ตอน ว่าที่เ้าหญิง
"เอ้ย อาหารมันเยอะจังหว่า" อลิซาทำอาหารได้สักพักก็บ่น รายการบนกระดานยังเหลืออีกเป็สิบๆที่เธอต้องปรุง
"เฮ้อ ไหวปล่าวนะ" มาทอสบ่นแล้วเดินกลับห้อง เขาแต่งชุดสีทองเต็มยศเพื่อที่จะต้อนรับแขก
กว่าอาหารจะเสร็จอลิซาก็เหงื่อท่วม เธอช่วยคนครัวจัดเรียงอาหารอย่างสวยงามไว้เต็มโต๊ะ
วันนี้เธอไม่เห็นป้าโมนา อลิซาเลยต้องยืนรออยู่ที่โต๊ะอาหารเพื่อบริการเ้าชาย
บรืน! ๆ ๆ สักพักมีขบวนรถแล่นเข้ามาในวังราวๆสิบคัน ทุกคันล้วนแต่เป็รถเก๋งสีดำแบบกันะุ
อลิซาวิ่งมาเกาะหน้าต่างห้องเสวยแล้วมองลงไป
"โหว แขกวีไอพีเสียด้วย ใครกันนะ" เธอพึมพำอย่างตื่นเต้น
สักพักก็มีพระาาในชุดทองอร่ามเดินลงมา ตามด้วยพระราชินีที่สวมชุดสีขาวมุกสุกสว่างตะการตา
ทั้งสองท่านอยู่ในวัยสี่สิบปลายๆแต่ยังดูแข็งแรงมาก พระราชินียังดูสวยเหมือนสาวๆวัยสามสิบอยู่เลย นางหุ่นดีผอมสูงใบหน้าสวยมาก
"ตายแล้ว ข้าทำอาหารอร่อยรึปล่าวนะ" อลิซาบ่น เธอเดินวนๆรอบโต๊ะแล้วหยิบโน่นหยิบนี่ชิมด้วยมือเปล่า
"อ้า พอได้แหละ ฮิ! ๆ ๆ " อลิซาพึมพำ เธอยืนตัวตรงชิดผนังห้องรอ
สักพักเ้าชายทั้งสามก็เดินนำเข้ามาก่อน แต่ละคนแต่งตัวเต็มยศดูอลังการน่าเกรงขามมาก
เสียงเ้าหญิงน้อยเซเลเรียดังแจ๋วๆมาแต่ไกล เธอลากแขนพระาาและราชินีและออดอ้อนราวกับเด็กน้อย
เธอแต่งชุดสีฟ้าแบบเสื้อกระโปรงยาวลากพื้น เธอดูสดใสน่ารักราวกับหลุดออกมาจากหนังสือนิยาย
ทุกคนลงมานั่งและกินอาหาร ในห้องมีป้าโมนาที่วิ่งตามท้ายมาและมีอลิซากับคนใช้เพียงเท่านั้น
"เมื่อไหร่พวกเ้าจะมีคู่รักเนี่ย ข้า้าคนไปช่วยการช่วยงานแล้วนะ" าาถามเ้าชายทั้งสาม
เมื่อแต่งงานแล้วจะต้องย้ายไปเมืองหลวงเพื่อให้เ้าหญิงช่วยงานบริหารส่วนเ้าชายช่วยการรบ
"ข้ามีคนที่ชอบแล้ว" มาทอสบอก
"ข้าก็มีแล้ว" โซรอสเอ่ย
"ข้าก็มี" ดาวอสเอ่ย
ราชินีได้ยินก็อมยิ้ม เธอยิ้มสวยและดูมีสง่าราศีมาก
อลิซาได้ยินมาทอสเอ่ยก็ถึงกับสะดุ้งโหยง
"เมื่อคืนยังกระทำชำเราข้าอยู่เลย มาเช้านี้บอกว่ามีคนรักแล้ว" อลิซาพึมพำ เธอโมโหเ้าชายสุดๆ
"เหอะ ๆ ๆ แล้วไหนล่ะ" าาถามและหัวเราะ
"นั่นไง" เ้าชายทั้งสามคนหันมาที่อลิซา พวกเขาชี้นิ้วมาที่เธอคนเดียว
"ไม่ได้นั่นของข้า" เ้าหญิงน้อยร้องบอก
"อะไรกันเซเลเรีย เ้าจะบ้ารึ" ราชินีใดุเ้าหญิง
"ฮ่า! ๆ ๆ เ้าพวกนี้ ทำไมชอบผู้หญิงคนเดียวกัน" าาหัวเราะลั่นอย่างเป็กันเอง เขาลุกยืนแล้วเดินมายืนตรงหน้าอลิซา
"แม่ครัวตัวน้อยนี่มีอะไรดี พวกเ้าถึงได้ตกหลุมรักนาง" าาหันมาถามลูกๆและเดินวนๆรอบอลิซา
"ข้าชอบก่อนนะ ไม่ของข้า แต่ข้าได้นางแล้ว" โซรอส ดาวอส และมาทอสเอ่ยเถียงกันตามลำดับ พวกเขาไม่ได้ฟังที่าาถามเลย
"แล้วจะทำยังไงกัน" ราชีนีส่ายหน้า
"ไม่ ห้ามแย่งของข้า" เ้าหญิงน้อยร้องห้ามอีกคน
โป๊ก! ๆ ๆ ราชินีก้มแขกหัวกับโต๊ะอย่างสุดเซ็ง ดูหมดสภาพที่น่าเกรงขามไปเลย
"พวกเ้าตอบข้าทีได้ไหมว่านางมีอะไรดี" าาะโลั่นจนอลิซาสะดุ้งโหยง เธอยืนตัวสั่นด้วยความกลัว น้ำตาคลอสองเบ้าจะร้องมิร้องแหล่
"ทำไมต้องมาชอบข้าด้วยนะปัดโถ่เอ้ย" อลิซาบ่นในใจ
"ก็นางสวย" ดาวอสตอบ
"เ้ามันเ้าชู้ ของงามๆคู่ควรกับข้ามากกว่า" โซรอสเอ่ย
"แต่ข้าเป็เ้าของนางแล้ว" มาทอสบอก
"ชู่วส์! ๆ ๆ อย่าทำตัวเหมือนเด็ก อายคนเขาบ้าง" ราชินีดุลูกๆ เธอช่างมีกริยาดีและเกรงใจแม้กระทั่งคนใช้
ฟื่ด! ๆ ๆ พระาาก้มดมกลิ่นผมอลิซาและเดินวนๆ ทำเอาเธอยืนตัวสั่นเทาด้วยความกลัว
อลิซายืนห่อตัวและก้มหน้ามองรองเท้าสีทองตรงหน้า เธอไม่กล้าสบตามองาาเลย
ตุบ! ๆ ๆ ราชีนีลุกเดินดิ่งเข้ามาอีกคน
หมับ! นางจับคางอลิซาแล้วยกใบหน้าเล็กเรียวของเธอเชิ่ดขึ้น
"อือ สวัสดีเพคะ" อลิซาเอ่ยและยิ้มแห้ง
รานิชีไม่ตอบแต่กลับเอามือจับปากจับคางของอลิซา นางยิ้มและบีบแก้มของเธอจนอ้า
นางส่องปากและดูฟันซี่ขาวๆของอลิซาไปทั่ว
"อื้ม เหมาะสมจะเป็แม่คน แต่บอบบางเกินไปหน่อย" ราชินีเอ่ย
"สมมุติว่าข้าจะรับเ้าเป็ลูกสะใภ้ แล้วเ้าจะเลือกใคร" พระาาถามในขณะที่ทุกคนเงี่ยหูฟังจนลืมหายใจ
"เอ่อ ๆ ข้าน้อยไม่เลือกใครเลยได้ไหม" อลิซาถาม
"อ้าว เ้าไม่อยากเป็เ้าหญิงรึ" าาถาม
"ไม่ค่ะ ข้าอยากเป็เพียงแม่ครัวชื่อดัง" อลิซาตอบ
"ก็เป็แล้วนี่ เ้าไม่อยากมีคู่ครองรึ" ราชินีถามและเดินเข้ามาใกล้ ใกล้จนอลิซายืนชนผนังตัวแข็ง
"ข้าแค่อยากทำอาหารอร่อยๆให้ชาวบ้านได้กิน" อลิซาตอบ
"แล้วคู่ครองล่ะ เ้าจะปฏิเสธเ้าชายได้ลงคอหรือ" ราชินีจี้ถาม
"ข้าไม่กล้าเลือก" อลิซาตอบ
"ถ้าเ้าไม่เลือกงั้นข้าจับคู่ให้เองนะ" าาขู่
"แต่เ้าต้องเลือก เราให้สิทธิ์ผู้หญิง" ราชินีหันมาดุาา
"ข้าเลือกก็ได้" อลิซาตอบ
ฟุ่บ! ๆ ๆ เ้าชายทั้งสามยืนตรงยืดอกรอให้เลือก แต่ละคนยิ้มอย่างมั่นใจ
ฟุ่บ! เ้าหญิงน้อยก็ลุกยืนอีกคน เธอชี้นิ้วมาที่อกตัวเองด้วย
ราชีนีกับาามองตามมือน้อยๆของอลิซาที่วาดขึ้นมา เธอเอานิ้วชี้ยืดออกและส่ายมือวาดผ่านหน้าเ้าชายทั้งสามคน
"ข้าเลือก คนนั้น" อลิซาดึงนิ้วกลับมาชี้มาทอส
"ฮ่า! ๆ ๆ ก็เราเป็ของกันและกันอยู่แล้ว" มาทอสหัวเราะลั่น
"โถ่ ข้าอุส่าห์สอนดนตรีเ้า" โซรอสบ่นและเอามือกุมขมับ
"หลายใจ นางหลายใจ" ดาวอสกลับโทษอลิซาทั้งๆที่ความจริงเขาเองต่างหากที่เ้าชู้
ฮือ! ๆ ๆ เซเลเรียร้องไห้งอแง เธอยังเป็เด็กน้อยอยู่เลย เธอแค่อยากมีพี่สาวแต่ดันคิดว่าตัวเองรักอลิซา
"งั้นก็ตามนั้น ปีหน้าพวกเ้าก็จะได้แต่งงานกัน าาบอกแล้วจูงมือราชินีกลับมานั่ง
มาทอสเดินมาจูงมืออลิซาพาเธอลงมานั่งข้างๆเขา
อลิซาทำหน้าไม่ถูกเมื่อต้องมาร่วมโต๊ะกินอาหารกับเ้าชาย
"อื้ม อาหารนี่อร่อยดีนะ ใครทำ" ราชินีถามเมื่อตักอาหารกิน
"เมียข้าเอง ฮ่า! ๆ"มาทอสกอดคออลิซา
"เลือกไม่ผิดจริงๆ" าาเอ่ยชม