ครอบครัวของอารัณย์ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับงานแต่งงานครั้งนี้โดยส่งรถมารับเ้าสาวกับพ่อแม่ไปที่งาน บริเวณงานมีการตกแต่งเต็มไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว แต่อลิสาไม่ได้สนใจเลย ไม่ได้มองไปทั่วบริเวณจึงไม่เห็นสิ่งเหล่านี้
มีซุ้มดอกไม้เป็แถวยาวที่พื้นมีพรมแดงหนาทอดยาว ทันทีที่รถไปรับเ้าสาวมาถึง ทั้งญาติๆและเพื่อนๆของทั้งสองฝ่ายก็โปรยดอกไม้ด้วยความตื่นเต้นบนพรมแดงทั้งสองข้างโรแมนติกเหมือนเดินท่ามกลางดอกไม้อลิสาลงจากรถและตื่นตากับทะเลดอกไม้สีขาวตระการตา…
นารีที่อยู่ข้างลูกสาวเริ่มประหลาดใจ“อารัณย์โรแมนติกจริงๆเลือกดอกไม้ที่หนูชอบมาจัดเต็มงาน…”
อลิสามองดู ด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน
เธอไม่ได้บอกให้เขาจัดงานแบบเรียบง่ายเหรอ?
อารัณย์ตั้งใจทำสิ่งเหล่านี้หรือไม่?
ดอกไม้สีขาว มีกลิ่นหอมเขารู้จักดอกไม้ที่เธอชอบได้อย่างไร?
อลิสายืนตัวแข็งบนพรมแดงจู่ๆก็รู้สึกก้าวขาไม่ออก
อารัณย์รออยู่บนพรมแดงมาเป็เวลานานเดินเข้ามาหาเธอ
อลิสาตกตะลึงวันนี้เขาดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาสวมสูทสีดำล้วน เสื้อเชิ้ตสีขาว เนกไทสีแดงเข้มและเข้าชุดกันอย่างเรียบง่าย ดูเป็ผู้ใหญ่ หล่อเหลาและสง่างาม
นอกจากนี้ใบหน้าของเขายิ้มเล็กน้อยดูอ่อนโยน
อารัณย์ยื่นแขนให้เธอเป็เวลานานแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “คล้องแขนผมสิ”
เธอคล้องแขนเขาอย่างเชื่อฟัง
หลังจากเดินไปข้างหน้าสองก้าวรองเท้าส้นสูงของเธอเริ่มก่อปัญหา
อารัณย์หยุด และโอบแขนอุ้มเธอขึ้นทั้งตัว
“ว้าว…เ้าสาวถูกอุ้ม!”
“พี่อารัณย์กำลังแสดงความหวานให้ทุกคนเห็นเข้าใจไหม”
อารัณย์อุ้มอลิสาเดินบนพรมแดง
อลิสาถูกเขากอดโดยฉับพลันดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก “คุณจะทำอะไร…” พร้อมดิ้นรน
“อยู่นิ่งๆ”อารัณย์พูดอย่างใจเย็น “ไม่งั้นคุณจะหล่นลงไปนะ”
“…” เธอค่อยๆกลายเป็หิน
อารัณย์ยิ้มเล็กน้อยและกระซิบ“โอบคอผมได้นะ”
ในท้ายที่สุดภายใต้การจ้องมองที่ยิ้มแย้มของเขา เธอเหยียดแขนโอบคอของเขาและรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น
อารัณย์พาอลิสามาที่เวทีเล็กๆที่จัดพิธี
ในที่สุดอลิสาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากเท้าทั้งสองข้างได้เหยียบพื้น
บาทหลวงเริ่มอ่านประโยค“คุณอารัณย์คุณยินดีที่จะเป็สามีของคุณอลิสา ไม่ว่าจะในยามสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย รวยหรือจนพร้อมอยู่กับเธอไปตลอด หรือไม่?”
อารัณย์พูดทันทีโดยไม่ต้องคิด“ผมยินดี”
บาทหลวงยิ้มและมองอลิสา“คุณอลิสาคุณยินดีที่จะเป็ภรรยาของคุณอารัณย์ ไม่ว่าเขาจะป่วยหรือไม่ป่วย รวยหรือจนคุณจะอยู่กับเขาและไม่ทิ้งไป…”
แม้ว่าเธอจะปลอบใจตัวเองหลายครั้งล่วงหน้าแต่เธอก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจนักเมื่อคำสาบานศักดิ์สิทธิ์นี้มาถึง บอกตามตรงว่าเธอไม่เต็มใจ...
ความเงียบของเธอทำให้บรรยากาศดูอึดอัดเล็กน้อย
ใครบางคนในฝูงชนเริ่มกระซิบ
อารัณย์รอในความเงียบ เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรนอกจากความเงียบ
บาทหลวงรีบพูดซ้ำเบาๆ ว่า“คุณอลิสาคุณยินดีที่จะเป็ภรรยาของคุณอารัณย์ ไม่ว่าคุณจะป่วยหรือแข็งแรงไม่ว่าคุณจะรวยหรือจน คุณจะอยู่กับเขา ไม่มีวันแยกจากกัน?”
ในที่สุดอลิสาก็รู้สึกตัวพยักหน้าและพูดว่า “ยินดี…ค่ะ”
อารัณย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทุกคนที่มาร่วมงานด้วย
หลังจากนั้นก็เปลี่ยนแหวนอารัณย์สวมแหวนให้หญิงสาว เธอทำตามตัวอย่างเขา
มีเสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นในหมู่ผู้ชม
ขั้นตอนต่อไปคือ “เ้าบ่าวของเราสามารถจูบเ้าสาวได้!"
“จูบเลยจูบเลย จูบเลย”
อลิสามองขึ้นไปที่เขาดวงตาของเธอสื่อข้อความอย่างชัดเจน ถ้าคุณทำฉันจะกลับไปฆ่าคุณ!
อารัณย์เงียบไปครู่หนึ่งแต่ในที่สุดก็เอื้อมมือออกไปและกอดเธอไว้อย่างอ่อนโยน ท่ามกลางเสียงเชียร์ของกลุ่มคนและดวงตาที่ตกตะลึงของอลิสาเขาจูบเธอโดยไม่ลังเล…