หลินเฟยยังคงอดทนรอให้ชายหนุ่มบัดซบคนนี้หัวเราะให้เสร็จทั้งๆที่หลินเฟยอยากจะจัดการใจจะขาดจนในที่สุดชายหนุ่มก็หยุดหัวเราะพร้อมมองหลินเฟยอย่างจริงๆจัง
''ตระกูลหลินกวาดซื้อทาสมามากมายตอนนี้กำลังฝึกอยู่ซึ่งอีกไม่เกิน1เดือนทั้งหมดจะพร้อมให้ตระกูลใช้งานเจ้ารู้มั้ยอะไรจะเกิดขึ้น บ่อนพนันของเมืองนี้จะถูกจัดการ ฮี่ ฮี่ ตอนนี้ตระกูลหลินทรงอำนาจมากนักมันเกือบจะเทียบเท่ากับตระกูลใหญ่ที่อยู่ในเมืองราชาได้แล้วขอแค่มีเวลาอีกสัก10ปีเท่านั้น''หลินเฟยตาโตเพราะหลินเฟยไม่คิดเลยว่าการขยายอำนาจของตระกูลหลินจะรวดเร็วถึงเพียงนี้แน่นอนว่าทั้งหมดต้องมาจากพรสวรรค์ของลูกชายและลูกสาวของหัวน้าตระกูลหลินคนปัจจุบัน
''ขอบคุณมากพี่ชายที่ทำให้ข้ารู้ว่าตระกูลหลินยิ่งไหญ่เพียงใด''หลินเฟยป้องมือแล้วเดินออกไปอย่างเร่งด่วนเดิมทีหลินเฟยไม่ต้องกลับไปที่บ่อนพนันแล้วก็ได้ แต่...ในเมื่ออยู่มานานย่อมเกิดความผูกพันหลินเฟยต้องกลับไปแล้วเตือนเรื่องนี้กับหนิวซานจื่อ
''ผู้อาวุโสหนิวซานจื่อข้ามีเรื่องจะบอกกับท่าน''หลินเฟยที่พุ่งเข้ามาเมื่อพบหนิวซานจื่อก็พูดขึ้นทันทีซึ่งมันทำให้หนิวซานจื่อทำสีหน้าตกใจอย่างมาก
''จะ...เจ้าไม่ได้เป็นใบ้หรอกรึ''
''ข้าไม่ได้เป็นใบ้เพียงแต่ข้าไม่อยากพูดเท่านั้น เรื่องนั้นช่างมันเถอะผู้อาวุโสตอนนี้ข้ามีเรื่องบางอย่างจะพูดข้าอยากให้ท่านผู้อาวุโสยุบบ่อนพนันแห่งนี้แล้วจากเมืองนี้ไปเพราะตระกูลหลินมีกำลังคนเพิ่มขึ้นมากอีกไม่นานพวกมันจะจัดการกับบ่อนพนันแห่งนี้และนอกจากนี้ข้ามาลาท่านด้วยข้าจะออกจากเมืองนี้แล้ว''หลินเฟยคิดดีแล้วเพราะถ้าหากยังอยู่ในเมืองนี้ต่อไปก็คงไม่ได้อะไรเพิ่มเติมแล้วการเดินทางไปป่าอสูรสำหรับหลินเฟยมันไม่ได้ใช้เวลาเพียงวันหรือ2วันก็ไปถึงแต่หลินเฟยต้องใช้เวลา2-3เดือนเลยทีเดียว
''เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แล้วและข้าเองก็กำลังจะจากเมืองนี้ไปเหมือนกัน อืม...แล้วสมบัติของเจ้าหละจะทำยังไงเจ้าจะขนไปยังไงหมด''หลิวซานจื่อเองก็คอยสอดส่องตระกูลหลินอยู่บ่อยครั้งเหมือนกันและตอนนี้มันก็ถึงเวลาที่ตนเองจะต้องจากเมืองจันทรานี้ไป
''ท่านผู้อาวุโสช่วยตีสมบัติของข้าเป็นเงินแทนได้หรือไม่ หากเป็นเงินข้าสามารถนำไปได้ทั้งหมด''หลินเฟยคิดดีแล้วเพราะสมบัติเหล่านั้นมันไม่ได้มากมายอะไรโดยส่วนที่เป็นสมุนไพรถูกใส่เข้าไปในน้ำเต้าแกนอสูรและเม็ดยาต่างๆหลินเฟยก็เก็บเอาไว้กับตัว
''ไม่มีปัญหา เจ้ารอสักครู่ไม่นานข้าจะให้คนนำเงินไปให้''หลินเฟยป้องมือเคารพหนิวซานจื่อแล้วออกไปครั้งนี้จะเป็นการแยกกันกันและไม่รู้ว่าหลินเฟยจะมีโอกาสได้เจอหนิวซานจื่ออีกหรือไม่
''นี่คือเงิน หวังว่าในอนาคตเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีก''หัวหน้าชายชุดดำพูดขึ้นขณะยื่นถุงเงินให้หลินเฟยถึงชายชุดดำจะไม่ได้คุยกับหลินเฟยบ่อยนักแต่ระยะเวลาหลายปีมานี้มันต้องปกป้องหลินเฟยอย่างลับๆช่วยไม่ได้ที่ชายชุดดำจะมีความรู้สึกดีๆให้หลินเฟยอยู่มาก
''ขอบคุณมากผู้อาวุโส...ข้าเชื่อว่าวันหนึ่งเราจะได้เจอกันอีก''หลินเฟยป้องมือแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้ชายชุดดำยืนงงอยู่กับที่เพราะมันคิดว่าหลินเฟยเป็นใบ้มาโดยตลอด
''ถึงสักทีสินะ''หลินเฟยพูดขึ้นเมื่อมาหยุดอยู่หน้าสมาคมรับจ้าง โดยสมาคมนี้มีอยู่ทุกที่มันรับจากคุ้มกันหรือแม้กระทั่งจ้างไปเด็ดหัวศัตรูก็ยังได้ แต่สมาคมนี้ไม่ได้รับงานมั่วๆก่อนจะลงมือสมาคมจะตรวจสอบทุกอย่างจะต้องขาวสะอาดหรือแล้วแต่คนระดับสูงของสมาคมจะตัดสินใจ
''ข้ามาจ้างวานคนคุ้มกัน ข้าต้องการเดินทางไปที่ป่าอสูรทางตอนเหนือ''หลินเฟยพูดออกมาอย่างสงบแต่คนที่ทำหน้าที่ส่งงานไปยังผู้รับจ้างกลับขมวดคิ้วเพราะป่าอสูรทางตอนเหนือนั้นอันตรายอย่างมาก
''ข้าลืมบอกไปแค่เดินทางไปส่งข้าที่หน้าป่าก็พอ''คนดูแลพยักหน้าจากนั้นจึงเดินขึ้นไปที่ชั้น2ของสมาคมไม่นานมันก็เดินลงมาพร้อมกับคนอีก10คน โดยทั้ง10คนค่อนข้างแข็งแกร่ง8คนมีปราณรวบรวมขั้น4-5อีก2คนมีปราณก่อนเกิดขั้น2-3
''นี่คือคนที่จะคุ้มกันคุณชายไปที่หน้าป่าอสูร เพราะนี่คือการเดินทางไกลราคาถึงอยู่ที่20เหรียญทองและทางสามคมก็มีรถม้าที่ใช้สำหรับการเดินทางให้กับคุณชาย''หลินเฟยมองดูคนทั้ง10อีกครั้งแต่คนละมีแต่มัดกล้ามและรอยแผลเป็นนั่นแสดงว่าทุกคนเคยต่อสู้อย่างโชกโชนมาก่อน
''ตกลง ตอนนี้ให้ทั้ง10คนเตรียมตัวได้เลยเมื่อพร้อมข้าจะออกเดินทางทันที''หลินเฟยจำเป็นต้องจ้างเพราะตลอดการเดินทางหลินเฟยต้องการทำความเข้าใจเจตจำนงของกระบี่ให้ลึกซึ้งมากกว่าเดิมและจากที่หลินเฟยคาดเดาเอาไว้ในการเดินทางครั้งนี้ยังต้องผ่านหมู่บ้านเล็กๆอีก3-4หมู่บ้านซึ่งแน่นอนว่าคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจหลินเฟยจึงอยากจะป้องกันเอาไว้ก่อน
''ขอเวลาสักครู่พวกข้าต้องใช้เวลาเตรียมเสบียงและของต่างๆ''หลินเฟยไม่ได้ว่าอะไรก่อนหันหลังกลับหลินเฟยเดินเข้าไปในเมืองเพื่อหาซื้อกระบี่
''เฒ่าแก่กระบี่เล่มนี้ราคาเท่าไหร่''หลินเฟยเลือกกระบี่ง่ายมากแค่ยกขึ้นมาดูเพื่อหากระบี่มีน้ำหนักพอดีมือเมื่อเจอจึงถามราคาทันที จากนั้นหลินเฟยจึงจ่ายเงินพร้อมถือกระบี่เดินกลับไปที่สมาคมเพื่อรอเดินทาง
''คุณชายท่านมาพอดีตอนนี้พวกเราเตรียมตัวเสร็จแล้ว''หัวหน้าคนคุ้มกันออกมาพูดซึ่งหลินเฟยก็พยักหน้าจากนั้นหลินเฟยจึงเดินขึ้นไปนั่งบนรถม้าพร้อมกับวางกระบี่เอาไว้บนตัก
''ออกเดินทาง''การเดินทางของหลินเฟยเริ่มขึ้น ตอนนี้ได้ผ่านไปเพียงครึ่งวันเท่านั้นแต่สำหรับหลินเฟยมันเหมือนกับผ่านไปเป็นปีเพราะหลินเฟยได้เข้าสู่สภาวะการหยั่งรู้ในเรื่องของเจตจำนงแห่งกระบี่กล่าวคือหลินเฟยถูกตัดออกจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์
''พี่ใหญ่ คนที่จ้างวานเรามาดูเหมือนจะฝึกลมปราณไม่ได้แต่ทำไมถึงยกกระบี่เล่มนั้นได้''ระหว่างเดินทางคนคุ้มกันเริ่มพูดคุยด้วยเสียงที่เบาที่สุดเพราะมันคิดว่าคนธรรมดาเช่นหลินเฟยคงไม่มีทางได้ยินแน่ๆ
''เรื่องนั้นข้าไม่รู้ ข้ารู้เพียงแต่ว่าเราถูกจ้างวานมาเพราะฉะนั้นทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก็พอ''ไม่ได้สนใจเพราะมันก็แค่คนที่ถูกจ้างวานมาเพราะฉะนั้นไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องไปสอดรู้สอดเห็นเรื่องของคนอื่น