ตอนที่ 20 เล่ม 1 เซียนผู้ทรยศ
การเก็บสมุนไพรต้องทำด้วยความระมัดระวังและความชำนาญ เนื่องจากสมุนไพรเหล่านี้มีคุณค่ามากและ้าการดูแลเป็พิเศษ
เหลียนฮัว ใช้มีดที่คมและสะอาดในการตัดสมุนไพร เธอทำอย่างเบามือและระมัดระวังไม่ให้ทำลายรากหรือส่วนสำคัญของพืช
เ้าอ้วนน้อย ช่วยขุดดินและน้ำแข็งรอบๆ สมุนไพรเพื่อให้การเก็บเป็ไปได้ง่ายขึ้น เขาใช้ความแข็งแกร่งและทักษะในการทำงานอย่างละเอียด
ฉงเหม่ย ใช้ความรู้ทางสมุนไพรในการระบุสมุนไพรที่เหมาะสมและเก็บมาอย่างระมัดระวัง เธอใช้ความรู้ในการประเมินคุณภาพและเลือกเก็บเฉพาะสมุนไพรที่มีคุณภาพดีที่สุด
หลังจากเก็บสมุนไพรเสร็จเรียบร้อย พวกเขารวบรวมสมุนไพรทั้งหมดและตรวจสอบคุณภาพ สมุนไพรที่พวกเขาเก็บได้มีพลังปราณสูงและมีคุณค่าทางการรักษามากมาย
เหว่ยเหลียง ใช้พลังปราณในการตรวจสอบสมุนไพรที่เก็บได้และประเมินคุณภาพ เขารู้สึกถึงพลังปราณที่แฝงอยู่ในสมุนไพรและรู้ว่าพวกเขาได้สมุนไพรที่มีคุณภาพสูงสุด
เหลียนฮัว ตรวจสอบสมุนไพรที่เก็บได้และบันทึกข้อมูลเพื่อใช้ในการปรุงยาในภายหลัง เธอรู้สึกภูมิใจในความสำเร็จของทีมและการร่วมมือในการเก็บสมุนไพร
หลังจากรวบรวมสมุนไพรเรียบร้อย เหว่ยเหลียงและสหายของเขาเตรียมตัวสำหรับการเดินทางกลับ พวกเขามีความมั่นใจและพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากการเก็บสมุนไพร
เหว่ยเหลียง ตรวจสอบอุปกรณ์และสมุนไพรที่เก็บได้เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างพร้อมสำหรับการเดินทางกลับ
เ้าอ้วนน้อย ใช้กระบองตุ้มใหญ่ในการเคลียร์เส้นทางและป้องกันการโจมตีจากสัตว์ป่าที่อาจเกิดขึ้น
อี้ตงมู่ ใช้กระบี่บิน 5 เล่มในการสร้างแนวป้องกันและเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีใดๆ ที่อาจเกิดขึ้น
หลังจากเก็บสมุนไพรหายากได้สำเร็จ เหว่ยเหลียงและสหายของเขารู้ว่าพวกเขาต้องเผชิญกับอุปสรรคอีกหลายอย่างก่อนจะสามารถกลับไปยังนิกายได้ ขณะที่พวกเขาเตรียมตัวออกจากบริเวณที่สมุนไพรเติบโต สายตาของเหว่ยเหลียงก็เหลือบไปเห็นเงาขนาดใหญ่เคลื่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมอกหิมะที่หนาวเย็น
ทันใดนั้น เสียงคำรามที่ดังก้องกังวานทำให้พวกเขารู้ว่ามีศัตรูที่น่ากลัวรออยู่ข้างหน้า ัหิมะขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้นจากหมอกหิมะ มันมีลำตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งที่แข็งแกร่งและปีกขนาดใหญ่ที่สามารถทำให้เกิดพายุหิมะได้
ัหิมะพุ่งตัวเข้าหาเหว่ยเหลียงและสหายของเขา มันใช้ปีกขนาดใหญ่พัดหิมะและน้ำแข็งให้กระจายไปทั่วท้องฟ้า ลมหายใจที่เย็นเยือกของมันสามารถแช่แข็งทุกสิ่งที่ขวางทาง
เหว่ยเหลียง มุ่งสมาธิและใช้พลังปราณในการสร้างเกราะปราณเพื่อป้องกันทีม เขาเตรียมกระบี่กิเลนอัสนีกัมปนาทสำหรับการโจมตี
เ้าอ้วนน้อย ถือกระบองตุ้มใหญ่และเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี เขายืนอยู่ด้านหน้าเพื่อป้องกันการโจมตีจากัหิมะ
ฉงเหม่ย ใช้ลูกตุ้มโซ่หม้อยายามเช้าและเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีที่รวดเร็วและแม่นยำ
เหลียนฮัว ใช้กระบี่ั์และวิชาพลังปีศาจช้างลวดลายั เธอเตรียมตัวสำหรับการโจมตีที่มีพลังและรุนแรง
อี้ตงมู่ ควบคุมกระบี่บิน 5 เล่มให้เคลื่อนไหวรอบๆ เพื่อสร้างแนวป้องกันและโจมตี
การโจมตีและการป้องกัน
ัหิมะพ่นลมหายใจที่เย็นเยือกออกมา สร้างกำแพงน้ำแข็งที่สูงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เหว่ยเหลียง ใช้เกราะปราณในการป้องกันลมหายใจน้ำแข็ง เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและใช้กระบี่กิเลนอัสนีกัมปนาทในการโจมตีที่แม่นยำ
เ้าอ้วนน้อย ใช้กระบองตุ้มใหญ่ในการทำลายกำแพงน้ำแข็งและโจมตีัหิมะ เขาใช้พลังมหาศาลในการฟาดกระบองลงที่ลำตัวของั
ัหิมะใช้ปีกขนาดใหญ่พัดหิมะและน้ำแข็งเข้าโจมตีทุกคน
ฉงเหม่ย ใช้ลูกตุ้มโซ่หม้อยายามเช้าในการป้องกันและโจมตีปีกของั เธอเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและเหวี่ยงลูกตุ้มโซ่ด้วยความแม่นยำ
เหลียนฮัว ใช้กระบี่ั์ในการฟันที่ปีกของั เธอใช้พลังและความเร็วในการโจมตีจุดอ่อนของปีก
อี้ตงมู่ ใช้กระบี่บิน 5 เล่มในการโจมตีและสร้างแนวป้องกันรอบทีม เขาควบคุมกระบี่บินให้เคลื่อนไหวเป็วงกลมและโจมตีัหิมะจากทุกทิศทาง
หลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือดและการร่วมมือกันอย่างเต็มที่ เหว่ยเหลียงและสหายของเขารู้ว่าพวกเขาต้องทำลายจุดอ่อนของัหิมะเพื่อเอาชนะมัน
เหว่ยเหลียง ใช้กระบี่กิเลนอัสนีกัมปนาทในการโจมตีที่หัวใจของัหิมะ เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและฟันกระบี่ลงที่จุดอ่อนของั
เ้าอ้วนน้อย ใช้กระบองตุ้มใหญ่ในการทุบที่ลำตัวของั ทำให้มันอ่อนแรงลง
ฉงเหม่ยและเหลียนฮัว ร่วมกันโจมตีปีกและหางของั เพื่อทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
อี้ตงมู่ ใช้กระบี่บินในการโจมตีหัวของัหิมะ เขาควบคุมกระบี่บินให้ฟันลงที่จุดสำคัญ
หลังจากการโจมตีครั้งสุดท้าย ัหิมะล้มลง หิมะและน้ำแข็งที่ปกคลุมร่างกายของมันเริ่มละลาย ทุกคนยืนหอบด้วยความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ แต่พวกเขารู้สึกถึงความสำเร็จและความมุ่งมั่นที่ช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นอุปสรรค
เหว่ยเหลียง ตรวจสอบาแและใช้สมุนไพรในการรักษาาแให้กับทุกคน
ฉงเหม่ยและเหลียนฮัว ร่วมกันปรุงยาเพื่อฟื้นฟูพลังปราณและรักษาาแ
เ้าอ้วนน้อยและอี้ตงมู่ ตรวจสอบพื้นที่รอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีศัตรูอื่นๆ ที่จะโจมตี
หลังจากฟื้นฟูพลังปราณและพักผ่อนเพียงพอ เหว่ยเหลียงและสหายของเขาก็พร้อมที่จะเดินทางต่อ พวกเขามีความมั่นใจและพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากการต่อสู้กับัหิมะ
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจการเก็บสมุนไพรหายาก เหว่ยเหลียงและสหายของเขากลับมาที่นิกายเลิศภพใต้ พวกเขาบินผ่านท้องฟ้าด้วยกระบี่บิน และทุกคนรู้สึกตื่นเต้นที่จะกลับไปยังที่พักผ่อนและรายงานความสำเร็จของภารกิจ
แสงอาทิตย์ส่องลงมาจากท้องฟ้า ทอประกายทองสะท้อนบนทิวเขาหิมะที่เคยยากลำบากในการเดินทาง
ทิวทัศน์ที่เคยคุ้นเคยของป่าและแม่น้ำเบื้องล่าง ทำให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความหวัง
เหว่ยเหลียงนำทีมบินอยู่ด้านหน้า เขามองสหายของเขาที่ตามมาและรู้สึกภูมิใจในความสำเร็จของพวกเขา
เมื่อพวกเขาเข้าใกล้นิกายเลิศภพใต้ ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสกลับมืดลงอย่างฉับพลัน หมอกหนาเริ่มปกคลุมท้องฟ้า และอากาศรอบตัวเริ่มเย็นลงอย่างผิดปกติ
ขณะที่พวกเขาลงจอดที่ลานบินของนิกายเลิศภพใต้ ศิษย์รุ่นพี่ที่รออยู่เข้ามาแจ้งข่าวร้ายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
"เหว่ยเหลียง! ข้าต้องรีบแจ้งเ้าว่ามีศัตรูที่แข็งแกร่งและอันตรายกำลังคุกคามนิกายเรา ศัตรูนี้คือฉู่หาน เซียนผู้ทรยศที่มีพลังที่ไม่ธรรมดาและสามารถควบคุมพลังปราณได้อย่างยอดเยี่ยม" ศิษย์รุ่นพี่กล่าวด้วยความวิตกกังวล
เหว่ยเหลียงรู้สึกถึงความตึงเครียดในอากาศและเห็นสหายของเขาเริ่มมีความวิตกกังวลเช่นกัน
"ฉู่หาน... เขาเคยเป็ศิษย์ที่มีพร์ของนิกาย แต่พลังมืดครอบงำจิตใจของเขา ทำให้เขากลายเป็ศัตรูที่น่ากลัว"
เหว่ยเหลียงตัดสินใจว่าเขาและสหายจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากับฉู่หานทันที
เหว่ยเหลียงนำทีมเข้าไปในหอประชุมใหญ่ของนิกายเลิศภพใต้ ที่นั่น อาจารย์ใหญ่และ อาจารย์ผู้ใหญ่อื่นๆ รออยู่
"เหว่ยเหลียง, ข้าได้ยินถึงความสำเร็จของเ้าในภารกิจการเก็บสมุนไพร ข้าไม่แปลกใจที่เ้าสามารถทำได้ดีเช่นนี้ แต่ตอนนี้เรามีเื่เร่งด่วนที่ต้องจัดการ" อาจารย์ใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ฉู่หานกลับมาแล้ว เขาไม่เพียงแต่ทรยศนิกายเรา แต่ยังรวมพลังกับศัตรูภายนอก เขามีพลังที่เรายากจะต้านทานได้ เราจำเป็ต้องร่วมมือกันเพื่อปกป้องนิกายของเรา" อาจารย์ใหญ่กล่าว