ชิงหยางแช่ร่างในถังไม้ที่เต็มด้วยน้ำอุ่น " มิได้อาบน้ำนานหลายเดือนแล้ว สดชื่นจริงๆ " ชิงหยางพึมพำ
หลังจากที่อาบน้ำแล้วเสร็จ ชิงหยางออกไปยังลานกว้างของเขตที่พัก เพื่อหารือสำหรับแผนการของวันรุ่ง
" ข้าจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือชิงหยางจากเมืองเฟิ่ง " ตู้ชางชานเอ่ย
ชิงหยางทำการประสานสองมือ " คารวะพี่ชายพี่สาวทุกท่าน "
" พี่ใหญ่ ท่านจะให้ข้าพาเด็กหนุ่มคนนี้ออกล่าสัตว์อสูรด้วยเช่นนั้นรึ " สตรีนางหนึ่งที่เป็ยอดยุทธเขตแดนผสานิญญาเอ่ยออกมาอย่างมิพอใจ
นางคิดว่านี่จะเป็ตัวภาระหากนำพาไปด้วย ทั้งยังเพิ่มความเสี่ยงให้กับกลุ่มอีกด้วย
" พี่สาว ท่านอย่ากังวล ข้าเพียงร่วมทางไปก็แค่นั้น เมื่อถึงป่าอสูรแล้วข้าจะแยกทางกับพวกท่าน " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" ไอ้หนูอย่าทำเป็ปากเก่ง ข้าพบเห็นมานักต่อนักแล้วคนเช่นเ้า " ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเอ่ยออกมา
ชิงหยางมิได้พูดอันใด ทำเพียงยกยิ้มแลก้มหน้าก้มตากินข้าว
" กินข้าว กินข้าว " ตู้ชางชานเอ่ยออกมา
บรรยากาศของอาหารค่ำพลันแปรเปลี่ยนเป็อึมครึม เพราะเหล่านักล่าต่างมิพอใจเป็อย่างยิ่ง ที่จะมีสมาชิกที่อ่อนแอติดตามไปด้วย
" พี่ตู้ ข้าขอตัว " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" พี่ชายพี่สาว ข้าขอตัว " ชิงหยางเอ่ยออกมาอีกครา
" อย่างน้อยก็ยังมีสัมมาคารวะ " ชายวัยกลางคนเอ่ยออกมา
" เรามาประชุมแผนของวันรุ่งดีกว่า " ตู้ชางชานเอ่ยออกมา
" พรุ่งนี้คาดว่าจะเป็ศึกใหญ่ ต้องเร่งทะลวงขั้นพลังเสียแล้ว " ชิงหยางพึมพำ
ชิงหยางเร่งนำโลหิตพยัคฆ์ขาวออกมา " ขวดสุดท้ายแล้ว " ชิงหยางพึมพำ
" อึก " ชิงหยางดื่มโลหิตพยัคฆ์ขาวจนหมดเกลี้ยง
ชิงหยางเร่งเคล็ดวิชาชิง์สอดผสานกับเส้นปราณพยัคฆ์ขาวในทันใด
" ครืนนน " สองสิ่งสอดผสานหมุนวนไปตามจุดชีพจรทั่วร่าง เมื่อครบเก้ารอบสองสิ่งสอดผสานหลั่งไหลลงยังตันเถียน
" วู๊มมม " ตันเถียนพลันไหวกระเพื่อม
" ตูมมมม " พลังมหาศาละเิออกในตันเถียน แรงะเิผลักขอบเขตของตันเถียนให้ยืดขยายออกอีกหนึ่งเท่า
" ขั้นห้าแล้ว " ชิงหยางพึมพำ พลางพยักหน้า
" เวลานี้ข้าน่าจะมีพลังราวสองพันจิน ( 1 จิน ประมาณ 500 กรัม ) " ชิงหยางพึมพำ
ในขั้นหล่อกายานั้นพลังของผู้ฝึกฝนในแต่ละขั้นจะมีอยู่สองร้อยจินต่อขั้น แต่หากผู้ใดมีกายาที่แข็งแกร่ง ก็จะพลังมากกว่าหนึ่งถึงสองเท่าตัว
เช่นนั้นแล้วหากผู้ที่เน้นฝึกกายาเป็หลักก็จะได้เปรียบหากต้องปะทะต้วยพละกำลัง
เช่นชิงหยางในเวลานี้ที่มีพลังเหนือกว่าขั้นเดียวกันสองเท่าตัวหากต้องประมือกัน มิแคล้วว่าเพียงหมัดเดียวของชิงหยางอาจชกคู่ต่อสู้ถึงตายได้
" ด้วยพลังขนาดนี้ น่าจะล้มสัตว์อสูรระดับสองที่แข็งแกร่งเช่นหมีั์ หรือวานรเผือกได้ " ชิงหยางพึมพำ
" ปรับสมดุลร่างกาย " ชิงหยางพึมพำ
" หากจะใช้เพียงเคล็ดชิง์ในการฝึกฝนจะทำได้รึไม่ " ชิงหยางพึมพำ
" มิลองมิรู้ " ชิงหยางพยักหน้าช้าๆ พลางเร่งเคล็ดวิชาชิง์
เคล็ดวิชาชิง์หมุนไปตามจุดชีพจรทั่วร่าง จนครบเก้ารอบแลหลั่งไหลไปยังตันเถียน แลวนกลับไปยังจุดชีพจรอีกครา
ชิงหยางชักนำเคล็ดชิง์หมุนวนอยู่เช่นนี้นานนับชั่วยาม
" อืม " ชิงหยางเปิดเปลือกตาขึ้นพลางสำรวจทั่วร่าง
" คล้ายกับว่าเคล็ดวิชาชิง์นี้จะช่วยเพิ่มปราณในตันเถียนได้ แต่มิได้เพิ่มมากเท่าใด " ชิงหยางพึมพำ
" แต่ก็ยังดีเพราะข้ามิมีผลึกฟ้าดินไว้ให้ฝึกฝนเช่นคนทั้งหลาย " ชิงหยางพึมพำ
" ทบทวนเพลงกระบี่สักชั่วยามแลค่อยพักผ่อน " ชิงหยางพึมพำ พลางหยัดกายลุกออกจากเตียง
ชิงหยางหยิบกระบี่ฟ้าสังหารสนิมเขรอะ แลเดินออกจากห้อง
" วิชาที่มีในเวลานี้ มาจากการแอบดูเหล่ายอดยุทธฝึกฝน " ชิงหยางพึมพำ
" กระบี่ทรราช " ชิงหยางร้องออกมา
" แทงตรง " ชิงหยางแทงกระบี่ไปเบื้องหน้าสุดแรง
" วู๊มมม " มวลอากาศพลันเบื้ยวบิดหมุนวน พุ่งทะยานไปเบื้องหน้า
" ตัดเฉียง " ชิงหยางวาดกระบี่จากแนวหัวไหล่สะบัดลงข้างตัว
" วิ้ว " เสียงคมกระบี่กรีดผ่ามวลอากาศ
" ตัดขวาง " ชิงหยางพึมพำ พลางวาดกระบี่ตัดขวางระดับลำตัว
" วิ้ว " มวลอากาศที่เกิดจากคมกระบี่ตัดผ่าดังขึ้น
" ผสานท่วงท่า " ชิงหยางพึมพำ
ชิงหยางสืบเท้าไปเบื้องหน้าแลหมุนควงกระบี่พร้อมสะบัดออกสุดแรง " วู๊มมม " มวลอากาศถูกบีบอัดพริ้วไหวเป็ระลอก
" พี่ใหญ่ ท่านไปได้เด็กคนนี้มากจากที่ใด " สตรีนางนั้นเอ่ยถาม
" ชิงหยางนั้นมาที่นี่เพื่อที่จะสมัครเข้าสำนักทานตะวันจึงนำแก่นอสูรามาขายให้ข้า ข้าจึงชักชวนให้มาพักด้วยกันแต่ต้องแลกด้วยการเข้าป่าล่าสัตว์อสูร " ตู้ชางชานเอ่ย
" เป็เช่นนี้ " สตรีนางนั้นพึมพำ
" กระบี่ทรราชมิได้มีสิ่งใดพิเศษเป็เพียงท่าฟันพื้นฐานของดาบกระบี่ แต่ไอ้เด็กคนนี้กลับทำให้เพลงกระบี่พื้นๆกลายเป็เพลงกระบี่ที่สุดยอดได้ " สตรีนางนั้นเอ่ย
" เช่นนี้แล้ว เ้าจะพามันไปกับเ้ารึไม่ " ตู้ชางชานเอ่ยถาม
" มิมีทาง " สตรีนางนั้นเอ่ยออกมาแลผินกายเดินจากไป
" ฮื่อห์ " ตู้ชางชานถอนหายใจออกมาอย่างแรง
หลังจากที่ซ้อมกระบี่แล้วเสร็จชิงหยางกลับเข้ายังห้องของตน แลนั่งปรับสมดุลร่างกาย
เช้าวันใหม่
ชิงหยางออกมารอคณะนักล่าที่ลานกว้าง แต่กลับพบว่าเหล่านักล่าได้ล่วงหน้าออกไปก่อนแล้ว
" ให้มันได้ได้อย่างนี้เถอะ " ชิงหยางบ่นอุบ
" พี่ตู้ ขอแผนที่ให้ข้า " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" ข้าเตรียมแผนที่แลเสบียงให้เ้าแล้ว " ตู้ชางชานยื่นถุงผ้าใบใหญ่
" นี่คือถุงมิติ เมื่อเ้าจัดการสัตว์อสูรแล้ว ให้เ้าใส่ร่างของมันลงในถุงมิติ " ตู้ชางชานเอ่ย
" ได้ " ชิงหยางรับเอาถุงมิติ
" พี่ตู้ขาลา " ชิงหยางเอ่ยออกมา แลทะยานร่างออกทางประตูเล็กที่อยู่ด้านหลัง
ชิงหยางทะยานร่างไปตามแผนที่ " น่าจะใช้เวลาราวหนึ่งชั่วยาม " ชิงหยางพึมพำ
ตลอดทางชิงหยางมองยังจุดสังเกตุต่างๆเพื่อมิให้ตนหลงทางเวลากลับจะได้มิลำบาก
" ถึงเสียที " ชิงหยางพึมพำ
จมูกของชิงหยางสูดดมกลิ่นของแนวป่า พลางวิ่งทะยานไปยังทิศทางใต้ลมแลเดินย้อนขึ้นไป
เพราะเข้าป่าล่าสัตว์อสูรอยู่บ่อยครั้งจึงจำเป็ต้องมีทักษะการเอาตัวรอด การอยู่เหนือลมนั้นสัตว์อสูรทั้งหลายจะได้กลิ่นของตนแต่หากอยู่ใต้ลมลมจะะพัดเอากลิ่นสัตว์อสูรลงมา ทั้งยังรู้ว่าข้างหน้ามีสัตว์อสูร แลปลอดภัยในระดับหนึ่ง
" ฟุดฟิด " จมูกของชิงหยางได้กลิ่นสัตว์อสูร เขาค่อยย่องเข้าหาอย่างเชื่องช้าแลแ่เบา
มือหนึ่งกำบระบี่ฟ้าสังหารไว้แน่นอีกมือถือก้อนหินไว้ปาล่อ
" ตุบ " ชิงหยางหยุดเดินแลย่อกายลงนั่ง สองตามองจ้องไปเบื้องหน้า
" พยัคฆ์ขาวระดับสองสูงสุด " ชิงหยางพึมพำ
ชิงหยางเดินย่องเข้าหาอย่างเงียบกริบ เมื่อเข้าระยะชิงหยางโยนก้อนหินไปเบื้องหน้าของมัน
" ตุบ " ก้อนหินหล่นลงตรงหน้าพยัคฆ์ขาวมิไกลนัก
" กรร " พยัคฆ์ขาวหยัดกายลุกยืน พลางกวาดตามอง
" จังหวะนี้ " ชิงหยางทะยานเข้าด้านข้างเอื้อมมือซ้ายคล้องคอพยัคฆ์ขาวไว้ แลใช้กระบี่ฟ้าสังหารแทงเข้ายังลำคอของพยัคฆ์ขาว
" โฮกกก " มันส่งเสียงร้องลั่นป่า ร่างใหญ่โตดีดดิ้นทุรนทุรายอยู่ครู่ใหญ่จึงสงบ
" เก็บเกี่ยว " ชิงหยางนำขวดออกมาใส่เืพยัคฆ์ขาวอย่างเร็วรี่
โลหิตสีแดงคล้ำมากมายหลายขวดถูกเก็บจนหมดสิัน เมื่อเก็บโลหิตพยัคฆ์ขาวจนหมด
ชิงหยางทำการเก็บแก่นอสูรอย่างรวดเร็วแลนำร่างพยัคฆ์ขาวใส่ลงในถุงมิติ แลเร่งทะยานร่างจากไปอย่างรวดเร็ว
" นั่นมันหมาป่าเขี้ยวเงินระดับสองสูงสุด " ชิงหยางพึมพำ
" มันมีความปราดเปรียวว่องไว ทั้งยังอยู่เป็ฝูง ต้องระวังเป็พิเศษ " ชิงหยางพึมพำ
" ไป " ชิงหยางพุ่งทะยานร่างเข้าหาหมาป่าเขี้ยวเงินอย่างรวดเร็ว
" กรรรร " มันร้องขู่ในทันใดเมื่อพบเจุ์ พลางกระโจนเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
ชิงหยางเบี่ยงตัวหลบแลใช้กระบี่ฟ้าสังหารแทงเข้าด้านข้าง ตัดขั้วหัวใจของมัน
" เอ๋ง " มันร้องออกมาแลสิ้นใจในทันใด
ชิงหยางมิมีเวลาเก็บแกนอสูร ทำได้เพียงเก็บร่างของหมาป่าเขี้ยวเงินในถุงมิติ แลทะยานร่างจากไปอย่างรวดเร็ว
729
