ในกลุ่มบัณฑิตหญิงมีคนหนึ่งชี้ตรงมายังบริเวณที่ิจูยืนอยู่...
“นั่นิจูไม่ใช่เหรอ!”
แม่เฒ่าหันขวับสบสายตากับิจูพอดิบพอดี
ใบหน้าของหล่อนบึ้งตึงและเต็มไปด้วยร่องรอยเหี่ยวย่นเ้าของใบหน้าดุดันนั้นเดินตรงเข้ามาพร้อมผู้ติดตาม
ิจูขมวดคิ้วเธอรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีซะแล้ว
แม้เธอจะไม่รู้จักหญิงคนนี้แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มที่ดูไม่ปกติคนนั้น เธอก็เริ่มเดาได้คร่าวๆ ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
บัณฑิตหญิงสองคนนั้นเห็นท่าว่าจะมีเื่สนุกให้ดูจึงรีบเรียกเพื่อนร่วมทางอีกหลายคนออกมาชมความวุ่นวาย
เมื่อเห็นแม่เฒ่ากับอีกสามคนเดินเข้ามาใกล้เจียงตั่วก็ดันิจูไปหลบข้างหลังตามสัญชาตญาณ ใบหน้าของเขาบึ้งตึงในฐานะคนที่มีสถานะพิเศษ เขาััได้ว่าคนเหล่านี้ไม่ได้มาดี
เจียงตั่วสูงมากจนบดบังร่างิจูมิดแต่ใครจะไม่มีความอยากรู้อยากเห็นกันเล่า? เธอเอียงคอชะโงกหน้าออกมาจากด้านหลังเจียงตั่วเพื่อมองคนกลุ่มนี้
แม่เฒ่าเห็นิจูใกล้ชิดกับผู้ชายอย่างไม่เหมาะสมหล่อนก็ปรี๊ดแตก และถามอย่างเกรี้ยวกราด “แกคือิจูใช่ไหม?แกเป็หลานสะใภ้ตระกูลชวีของฉันมายืนเกาะแกะกับผู้ชายคนอื่นอยู่ที่นี่ได้ยังไง! ออกมาเดี๋ยวนี้!”
ิจูเลิกคิ้ว‘อย่างที่คิดเลยแฮะ...’
เธอหันข้างขยับมายืนข้างเจียงตั่วแล้วเม้มปากยิ้ม มองทั้งสี่คนด้วยรอยยิ้มเยาะ แล้วย้อนถาม“ดูจากหลานชายหัวทึ่มข้างคุณแล้ว คงมาจากหมู่บ้านต้าชวีใช่ไหมคะ?”
เมื่อได้ยินิจูพูดว่าหลานชายของตนทึ่มแม่เฒ่าก็โกรธจัด ตวาดลั่น “แกมันสารเลว!แบบนี้เรียกโง่ที่ไหน! หลานชายฉันแค่มีจิตใจบริสุทธิ์กว่าคนอื่นอะไรที่ผู้ชายคนอื่นมีเขาก็มีครบถ้วน ยิ่งกว่านั้น เขาคือสามีในอนาคตของแกกล้าดียังไงมาดูถูกสามีว่าโง่! แกมันคนไม่มีมารยาท!”
สีหน้าเจียงตั่วดูเคร่งเครียดเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ิจูกลับพูดขึ้นมาก่อน“มารยาท? ตลกชะมัด! จะบอกอะไรให้นะคะราชวงศ์ชิงล่มสลายไปนานแล้ว ยุคใหม่กันแล้ว คุณมาพูดเื่มารยาทกับใครกันคะ?”
“แกไม่ต้องมาพูดเื่พวกนี้กับฉัน! บอกไว้ก่อนเลย!ปู่ของแกรับสินสอดจากบ้านฉันไปแล้วห้าสิบหยวนการเกี่ยวดองของเราสองตระกูลตกลงกันไว้แล้ว แกเป็หลานสะใภ้ตระกูลชวีของฉัน!เมื่อวานเขาส่งคนในบ้านไปแจ้งพวกเราว่ามาพาตัวแกไปเมื่อไหร่ก็ได้!”
“ปู่ของฉัน?” ิจูลากเสียงยาวแล้วย้อนตอบ “ท่านตายไปสิบกว่าปีแล้วค่ะ คุณบอกว่าท่านหมั้นหมายให้ฉันเหรอคะ? โธ่เอ๊ย! คุณคงเจอผีเข้าแล้วล่ะ? นั่นสินะคนวัยคุณเจอผีคงไม่ใช่เื่แปลก”
“แก!”
แม่เฒ่าถูกยั่วโมโหอีกแล้ว!สาวน้อยคนนี้ปากร้ายเหลือเกิน รอแต่งงานเข้ามาก่อนเถอะจะจัดการสั่งสอนเสียให้เข็ด!
“คนที่มาตกลงเื่แต่งงานกับครอบครัวฉันคือปู่สี่ของแก ิฉางเหอ!”
ิจูแกล้งทำเป็เข้าใจ“อ๋อ ิฉางเหอ...ฉันมีญาติคนนี้ด้วยเหรอ? เขามีสิทธิ์อะไรมาพูดคุยเื่แต่งงานให้ฉันคะ?แล้วก็นะ พวกคุณดูให้ดี”
เธอจับมือเจียงตั่วพร้อมพูดอย่างหนักแน่น “นี่ต่างหากผู้ชายที่ฉันจะแต่งงานด้วย!”
แม่เฒ่าสูงแค่หนึ่งร้อยห้าสิบเิเซ้ำยังหลังค่อม การจะมองให้เห็นหน้าเจียงตั่วในระยะใกล้ขนาดนี้ เธอต้องพยายามยืดคอ
เธอรู้ดีว่าหลานชายของตนเทียบกับชายคนนี้ไม่ได้เลยแต่...
หลานชายของเธออายุยี่สิบกว่าแล้วยังไงก็ต้องหาผู้หญิงกลับไปสืบสกุลให้ได้!
“ปู่สี่ของแกบอกมาแล้ว การแต่งงานที่แกตกลงเองไม่นับ!”
พูดจบเธอก็หันไปสั่งลูกชายกับลูกสะใภ้“พวกแกมัวยืนโง่อยู่ทำไม พาคนกลับบ้าน!”
ลูกชายกับลูกสะใภ้ของแม่เฒ่าได้ยินคำสั่งทั้งคู่ก็พุ่งตรงเข้ามาหาิจู...
ิจูตั้งท่าเตรียมปัดป้องเธอก็ได้ยินเสียงเจียงตั่วตวาดห้าม “มาดูกันว่าใครจะกล้าแตะต้องเธอ!การขัดขืนความยินยอมของสตรีและแย่งชิงภรรยาของผู้อื่นเป็เื่ผิดกฎหมาย!”
น้ำเสียงที่ดุดันของเจียงตั่วสามารถทำให้คนที่ได้ยินใกลัวสองสามีภรรยาชะงักไปในทันที
แต่เมื่อนึกถึงการแต่งงานของลูกชายที่ยังไม่เป็รูปเป็ร่างหญิงวัยกลางคนก็สวนกลับไปว่า “ภรรยาคนอื่นที่ไหนกัน!เด็กนั่นคือลูกสะใภ้ของฉัน!”
“เธอคนนี้เป็ภรรยาของผม” เจียงตั่วพูดขึ้นแล้วหยิบทะเบียนสมรสออกมาจากกระเป๋า!
ิจูเห็นหลักฐานนั้นดวงตาของเธอเป็ประกาย ร้องอุทานด้วยความดีใจ “ทำเสร็จแล้วสินะคะ!”
เจียงตั่วพยักหน้าระหว่างทางเข้าตัวเมืองวานนี้ิจูได้หารือกับเขาว่าสามารถทำทะเบียนสมรสล่วงหน้าได้หรือไม่เธอกลัวว่าบ้านิฉางเหอจะมาสร้างปัญหาอีก หากมีหลักฐานก็จะอุ่นใจขึ้น
เจียงตั่วตอบตกลงและได้ยื่นคำขอพิเศษนี้ไปพร้อมกับคำร้องขอแต่งงาน
หลังจากทางหน่วยงานทำการตรวจสอบคำร้องแล้วพวกเขาก็โทรศัพท์มาแจ้งเ้าพนักงานที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ให้ดำเนินการทำทะเบียนสมรสของเขาจนเสร็จเรียบร้อยวันนี้่บ่ายก่อนเลิกงานไม่นาน เพิ่งจะมีคนนำทะเบียนสมรสมาส่งพอดี
หลักฐานนี้มาถูกเวลาจริงๆ!
เจียงตั่วเห็นว่าคนพวกนี้อ่านหนังสือไม่ออกเลย เขาก็ชี้ไปที่สองชื่อบนกระดาษ“ตอนนี้เราเป็สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วถ้าพวกคุณยังสร้างปัญหาอีก ผมสามารถแจ้งความจับพวกคุณเข้าตารางได้”
เมื่อได้ยินว่าอาจจะถูกจับแม่เฒ่า ลูกชาย และลูกสะใภ้ก็มองหน้ากัน
การต้องมาติดคุกเพื่อผู้หญิงคนเดียวมันไม่คุ้มค่าเลย!
แต่แม่เฒ่าไม่ยอมแพ้เธอมองิจูแล้วกัดฟันแน่น “แกหนีตามผู้ชายคนนี้ไปแล้วก็ช่างยังไงก็ต้องคืนเงินค่าสินสอดมาให้พวกเรา ห้าสิบหยวนเชียวนะ!”
ิจูกลับหัวเราะคิกคัก“สินสอดของคุณไม่ได้ให้ฉันนี่คะคุณตกลงเื่นี้กับใครไว้ก็ไปทวงกับคนนั้นสิ อย่ามาขู่เอาเงินฉันที่นี่ไปให้พ้นเลย!”
แม่เฒ่าเห็นท่าทางอวดดีของิจูเธอก็แค้นใจจนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ลูกสะใภ้ตระกูลชวีของเธอต่อให้หนีไปกับคนอื่นก็ควรถูกข่วนให้หน้าพังเสียก่อน!
แม่เฒ่ากระทืบเท้าเตรียมะโะโด่าทอ ไปพร้อมกับพุ่งเข้าหาิจู...
“แกมันอีชั่วสารเลวเนรคุณ นังคนสองผัว ฉันจะฉีกหน้าแกให้เละเลย!”
เจียงตั่วเห็นแม่เฒ่ากำลังจะอาละวาดเขาก็ยกมือขึ้นจะห้าม
แต่ิจูได้ยินคำสาปแช่งเช่นนั้นมีหรือจะยอมทน?
เธอก้าวเข้าไปคว้าข้อมือแม่เฒ่าที่โบกไปมาอย่างบ้าคลั่งแล้วด่ากลับ “นังแม่เฒ่าชั่วช้าเลวทราม!กรรมตามสนองจนมีหลานชายโง่เง่าแล้ว ยังกล้าสาปแช่งคนอื่นอีกงั้นหรือ?”
เธอเหวี่ยงมือแม่เฒ่าแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว เธอรู้ว่าไม่ควรลงไม้ลงมือรุนแรงกับหญิงชราคนนี้หากมีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้นคงแก้ตัวไม่ขึ้น!
แต่เธอก็ไม่ได้ละเว้นอีกฝ่ายและพูดจากดดัน “หลานชายของคุณคนนี้แค่ซ่อนอยู่ในบ้านยังรู้สึกอับอาย คุณถึงขนาดกล้าพาออกมาอวดเลยหรือ? ยังอยากจะหาเมียให้เขาอีก? ถุ้ย!กลับไปส่องกระจกดูตัวเองบ้างนะ หลานชายโง่เง่าของคุณได้เมียแล้วยังไงต่อเขาจะรั้งหล่อนไว้ได้ไหม? คุณนี่แบกก้อนอึหมาไปทั่วแล้วบอกว่าเป็ของหวานปานน้ำผึ้งให้คนอื่นดมไปทั่ว คิดว่าคนอื่นเขาโง่เหมือนหลานชายคุณหรือไง?”
“แก...แก...” แม่เฒ่าคนนี้ก็เป็นักทะเลาะวิวาทระดับปรมาจารย์มีชื่อเสียงโด่งดังไปถึงหมู่บ้านใกล้เคียงมีหรือที่จะเคยโดนด่าขนาดนี้?
ตอนนี้ถูกิจูด่าทอจนเถียงไม่ออกสักคำ
เธอโกรธจัดยกมือขึ้นมาชี้หน้าิจู “นังผู้หญิงปากร้ายฉันจะตีแกให้ตาย!”
แต่พูดจบไปไม่ทันไรใบหน้าของหล่อนก็ซีดลงทันที มือสั่นเทาจนคุมไม่อยู่จากนั้นทั้งร่างก็เซถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะล้มลงบนร่างของลูกชาย...