เช้าวันต่อมา...............................
เติ้งถิงถิงที่ตื่นขึ้นมาั้แ่เช้ามืดเธอหันไปมองชายหนุ่มที่นอนอยู่ด้านข้างก่อนจะจ้องมองใบหน้านั่นพร้อมกับยิ้มออกมา
“นี่ฉันเป็อะไรไปนะทำไมถึงได้ใจบางตกหลุมรักผู้ชายได้ง่ายดายขนาดนี้ไม่ใช่สิต้องบอกว่าตกหลุมรักผู้ชายคนนี้สิถึงจะถูก”เธอพูดขึ้นเบาๆพร้อมกับเผยยิ้มเล็กๆออกมาอย่างมีความสุขเมื่อได้เห็นใบหน้าที่กำลังหลับใหลอยู่
ดวงตาอันมีเสน่ห์เบิกกว้างขึ้นพร้อมกับจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังจ้องมองเขาอยู่
“เธอทำอะไรของเธอน่ะ”เขาถามขึ้นด้วยความแปลกใจ
เธอสะดุ้งโหยงด้วยความใเมื่อเห็นว่าเขาตื่นขึ้น
“เอ่อปะป่าวซักหน่อยค่ะ”เธอรีบหันหน้าหนีพร้อมกับจะลุกลงจากเตียง
มือใหญ่รีบคว้าเธอเอาไว้จนเธอถลาล้มลงมานอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“ป่าวอะไรกันเมื่อครู่ฉันเห็นเธอจ้องหน้าฉันอยู่เลย”
“ทำไมคะฉันมองหน้าคุณไม่ได้เหรอ”เธอแสร้งถามขึ้น
เขาจับพลิกตัวคนตัวเล็กให้หันหน้ามาหาเขาพร้อมกับจ้องหน้าของเธอไว้อย่างไม่วางตา
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะก็เธอเป็ภรรยาของฉันนี่”
เธอเผยยิ้มกว้างอย่างพอใจก่อนจะเอื้อมมือขึ้นไปจับที่ใบหน้าของเขาอย่างเบามือ
“แล้วคุณล่ะคะอยากมองหน้าฉันรึเปล่า”
เขาที่ได้ฟังคำหยอดของเธอก็ถึงกับหน้าแดงระเรื่อขึ้นในทันที
“อื้มเช้าแล้วฉันว่าฉันไปอาบน้ำดีกว่า”เขารีบเปลี่ยนเื่ในทันทีก่อนจะพยายามพยุงตัวลุกขึ้น
“เดี๋ยวสิคะคุณจะไปไหนยังไม่ได้ตอบฉันเลยว่าคุณอยากมองหน้าฉันรึเปล่า”มือเล็กดึงรั้งมือของคนร่างใหญ่เอาไว้
เขาหันมายิ้มพร้อมกับพลิกตัวขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ใต้ล่างก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆเธอ
“แล้วเธออยากให้ฉันมองหน้าเธอรึเปล่าล่ะ”เขากระซิบที่ข้างหูของเธออย่างแ่เบาก่อนจะมองหน้าเธอด้วยแววตาที่เ้าเล่ห์
เธอที่หัวใจเต้นแรงแทบไม่เป็จังหวะเมื่อเขาเข้าใกล้แต่ก็ยังคงยิ้มสู้อย่างไม่เกรงกลัวมือเล็กทั้งสองข้างเอื้อมขึ้นไปจับที่แก้มของเขาพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้
“มีภรรยาคนไหนบ้างคะไม่อยากให้สามีมองหน้า”
เขาแสยะยิ้มอย่างเ้าเล่ห์เมื่อเห็นรอยยิ้มเล็กๆน่ารักที่อยู่บนใบหน้าของเธอ
“เธอรู้มั๊ยว่ารอยยิ้มของเธอมันทำให้ฉัน.............”เขาหยุดพูดกะทันหัน
เธอเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับมองใบหน้านั่นด้วยความสงสัย
“รอยยิ้มของฉันมันทำไมเหรอคะ”
เขาที่อดทนข่มใจให้กับความน่ารักของเธอไม่ไหวอีกต่อไปจึงได้โผลเข้าจูบที่ริมฝีปากเล็กของเธอนั่นในทันที
เติ้งถิงถิงถึงกับเบิกตาโพลงขึ้นด้วยความใเมื่อจู่ๆก็ถูกจู่โจมขโมยจูบอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
เขาค่อยๆถอนรสจูบออกจากริมฝีปากเล็กๆของเธอก่อนจะส่งยิ้มหวานให้
“รอยยิ้มของเธอมันทำให้ฉันอยากจูบนะสิถ้าไม่อยากถูกจูบเหมือนเมื่อครู่อย่ามายิ้มแบบนั้นให้ฉันอีก”เขาพูดพร้อมกับรีบผละตัวลุกออกจากเธอ
เติ้งถิงถิงรีบโผลลุกขึ้นในทันที
“แล้วถ้าไม่ให้ฉันยิ้มแบบนี้กับคุณแปลว่าให้ฉันไปยิ้มแบบนี้กับผู้ชายคนอื่นได้ใช่มั๊ยคะ”เธอแสร้งแกล้งถามขึ้นราวกับอยากลองใจ
เขารีบหันมองจ้องหน้าเธอด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจเป็อย่างมาก
“ไม่ได้ห้ามเธอไปยิ้มแบบนี้ให้กับผู้ชายที่ไหนเด็ดขาดรอยยิ้มของเธอต้องเป็ของฉันแค่คนเดียว”
เธอถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ
“เธอขำอะไร”
“ฉันก็ขำให้กับใบหน้าที่ดูเกรี้ยวกราดนั่นของคุณนะสิคะทำไมฉันถึงไปยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นไม่ได้เหรอคะ คุณหึงฉันงั้นเหรอ”
เขาหน้าแดงขึ้นในทันทีเมื่อได้ฟังที่เธอเอ่ยถามก่อนจะรีบหันหน้าหนีในทันที
เธอรีบเขยิบตัวเข้ามาใกล้ๆเขาราวกับกำลังยั่วยุ
“หึงฉันใช่มั๊ยคะคุณหึงฉันใช่รึเปล่า”
เขารีบหันควับมาหาเธอพร้อมกับจับเธอเข้ามาจูบอีกครั้งก่อนจะค่อยๆผละตัวออกแววตาอันจริงจังมองดูคนตรงหน้าที่กำลังนิ่งอึ้งกับรสจูบที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเมื่อครู่
“ได้คำตอบจากฉันแล้วรึยังหากยังไม่ได้ฉันจะได้ทำให้เธอดูอีกครั้ง”เขาพูดพร้อมกับจ้องหน้าของเธอ
เธอเผยยิ้มเล็กๆให้กับเขา
“ค่ะฉันได้คำตอบแล้วฉันสัญญาจะไม่ไปยิ้มแบบนี้ให้กับใครนอกจากสามีของฉันคนนี้”
เขาเผยยิ้มให้เธออย่างพอใจ