แก้วมนตรา

    ผู้ร่วมทาง

         " ไอ "

         " ใช่ข้าเอง "

         " เฮ้อ " ข้าถอนหายใจ

         " อะไร! ถอนหายใจหมายความว่ายังไง "

         " โคโคะ ไองอกนี่ใคร "

         " มันไม่ได้สำคัญอย่าไปจดจำเลย " ข้าทำหน้าเฉยเมย

         " หึ นี่เ๽้าคิดหรือว่าเอาเ๽้าหนอนกากๆนี้แล้วจะสามารถเอาตัวรอดไปได้ตลอดน่ะ " เขาดูถูกข้า

         (หนอนกากๆ) โกรธ

         " แล้วนั่นตัวอะไร "

         โคโคะชี้ไปที่อสูรของไอ

         " เ๽้าไม่รู้จักหรอกรึงั้นข้าจะบอกให้มันคืออสูรแมวขาว "

         ไอพูดอย่างภูมิใจ

         " หรอ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ไปสักทีเกะกะลูกตา ไปชิ่ว " ข้าไล่เขาให้ไปพ้นๆ

         " เ๽้านิทำตัวน่าหมันไส้จริงๆ "

         " แล้วเ๽้าจะทำไม? "

         " โคโคะมาประลองกับข้าถ้าเ๽้าแพ้ก็กลับบ้านไปดูดนมแม่ซะ "

         ไอท้าประลอง

        " ก็ได้ข้ากำลังเบื่ออยู่พอดี "

        ไอชักดาบ

        " อาวุธของข้าคือดาบเกราะเหล็กผสานมาจากเต่ากระดองเหล็ก แล้วเ๽้าจะใช้อะไรเป็๲อาวุธ "

        " ของข้าเป็๲ไม้เท้าม่วงผสานกับงูสีม่วง "

        " อุฟ "

        ไอถึงกับหัวเราะ

        " ก๊าก ฮ่าๆ นั่นมันอสูรระดับต่ำสุดเลยนิเ๽้าไม่รู้หรอกรึ "

        " รู้ แต่ข้าคิดว่ามันเท่ดีก็เลยเก็บไว้ "

        (เมื่อกี้เ๽้ายังบอกไม่เอาเลย แหมตอนนี้ทำมาพูดดี)

        " ความเท่มันช่วยอะไรเ๽้าไม่ได้หรอกนะ รับมือ " ไอตั้งท่าต่อสู้

        " โอม "

        " กว่าเ๽้าจะท่องเสร็จดาบข้าก็ถึงคอหอยเ๽้าแล้ว "

        ไอทำการฟันแต่โคโคะก็เอาไม้เท้าฟาดซะก่อน

        (กระบองหิน) โป้ก

        " อ้าก นี่เ๽้าเล่นขี้โกงนิ " ไอชี้หน้าพร้อมกับจับแผลที่หัวที่ตอนนี้บวมอยู่

        " ขี้โกงตรงไหนข้าไม่ได้บอกเ๽้านิว่าจะใช้เวทร์ เ๽้าแพ้ข้าแล้ว "

        " ยัง มันยังไม่จบเ๽้าขาวเขมือบมันเลย "

        (กรร)

        " ถึงจะมีไม้ตายก็เสร็จข้า ไม้เท้าจงคลาย "

        ไม้เท้าของโคโคะกลายเป็๲งูสีม่วงขนาดใหญ่แล้วทำการรัดเ๽้าแมวทันที

        (ฟ่อ) รัด

        (แง่ว) ดิ้น

        " เ๽้าขาวของข้า "

        " เ๽้าแพ้ข้าแล้วส่งเสบียงของเ๽้ามาให้ข้าซะ "

        " ไอขี้โกง "

        " ไม่งั้นข้าจะให้เ๽้าลักกี้หักคอแมวของเ๽้าซะ "

        (แง่ว) ดิ้น

        เมื่อไม่มีทางเลือกจึงยอมให้เสบียงของตัวเองทั้งหมดแม้จะเสียดายแต่เ๽้าขาวก็สำคัญกว่า

        " เอ้า เอาไปข้าให้หมดเลย ปล่อยเ๽้าขาวได้แล้ว "

        " โอ้โฮ้เยอะแยะกินได้ทั้งเดือนเลยนะเนี่ย แต่ว่ามันก็ยังน้อยสำหรับข้าอยู่ดี "

        โคโคะเหล่มอง

        " แล้วเ๽้าจะเอายังไง "

        " มาเป็๲ลูกน้องข้าซะ "

        " ว่าไงนะ หึตลกแล้ว "

        (ฟ่อๆ)

        " หะว่าไงนะ "

        (ฟ่อๆ)

        " อ้อ ดูเหมือนเ๽้าลักกี้อยากจะกินเนื้อแมวของเ๽้าน่ะ "

        " เฮ้ย อย่านะ "

        " จะเอาไงดีน้อ "

        " ก็ได้ๆข้ายอมแล้ว " ทรุด

        " ลักกี้ปล่อยมัน "

        (ฟ่อ) กลับเป็๲ไม้เท้า

        เก็บ

        " เ๽้าขาวเป็๲อย่างไรบ้างเจ็บตรงไหนรึเปล่า "

        (เหมียว) สั่น

        " รีบตามมา ข้าจะออกเดินทางแล้ว "

        ณ เวลานั้นสันดานที่ปรากฏของโคโคะทำให้ไอตั้งฉายาว่า อสรพิษ โคโคะ