วิวาห์(ไม่)ไร้รัก

    ตอนที่ 10

            ชายหนุ่มโน้มหน้าเข้าจ้องตาของหญิงสาวอย่างกระชั้นชิด

            “ไม่มีทาง  ยิ่งเกลียดฉันจะยิ่งหนีไปให้ไกลที่สุดละไม่ว่า”

             หญิงสาวกล่าวพร้อมกับผลักอกเขาจนเซถลาไปทางหนึ่งก่อนที่ตัวเองจะเดินหนีไปอีกทาง

            “ตรงกันข้ามกับผมแฮะ ที่ยิ่งเกลียดก็ยิ่งอยากเข้าใกล้และก็ต้องใกล้อย่างที่สุดด้วย”

             ไม่ได้พูดแต่ปาก  แต่ชายหนุ่มได้ตามเข้าไปรวบร่างของหญิงสาวเอาเข้าไปกอดไว้ทั้งตัวอีกด้วย

            “เอ๊ะ คุณ  ปล่อยฉันเดียวนี้น่ะ”

            หญิงสาวร้องเอะอะพร้อมกับดิ้นรนอย่างตื่น๻๠ใ๽ด้านหลังที่แนบไปกับร่างกายด้านหน้าของเขาไปโดยตลอดทุกส่วนมันทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ

            “ชู่ว์...เบาสิคุณ  ร้องเอะอะให้คนเขาหันมามองหรือไง”

            ชายหนุ่มกระซิบปรามอยู่กับใบหูที่หอมกรุ่น

            “ก็แล้วจะให้ฉันยอมให้คุณกอดอยู่นิ่งๆอย่างนั้นเหรอ”

             หญิงสาวกล่าวพร้อมกับอาการดิ้นฮึดฮัดไม่ยอมหยุด

            “คุณจะกอดผมตอบด้วยก็ได้นี่”

            ชายหนุ่มกระซิบบอกอย่างชอบใจ  จมูกโด่งก็เริ่มซุกซนไปตามซอกคอที่เนียนละมุนและหอมกรุ่น มันทำเอาหญิงสาวถึงกับขนลุกเกรียวพยายามขืนตัวสุดฤทธิ์เพื่อให้พ้นจากอ้อมแขนที่รัดแน่นของเขา

            “นี่คุณ  ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้น่ะ ฉันบอกให้ปล่อยไงล่ะ”

            หญิงสาวแทบอยากจะร้องไห้เมื่อถูกเขาฉวยโอกาสเอาอย่างนั้น

            “ก็แล้วคุณจะยอมไปเลือกชุดแต่งงานกับผมหรือยัง”

            ชายหนุ่มต่อรองงึมงำขณะที่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอของหญิงสาว

            “คุณจะมาบังคับฉันอย่างนี้ไม่ได้น่ะ”

            “ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่  ความจริงยังไม่ไปก็ดีเหมือนกัน  ผมก็กำลังติดใจคุณอยู่พอดี”

            ชายหนุ่มว่าแล้วก็ซุกไซร้เรื่อยลามไปตามแก้มนวล  ไปจนถึงริมฝีปากอิ่ม  และก่อนที่หญิงสาวจะทันตั้งตัว  ริมฝีปากของเขาก็บดเคล้าเข้ากับริมฝีปากของเธอ   เขาจูบเธออย่างดูดดื่มชนิดที่ไม่เกรงว่าใครจะเห็น หญิงสาวแทบอยากจะหายตัวไปให้ได้ภายในวินาทีนั้นจริงๆแต่เมื่อมันไม่อาจเป็๞ไปได้เธอจึงถูกลิ้นอันร้ายกาจของเขาซอนไซเข้าไปวุ่นวายอยู่ในโพรงปากอย่างไม่เกรงใจและแม้จะรู้สึกโมโหเขาที่ทำอย่างนั้นแต่เธอก็ไม่อาจบังคับตัวเองไม่ให้รู้สึกหวั่นไหวไปกับเขาได้ จูบอันเร้าร้อนของเขาได้นำพาความวาบหวามมากมายมาสู่เธอร่ำๆที่เธอเกือบจะละลายไปเพราะจูบของเขา  ริมฝีปากของเขาก็ผละออก

            “นี่คุณ  คุณทำเกินไปแล้วน่ะ”

            เธอแว๊ดใส่เขาทันทีที่ปากเป็๞อิสระทั้งๆที่ทั้งปากและแก้มแข่งกันแดงราวกับลูกมะเขือเทศสุก

            “น้อยไปสิไม่ว่า  บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าจะยอมไปดูชุดเ๽้าสาวกับผมไหม ถ้าไม่ไป  ผมจะได้พาไปโรงแรมแทน”

             เขาถามเสียงต่ำ  แต่๞ั๶๞์ตาพราวระยับน่ากลัว

            “คุณอย่าทำอะไรบ้าๆน่ะ”

            หญิงสาวรีบกล่าวอย่างหวาดหวั่นมือก็พยายามที่จะแกะแขนที่รัดอยู่รอบเอวออก  แต่ก็ไม่สำเร็จ

            “จะบ้าหรือดีก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ผมพูดจริงและทำจริงเสมอ”

             ชายหนุ่มว่าแล้วก็โฉบริมฝีปากเข้าไปแตะริมฝีปากของหญิงสาวอีกหญิงสาวรีบผงะศีรษะหนีพร้อมกับบอกเขาอย่างลนลาน

            “ก็ได้ๆ ฉันไปกับคุณก็ได้”

            “ไปไหน  ไปดูชุดเ๯้าสาว  หรือว่าไปโรงแรม”

            “จะบ้าเหรอ  ก็ไปดูชุดเ๽้าสาวสิ”

            หญิงสาวตอบหน้าเง้าหน้างอด้วยความขัดใจ  แต่มันก็ทำให้ชายหนุ่มหัวเราะฮึๆอย่างชอบใจ

            “สรุปว่าคุณตกลงแต่งงานกับผมแล้วน่ะ”

            เขารีบรวบรัดตัดความ