ตามล่า หาหัวใจ_End

    บทที่ 21 ท่องเที่ยวฆ่าเวลา

            ขวัญสุตา ได้ยื่นขอวีซ่าประเภทจดทะเบียนสมรส* ซึ่งในระหว่างที่รอการพิจารณาอนุมัติจากทางสถานฑูต ขวัญสุตา ก็ได้พาว่าที่คุณสามีสุดที่รักไปเที่ยวที่ภูเก็ตกัน ซึ่งทั้งสี่ซึ่งรวมกับบอดี้การ์ดสองคนได้เข้าพักในโรงแรมระดับห้าดาวของเมืองภูเก็ต วันแรกที่ไปถึงภูเก็ต พอทำการเช็คอินเสร็จก็ประมาณเที่ยง และเมื่อทานข้าวเที่ยงกันเสร็จ ออเวน ก็ได้เช่ารถตู้ของโรงแรมพร้อมคนขับให้พาทัวร์เมืองภูเก็ต


            “วันนี้ขวัญอยากไปไหนก่อนล่ะ?”


            ออเวน เอ่ยถามว่าที่ภรรยาตัวน้อย ขณะที่นั่งในรถตู้เรียบร้อยแล้ว โดย มาแชล บอดี้การ์ดอีกคนของ ออเวน นั่งในตอนหน้ากับพนักงานขับรถของโรงแรม ส่วนแซมมี่ นั่งอยู่ตอนหลังที่เป็๲เบาะนั่งได้คนเดียว ออเวน และ ขวัญสุตา นั่งอยู่ตอนหลังแถวเดียวกันกับที่ แซมมี่ นั่งอยู่ที่เป็๲เบาะนั่งคู่


            “ขวัญอยากไปวัดค่ะ?” ขวัญสุตา เอ่ยบอกพร้อมกับหันมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่นั่งในรถข้างๆ เธอ


            “งั้นวันนี้เราไปทัวร์วัดที่ขึ้นชื่อของที่นี่กันก่อนแล้วกันนะ” ออเวน เอ่ยบอกพนักงานขับรถของโรงแรม


            “ได้ครับ งั้นวัดแรกที่เราจะไปกันชื่อวัดฉลอง หรือเรียกอีกชื่อว่า วัดไชยธาราราม ครับ ซึ่งเป็๲วัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดภูเก็ต” พนักงานขับรถของโรงแรมกล่าวบอกชื่อวัดแรกที่จะพาทั้งสี่คนไปทัวร์ให้รับทราบโดยทั่วกัน แล้วพนักงานขับรถก็ขับออกจากโรงแรม ตรงไปยังจุดหมายปลายทางที่แจ้งไว้ทันที


            พอถึงวัดฉลอง ขวัญสุตา ก็ได้เข้าไปกราบสักการะ รูปหล่อหลวงพ่อแช่ม ซึ่งออเวน ก็ตามคนตัวเล็กอย่างไม่ยอมให้ห่างกายเลยทีเดียว และพอ ขวัญสุตา ก้มลงกราบชายหนุ่มก็ทำตามอย่างเงอะๆ งะๆ เพราะไม่เคยทำมาก่อน


            ออเวน นั้นนับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ไม่ได้เคร่งครัดอะไรมากนัก เมื่อ ขวัญสุตา เห็นการกระทำที่ชายหนุ่มทำเลียนแบบตนก็อมยิ้ม เพราะดูแล้วน่ารักไปอีกแบบ เพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำตามเธอ


            พอเสร็จจากวัดแรก พนักงานขับรถของโรงแรมก็พาไปต่อวัดที่สอง


            “ที่เรากำลังจะไปวัดที่สองนี้คือวัดพระทอง หรือวัดพระผุด นะครับ ซึ่งเป็๲วัดที่มีพระพุทธรูปผุดขึ้นมาจากพื้นดินโดยมีความสูงประมาณ 1 ศอก” ซึ่งพอไปถึง ขวัญสุตา ก็เข้าไปกราบสักการะเช่นเดิม และแนบข้างมาด้วยคนตัวโตที่ไม่ยอมห่างตัวไปไหน และทำตามที่หญิงสาวทำ จน ขวัญสุตา อดขำไม่ได้เลยทีเดียว


            “ที่สุดท้ายของวันนี้ที่จะพาไปคือ อนุสาวรีย์ท้าวเทพกษัตรีและท้าวศรีสุนทร ครับ” เมื่อทุกคนได้ขึ้นนั่งโดยพร้อมเพียงกันในรถตู้แล้ว พนักงานขับรถของโรงแรมก็เอ่ยบอกขึ้น และขับรถตรงไปยังเป้าหมายสุดท้ายที่จะไปเที่ยวทันที


            “คุณเชื่อเ๱ื่๵๹การขอพรไหมคะ?” ขวัญสุตา เอ่ยถามคนตัวโตที่นั่งลงตรงหน้าอนุสาวรีย์ท้าวเทพกษัตรีและท้าวศรีสุนทร


            “ก็มีบ้างบางครั้ง ทำไมเหรอ?” ออเวน เอ่ยถาม


            “คนไทยมีความเชื่อ หากขอพรตามที่เราหวังอยากให้เป็๲ต่อสิ่งศักดิ์ ชีวิตเราจะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิต” ขวัญสุตา กล่าวอธิบายให้คนนั่งข้างเข้าใจ


            “งั้นผมลองขอบ้างดีกว่า เผื่อว่าจะได้ตามที่หวัง” ว่าแล้ว ออเวน ก็หลับตาแล้วกล่าวขอพรอยู่ในใจ เป็๲นานประมาณห้านาทีได้ ชายหนุ่มจึงลืมตาขึ้น


            “คุณขออะไรคะ?” ขวัญสุตา เอียงคอถามคนตัวโต เพราะเห็นเขาตั้งใจขอมากซะเหลือเกิน


            “ก็ ขอให้ขวัญอยู่กับผมตลอดไปจนแก่เฒ่า และก็ขอให้เรามีลูกหัวปีท้ายปีเลยไง” ออเวน กล่าวยิ้มๆ


            “บ้าเหรอ มีลูกหัวปีท้ายปี ขวัญก็เหนื่อยแย่เลยสิ” ขวัญสุตา เอ่ยประท้วงขึ้นทันควัน


            “ก็ไม่เห็นเป็๲ไรนี้ ผมจะช่วยเลี้ยงเอง” ออเวน กล่าวบอกออกไปอย่างไม่ลังเล


            “คุณน่ะต้องช่วยเลี้ยงแน่นอนค่ะ แต่ตอนคลอดคุณไม่ได้ช่วยขวัญคลอดนี่คะ” ขวัญสุตา ต่อว่าชายหนุ่มอย่างงอนๆ


            “เอาน่า ที่รัก! เดียวผมช่วยเบ่งนะ” ออเวน กล่าวพร้อมกับส่งยิ้มให้คนตัวเล็ก จึงถูกหญิงสาวส่งค้อนให้หนึ่งวง


            และเมื่อการทัวร์วัดต่างๆ ได้จบสิ้นลงไปก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็น พนักงานขับรถของโรงแรมก็พาทั้งสี่คนกลับไปยังโรงแรม เพื่อพักผ่อน 


    ๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖


    หมายเหตุ :*วีซ่าประเภทจดทะเบียนสมรส/จดทะเบียนสมรสกับคู่ชีวิต คือวีซ่าเพื่อการพำนักระยะยาวในประเทศเยอรมนี National Visa(ระยะเวลาพำนักเกินกว่า 90 วัน)