ใช้เวลาเกือบหกชั่วโมง เ้าหน้าที่ก็ขับรถพาทั้งสามเข้าสู่ เมืองเพิฟ เมืองเล็กๆ ติดกับธารน้ำโบมี่
ธารน้ำโบมี่ มีอาณาเขตกว้างใหญ่นับล้านตารางกิโลเมตร เป็แหล่งทรัพยากร สัตว์หายาก แร่ธาตุพิเศษ ต้นไม้พืชสมุนไพรอัศจรรย์ หลายอย่างสามารถนำมาเพิ่มประสิทธิภาพร่างกาย ช่วยเพิ่มขีดความสามารถการต่อสู้ได้อย่างก้าวะโ
'เหมือนเทคนิคพิเศษ ของระบบที่เพิ่มความสามารถได้สินะ'
ราล์ฟคิดขณะอ่านเื่ราวของที่ที่จะไปจากแท็บเล็ต แต่ของอัศจรรย์ของธารน้ำโบมี่คงไม่ได้จะหาเจอง่ายๆ และในส่วนที่ลึกเข้าไปนั้นก็อันตรายมาก ไม่อย่างนั้นก็คงมีผู้แข็งแกร่งผุดขึ้นเต็มไปหมด
เมืองเพิฟอยู่ติดกัน จึงกลายเป็เหมือนเมืองท่าเข้าออกของธารน้ำโบมี่ มีนักสู้จำนวนมากเข้าพักโรงแรม มีร้านค้า ร้านแลกเปลี่ยนสิ่งของมากมาย
ทั้งหมดได้มาถึงลานกว้าง มีเ้าหน้าที่ของกำแพงครามจากฐานลับรออยู่ 5 คน คือ โอไบรอัน นักสู้ระดับนักรบ อีกสี่คนเป็ นักสู้ระดับผู้เชี่ยวชาญ ที่เป็ระดับ6กับ7 คือ โจนาส จิม อาการ์ธา และชาเวจ
ไอแซคกับแอนนาเบล มองตากัน แล้วจะให้พวกเขาที่เป็ระดับ3กับ4 มาเพื่อคอยถือกระเป๋าให้หรืออย่างไร
แต่ก็เข้าใจว่าเมืองกันวาโน่เป็เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดทีมของพวกเขาจึงต้องถูกเรียกมา และมีราล์ฟเด็กหนุ่มมหัศจรรย์ที่เทียบชั้นได้กับนักสู้ระดับ8 ทีมจากฐานลับจึงอยากได้คนมาช่วย
ทั้งสามคนทักทาย ทีมจากฐานลับ
โอไบรอัน เป็ชายร่างท้วม จอนผมสีขาว หันมาเห็นราล์ฟที่ดูเด็กมาก
"ราล์ฟใช่ไหมเนี่ย เธอดูอายุน้อยกว่าในคลิปที่พวกเราได้ดูจริงๆ"
คนที่มาจากฐานลับต่างแสดงออกอย่างมีไมตรีกับ หน่วยกันวาโน่
แอนนาเบลรู้ดีว่า นี่เป็อานิสงส์จากเด็กหนุ่มคนนี้ เพราะโดยปกติแล้วคนจากฐานลับนั้น ตำแหน่งสูงกว่าหลายขั้นต่อให้หัวหน้าลิซมาเองยังไม่ค่อยจะสนใจไยดี
ตอนนี้ อาร์การ์ธาได้บอกสาเหตุที่ทีมนี้ต้องมาที่นี่ เพราะเบาะแสจากผู้ชำนาญการสืบหาและแกะรอยได้ตามมนุษย์ผลึกมาจนรู้ว่าพวกนี้ได้เข้ามาที่ธารน้ำโบมี่ ไม่ได้เห็นตัวชัดๆ แต่เชื่อได้ว่า มีมนุษย์ผลึกสีน้ำตาลหนึ่งคนและมนุษย์ผลึกสีแดงหลายคน!
ทีมของโอไบรอันที่มาครั้งนี้ ไม่ได้จะมาจัดการจับ หรือฆ่ามนุษย์ผลึก เพราะเกินกำลังเกินไป แต่มาเพื่อให้ยืนยันตัวแล้วแจ้งไปยังฐานลับที่ตอนนี้รอคอยที่จะยกกำลังมาจัดการสังหารมนุษย์ผลึกสีน้ำตาลระดับหัวหน้านี้ให้ได้ เป็การปราบปรามมนุษย์ผลึกครั้งใหญ่!
เวลาบ่ายใกล้เย็นแล้ว ทั้งหมดออกปฏิบัติการทันที โอไบรอัน โจนาส จิม และอาการ์ธา นำไป ส่วนชาเวจที่มีอุปกรณ์กระเป๋าขนาดใหญ่ด้านหลังที่น่าจะบรรจุอาวุธและอุปกรณ์พิเศษบางอย่างตามอยู่ข้างหลังกับทีมกันวาโน่ ราล์ฟพกปืนสั้นะุเจาะเกราะที่ได้มาใหม่ เหมือนกันกับไอแซคและแอนนาเบล
นักสู้หลายคนมองกลุ่มคน 8 คนที่ดูจริงจัง ติดอาวุธครบมุ่งหน้าเข้าสู่ธารน้ำโบมี่ ต่างคาดเดากันว่านี่คงเป็กองกำลังพิเศษมาฝึกฝน
ทั้งหมดผ่านทางราบสู่ทางรกชัฏ ผ่านสายน้ำเส้นเล็กๆ ที่ลึกระดับเข่าเดินลุยน้ำไป เดินกันอยู่หลายกิโล จนเข้าสู่ป่าทึบ ทิศทางที่พวกเขาเข้ามาลึกมาก ห่างไกลจากทางไปธารน้ำหลัก นักสู้ส่วนใหญ่ไม่ได้เข้ามาถึงที่นี่ จิมถืออุปกรณ์เป็เหมือนแท็บเล็ตขนาดเล็กคอยเทียบกับสายรัดข้อมือสีฟ้า จิมไปตามทางที่ฐานระบุไว้
จนเข้าป่าทึบมาได้สิบกว่านาทีโอไบรอันที่เดินนำหน้าสุดพลันก้มหมอบลง ทำสัญญาณให้ทุกคนหมอบตาม ราล์ฟก็รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวด้านหน้าได้เช่นกัน ชายร่างท้วมกระซิบบอกไปที่สายรัดข้อมือสีน้ำเงินสั่งทุกคน
"โจนาสไปดู ไปข้างบน คนอื่นรอ!"
โจนาสพุ่งตัวขึ้นไปสูงกว่าเจ็ดเมตร เกาะบนต้นไม้ โดดจากต้นหนึ่งโผไปอีกต้นหนึ่งรวดเร็วมาก ไอแซคกับแอนนาเบลที่ไม่ได้เจอกับนักสู้ระดับ7มากนัก ก็ทึ่งจัด
ไม่นาน เสียงเครียดของโจนาสดังผ่านสายรัดข้อมือของทุกคน
"มีศพนักสู้โดนสังหารสองคน อีกคนกำลังหนีจากการไล่ล่ามนุษย์ผลึกแดงสองคน เขากำลังแย่แล้ว! ขอคำสั่งด่วนครับ"
โอไบรอันแทบไม่รอโจนาสกล่าวจบ
"เข้าไปช่วยเขา! "
"ฟุ่บ! "
ร่างโอไบรอันพุ่งออกไป วินาทีเดียวกัน ราล์ฟก็พุ่งออกไปด้วย ทั้งหมดที่เหลือไม่รอช้าวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดไปยังจุดที่การต่อสู้เกิดขึ้น
โอไบรอันพุ่งมาถึงจุดที่ ชายคนหนึ่งที่ตอนนี้เหลือเพียงแขนข้างเดียวกำลังหนีทุลักทุเล ร่างมนุษย์ผลึกแดงผู้ชายสองคนพุ่งตามเขาใกล้ถึงตัว โจนาสกำลังไล่ตาม
"ฉั่ว! "
ชายคนนั้นโดนแขนมนุษย์ผลึกแดงตวัดปาด เืกระเซ็นสาย ชายนักสู้ล้มลง มนุษย์ผลึกแดงอีกคนะโสูงเข้าหากำปั้นลอยเด่น โอไบรอันที่กำลังพุ่งมาถึงแต่ระยะห่างเกินไปไม่ทันการณ์ หมัดพลังระดับมนุษย์ผลึกแดงนี้ชายนักสู้ที่ระดับแค่3 โดนไปต้องไม่รอดเป็ศพตามเพื่อนอีกสองคนแน่นอน
ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ทันใดนั้น
ร่างชายหนุ่มผมสีน้ำตาลพุ่งเร็วแรง ผ่านโอไบรอัน ความเร็วนี้เร็วกว่าชายร่างท้วมเกือบเท่าตัว
"ผลั่ว!"
เท้าของราล์ฟซัดเข้ากกหูของมนุษย์ผลึกแดงคนที่กำลังจะฆ่าชายนักสู้ ร่างที่โดนเตะเอียงสะบัดแรงกระเด็นออกไป เด็กหนุ่มเมื่อเตะร่างนั้นแล้วก็ลงหยั่งเท้าที่พื้น โถมร่างเข้าหาชายผลึกแดงคนที่สอง ที่กำลังเข้ามาชาร์จเขา
"ผลั่ว!"
ชายผลึกแดงคนที่สองฟาดแขนเข้าใส่ใบหน้าเขา เขาเอาแขนรับกายที่ยืดหยุ่นเหมือนยางไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรเลย แต่กลับกระแทกแขนที่ฟาดมาของชายผลึกแดงคนที่สองกระดอนออกไป เท้าซ้ายของราล์ฟเตะเข้าที่คางของชายผลึกแดง แต่ร่างชายผลึกแดงหงายตัวหลบไปปลายเท้าเฉียดไปนิดเดียว
ชายผลึกแดงคนที่สองเพิ่งหงายตัวหลบเท้าไป ไม่ทันจะตั้งตัวตีกลับมา แต่เด็กหนุ่มกลับพุ่งตัวมาหาอย่างเร็วมากศอกซ้ายกระแทกเข้ากลางตัวของชายผลึกแดง
"ปึก! "
ชายผลึกแดงตัวงอลง ร่างล้มลงไม่ทันจะแตะพื้นดี มองไปเห็นราล์ฟหยิบปืนออกมา ชายผลึกแดงเอามือป้องกันปิดหน้าตามสัญชาตญาณ
"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! "
ห้านัดอีกแล้ว แต่คราวนี้คือะุเจาะเกราะ นัดแรกกระแทกมือนั้นออก นัดที่สองตรงเข้าที่หน้าผากที่มีผลึกแดงนั้น นัดที่สามที่สี่เข้าดวงตาขวา นัดที่ห้าเข้าดวงตาซ้าย
ร่างชายผลึกแดงคนที่สองกระแทกลงพื้น
"ปึก!"
ชายผลึกแดงคนแรกที่ราล์ฟเตะกระเด็นออกไป ตอนนี้กำลังต่อสู้กับโอไบรอันอยู่
"อัก! "
ชายร่างท้วม อัดเข้าที่กลางลำตัว ชายผลึกแดงคนแรกกระเด็น ออกไป
"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! "
โจนาส จิม อาร์กาธาร์ ชาเวจ ที่มาถึงรัวะุไม่ยั้ง ทั้งหมดใช้ปืนและะุพิเศษ และนี่คือการยิงของนักต่อสู้ระดับ7 ผู้เชี่ยวชาญ 4คน ยิงแม่นราวจับวาง ะุเข้าที่หู ดวงตา ปาก หน้าชายผลึกแดงคนแรกกระตุกหงายไปตามแรงปืน ล้มลงนอน
"ตูม! "
ชายร่างท้วมเข้าไปปิดงานของตัวเอง กำปั้นกระแทกลงใบหน้าของร่างชายผลึกแดงคนแรกที่เพิ่งล้มลง ส่งมนุษย์ผลึกลาโลกไปแอนนาเบล และไอแซค วิ่งมาถึง
"พลอก! "
เสียงกระดูกก้านคอหัก ราล์ฟกระแทกเข่าลงคุ์ผลึกแดงคนที่สอง ส่งมนุษย์ผลึกจากไปอีกราย เขายืนขึ้นแล้วเดินกลับมารวมกับทั้งหมด
คนที่มาจากฐานลับต่างคิดว่า ฐานตัดสินใจได้ถูกจริงๆ ที่ระบุให้เด็กหนุ่มนี่มาด้วย ไม่อย่างนั้นการจะช่วยคนและฆ่ามนุษย์ผลึกแดงสองคนไม่ใช่เื่ง่ายๆ เลย
โอไบรอันเดินไปหา ชายนักสู้ที่รอดตาย แขนขาด าเ็หนัก ร่างชายผู้นี้ท่วมไปด้วยเืตอนนี้สลบไปแล้ว
"ต้องมีคนพาเขาไปรักษาที่เมืองเพิฟ โดยด่วน ไม่อย่างนั้นเขาไม่รอดแน่ ไอแซคไปกับ .. อาร์กาธาร์!"
ครั้งแรกโอไบรอันจะให้ ไอแซคไปกับแอนนาเบล แต่แล้วให้อาร์กาธาร์ที่แข็งแกร่งกว่าไปแทนเพื่อป้องกันเหตุอันตรายระหว่างทาง เพราะที่นี่คือเขตที่ลึกมากๆ แล้ว
ไอแซคกับอาร์กาธาร์พาคนเจ็บกลับไปที่เมืองเพิฟ ทีมที่เหลือหกคน ยังมุ่งหน้าต่อไปไปยังเส้นทางที่ฐานลับให้มา เกิดการต่อสู้ มนุษย์ตายไปสอง าเ็สาหัสหนึ่ง มนุษย์ผลึกตายไปสอง และทีมที่ไปเหลือแค่หกคน แต่ทุกคนก็ไม่ได้กดดันมากเพราะงานของพวกเขาคือการมายืนยันที่อยู่มนุษย์ผลึกน้ำตาล คำสั่งไม่ได้ให้ต้องจัดการ
เดินทางมาเนิ่นนาน โอไบรอันกังวลเพราะสัญญาณไม่สามารถสื่อสารกับทางฐานได้สองชั่วโมงมาแล้ว และก็ติดต่อหากันไม่ได้ด้วย ภูมิประเทศที่ลี้ลับนี้ พวกเขาถูกออฟไลน์แล้ว
"ร่องรอยที่ฐานได้ให้มา หมดลงที่นี่แล้วครับ"
จิมบอก มองไปรอบๆ แล้วต้องตามไปทางไหนต่อล่ะ
"หากเราเจอพวกมัน จะยืนยันกับฐาน ก็ต้องรอเดินทางกลับไปอีกสองชั่วโมงจากที่นี่"
โจนาสเอ่ยถึงปัญหา
โอไบรอันครุ่นคิด
"เอาอย่างนี้ แบ่งเป็สามคู่ โจนาสไปกับชาเวจ ราล์ฟไปกับแอนนาเบล จิมไปกับฉัน แบ่งไปสามทาง เพราะเราสื่อสารกันไม่ได้แล้ว ฉะนั้นสามชั่วโมงให้กลับมาเจอกันที่นี่"
"ธารน้ำโบเม่ อากาศแปรปรวน สมคำร่ำลือ"
แอนนาเบลมองท้องฟ้าแล้วรำพึง ไม่ไกลนักทั้งคู่ได้ยินเสียงน้ำไหล ข้างหน้าคงถึง่ที่มีแม่น้ำ เสียงฟ้าร้องครืน แล้วฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาทันที
ทั้งสองต้องหลบฝน เข้าไปใต้ต้นไม้ใหญ่ ฝนตกหนักเกินไปไม่สามารถมองเห็นทัศนียภาพข้างหน้าได้
ลมพัดแรงยอดต้นไม้ไหวลู่ลมไปมา เอนไปทางซ้ายทางขวาอย่างหักโหม เงาร่าง 1 พุ่งเข้าหาราล์ฟแล้วเงาอีกร่างพุ่งเข้าหาแอนนาเบล เด็กหนุ่มกระโจนหลบทัน แอนนาเบลก็กระโจนหลบ
แต่เธอช้ากว่าเงานั้น หลบไม่ทัน ราล์ฟที่รวดเร็วกว่ามาก จึงต้องพุ่งเข้าไปขวาง รับการโจมตีจากเงานั้นแทน
"ตูม!"
ร่างราล์ฟกระเด็นไป กระแทกแอนนาเบลกลิ้งไปด้วยกัน จากร่างกายที่แข็งแกร่งเขาจึงไม่เป็ไร
ทั้งสองลุกขึ้น แล้วท่ามกลางสายฝนก็ได้เห็นเงาสองร่างนั้นคืุ์ผลึกสีแดง ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า ที่เลวร้ายคือข้างหลัง มีเงาเพิ่มมาอีก 3 ร่าง เป็มนุษย์ผลึกอีก 3 คน!
แอนนาเบลใจสั่นสะท้าน ราล์ฟตาหรี่ลง เขาสู้พวกมันไหวแต่เธอนี่สิ
พวกนี้แบ่งงานกันเร็วมาก มนุษย์ผลึก 2 คนแรก พุ่งเข้าหาแอนนาเบล อีก 3 คนด้านหลัง พุ่งเข้าหาราล์ฟ เท้าของมนุษย์ผลึกเตะเข้าใส่ แอนนาเบลตั้งการ์ดรับ
"ปัก ผลั่ว!"
เธอไม่มีทางสู้มนุษย์ผลึกได้ ตัวเธอกระเด็นไปไกลกระแทกต้นไม้ ร่วงลงกระอักเืไหลออกปาก เพียงครั้งเดียวก็เจ็บหนักแล้ว
"ผลั่ว ปัก! "
ราล์ฟต่อสู้ระหว่างหนึ่งต่อสาม ก็ไม่เพลี่ยงพล้ำ แถมยังทำให้มนุษย์ผลึกาเ็ไปอีกหนึ่งคน หันไปดู เห็น ร่างอรชรของพยาบาลสาว กำลังถูกมนุษย์ผลึกลากคอขึ้นมา
"ตูม! "
ราล์ฟพุ่งเข้าไปหา ะโถีบเท้าคู่ใส่หน้าอกมนุษย์ผลึกที่กำลังหิ้วคอเธอ
"พลั่ก!"
มนุษย์ผลึกอีกคนเตะเข้ามากลางท้องของราล์ฟ ร่างของเขากลิ้งไป แอนนาเบลที่เพิ่งเกาะต้นไม้ดึงตัวขึ้น มนุษย์ผลึกอีกคนก็พุ่งเข้ามา
"ผลั่ว ปัก! "
แขนของมนุษย์ผลึกฟาดเขาใส่ เธอเอาแขนรับ แต่พลังนั้นแรงซัดร่างเธอกระเด็นไปอีกครั้ง
พยาบาลสาวคิด วันนี้ฉันต้องตายที่นี่เหรอ
ทันใด ราล์ฟก็เข้ามาโอบร่างของเธอขึ้นจากพื้น พาพุ่งออกไป ไปหาจุดที่ได้ยินเสียงน้ำไหลนั้น
มนุษย์ผลิตทั้งห้าก็ไล่ตามมา ราล์ฟรวดเร็วและแข็งแรงมาก พาแอนนาเบลหนีมาทิ้งห่างพวกนั้น มาถึงริมลำน้ำที่เชี่ยวกราก กว้างใหญ่
"ทิ้งฉันไว้เถอะ เธอหนีไปเถอะ ราล์ฟ เธอทำเต็มที่แล้ว! "
หญิงสาวที่าเ็ แล้วระดับของเธอก็ไม่ใช่ที่จะต่อสู้กับมนุษย์ผลึกสีแดงได้อยู่แล้ว มีแต่จะเป็ตัวถ่วงเด็กหนุ่ม
"ไม่ แอนนาเบล ผมสู้มันได้! เพียงแต่คุณต้องไปหาที่ซ่อนตัวก่อน"
เสียงใกล้เข้ามา มนุษย์ผลึกแดงทั้งห้าคน มาใกล้ถึงแล้ว ไม่มีเวลาแล้ว เขาเห็นกลางลำน้ำไกลออกไปมีเกาะแก่งต้นไม้ในน้ำโผล่ยอดขึ้นมาสูงเหมือนเป็ป่าใหญ่ในน้ำเป็ที่พรางตัวได้ ราล์ฟจับเอวแอนนาเบลโยนร่างบางของเธอเหวี่ยงไปกลางน้ำ
"ไป แอนนาเบล! ว่ายไปหลบในดงไม้พวกนั้น"
"ตูม! "
พยาบาลสาวตกไปในน้ำจมลงไปแต่ก็ยังมีสติ ดำไกลออกไป
เ้าหน้าที่กำแพงครามทุกคนมีความสามารถในการว่ายและดำน้ำเพราะผ่านการทดสอบมาก่อน แอนนาเบลเข้าไปในดงไม้ใหญ่ใต้น้ำ กิ่งไม้บางกิ่งแหลมคม เฉือนเสื้อผ้าเธอจนขาดเป็ริ้ว เธอฉีกกางเกงที่ขาดออก เสื้อที่ใส่มาก็ขาดไม่เหลือชิ้นดี ก็เป็ริ้วเกะกะจะต้องฉีกทิ้ง เหลือเพียงร่างสวยที่ใส่บรากับบิกินี่แค่นั้น ดีที่นี่เป็ใต้น้ำ
กิ่งไม้บาดทะลุผ้าทำให้ผิวสีน้ำผึ้งของเธอเืซิบ แต่หญิงสาวไม่ได้สนใจกับแผลพวกนี้ เธอโผล่เฉพาะดวงตาขึ้นมาเหนือน้ำ ต้นไม้บังร่างของเธอ มองไปบนฝั่งที่ตอนนี้ไกลออก ต้องหวั่นใจกับภาพที่เห็น
บนฝั่งราล์ฟกำลังต่อสู้กับมนุษย์ผลึกแดงไม่ใช่เพียงห้าคนที่ไล่ตามทั้งคู่มา แต่ที่เห็นคือสิบกว่าคนกำลังรุมโจมตีใส่ เืโทรมร่างเด็กหนุ่มไปทั้งร่าง
และที่ต้องทำให้เธอั์ตาเบิกกว้างคือ ร่างหนึ่งลอยพุ่งเข้ามาหาราล์ฟ หมัดชกตรงเข้าใส่หน้าอกเด็กหนุ่ม
ร่างนี้ มีผลึกที่กลางหน้าผาก สีน้ำตาล!
---------------------