"เหมยเหมย หลานรักของย่า" เสียงใครอ่ะใครมาพูดอะไรมาร้องไห้อะไรตรงนี้คนนอนอยู่นะ
"เหมยเหมย ตื่นมาหาย่าสิลูก" ย่าหนิงร้องไห้เรียกหลานรัก
"ถ้าหลานรักฉันเป็อะไรไปนะฉันจะตีแกให้ตายเลย"ย่าหนิงหันไปพูดใส่ไปเด็กหญิงอีกคน
"คุณย่าหนูไม่ได้ทำอะไรพี่เหมยอิงนะคะ " ลี่หลินพยายามอธิบาย
"ถ้าแกไม่ได้ทำแล้วใครจะทำหลานรักฉันที่นั่นก็มีแต่แกกับเหมยเหมย"
"หนูไม่ได้ทำจริงๆค่ะพี่เหมยอิงสะดุดก้อนหินตกน้ำไปเอง"ลี่หลิน บอกกับคุณย่า
"ยังไงก็เหอะถ้าหลานรักของฉันไม่ฟื้นขึ้นมาฉันตีแกตายแน่"ย่าหนิงชี้หน้าด่าลี่หลิน
"คุณแม่คะ ลี่หลินก็หลานของคุณแม่นะคะ ก็บอกแล้วว่าแกไม่ได้ทำเหมยอิง ทำไมคุณแม่ไม่เชื่อหลานบ้างละคะ" แม่ของลี่หลินอดสงสารลูกตัวเองไม่ได้ เนื่องจากนางเป็สะใภ้ที่แม่สามีไม่้าทำให้แม่สามีเกลียดลูกนางไปด้วย
อลินที่นอนอยู่รู้สึกปวดหัวและหนวกหูกับเสียงการพูดคุยกันดังขึ้นเรื่อยๆ มันอะไรกันเนี่ยฉันนอนปวดหัวจะตายอยู่แล้วจะพูดคุยอะไรกันนักหนาถ้าจะคุยก็ไปคุยกับที่อื่นมาคุยอะไรใกล้ๆฉัน
อลินพยายามลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นทำให้อลินมึงงงที่นี่มันที่ไหนเนี่ยฉันไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลหรอกหรอ แล้วคนพวกนี้เป็ใครทำไมมันทำเหมือนรู้จักฉัน
"เหมยเหมย หลานย่าฟื้นแล้วลูกเป็ยังไงบ้าง ใครทำหลานบอกย่าได้นะย่าจะจัดการมันให้"หญิงชราพูดเสียงอ่อนเพื่อปลอบหลานรัก
อลินสับสนพูดกับใครอ่ะทำไมเรียกฉันว่าเหมยเหมย ฉันชื่ออลินนะ ทำไมคุณยายคนนี้ถึงเรียกฉันว่าเหมยเหมยละ โอ๊ยปวดหัว
หญิงชราเห็นหลานรักจับมือกุมหัวจึงะโเรียก "หมอหมออยู่ไหนที่ให้ไปตามหมอมาหรือยัง"
"มาแล้วครับหมอมาแล้ว ผมพาหมอมาแล้วครับแม่"อู่เหวินตอบกลับแม่ของตัวเอง
หมอรีบเข้ามาตรวจดูอาการของเหมยอิง
สอบถามอาการและจับชีพจร
"อาเหมยอีไม่เป็อะไรมากหรอกแค่เป็ไข้ให้อีนอนพักมากๆและต้มยานี้กิน3-4 วันก็หายแล้วแหละ"หมอชราบอกอาการให้ย่าหนิงรู้และเอายาต้มให้
"ดีแล้วๆ เหมยเหมยไม่เป็อะไรแล้วนะลูก หนูนอนพักนะเดี่ยวย่าไปเตรียมข้าวต้มแล้วก็ยาให้"ย่าหนิงผู้แล้วก็พาทุกคนออกไป
เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้วอลินก็ลืมตาขึ้นมองดูรอบๆและคิดทบทวนกับสิ่งที่ได้เห็นและได้ยิน
ผ่านมาแล้ว 3 วันทำให้อลินได้ข้อสรุปแล้วว่าตนได้ย้อนเวลามาอยู่ในยุค 80 ของจีน ในร่างของเหมยอิง ซึ่งเป็เด็กกำพร้าพ่อเป็ทหารเสียชีวิตในสนามรบ ส่วนแม่ก็เสียชีวิตหลังจากคลอดเหมยอิง ย่าหนิงเป็คนเลี้ยงดูเหมยอิงมาั้แ่เล็กเนื่องจากสงสารที่เหมยอิงกำพร้าจึงทำให้ตามใจทุกอย่าง
ครอบครัวของเหมยอิงที่อลินเข้ามาอยู่นี้ ประกอบด้วย ปู่อัง ย่าหนิง อาอู๋เหวิน อาสะใภ้ลี่หลาน ลูกชายคนโตหลิวหยาง ลูกสาวคนเล็กลี่หลิน และตัวเหมยอิง ในวันที่เกิดเหตุเหมยิองคิดจะไปรังแกลี่หลินโดยการผลักตกน้ำแต่ตนเองดันสะดุดก้อนหินและตกลงไปเอง เหตุที่ทำให้เหมยอิงไม่ชอบลี่หลินนั้นเนื่องจากชาวบ้านนินทาพูดว่าลี่หลินนั้นเป็เด็กดี น่ารักขยัน ต่างกับเหมยอิงที่ี้เี ไม่เอาการเอางาน ดีแต่ลอยชายไปวันๆ
ดูจากผังครอบครัวแล้วอลินรู้สึกว่ามันคุ้นๆเหมือนนิยายที่เธอเคยอ่าน เื่ภรรยาของนายพล ซึ่งมีลี่หลินเป็นางเอก ส่วนนางร้ายก็คือเหมยอิงที่ต้องโดนพระเอกส่งไปโดนรุมโทรมจนตายเนื่องจากนางวางแผนให้ลี่หลินโดนแต่พระเอกซ้อนแผนเปลี่ยนตัวให้นางโดนเอง
อลินได้แต่ถามตัวเองว่า ฉันมาทำอะไรที่นี่ ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วฉันต้องทำอะไรต่อไป
พระเ้าฉันแค่ขอผู้ที่เก่งกว่าฉันเองนะแล้วทำไมส่งฉันมาที่นี่ที่ยุค 80 ฉันไม่รู้จักอะไรเลยฉันไม่เคยศึกษายุคนี้เลยนะ ไหนจะต้องทำงานแปลงนา แถมครอบครัวนี้ก็จน แล้วต้องมาอยู่ในร่างนางร้ายที่ต้องตาย แง่ๆๆๆ แล้ววิทยาศาสตร์เทคโนโลยีต่างๆที่ฉันร่ำเรียนมาล่ะที่นี่ไม่มีเลยนะ ก็ใช่อยู่ว่าผู้ชายในยุคนี้แก่กว่าฉันทุกคนเพราะฉันทำอะไรไม่ได้เลย แต่ไม่เอาแบบนี้ได้ไหมย้อนไป 5 ปี 10 ปีฉันจะไม่เรียนสูงๆก็ได้ ขอร้องล่ะพระเ้าพาฉันกลับไปทีฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ -_-
1K
