ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 110

        กำลังเสริม

        เดย์คว้าจับร่างกายของมันผู้นั้นได้อย่างอยู่หมัดมือของเขาจับร่างกายของมันได้จากนั้นก็ยกยิ้มขึ้นมาที่บริเวณมุมปาก

        เดย์ยกยิ้มขึ้นแล้วก็พูดขึ้นมา “ จับตัวได้แล้ว ” 

        ในตอนนี้เขาจับร่างกายของอีกฝ่ายได้แล้วแน่นอนว่าความตั้งใจของตนเองตั้งแต่ในตอนแรกมันก็สำเร็จ

        ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าใบหน้าของมันเปลี่ยนสีไปในทันทีแน่นอนหลังจากมันโดนคว้าจับร่างกายของตนเองได้มันก็รู้ได้ในทันทีว่ามันเป็นฝ่าย

        เดย์เขาใช้ฝ่ามือที่เขากำลังจับร่างกายของมันอยู่ใช้งานเวทมนตร์ออกมา“ใช้งานสกิลเวทย์ความมืด ประดิษฐ์เวทย์!!! ”

        “ โซ่พันธนาการ!!! ” พลังเวทย์ปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือโซ่สีดำสนิทพุ่งทะยานออกมาละก็มัดตรึงร่างกายของคนผู้นั้นเอาไว้อย่างอยู่มัด

        มันคือสกิลความสามารถร่างกายของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าเอาไว้

        ชายผู้นั้นล้มลงไปกระแทกกับกระเบื้องบนหลังคาที่ตนเองกำลังยืนอยู่  ร่างกายของมันไม่สามารถขยับได้มันพยายามจะลุกขึ้นมาแต่ว่าพลังเวทย์ภายในร่างกายถูกดูดออกไป

        ดวงตาของมันเบิกกว้างขึ้นคิดภายในใจของตนเอง “พลังเวทย์ถูกดูดออกไป ”

        พลังเวทย์เหมือนกับแกนพลังงานภายในร่างกายของมนุษย์โดยผู้ที่มีพลังเวทย์ภายในร่างกายร่างกายนั้นจะแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาทั่วไป

        ยิ่งพลังเวทมากร่างกายเองก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นไปด้วยเช่นเดียวกัน

        แต่ในขณะเดียวกันถ้าใช้งานพลังมานาหรือว่าพลังเวทย์ภายในร่างกายออกไปเป็นจำนวนมากร่างกายเองก็จะได้รับผลกระทบ

        โดยการใช้งานพลังเวทย์หรือว่ามานาออกไปเป็นจำนวนมากร่างกายจะได้รับผลกระทบอยู่ในระดับที่ว่าไม่มีเรี่ยวแรง

        หรือบางครั้งถ้าใช้พลังเวทย์หรือว่ามานาภายในร่างกายออกไปจนหมดเกลี้ยงคนๆนั้นก็อาจจะสามารถสลบได้ในทันที

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าร่างกายเลยไม่สามารถขยับ

        ตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของมันราวกับว่าไร้เรี่ยวแรงพลังเวทย์ภายในร่างกายถูกระงับ

        มันถูกดูดออกไปสกิลเวทย์แห่งความมืดสกิลที่กำลังพันธนาการร่างกายของมันอยู่มีความสามารถในการดูดเวทมนตร์ออกไปจากร่างกาย

        หลังจากที่โดนโซ่เส้นนี้พันธนาการร่างกายร่างกายของมันก็โดนดูดเวทย์ออกไป

        ทำให้ตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของมันพลังเวทย์จำนวนมหาศาลภายในร่างกายของมันไหลออกไปราวกับสายน้ำ

        พลังเวทย์เหล่านั้นไหลออกไปโดยที่มันไม่สามารถควบคุมได้ตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายเองก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

        คนผู้นี้ไร้ซึ่งกำลังร่างกายนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นกระเบื้องของหลังคา

        เดย์ค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆเดินเข้าไปจ้องมองคนผู้นั้นใกล้ๆดวงตาของเขาจ้องมองไปที่มัน “ นี่ตัวของนายเป็นคนจากโลกของพวกเราใช่หรือเปล่า ”

        ชายผู้นั้นเงียบนิ่งมันไม่ได้แสดงอะไรออกมาใบหน้าของมันเรียบเฉยคคนนี้มีอายุมากกว่าเดย์เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น

        แต่ความสามารถของมันในตอนนี้อยู่ในระดับที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว 

        โดยถ้ามองถึงความฉลาดเฉลียวและความสามารถของมันที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้เขาเองก็เกือบจะโดนมันเล่นงานแล้วด้วยเช่นเดียวกัน

        การโจมตีที่พุ่งตรงเข้ามาแล้วก็โจมตีใส่ร่างกายหลังจากที่โดนการโจมตีนั้นเข้าไปเต็มๆถ้าเขาไม่มีสกิลฟื้นฟูฉับพลันแน่นอนว่าก็คงจะไม่มีชีวิตรอด

        สิ่งที่ตัวของเดย์กำลังสงสัยในตอนนี้คือทำไมคนพวกนี้ถึงไปอยู่กับกลุ่มมือสังหารพวกนั้นได้

        ไม่เพียงเท่านั้นทำไมคนผู้นี้ตัวของเข้าถึงมีระดับความแข็งแกร่งภายในร่างกายอยู่ในระดับ

        ในตอนแรกคิดว่าพวกผู้คนภายในโลกของเขาไม่ค่อยเรียนรู้เกี่ยวกับพวกสกิลสักเท่าไหร่ 

        แต่มองดูจากคนผู้นี้แล้วใช้ความสามารถของสกิลได้อย่างชำนาญทำให้รู้ได้ในทันทีว่ามันคงจะผ่านเรื่องราวอะไรมามาก

        เดย์มองไปที่คนผู้นั้นที่ไม่ได้ตอบกลับมา “ดูเหมือนว่าจะไม่อยากตอบคำถามสินะ ” 

        “ ไม่เป็นอะไรยังไงซะในตอนนี้ก็จับตัวได้แล้วมีเวลาที่จะสืบหาความจริงอีก” เดย์ค่อยๆยื่นมือของตนเองลงไปพร้อมกับจะคว้าจับร่างกายของคนผู้นั้นขึ้นมา

        แต่ในขณะที่เขากำลังจะใช้มือของตนเองยื่นลงไปคว้าจับร่างกายของมันบางอย่างพุ่งทะยานมาจากด้านข้าง

        ดาบเหล็กอันแหลมคมพุ่งตรงเข้ามาด้วยความรวดเร็วเดย์ถอยออกมาตามสัญชาตญาณของร่างกาย

        เข้าทำการก้าวถอยออกมาจากจุดนั้นดาบเล่มนั้นผ่านหน้าของเข้าไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น

        ตัวของมันโจมตีใส่เดย์มา 

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจคนปริศนาอีกคนหนึ่งได้ปรากฏกายออกมา

        ดาบภายในมือของมันแทงผ่านเดย์ไปเพียงแค่เล็กน้อย

        เดย์ยังไม่ทันได้โต้ตอบเลยด้วยซ้ำชายผู้นั้นที่ทั่วทั้งร่างกายของมันปกคลุมด้วยชุดคลุมสีดำสนิทดาบในมือของมันปลดปล่อยพลังมานาออกมาเป็นจำนวนมหาศาล 

        “ ดาบผ่านจันทรา!!! ”

        คลื่นพลังเวทย์จำนวนมหาศาลถูกฟันออกมาจากดาบเล่มนั้นมันพุ่งตรงเข้าใส่ร่างกายเดย์อย่างเต็มๆ 

        “ ตูม!!! ” 

        การโจมตีนั้นอัดกระแทกเข้ามาอย่างเต็มๆร่างกายของเขากระเด็นออกมาจากจุดนั้นเดย์ไม่ได้รับบาดเจ็บในช่วงวินาทีที่โจมตีเข้ามาตัวของเขาเปิดใช้งานสกิลบาเรียเวทย์

        เพราะแบบนั้นจึงรอดพ้นการโจมตีนั้นมาได้อย่างฉิวเฉียด

        เดย์มองตรงไปด้านหน้ามองเห็นคนคนนั้นดวงตาของเขาก็ต้องตกตะลึงความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่ด้านหน้ามากกว่าเขามาก

        แต่ว่าชายปริศนาที่ปรากฏกายออกมาด้านหน้ามันจึงทำการพูดขึ้นมาหันไปบอกกับคนที่โดนพันธนาการของเขามัดอยู่ทั่วทั้งร่างกาย “คำสั่งถอยออกมาแล้วพวกเราไม่จำเป็นจะต้องทำภารกิจต่อแล้ว ”

        เดย์แสดงใบหน้าประหลาดใจชายผู้นั้นมันยกดาบของตนเองขึ้นและก็ทำการฟันเข้าที่โซ่ตรวนเวทย์ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากเขา

        “ ตรึง!!! ”มันเพียงแค่ทำการใช้ดาบของตนเองฟันเวทมนตร์ของเขาก็โดนทำลายอย่างง่ายดาย

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจคนผู้นั้นสามารถลบล้างเวทมนตร์ของเขาได้อย่างง่ายดาย

        หลังจากนั้นพวกมันทั้งสองคนก็หนีออกไปจากบริเวณนี้

        เดย์ที่กำลังยืนอยู่ก็สามารถสัมผัสได้ว่าที่เขานั้นทำการมัดตรึงร่างกายของพวกมือสังหารพวกนั้นมันเองก็หลุดแล้วเช่นเดียวกัน

        พวกมันทั้งหมดถอยออกมาจากสถานที่แห่งนี้

        เดย์ที่กำลังยืนอยู่แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย “อะไรกัน… ”

        [ ระบบ : เควสเอาชนะศัตรู ระดับโกลด์ [Gold] สำเร็จ ]

        [ เงื่อนไขเควสเอาชนะศัตรูที่อยู่บริเวณด้านหน้า   ]

        [ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 1 อัน ]

        [ ถ้าทำไม่สำเร็จตาย!!! ]

        เควสบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนขึ้นมาแสดงให้เขาเห็นว่าตอนนี้ภารกิจของเขามันทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว

        ดวงตามองไปบริเวณรอบๆบริเวณนี้ไม่มีกลิ่นอายของพวกมือสังหารพวกนั้นอยู่ภายในบริเวณนี้อีกแล้วพวกมันทั้งหมดถอยออกไปจากบริเวณนี้เหลือทิ้งไว้เพียงแค่เดย์ที่กำลังมึนงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

        เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่ากลุ่มคนและมือสังหารพวกนั้นมันเป็นใคร

        แล้วพวกมันเกี่ยวข้องอะไรกับคนจากโลกของเขาแล้วทำไมคนจากโลกของเค้าถึงไปอยู่ในกลุ่มมือสังหารพวกนั้นได้

        หลังจากที่เดินทางมาที่เมืองหลวงคำถามมากมายมันปรากฏขึ้นมาภายใน

        ในตอนนี้คำถามอีกหนึ่งอย่างและข้อสงสัยมันก็ปรากฏขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

        เดย์ในตอนนี้ที่เขาอยู่ภายในเมืองหลวงเจอแต่ปัญหามากมายที่ตนเองไม่สามารถหาคำตอบได้

        เขายังไม่รู้หรือถามว่าเมืองหลวงแห่งนี้มีอะไรที่เขาไม่รู้อีกบ้างแล้วมีอะไรที่เขาจำเป็นจะต้องรู้อีกบ้าง

        “ หากที่แห่งนี้มันอะไรกันมีแต่เรื่องวุ่นวายมากมายตัวของเรายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

        จบบท