ม่านฟ้าเสนอให้มีไลน์กลุ่มเพื่อนัดพบกันวันศุกร์ ผู้ชายในโต๊ะต่างพากันกระดี๊กระด๊าเมื่อม่านฟ้าเสนอว่าเธอจะหาสาวสวยมาเข้ากลุ่มเพิ่ม
“แบบนั้นก็ดีสิ พี่เข้าด้วยคนครับ”
ราเชนทร์นั่งยิ้ม ธนียาจึงเป็ฝ่ายหันไปถาม “คุณเชนทร์ล่ะค่ะ”
“ได้ครับ”
ธนียายังรักษาท่าทีกับผู้ชายที่แสดงตัวว่าสนใจเธอด้วยความสุภาพ ไม่ให้มีคนเข้าใกล้มากจนเกินไป ความหวังของเธอก็คือธเนศ ดังนั้นผู้ชายรอบข้างล้วนไร้ความหมาย
ราเชนทร์พูดคุยกับธนียามากขึ้น หญิงสาวจึงได้รู้ว่าราเชนทร์กับธเนศเพิ่งมาสนิทกันได้ไม่นาน
“่เรียนมัธยม ผมกับเนศไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่? อาจจะเป็เพราะพวกเราอยู่คนละห้อง แต่พอได้มาพบกันที่งานเลี้ยงรุ่น่เรียนจบก็เริ่มคุยมากขึ้น อาจจะเป็เพราะเราต่างคนต่างทำธุรกิจก็เลยมีเื่ให้พูดคุยกันเยอะครับ จะว่าไปผมก็ได้ข้อคิดจากเขาเยอะเลยทีเดียว”
“บริษัทวินเนอร์เป็บริษัทใหญ่นี่คะ ก็น่าจะมีปัญหาและอุปสรรคให้แก้ไขเยอะ เคยได้ยินว่าก่อนหน้าที่คุณธเนศจะมาเป็ประธานบริษัท พี่ชายฝาแฝดของเขาเคยอยู่ตำแหน่งนี้มาก่อน ตอนหลังไปทำบริษัทกาแฟสำเร็จรูป”
“ครับ นาเป็คนเก่งมากคนหนึ่ง แต่เพราะเกิดอุบัติเหตุรถชนทำให้เขาเกือบตาย เนศที่เป็จิตรกรจึงยอมกลับไปเรียนต่อด้านบริหารที่อเมริกาเพื่อกลับมาช่วยงานพี่ชาย”
ธนียายิ้มกริ่ม การได้รู้เื่ราวส่วนตัวของธเนศเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็การสะสมโอกาสที่จะได้สร้างความประทับใจเมื่อได้เข้าใกล้เขา หากเธอรู้แบ็คกราวน์ชีวิตเขามากกว่าผู้หญิงคนอื่น เขาย่อมจะรู้สึกว่าเธอให้ความสำคัญกับเขามาก เพียงแต่จะหยิบยกมาพูดอย่างไรให้ดูไม่เป็การละลาบละล้วง
“คุณเนศไม่มีแฟนเลยเหรอคะ?”
“เท่าที่ผมรู้จักมา ไม่เคยมีเป็ตัวเป็ตนเลยนะครับ”
เสียงแซวจากเพื่อนผู้ชายอีกสองคนดังขึ้น “เพราะมีแต่ทางผ่าน”
ราเชนทร์รีบยกนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมาให้กับเพื่อนอีกสองคนเพื่อห้ามไม่ให้พูดเื่ของธเนศ
“แหม! เชนทร์ เื่นี้ใครๆ ก็รู้ ไม่ใช่ความลับสักหน่อย”
ธนียาทำหน้าเหวอ แต่เธอก็รักษามารยาทไม่ถามเื่ของธเนศต่อหน้าราเชนทร์ ปล่อยให้ผู้ชายทะเลาะทุ่มเถียงกันไป พอจะจับใจความได้ว่าธเนศไม่เคยคบผู้หญิงเป็แฟนเลยสักคนเพราะเน้นคู่ควงและคู่นอน
“พี่แนนไม่ต้องใหรอกคะ คุณเนศเป็อย่างนี้มาตั้งนานแล้ว” ม่านฟ้ายิ้มปลอบและพูดเหมือนกับเธอรู้เื่นี้เป็อย่างดี ทั้งๆ ที่เธอก็อาศัยจับใจความจากที่ผู้ชายรอบวงคุยกัน
แม้ม่านฟ้าจะเป็รุ่นน้องในโรงเรียนเดียวกับราเชนทร์กับธเนศ แต่เพราะเธอไม่ได้สนิทกับท่านประธานทั้งสองจึงไม่กล้าใช้สรรพนามว่าพี่โดยพลการ อีกทั้งผู้ชายทั้งสองก็ไม่ค่อยพูดคุยกับเธอ ส่วนใหญ่มักจะเป็ไปในลักษณะถามคำตอบคำ
ธนียาก้มมองผู้คนที่เข้าในไลน์กลุ่ม ที่ถูกม่านฟ้าตั้งชื่อว่า ‘กลุ่มคืนวันสุข’
“น้องม่านตั้งชื่อกลุ่มได้ดีนะ ฟังแล้วน่าออกจากบ้านเพราะมาหาความสุข”
เธอเห็นราเชนทร์ถูกดึงเข้ากลุ่มเป็คนสุดท้ายก็เงยหน้าขึ้นมอง ม่านฟ้าหันไปยิ้มให้กับราเชนทร์
“น่าเสียดายนะคะ ที่คุณเนศไม่ได้เข้ากลุ่มด้วย”
“ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวผมจะบอกข่าวเขาเอง” ราเชนทร์ยิ้มน้อยๆ “่นี้เราไม่ควรรบกวนท่านประธานทำงานสำคัญ”
ธนียาเห็นว่าราเชนทร์มองมาทางตนหลายครั้ง เธอจึงชวนเขาคุยมากขึ้น
“ถ้าคุณแนนไม่รังเกียจ วันหลังผมจะชวนไปลองร้านอาหารญี่ปุ่นเปิดใหม่แถวบริษัทนะครับ”
ธนียาได้ยินก็หูผึ่ง ยิ้มให้ราเชนทร์อย่างอ่อนหวาน “ยินดีค่ะ”
ธนนท์ได้ยินว่าน้องสาวถูกเป้าหมายชวนให้ไปออกเดตก็ยิ้มกว้าง
“นั่น! ราเชนทร์ตกหลุมเธอเข้าให้แล้ว”
“ให้มันจริงเถอะ เขามองแนนหลายครั้งก็จริง แต่แนนบอกไม่ถูกเลย รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้แปลกๆ ชอบกล”
“เขาเป็คนระดับนั้นก็ย่อมเื่มากเป็ธรรมดา ไม่งั้นคงไม่เหลือรอดมาถึงมือแนนหรอก พยายามเข้าเถอะ เออ แล้วอย่าลืมหาทางบอกเลิกวัลลภด้วยล่ะ อย่าให้มาเป็ปัญหาทีหลัง”
“ไม่ต้องห่วง เื่นี้แนนคิดไว้แล้ว ดีที่ครอบครัวเขารังเกียจเรา คนในจังหวัดต่างคิดว่าแนนกับลภเลิกกันแล้ว”
“ก็จัดการให้ตัวเองใสสะอาดหน่อยล่ะกัน อย่าให้เขาตามมาวุ่นวายด้วยได้ คราวนี้แนนจะได้เป็แฟนกับเศรษฐีตัวจริง พวกเศรษฐีกำมะลอก็สลัดทิ้งไปเถอะ”
“ไม่ต้องห่วง เื่นี้แนนจัดการเองได้”
“พรุ่งนี้ นิจจะพาพี่ไปหาเ้านายมันแล้ว อาจจะได้เริ่มงานวันจันทร์นี้ เตรียมยื่นใบลาออกให้พี่เลยนะ ส่วนเื่คุณพ่อ แนนก็หาทางตะล่อมเอาไว้ อย่าให้มาวุ่นวายกับพี่เด็ดขาด”
ธนียายิ้มเย็น “ได้ แนนจะจัดการทุกอย่างให้พี่นนท์เอง ส่วนแบ่งของแนน พี่นนท์ก็อย่าลืมล่ะ”
“ไม่ลืมน่า น้องรัก”
ธนียาตื่นเต้นที่ราเชนทร์นัดตนรับประทานอาหารญี่ปุ่นสองต่อสอง ม่านฟ้าแสดงความยินดีด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“พี่แนน แบบนี้คุณเชนทร์ก็...”
“ยังจ๊ะ ใจเย็นๆ ยังไม่ได้เห็นท่าทีของเราเลย คอยดูก่อน ไม่รู้ว่าเขาสนใจพี่แบบนั้นจริงไหม?” ธนียาทำท่าเหนียมอายได้อย่างเหมาะสม ดูแล้วเหมือนเธอมีใจให้กับราเชนทร์
“พี่แนนเป็ผู้หญิงคนแรกในรอบหลายปีที่คุณเชนทร์นัดทานข้าวสองต่อสองเลยนะคะ”
“จริงดิ? ดีใจจัง”
“แต่งตัวให้สวยเลยนะคะ ม่านเอาใจช่วยพี่แนนให้ได้เป็แฟนกับคุณเชนทร์ค่ะ” ดวงตาของหญิงสาวเป็ประกายระยิบระยับ เธอฝันไปไกลว่าเธอจะอาศัยความสนิทสนมกับธนียาเพื่อก้าวไปหาธเนศ “พี่แนน เม้าท์ให้ม่านฟังด้วยนะคะ ม่านจะรอค่ะ”
ธนียายิ้มพร้อมพยักหน้ารับ เธอยังต้องอาศัยม่านฟ้าเป็ตัวเชื่อมกับกลุ่มเพื่อนของธเนศอยู่ การรักษาสายสัมพันธ์อันดีเอาไว้เป็เื่จำเป็
“ได้จ๊ะ พี่เองก็อยากรู้เหมือนกันว่าคุณเชนทร์ทำไมถึงชวนพี่?”
ม่านฟ้ามองดูหน้าตาสดใสและท่าทางดูไร้เดียงสาของธนียาด้วยความพอใจ การคบผู้หญิงสวยที่ไม่ค่อยคิดซับซ้อนก็ดีแบบนี้ ม่านฟ้าพูดจายุแหย่ให้ธนียาฮึกเหิมในการจับราเชนทร์ให้สำเร็จ
ธนียาทำเหนียมอาย พูดจาแบ่งรับแบ่งสู้ และรับปากว่าหากวันไหนราเชนทร์ชวนธเนศมาด้วย เธอก็จะชวนม่านฟ้าไปเป็เพื่อน
หญิงสาวที่ก้าวเท้าเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นคนล่าสุดดึงดูดสายตาคนในร้านได้ค่อนข้างมาก ใบหน้าเธอสวยหวาน แต่งหน้าอย่างพอเหมาะ เสื้อผ้าที่สวมส่งเสริมให้บุคลิกดูงามสง่า เธอแจ้งกับพนักงานหน้าร้านว่ามีนัดหมายเอาไว้แล้ว
“เชิญข้างในครับ”
ธนียามองเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะถึงสองคนก็ชะงัก เธอนัดกับราเชนทร์แต่ข้างราเชนทร์คือ ธเนศ
“คุณแนนมาพอดี ผมเห็นว่าเนศจะมาแถวนี้พอดีก็เลยชวนมาทานด้วย คุณแนนคงไม่รังเกียจนะครับ”
หญิงสาวยิ้มหวาน แววตาฉายแววยินดียิ่งกว่าเห็นคนที่นัดหมายเธอ
“คุณเนศ มาร่วมโต๊ะ นับว่าเป็เกียรติอย่างยิ่งเลยค่ะ”
ราเชนทร์เลื่อนเมนูไปตรงหน้าหญิงสาว “คุณแนนเลือกตามสบายเลยนะครับ ไม่ต้องเผื่อพวกผม ต่างคนต่างสั่งอาหารอย่างที่ชอบจะได้สบายใจกันทุกฝ่าย”
ธนียายิ้มรับ ระหว่างสั่งอาหารเธอแอบเหลือบมองผู้ชายทั้งสอง ความคิดเริ่มสับสน หากว่าราเชนทร์คิดจะจีบเธอ ทำไมต้องชวนธเนศมาร่วมโต๊ะ?
***********
