ร้านอาหารแห่งนึง
“อาไตรหิวเหรอครับ”
“หึ ใช่อาหิวมาก หิวจนท้องมันร้องออกมาดังมาก????”
“อาไตรว่าตะวันเหรอ????”
“55555ตะวันท้องร้องเหรอ????”
“อาอะ.....☹️”
“โอ๋ๆ.....อาขอโทษ”ไตรภัคพูดพลางลูบหัวตะวันพร้อมส่งยิ้มให้กับตะวัน
“????”ทำให้ตะวันใจเต้นแรงขึ้นๆและหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ
“ตะวัน????”
“พี่หมอ????”
“สวัสดีครับอาไตร!!!”
“เรียกไตรเถอะครับ อายุเราไม่น่าจะห่างกันมาก”[รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าไอ่หมอนี้เลย]
“เออ....พี่หมอมากับใครเหรอครับ”ตะวันเอ่ยถาม
“มาคนเดียวหนะ เออพี่ขอร่วมโต๊ะด้วยเลยนะ ไหนๆก็ไหนๆ”
“ได้ไหมครับคุณไตรภัค!!!!”
“????”ไตรภัคไม่ตอบเขาได้แต่ทำเป็ไม่สนใจสิ่งที่หมดเก่งพูด
ไม่นานอาหารเริ่มมาเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะ ตะวันดูตาโตขึ้นทันทีที่อาหารมาเสิร์ฟ
“ของโปรดเยอะเลย????”
“อาไตรสั่งให้ตะวันเองครับพี่หมอ????”
“????”
“เหอะ...คุณไตรภัคเก่งจริงๆนะครับ เอาใจใส่แฟนผมดีจริงๆ!!!!”
“พี่หมอ....”ตะวันพูดพลางส่ายหน้าเบาๆ
“หึ แน่นอนครับคุณหมอหลานผมทั้งคนนะครับต้องดูแลดีเป็พิเศษ”ตะวันเมื่อเห็นบรรยากาศไม่ดีเขาเลยตักอาหารให้ไตรภัคและเก่ง
“อาไตรกับพี่หมอลองชิมดูสิครับ”
“????”ไตรภัคส่งยิ้มให้กับเก่งเพราะตะวันตักอาหารให้กับเขาก่อนจานเก่ง
บรรยากาศทำให้ทั้งสามทานอาการไม่สนุกยิ่งตะวัน นั่งตัวเกร็งเครียดเมื่อหันไปมองไตรภัคและเก่งที่นั่งมองหน้ากันเหมือนจะกินเืกินเนื้อกัน
“เจอกันตอนเย็นนะ ตะวัน....????”เก่งพูดแต่สายหน้ามองหน้าไตรภัคไม่หยุด
“ครับ พี่หมอ????”
บนรถ
“คนนั้นแฟนเราเหรอ”ตะวันพยักหน้าให้กับคำถามของไตรภัค
“อ่อ......คบกันนานยัง”
“2เดือนครับ”
“อ่อ ไม่นานหนิ”
“ใช่ครับ”
“เป็คนดีป่าวก็ไม่รู้ เราก็ระวังตัวบ้างก็ดีนะ”
“ครับอา จริงๆตะวันรู้จักพี่หมอมาเกือบ5ปีแล้วครับ”
“อ่ออืม ตกลงเราจะซื้อดอกไม้กันร้านไหน”
“เออ...อาไตรส่งตะวันตรงนี้ก็ได้ครับ”
“ทำไม”
“ก็อาไตรต้องไปทำงานต่อจะเสียเวลาเอานะครับ”
“ร้านอยู่ไหน”ไตรภัคไม่ฟังคำพูดของตะวันเขาจอดรถและเดินลงตามตะวันไปติดๆ
ตะวันพอเห็นดอกไม้เขาก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที ตะวันดูมีความสุขทุกครั้งที่ได้เลือกซื้อดอกไม้
“????”ส่วนไตรภัคเขาแอบมองตะวันเขาก็เผลอยิ้มตามกับตะวัน [น่ารัก....]
“ช่อไหนดีครับ”
“อะ แฮ่ม...เอออ...ช่อนี้”ไตรภัคเปลี่ยนสีหน้าแทบไม่ทัน
“พี่ครับช่อนี้ครับ”ตะวันยื่นดอกไม้ที่ไตรภัคเลือกให้กับเ้าของร้าน
บ้านตระกูลไรระภา
“อ้าวไตรวันนี้ทำไมกลับเร็วนักหล่ะ”
“ไม่มีงานต่อครับเลยกลับมาพร้ะวัน”
“อ้าวลูกมาพร้อมน้องเหรอ แล้วไหนน้องหละ”
“คุณย่า???? ตะวันเลือกดอกไม้มาฝากคุณย่าด้วยครับ”
“แม้หลานรักของย่าน่ารักจริงๆ หิวไหมออกไปตั้งนานกินไรบ้างยัง”
“เรียบร้อยแล้วครับ”
“หึ.....กับผมไม่ถาม....”
“แกก็....”
ตะวันรีบขึ้นห้องของรินทันที
“อารินวันนี้ตะวันซื้อดอกไม้มาฝากอารินด้วยนะครับ”ตะวันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาเลยรีบหาแจกันเพื่อที่จะมาจัดดอกไม้ที่เขาซื้อมา
“อยู่นั้นเอง”ด้วยความที่แจกันมันสูงจากตัวเขามากเขาเลยพยายามที่จะหยิบมมัน
“อะ อื้อออ ทำไมสูงจัง”เขาเขย่งเท่าไหร่ก็หยิบไม่ได้ จนมีมือมือนึงยื่นมาเขามองไปกลับเป็ไตรภัค
“เป็ปลาปักเป้าแล้วแถมยังเป็เด็กเตี้ยอีกเหรอหื้อ????”ตะวันมองไตรภัคส่วนไตรภัคก็หันมามองตะวันเช่นกันทำให้ทั้งสองสบตากันไปชั่วขณะ แก้มของไตรภัคและตะวันเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆใจของทั้งสองดังออกมาพร้อมกัน ตึกๆ ตึกๆ ตึก....
292
