ไต๋ห่าวและซวนหยูไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น
แต่ทั้งคู่ก็ไม่สามารถที่จะทําอะไรได้
นอกจากรอคําอธิบายของลูกชายตรงหน้า
ไต๋จุนก็ไม่ได้รอช้าเขาอธิบายให้เข้าใจง่ายและรวบรัดที่สุด
ว่านี่คือผลไม้พลัง ผู้ที่กินเข้าไปจะได้รับพลังผลไม้และกลายเป็กูรูผลไม้
แน่นอนว่าเขายังเสียดายเล็กน้อย ที่ๆนี่ไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัวของเขาอย่างหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ด
ไม่อย่างนั้นแล้วเขาก็คงจะได้แสดงให้พ่อกับแม่ของเขาได้ดูถึงตัวอย่างพลังของมัน…
…
ใช้เวลาไม่นาน
ไต๋ห่าวและซวนหยูที่แต่เดิมตกตะลึงก็ได้จําใจกินผลไม้พลังและกลายเป็กูรูผลไม้
เริ่มเรียนรู้การปลูกฝังความแข็งแกร่งจากไต๋จุน
และเมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาก็ค่อยๆยอมรับเื่ราวมหัศจรรย์เหล่านี้
ไต๋จุนเองก็ไม่ได้อะไรเขายิ้มมองดูคนทั้งสองเริ่มคุ้นเคยกับความแปลกใหม่
เพราะ
แม้เขาจะมีพลังของนักดวลพระเ้า ในการใช้พลังของการ์ดกับโลกความเป็จริงแล้ว
แต่ก็ไม่มีทางเลยที่จะละเลยความปลอดภัยของพ่อกับแม่ของเขาได้
มันเลยจะดีกว่าที่จะทําให้คนทั้งคู่กลายเป็การดํารงอยู่เหนือธรรมชาติกูรูผลไม้ที่มีความแข็งแกร่งในการป้องกันตัวเอง
บอกได้ว่านอกจากจะช่วยป้องกันในเื่อุบัติเหตุที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อแล้ว
มันยังทําให้พวกเขากลายเป็ะและมีชีวิตยืนยาวไม่ต่างไปจากเทพเซียนอีกด้วย
นัยหนึ่งมันก็หมายความว่าทั้งสองคนนั้นสามารถใช้ชีวิตได้ตามสบายเหมือนอย่างเก่า
ไม่ต้องกังวลในเื่ใดๆอีกต่อไป
ตอนนี้.
ไต๋จุนจึงนําบัตรเครดิตสีดําวงเงินไม่จํากัดมอบให้กับคนทั้งคู่
อย่างละใบด้วยรอยยิ้มว่า
“พ่อ แม่”
“ดังนั้นหลังจากนี้พวกคุณก็แค่ใช้มันก็พอ”
“บ.ช. น่ะ!”
บัญชีลูกชาย!
ไต๋ห่าวและซวนหยูสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่
ถ้าไม่ใช่คนโง่ย่อมรู้ดีว่าภายในบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัดในตํานานนั้น
มีเงินอยู่มากมายเท่าไหร่!
พวกเขาจึงใจเต้นและแทบจะไม่รู้ว่าควรที่จะแสดงออกยังไงดี
อย่างไรก็ตามไต๋จุนยัดพวกมันลงบนมือของพวกเขา
ให้พวกเขาเก็บมันไปโดยไม่สามารถปฏิเสธได้
คุณก็รู้ นับั้แ่นี้ไปชีวิตของเขาคือกษัตริย์แมรี่ฮาร์ด
เช่นนั้นครอบครัวและผู้คนรอบข้างของเขาจะไม่มีชีวิตที่เป็อยู่ที่ดีขึ้นได้อย่างไร?
ต่อมา-
“จุนเอ๋อร์แล้วเมื่อไหร่ลูกจะมีแฟนล่ะเนี่ย?”
ซวนหยูถามออกไป
เธอไม่ได้ยินลูกชายพูดถึงเื่ของผู้หญิงเลย
ไต๋ห่าวเองก็รอฟังเงียบๆ
ลูกชายของเขาในตอนนี้เป็ตัวตนที่ไม่ธรรมดาแล้วการมีผู้หญิงสักคนอยู่ข้างกายเลยไม่น่าใช่เื่ยากสักเท่าไหร่
ขณะเดียวกันสองสามีภรรยาก็มีความรู้สึกอยากอุ้มหลานไวๆจะได้ไม่ต้องมานั่งเบื่อหลังจากที่เกษียณมาแบบนี้
“แฟนเหรอ?”
เกี่ยวกับคําถามนี้
ไต๋จุนเลิกคิ้ว
เดิมทีเขาเคยตั้งใจที่จะพาลั่วซีมาแนะนําให้คนทั้งคู่ได้รู้จักแต่เมื่อเื่มันเป็แบบนั้นไปแล้ว เขาก็เลยไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเธออีกเลย
เขาจึงหัวเราะตอบว่า
“เื่นี้แม่กับพ่อไม่ต้องเป็ห่วงไปหรอกครับ”
“ไว้มีโอกาสเมื่อไหร่”
“ฉันจะพาเธอมาแนะนําให้กับพ่อและแม่รู้จักเอง!”
ใช่ มันคืออาเนีย ผู้หญิงของเขา!
ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ?
ก็แค่ปล่อยให้มันเป็ไปตามวันและเวลา!
ทางด้านไต๋ห่าวและซวนหยูที่ได้ยินก็ดีใจขึ้นมาโดยฉับพลัน
ทั้งคู่ไม่คาดคิดเลยว่าแค่ถามสุ่มๆไปจะได้รับคําตอบกลับมาเร็วขนาดนี้
แถมนี่ยังเป็การยืนยันอีกด้วยว่าลูกชายของพวกเขานั้นมีผู้หญิงไว้ในใจแล้ว
ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงหักห้ามใจรออนาคตนั้นอย่างเงียบๆ
…
เวลาเดียวกัน
บนอินเทอร์เน็ต
ตอนนี้ได้มีข่าวเกี่ยวกับการซื้อขายรถทั้งร้านซิงหวาหลุดกระจายออกไปทั่ว
[ช็อค!กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดปรากฏตัวอีกครั้งแล้วและครั้งนี้เขาได้ซื้อรถยนต์ทั้งหมดจากร้านซิงหวาที่มีรวมถึงออเดอร์ล่วงหน้าด้วยเงินนับห้าพันล้านหยวน!]
[ช็อค! กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดมีข่าวลือว่าเขาเป็เพื่อนกับพนักงานคนหนึ่งภายในร้านซิงหวานั่นทําให้พนักงานคนนั้นได้รับค่าคอมมิชชั่นครั้งนี้ไม่ตํ่ากว่าร้อยล้านหยวน!]
[ช็อค!กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดเป็ไปได้หรือไม่ว่าเขาเตรียมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้แล้ว!]
บูม!
ทันใดนั้น คอมเมนต์อันอุเดือดของผู้คนทั้งหมดตามสื่อต่างๆ
ก็ะเิออกมาอย่างสนั่นหวั่นไหว!
“ใครกันที่โชคดีเป็เพื่อนกับกษัตริย์แมรี่ฮาร์ด?”
“น่าอิจฉาจังถ้าคนๆนั้นกลายเป็ฉันก็คงจะดีไม่ใช่น้อย!”
“เฮ้ มีใครรู้จักพนักงานคนนั้นบ้างฉันอยากทําความรู้จักกับเขา…”
อย่างไรก็ตาม ทุกคนไม่สามารถรู้ลึกไปกว่านี้ได้
พวกเขารู้เพียงแค่ว่าในร้านซิงหวานั้นมีพนักงานที่เป็เพื่อนกับกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดอยู่เท่านั้น
และนั่นทําให้พวกอยากรู้เป็อย่างมากว่าใครคือผู้โชคดีคนนั้น
แค่นั้นแหละ-
ที่ร้านปิ้งย่างหลุนถิง
กลุ่มพนักงานออฟฟิศที่มีชายหนุ่มหน้าเหลืองสวมแว่นเป็แกนนํา
พวกเขาต่างได้อ่านข่าวบนโทรศัพท์ด้วยความอิจฉา
ก่อนเริ่มการพูดคุยขึ้นมาว่า
“ทําไมไอ้พนักงานคนนั้นถึงโชคดีจัง?”
“นั่นสิพวกเราไม่เห็นโชคดีแบบนี้บ้างเลย!”
“แย่จัง ประธานไต๋ดูจะเทียบไม่ติดกับเื่โชคของคนๆนี้เลย…”
ถูกต้องพวกเขาเหล่านี้คืออดีตพนักงานของบริษัทของไต๋จุนที่เพิ่งจะล้มละลายไป
แต่เห็นได้ชัดเลยว่าพวกเขาไม่ได้ใส่ใจแถมยังมีการเปรียบเทียบกับอดีตเ้านายของพวกเขาอีกด้วย
โดยเฉพาะชายหนุ่มหน้าเหลืองสวมแว่นที่ชื่อเหลียงฮง
เขาแสยะยิ้มอย่างดูถูกว่า
“ใครใช้ให้เขาแย่ในเื่โชคล่ะ?”
“อย่าลืมสิว่านี่คือโลกแห่งความเป็จริง”
“ที่ต่อให้คุณเป็คนดีแค่ไหนก็ไม่มีทางได้ดีได้หรอก ถ้าไม่ประสบพบเจอโชควาสนา หรือโอกาสอันยิ่งใหญ่!”
ในตอนที่บริษัทเผชิญหน้ากับวิกฤตล้มละลาย
มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น ที่กล้าเป็แกนนําในการพาทุกคนกดดันประธานไต๋ให้จ่ายเงินเดือนมาและลาออกทันทีอย่างไม่มีเยื่อใย
ไม่แม้กระทั่งจะทํางานที่ตกค้างของตัวเองให้เสร็จก่อนด้วยซํ้า
เขาจึงมีความมั่นอกมั่นใจในคําพูดของเขามาก
คนอื่นๆที่ได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกันพวกเขาเข้าใจดีว่าโลกนั้นโหดร้ายเพียงใด
ประธานไต๋ที่ต่อให้ดีแล้วดีอีก ก็ยังต้องถูกหักหลังโดยพวกเขา
เพื่อที่จะให้พวกเขาได้มีชีวิตรอดไปในวิกฤตนั้น
ตอนนี้ไม่ว่าใครก็เลยต่างพร้อมที่จะทําเื่ราวแบบเดียวกันนี้หากต้องเผชิญหน้ากับมันอีก
กล่าวคือพวกเขาไม่เพียงจะได้รับประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่แล้วพวกเขาก็ยังพร้อมที่จะนําไปใช้ในครั้งต่อๆไปหลังจากนี้อีกด้วย!
ก็แค่ว่า
โต๊ะข้างๆที่ได้ยินการพูดคุยเื่นี้
กลุ่มคนที่มีคนทั้งหมดสี่คนต่างก็แสดงสีหน้าไม่พอใจ
ชายชรา - ซุนหยวน,ชายวัยกลางคน -ปังเจิ้น,หญิงสาว - เจียงหยา
และคนสุดท้ายคือ ชายหนุ่มผมแดง -ิป๋าย
ที่มีใบหน้าทะมึนลงมา
ราวกับพร้อมมีเื่ได้ทุกเมื่อนั่นเอง!