เมื่อ ซึจิมิ เดินควงแขนกับ มิซาเอะมามหาวิทยาลัย ตอนนี้มิซาเอะ ไม่งอน แล้ว เพราะเธอได้เดินควงแขนกับ ซึจิมิ ในขณะที่ทั้งสองคนปรับความเข้าใจกัน อย่างสนุกสนานอยู่นั้น ตามทางกลับมีคนคุยถึงเกมส์ใหม่ ของ ค่ายเกมส์ pozapu ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อคืนนี้ กวาดรายได้อย่างถล่มทลาย
" นี่ เธอรุ้รึป่าวว่า เกมส์ pozapu hunter นะออกภาคใหม่เมื่อคืน แถมแผนที่ยัง โคตรใหญ่อีกต่างหาก เล่นก็กินสเปคน้อย แถมกราฟฟิคยังสวยงามอีก โดยเฉพาะ มันไม่แลคด้วยนะ " นักศึกษาหญิงคนหนึ่งกล่าวกับ นักศึกษาหญิงอีกคน
" ฉันว่าวันนี้ จะไปเล่นเป็ไนท์ ด้วยละ ถึงจะต้องเติม pozapu money 3500 coin เพื่อซื้อ gold package ฉันก็จะเติม " นักศึกษาหญิง คนที่สองกล่าวตอบ นักศึกษาหญิงคนแรก
" นี่เธอรุ้รึป่าวว่า เติมpozapu money ั้แ่ 2000 coin จะได้ม้าสีน้ำตาลมาขี่ด้วย ถ้าเติมถึง 3500 coin ละก็ จะได้ พาหนะ เสือขาวมาขี่ " นักศึกษาหญิงคนแรกพูดติดตลก
" จริงเหรอ ฉันไม่เห็นรุ้เลย เธอช่วยบอกรายละเอียดหน่อย " นักศึกษาหญิงคนที่สอง กล่าวด้วยความดีใจ
ซึจิมิ ได้ยินเสียงแว่ว เ่าั้ ก็เข้าใจได้ว่า การตลาดของบริษัท pozapu ต้องดีมากๆเลย ก็นะบริษัท pozapu ทำธุรกิจหลายด้านมากเลย เหมือนเป็ั์ใหญ่ของโลกก็ไม่ปาน แบบนี้ ส่วนแบ่งรายได้ 1 ใน 10 ก็ต้องเป็ของ ซึจิมิ เนาะๆ
เมื่อถึงหน้ามหาวิทยาลัย มิซาเอะ ก็จูจุ๊บ ซึจิมิ ที่แก้มซ้ายอีกครั้ง เพื่อเป็รางวัลที่เมื่อคืนนี้นอนด้วยกันกับ มิซาเอะ โดยมีสายตาของชายหนุ่มทั้งหลายที่อยู่ในละแวกนั้น มองด้วยสายตาร้อนแรงแห่งความอิจฉา
" เย็นนี้รอเค้าด้วยนะ จะแวะไปชอปปิ้งด้วยกันซักหน่อย " มิซาเอะ กล่าว ก่อนจะเดินยิ้มร่าเริงจากไป
ไม่นานหลังจากที่ ร่างของมิซาเอะ ลับสายตาไป ซึจิมิ กำลังจะเดินเข้ามหาวิทยาลัย
" อะ แฮ่ม อรุณสวัสดิ์ ซึจิมิ เจ่าอาน( คำเรียกสวัสดีตอนเช้าภาษาจีน) "
" เจ่าอาน? "
มีซา หญิงสาวหน้าตาสดใส ผมสีน้ำตาล หยักศก ยืนถือโอฮาโอ้ รุ่นล่าสุดของ บริษัท pozapu trading อยู่ พร้อมส่งมันเข้ามาในมือของ ซึจิมิ ในทันใด โดยที่ซึจิมิยังไม่ทันได้ปฏิเสธ
" ฉันเอาของขวัญมามอบให้ เธอ น่ะ ซึจิมิ เห็นเธอร้องเพลงเพราะ ฉันเลยซื้อให้ " มีซา เอา โอฮาโอ้ อีกอันที่เข้าคู่กันกับของซึจิมิ มายืนเทียบกับของที่มีอยู่ในมือของ ซึจิมิ
โอฮาโอ้ ( เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งแพร่หลายในอาณาจักร โปปุรอน ) คู่นี้ ทำจากไม้เนื้อดี ดูจากสายที่วางพาด และเสียงอันไพเราะดังกังวาลของมันแล้ว ตัวหนึ่งไม่ต่ำกว่า 1หมื่นเหรียญทองเลยเชียว
" นี่เธอให้ของขวัญ ราคาแพงกับฉันเลยเชียวเรอะ มีซา เพิ่งรุ้จักกันวันเดียวเอง " ซึจิมิซึ้งใจ มีซาอย่างมาก ในมิติที่แล้ว เขาไม่เคยมีสาวๆมาจีบเลย มีแต่มาหาทางฆ่าเขาเท่านั้น
ซึจิมิ รีบเอามือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง พร้อมกับลองดีด เพลงโอฮาโอ้ ทันที ซึ่งมีซา ก็ดีดด้วย เสียงเพลง ดังกังวาลไพเราะอย่างมาก
หญิงชายที่ผ่านไปมาแถวนั้น ต่างหยุดยืนดูทั้งสองบรรเลงเพลงเข้าคู่กัน เป็เพลง [วิหคคุ่สองเรานั้นรักกัน ] มันเป็เพลงรักที่เล่นยากมาก โดยทั้งเพลงมีทั้งเสียงสูงเสียงต่ำไม่เท่ากัน แถมยังต้องร้องตอบรับกันอีก
สองเรานั้นคือวิหคบินคู่กัน
ใต้ดงไม้นั้นฉันสารภาพรักกับเธอ
แม้ฟ้ากว้างไกลก็ไม่อาจกีดกั้นเราจากกัน
โอฮาโอ้ โอฮาโอ้.................
บรรดาชายหนุ่มหญิงสาว ต่างมองทั้งคู่ด้วยความอิจฉาตาร้อน ในความรักของพวกเขาทั้งสอง หารุ้ไม่ว่า ซึจิมิ เพิ่งรุ้จักมีซาได้เพียงวันเดียวเท่านั้น *-* มันอาจเรียกว่ารักแรกพบก็ได้ สำหรับมีซา
เมื่อบรรเลงเพลงจบ ต่างก็มีเสียงตบมือกันดังสนั่น หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างเข้ามาขอเบอร์ของ มีซาในทันที เพราะเธอทั้งสวย ทั้งสง่างาม และเป็พี่สาวของ ชาล็อค ราชินีนักร้องเสียงทองซึ่งรวยมาก ผิดกับ ซึจิมิ ที่มีเพียง สาวรุ่นน้องมาขอเบอร์ เพราะบรรดาสาวรุ่นพี่ต่างรุ้เื่ที่ ซึจิมิ มีแฟนอยู่แล้ว เป็เอลฟ์สาว
" ซึจิมิ ไจ้เจี้ยน(คำลาภาษาจีน แปลว่าแล้วพบกันใหม่) นะ แล้ว ฉันจะรอให้เธอเข้าวงฉันนะ " มีซา วิ่งเข้าไปในมหาวิทยาลัย โดย อมยิ้มน้อยๆเอาไว้
เมื่อซึจิมิ กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย ริเอะAI อัจฉริยะ ก็ดาวโหลด ภารกิจด่วนเข้ามา มันเป็ภารกิจของ นาจิมิ ที่ตึกเรียนอาคาร7 ปีกอาคารมหาวิทยาลัยฝั่งตะวันตก มีค่าภารกิจ 1500 เหรียญทอง
...................................... ติ้ง คุณซึจิมิ ค่ะ มีภารกิจเข้ามาค่ะ จะรับรึเปล่าค่ะ เป็ภารกิจ จับโจร ที่มาขโมยหนังสือ กริมัวต์(หนังสือเวทย์มนต์) ค่ะ โดยผู้จ้างชื่อ นาจิมิ ค่าจ้าง 1500 เหรียญทอง...........................ริเอะAI อัจฉริยะกล่าว
" เอาสิ ริเอะ ฉันรับทำภารกิจนี้ "
เมื่อซึจิมิ ก้าวเท้าไปในมหาวิทยาลัย ที่ตึกอาคาร7 ก็เจอ นาจิมิ ผู้จ้างกำลังจับกุม คาโอรุ ผู้ต้องสงสัยอยู่ แต่ไม่มีหลักฐานการขโมย เพียงแต่มี นักศึกษาA ให้การว่าเห็น คาโอรุ ลักลอบหยิบหนังสือ กริมัวต์ เอาไปใส่ในรถยนต์ ส่วนตัวของตัวเอง แต่เมื่อเวลาผ่านไป นาจิมิ และพวกกรรมการมหาวิทยาลัยก็เข้ามาค้นในรถ ส่วนตัวของ คาโอรุ แต่ไม่พบอะไรที่เหมือนหนังสือเลย
" เธอ สารภาพมาดีกว่า คาโอรุ ว่าเอาหนังสือ กริมัวต์ของชั้น ไปซ่อนไว้ที่ไหน " นาจิมิ สอบเค้น คาโอรุให้สารภาพ
" เธอไม่มีหลักฐาน อะไรจะมาจับฉันได้ยังไงกันล่ะ นาจิมิ ปล่อยฉันนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้อง" คาโอรุ กล่าวเสียงดัง เพื่อข่มขวัญนาจิมิ
" ค้นรถยนต์ ของคาโอรุอีกครั้งว่ามี หนังสือ กริมัวต์ป่าว " นาจิมิสั่งคณะกรรมการ ในขณะที่ อาจารย์ เบียทริช เดินมาเพื่อจะเคลียร์ เื่ราวของ ทั้งสองคน
ดูจากเหตุการณ์ที่มีคนมาชี้ตัวคาโอรุ ทำให้ คาโอรุตกเป็ผู้ต้องสงสัย แต่ไม่มีหลักฐานอยู่ในรถ หรือว่า คาโอรุจะเอาหนังสือ กริมัวต์ ไปซ่อนไว้ที่อื่น? ซึจิมิ ใช้ความคิดทันที
" ในเมื่อไม่มีหลักฐาน ก็ต้องปล่อยตัวคาโอรุไป นะ นาจิมิ " อาจารย์ เบียทริชกล่าวเสียงเรียบ
" แต่ว่ามีคนเห็นว่า คาโอรุ เป็คนขโมยหนังสือ กริมัวต์ ไปซ่อนไว้ในรถนี่คะ " นาจิมิ เถียง เสียงแข็ง
" แล้วหนังสือ อยู่ในรถของฉันรึเปล่าล่ะ " คาโอรุกล่าวอย่างผู้มีชัย ถ้ายังไม่มีหลักฐานอย่างนี้ต่อไปก็ต้องปล่อยตัว คาโอรุ อย่างแน่นอน
ในขณะนั้นเอง ซึจิมิ ก็ได้ปิ๊งไอเดียออกมาซึ่งโดราจังที่แอบติดตามอยู่ด้านหลัง ก็กำลังเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา
“ ฮึ ฮึ ฮึ เื่นี้ง่ายนิดเดียว ” โดราจังกล่าว แล้วกดดูกล้องที่แอบติดตั้งไว้แถวนั้น จึงรู้ว่า คาโอรุเป็คนขโมยไป
โดราจังฉีกยิ้มอีกครั้ง เพียงแค่เธอเดินไปบอกซึจิมิ ละก็ ซึจิมิ อาจจะมีใจให้เธอมากขึ้น
ในขณะที่ทุกอย่างกำลังเป็ใจให้โดราจังอยู่นั้น จู่ๆ ชาล๊อต ก็เดินมาชนโดราจัง
“ เฮ้ย เดินระวังหน่อยสิ ยัยบ้า ” โดราจัง กล่าว แต่เมื่อมองใบหน้า ชาล๊อตดีๆ แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่า ใบหน้าของเธอ คล้ายมีซา
…แบบนี้ต้องแกล้งซะหน่อยแล้ว โดราจังคิด ก่อนจะปาผง โดระ โดระใส่ ชาล๊อต ข้อหาเป็น้องสาวของ มีซา ศัตรูหัวใจอีกคน แล้วรีบวิ่งหนีไป ซึ่งมันทำให้ ชาลีอต ผู้โชคร้ายคันคะเยอทันที
“ ใครก็ได้ช่วยด้วย ” ชาล็อตร้องะโ ด้วยความคันจนน้ำตาไหลก่อนจะรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ รีบล้างผง โดระ โดระ ออกจากตัวทันที
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป