สามีจอมเย็นชา My Husband (จบแล้ว)

    ตอนที่ 15 งานแต่ง (1)

    ครอบครัวของอารัณย์ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับงานแต่งงานครั้งนี้โดยส่งรถมารับเ๽้าสาวกับพ่อแม่ไปที่งาน บริเวณงานมีการตกแต่งเต็มไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว แต่อลิสาไม่ได้สนใจเลย ไม่ได้มองไปทั่วบริเวณจึงไม่เห็นสิ่งเหล่านี้

    มีซุ้มดอกไม้เป็๞แถวยาวที่พื้นมีพรมแดงหนาทอดยาว ทันทีที่รถไปรับเ๯้าสาวมาถึง ทั้งญาติๆและเพื่อนๆของทั้งสองฝ่ายก็โปรยดอกไม้ด้วยความตื่นเต้นบนพรมแดงทั้งสองข้างโรแมนติกเหมือนเดินท่ามกลางดอกไม้อลิสาลงจากรถและตื่นตากับทะเลดอกไม้สีขาวตระการตา…

    นารีที่อยู่ข้างลูกสาวเริ่มประหลาดใจ“อารัณย์โรแมนติกจริงๆเลือกดอกไม้ที่หนูชอบมาจัดเต็มงาน…”

    อลิสามองดู ด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน

    เธอไม่ได้บอกให้เขาจัดงานแบบเรียบง่ายเหรอ?

    อารัณย์ตั้งใจทำสิ่งเหล่านี้หรือไม่?

    ดอกไม้สีขาว มีกลิ่นหอมเขารู้จักดอกไม้ที่เธอชอบได้อย่างไร?

    อลิสายืนตัวแข็งบนพรมแดงจู่ๆก็รู้สึกก้าวขาไม่ออก

    อารัณย์รออยู่บนพรมแดงมาเป็๲เวลานานเดินเข้ามาหาเธอ

    อลิสาตกตะลึงวันนี้เขาดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาสวมสูทสีดำล้วน เสื้อเชิ้ตสีขาว เนกไทสีแดงเข้มและเข้าชุดกันอย่างเรียบง่าย ดูเป็๞ผู้ใหญ่ หล่อเหลาและสง่างาม

    นอกจากนี้ใบหน้าของเขายิ้มเล็กน้อยดูอ่อนโยน

    อารัณย์ยื่นแขนให้เธอเป็๞เวลานานแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “คล้องแขนผมสิ”

    เธอคล้องแขนเขาอย่างเชื่อฟัง

    หลังจากเดินไปข้างหน้าสองก้าวรองเท้าส้นสูงของเธอเริ่มก่อปัญหา

    อารัณย์หยุด และโอบแขนอุ้มเธอขึ้นทั้งตัว

    “ว้าว…เ๯้าสาวถูกอุ้ม!”

    “พี่อารัณย์กำลังแสดงความหวานให้ทุกคนเห็นเข้าใจไหม”

    อารัณย์อุ้มอลิสาเดินบนพรมแดง

    อลิสาถูกเขากอดโดยฉับพลันดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก “คุณจะทำอะไร…” พร้อมดิ้นรน

    “อยู่นิ่งๆ”อารัณย์พูดอย่างใจเย็น “ไม่งั้นคุณจะหล่นลงไปนะ”

    “…” เธอค่อยๆกลายเป็๲หิน

    อารัณย์ยิ้มเล็กน้อยและกระซิบ“โอบคอผมได้นะ”

    ในท้ายที่สุดภายใต้การจ้องมองที่ยิ้มแย้มของเขา เธอเหยียดแขนโอบคอของเขาและรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

    อารัณย์พาอลิสามาที่เวทีเล็กๆที่จัดพิธี

    ในที่สุดอลิสาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากเท้าทั้งสองข้างได้เหยียบพื้น

    บาทหลวงเริ่มอ่านประโยค“คุณอารัณย์คุณยินดีที่จะเป็๞สามีของคุณอลิสา ไม่ว่าจะในยามสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย รวยหรือจนพร้อมอยู่กับเธอไปตลอด หรือไม่?”

    อารัณย์พูดทันทีโดยไม่ต้องคิด“ผมยินดี”

    บาทหลวงยิ้มและมองอลิสา“คุณอลิสาคุณยินดีที่จะเป็๞ภรรยาของคุณอารัณย์ ไม่ว่าเขาจะป่วยหรือไม่ป่วย รวยหรือจนคุณจะอยู่กับเขาและไม่ทิ้งไป…”

    แม้ว่าเธอจะปลอบใจตัวเองหลายครั้งล่วงหน้าแต่เธอก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจนักเมื่อคำสาบานศักดิ์สิทธิ์นี้มาถึง บอกตามตรงว่าเธอไม่เต็มใจ...

    ความเงียบของเธอทำให้บรรยากาศดูอึดอัดเล็กน้อย

    ใครบางคนในฝูงชนเริ่มกระซิบ 

    อารัณย์รอในความเงียบ เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรนอกจากความเงียบ

    บาทหลวงรีบพูดซ้ำเบาๆ ว่า“คุณอลิสาคุณยินดีที่จะเป็๲ภรรยาของคุณอารัณย์ ไม่ว่าคุณจะป่วยหรือแข็งแรงไม่ว่าคุณจะรวยหรือจน คุณจะอยู่กับเขา ไม่มีวันแยกจากกัน?”  

    ในที่สุดอลิสาก็รู้สึกตัวพยักหน้าและพูดว่า “ยินดี…ค่ะ”

    อารัณย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทุกคนที่มาร่วมงานด้วย 

    หลังจากนั้นก็เปลี่ยนแหวนอารัณย์สวมแหวนให้หญิงสาว เธอทำตามตัวอย่างเขา 

    มีเสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นในหมู่ผู้ชม

    ขั้นตอนต่อไปคือ “เ๯้าบ่าวของเราสามารถจูบเ๯้าสาวได้!"

    “จูบเลยจูบเลย จูบเลย”

    อลิสามองขึ้นไปที่เขาดวงตาของเธอสื่อข้อความอย่างชัดเจน ถ้าคุณทำฉันจะกลับไปฆ่าคุณ!

    อารัณย์เงียบไปครู่หนึ่งแต่ในที่สุดก็เอื้อมมือออกไปและกอดเธอไว้อย่างอ่อนโยน ท่ามกลางเสียงเชียร์ของกลุ่มคนและดวงตาที่ตกตะลึงของอลิสาเขาจูบเธอโดยไม่ลังเล…