็ได้”แม่
“หรือไม่ก็อีกอย่างที่หมั่นโถวคาดเดาไปในทางที่เหลือเชื่ออีกอย่างก็คือว่า ในเมื่อสร้างความอุดมสมบูรณ์ของพื้นดิน อากาศ ต้นไม้ฯลฯ ธรรมชาติโดยรวมให้กลับมาครบถ้วนแบบนี้แล้ว พวกสัตว์ป่านี้มันก็เกิดขึ้นมาเองเลย แบบจู่ๆก็โผล่มาน่ะค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“............!!!!”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ที่ได้ยินข้อสันนิษฐาน์อีกข้อของหมั่นโถวน้อยก็ใขึ้นมาทันทีเลย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้นี่หน่า???!!
“โอ้….น้องหมั่นโถวจะบอกว่ามันคือของแถม??? ตามมาด้วยงั้นเหรอ???ดีจังเลย”พี่สาวเปาจื่อ
“ก็อาจจะใช่ล่ะ ถ้าอยากให้แน่ใจอีกนะคอยดูสิพี่เปาจื่อลองแม่น้ำที่ติดหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราขึ้นได้พอประมาณหนึ่งนะ แล้วมันจะต้องมีปลาอย่างแน่นอนล่ะ ถ้ามีปลานะก็ใช่เลย!!
หรือไม่ก็แถวๆนี้อีกสักพักอาจจะมีกวางป่า หรือหมูป่าวิ่งหลงเข้ามาในเขตที่ดินของเราเพิ่มเติมอีกก็ได้นะพี่เป่าจื่อทีนี้ล่ะต้องใช่แน่ๆเลย”หมั่นโถวน้อย
“ฮึด….ฮึด………”
“ตึ้ง……ตึ้ง……..”
“............!!!”แม่ อาสะใภ้
“เสียงอะไรน่ะ ดังมาจากทางด้านนั่นล่ะน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ
“โอ้….จริงด้วยล่ะเสียงอะไรกันเหมือนจะดังใกล้เข้ามาหาพวกเราทุกทีแล้วด้วยนะ???”หมั่นโถวน้อย
“อุ้มหลานสาววิ่งหนีไปเร็วเข้า…!!!!”แม่ะโบอกอาสะใภ้ทั้งสองคน ที่อยู่ขนาบข้างใกล้ลูกสาวอย่างใ
“ค่ะ….หมั่บ…หมั่บ…..”
ส่วนแม่เองก็คว้าไก่ป่าตัวอ้วนไว้มือหนึ่ง อีกมือหนึ่งก็ถือเสียมไว้ และวิ่งกลับไปทางที่ทุกๆคนรออยู่ที่เดิม
“ช่วยด้วยค่ะ พ่อแม่ พี่เซาปิ่ง น้องชาย”แม่ ะโหาคนช่วย
“............????”หมั่นโถวน้อยที่กำลังงุนงงแบบไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นน่ะสิ
ห้าสาวพากันหนี และส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือไปด้วยตลอดเส้นทางเลย ทางด้านปู่ย่า ตายาย พ่อ อาผู้ชาย พวกพี่ชาย ก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือก็เลยพากันวิ่งไปหาห้าสาวกันทันทีเลย
“เกิดอะไรขึ้นกันกุ้ยฮวา มีอะไร????”พ่อ ถามอย่างใ
“หมูป่าค่ะ…!!!”แม่
“ห๊าาาาาา……..!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อ อาผู้ชาย พวกพี่ชาย
“หมูป่า….??!!!”แต่ละคนคิดว่าได้ยินผิดไป แต่ก็ไม่นาน เพราะเสียงหมูป่ามันมาใกล้จริงๆ
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว หมั่นโถวน้อย พากันมองไปทางต้นเสียงนั้น และก็เห็นตัวพวกมันแต่ไกลๆแล้วอย่างใ
“โอ้…..หมูป่าจริงๆด้วยแหะไม่คิดว่าจะแว๊บ….มาให้เห็นจริงๆ”หมั่นโถวน้อย ที่พูดแบบสบายๆเมื่อเห็นตัวหมูป่ากำลังวิ่งดิ่งมาแต่ไกลๆ
“.............!!!????” ปู่ย่า ตายาย พ่อ อาผู้ชาย พี่ชาย
แต่ละคนมองไปทางหมั่นโถวน้อยกันหมดเลยว่ามันเกิดอะไรกันขึ้นอีกแล้ว และหันกลับไปมองเหล่าหมูป่าที่กำลังวิ่งตรงดิ่งมาทางนี้ด้วยท่าที่เตรียมพร้อมกัน!!!
************
ได้ไก่ป่าตัวอ้วนไปตัวหนึ่งแบบงงๆไม่พอ ตอนนี้กำลังมีหมูป่าที่กำลังวิ่งตรงดิ่งมาหาอีก แต่ไม่รู้จะกี่ตัวนะ????? แต่เรียกได้ว่ามื้อกลางวันของวันนี้สำหรับหมั่นโถวจะต้องได้กินเนื้อเต็มที่อย่างแน่นอน!!!
202
![กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/d374e2dab4b18a9e502bc39e8c472662.webp)
