บทที่ 13 ต้องจัดหนักแล้วล่ะ
"หืม?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกแปลกใจกับคำพูดของ ระบบ 666 ที่บอกให้ไปจัดการตัวเอง "มีอะไรเหรอ"
"กระจกอยู่ทางนั้น" ระบบ 666 บอกใบ้
ทันทีที่ได้ยินดังนั้น เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็รู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา
ต้องรู้ก่อนนะว่า เซี่ยเสี่ยวเล่ยในชาติที่แล้วเป็คนที่ค่อนข้างใส่ใจภาพลักษณ์ของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็การแต่งหน้า ทรงผม การแต่งตัว ไปจนถึงเครื่องประดับ น้ำหอมและเล็บ
ทุกส่วนในร่างกายเธอล้วนดูแลอย่างดี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาออกไปข้างนอก รูปลักษณ์ภายนอกจะต้องเพอร์เฟ็กต์ที่สุด
ด้วยเหตุนี้ ั้แ่เริ่มเรียนปริญญาโท รอบตัวเซี่ยเสี่ยวเล่ยจึงเต็มไปด้วยหนุ่มๆ ที่มาขายขนมจีบ
ในความคิดของเธอ การแต่งตัวให้ดูดี นอกจากจะเป็การสร้างความสุขให้กับตัวเองแล้ว ยังเป็การให้เกียรติผู้อื่นด้วย
แน่นอนว่าการแต่งตัวที่ว่านี้หมายถึงการแต่งตัวที่เหมาะสม
ซึ่ง-มัน-ไม่-ใช่ แบบที่เธอยืนอยู่หน้ากระจกตอนนี้! ไม่ใช่แบบนี้!
"โฮสต์จ๋าาาาา เป็อะไรรึเปล่า?" ระบบ 666 เริ่มเป็ห่วงเมื่อเห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยยืนนิ่งมองกระจกด้วยสีหน้าอึ้งงัน เหมือนิญญาหลุดจากร่าง
ผ่านไปนาน เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ระบายลมหายใจ "ฉันไม่เป็ไร"
จากนั้น เธอก็เดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง หยิบสำลีกับคลีนซิ่งมาเช็ดเครื่องสำอาง "รองพื้นหนาเตอะ หน้าลอยเป็สังขยา เ้าของร่างเดิมไม่รักตัวเองบ้างรึไง คิดว่าเครื่องสำอางกับสกินแคร์มันใช้แทนกันได้เหรอ"
"เอ่อ .. " ระบบ 666 ไม่รู้จะพูดอะไร รู้สึกได้ว่าโฮสต์ในตอนนี้ดูมีออร่าความโหดแผ่ออกมา
"คิ้วนี่เขียนซะเข้มเหมือนตั้งใจแข่งกับชินจัง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดอย่างจนใจ "แล้วนี่มันมาสคาร่าอะไรเนี่ย ปัดแบบไหนให้กลายเป็เหมือนขาแมลงวัน"
ระบบ 666 มองเซี่ยเสี่ยวเล่ยล้างเครื่องสำอางด้วยท่าทางต่างๆ นานา พลางฟังบิวตี้บล็อกเกอร์ชื่อดังบ่นไปด้วยยิ่งรู้สึกสนุก
ในที่สุด เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการล้างเครื่องสำอางสุดแสบตาของเ้าของร่างเดิมออกจนหมด เธอนั่งลงหน้าโต๊ะ มองใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางในกระจก
"หน้าสดแบบนี้สวยดีนี่นา" ถึงแม้จะเป็ผู้หญิงเหมือนกัน แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็อดชื่นชมไม่ได้
ระบบ 666 :"โฮสต์จ๋าาาาา อย่าคิดอะไรอกุศลกับร่างกายตัวเองนะ"
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ก็แค่ชมเฉยๆ"
หลังจากล้างหน้าในห้องน้ำเสร็จ เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็แต่งหน้าอ่อนๆ จากนั้นก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อหาเสื้อผ้าของเ้าของร่างเดิม
แล้วเธอก็เงียบไปนาน
ในที่สุด ท่ามกลางชุดเดรสลูกไม้สีชมพูหวานแหววมากมาย เธอก็เจอชุดเดรสผ้าขนสัตว์สีขาวเรียบง่ายที่ถูกซุกไว้หลังสุด
"เอาตัวนี้แหละ"
ระบบ 666 เปิดโหมดปิดกั้นการมองเห็นโดยอัตโนมัติ
...
"โอ้โห" เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่เปลี่ยนชุดเสร็จยืนอยู่หน้ากระจก มองดูรูปร่างของตัวเองด้วยความอิจฉาตาร้อน
ชาติที่แล้วเธอสูงแค่ 158 อยู่ๆ ก็กลายมาเป็สาวสวยสูง 170 !
ดูนี่สิ เอวบาง ขายาว ไหปลาร้าชัด รูปลักษณ์สง่างาม
"เพอร์เฟ็กต์" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถอนหายใจ "ยกเว้น…ไอ้นี่"
เธอเงยหน้าขึ้นมองเป้าหมายไปที่ทรงผม
"เสี่ยวเล่ย" ทันทีที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดจบ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกจากข้างนอก เฉินลั่วลั่ว นางเอกที่ไม่ได้เจอกันทั้งคืนก็เดินเข้ามา
"ลั่วลั่ว" เซี่ยเสี่ยวเล่ยกำลังคิดอยู่พอดีว่าจะไปตามนางเอกมาช่วย นางเอกก็มาหาถึงที่
ตอนที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยหันหลังกลับมา เฉินลั่วลั่วก็ถึงกับชะงัก เธออ้าปากตาค้าง
"มีอะไรเหรอ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยเห็นนางเอกยืนอ้าปากค้างเลยเดินเข้าไปหา
"วันนี้…เธอดูเปลี่ยนไปนะ" เฉินลั่วลั่วกะพริบตาปริบๆ "แบบว่าดูสวยขึ้นน่ะ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้ม เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเฉินลั่วลั่ว
"ลั่วลั่ว ไปช้อปปิ้งเป็เพื่อนฉันหน่อยสิ"
ถึงเวลาที่ต้องจัดหนักแล้ว!
1K
