ขวัญสุตา ได้ยื่นขอวีซ่าประเภทจดทะเบียนสมรส* ซึ่งในระหว่างที่รอการพิจารณาอนุมัติจากทางสถานฑูต ขวัญสุตา ก็ได้พาว่าที่คุณสามีสุดที่รักไปเที่ยวที่ภูเก็ตกัน ซึ่งทั้งสี่ซึ่งรวมกับบอดี้การ์ดสองคนได้เข้าพักในโรงแรมระดับห้าดาวของเมืองภูเก็ต วันแรกที่ไปถึงภูเก็ต พอทำการเช็คอินเสร็จก็ประมาณเที่ยง และเมื่อทานข้าวเที่ยงกันเสร็จ ออเวน ก็ได้เช่ารถตู้ของโรงแรมพร้อมคนขับให้พาทัวร์เมืองภูเก็ต
“วันนี้ขวัญอยากไปไหนก่อนล่ะ?”
ออเวน เอ่ยถามว่าที่ภรรยาตัวน้อย ขณะที่นั่งในรถตู้เรียบร้อยแล้ว โดย มาแชล บอดี้การ์ดอีกคนของ ออเวน นั่งในตอนหน้ากับพนักงานขับรถของโรงแรม ส่วนแซมมี่ นั่งอยู่ตอนหลังที่เป็เบาะนั่งได้คนเดียว ออเวน และ ขวัญสุตา นั่งอยู่ตอนหลังแถวเดียวกันกับที่ แซมมี่ นั่งอยู่ที่เป็เบาะนั่งคู่
“ขวัญอยากไปวัดค่ะ?” ขวัญสุตา เอ่ยบอกพร้อมกับหันมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่นั่งในรถข้างๆ เธอ
“งั้นวันนี้เราไปทัวร์วัดที่ขึ้นชื่อของที่นี่กันก่อนแล้วกันนะ” ออเวน เอ่ยบอกพนักงานขับรถของโรงแรม
“ได้ครับ งั้นวัดแรกที่เราจะไปกันชื่อวัดฉลอง หรือเรียกอีกชื่อว่า วัดไชยธาราราม ครับ ซึ่งเป็วัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดภูเก็ต” พนักงานขับรถของโรงแรมกล่าวบอกชื่อวัดแรกที่จะพาทั้งสี่คนไปทัวร์ให้รับทราบโดยทั่วกัน แล้วพนักงานขับรถก็ขับออกจากโรงแรม ตรงไปยังจุดหมายปลายทางที่แจ้งไว้ทันที
พอถึงวัดฉลอง ขวัญสุตา ก็ได้เข้าไปกราบสักการะ รูปหล่อหลวงพ่อแช่ม ซึ่งออเวน ก็ตามคนตัวเล็กอย่างไม่ยอมให้ห่างกายเลยทีเดียว และพอ ขวัญสุตา ก้มลงกราบชายหนุ่มก็ทำตามอย่างเงอะๆ งะๆ เพราะไม่เคยทำมาก่อน
ออเวน นั้นนับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ไม่ได้เคร่งครัดอะไรมากนัก เมื่อ ขวัญสุตา เห็นการกระทำที่ชายหนุ่มทำเลียนแบบตนก็อมยิ้ม เพราะดูแล้วน่ารักไปอีกแบบ เพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำตามเธอ
พอเสร็จจากวัดแรก พนักงานขับรถของโรงแรมก็พาไปต่อวัดที่สอง
“ที่เรากำลังจะไปวัดที่สองนี้คือวัดพระทอง หรือวัดพระผุด นะครับ ซึ่งเป็วัดที่มีพระพุทธรูปผุดขึ้นมาจากพื้นดินโดยมีความสูงประมาณ 1 ศอก” ซึ่งพอไปถึง ขวัญสุตา ก็เข้าไปกราบสักการะเช่นเดิม และแนบข้างมาด้วยคนตัวโตที่ไม่ยอมห่างตัวไปไหน และทำตามที่หญิงสาวทำ จน ขวัญสุตา อดขำไม่ได้เลยทีเดียว
“ที่สุดท้ายของวันนี้ที่จะพาไปคือ อนุสาวรีย์ท้าวเทพกษัตรีและท้าวศรีสุนทร ครับ” เมื่อทุกคนได้ขึ้นนั่งโดยพร้อมเพียงกันในรถตู้แล้ว พนักงานขับรถของโรงแรมก็เอ่ยบอกขึ้น และขับรถตรงไปยังเป้าหมายสุดท้ายที่จะไปเที่ยวทันที
“คุณเชื่อเื่การขอพรไหมคะ?” ขวัญสุตา เอ่ยถามคนตัวโตที่นั่งลงตรงหน้าอนุสาวรีย์ท้าวเทพกษัตรีและท้าวศรีสุนทร
“ก็มีบ้างบางครั้ง ทำไมเหรอ?” ออเวน เอ่ยถาม
“คนไทยมีความเชื่อ หากขอพรตามที่เราหวังอยากให้เป็ต่อสิ่งศักดิ์ ชีวิตเราจะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิต” ขวัญสุตา กล่าวอธิบายให้คนนั่งข้างเข้าใจ
“งั้นผมลองขอบ้างดีกว่า เผื่อว่าจะได้ตามที่หวัง” ว่าแล้ว ออเวน ก็หลับตาแล้วกล่าวขอพรอยู่ในใจ เป็นานประมาณห้านาทีได้ ชายหนุ่มจึงลืมตาขึ้น
“คุณขออะไรคะ?” ขวัญสุตา เอียงคอถามคนตัวโต เพราะเห็นเขาตั้งใจขอมากซะเหลือเกิน
“ก็ ขอให้ขวัญอยู่กับผมตลอดไปจนแก่เฒ่า และก็ขอให้เรามีลูกหัวปีท้ายปีเลยไง” ออเวน กล่าวยิ้มๆ
“บ้าเหรอ มีลูกหัวปีท้ายปี ขวัญก็เหนื่อยแย่เลยสิ” ขวัญสุตา เอ่ยประท้วงขึ้นทันควัน
“ก็ไม่เห็นเป็ไรนี้ ผมจะช่วยเลี้ยงเอง” ออเวน กล่าวบอกออกไปอย่างไม่ลังเล
“คุณน่ะต้องช่วยเลี้ยงแน่นอนค่ะ แต่ตอนคลอดคุณไม่ได้ช่วยขวัญคลอดนี่คะ” ขวัญสุตา ต่อว่าชายหนุ่มอย่างงอนๆ
“เอาน่า ที่รัก! เดียวผมช่วยเบ่งนะ” ออเวน กล่าวพร้อมกับส่งยิ้มให้คนตัวเล็ก จึงถูกหญิงสาวส่งค้อนให้หนึ่งวง
และเมื่อการทัวร์วัดต่างๆ ได้จบสิ้นลงไปก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็น พนักงานขับรถของโรงแรมก็พาทั้งสี่คนกลับไปยังโรงแรม เพื่อพักผ่อน
๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖
หมายเหตุ :*วีซ่าประเภทจดทะเบียนสมรส/จดทะเบียนสมรสกับคู่ชีวิต คือวีซ่าเพื่อการพำนักระยะยาวในประเทศเยอรมนี National Visa(ระยะเวลาพำนักเกินกว่า 90 วัน)