Is this Love? รักโคตรงง ตกลงรักหรือเปล่า

Is this Love ตอนที่ 10
[บทบรรยาย : วิน]เช้าวันอาทิตย์ถัดมาอีกสามวันแพนจะไปญี่ปุ่นกับเพื่อน และตอนนี้ผมล้มเลิกความคิดที่จะทำให้เธอไม่ได้ไปเที่ยวเรียบร้อยแล้วแพนดูกระตือรือร้นมากกับการไปเที่ยวครั้งนี้เพราะเป็นครั้งแรกที่จะได้ไปญี่ปุ่น เธอเป็นคนวางแผนว่าจะไปไหนบ้างในแต่ละวัน ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่เยอะแยะไปหมดแพนยิ้มให้กับอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ซึ่งผมเคยบอกไปแล้วนี่ ว่าผมชอบรอยยิ้มเธอ ถ้าเธอเสียใจ ผมคงรู้สึกผิดมากแน่ดังนั้นผมเลยเปลี่ยนแผนใหม่ หลังจากที่ตัดสินใจล้มเลิกแผนเดิม ผมก็ตามติดชีวิตแพนให้มากขึ้น เสนอหน้าไปกินข้าวกับเธอทุกมื้อ ถ้าแพนอยู่ที่ห้อง ผมก็จะอยู่ด้วย ถ้าเธอจะออกไปข้างนอก ผมก็จะขับรถพาไปผมพาตัวเองไปอยู่ในชีวิตประจำวันของแพนเกือบทุกอย่างเพื่อให้ห้าวันที่เธอไปเที่ยว เธอจะต้องคิดถึงผมมากๆ คอยดูสิ!แต่ตอนนี้มีบางอย่างที่ผมต้องแก้ไข เพราะตั้งแต่ที่แพนถามผมว่าเธอทำอาหารอร่อยไหม แล้วผมดันตอบกลับไปว่า‘ไม่อ่ะ ทนๆกินไปงั้น’ ทั้งที่มันรสชาติดีมาก!หลังจากนั้นผมก็ยังไม่ได้กินอาหารฝีมือเธออีกเลย เราคงยังกินข้าวเช้าด้วยกัน แพนทำกับข้าวให้ตัวเอง แต่ดันลงทุนซื้อข้าวกล่องเเช่แข็งใส่ตู้เย็นไว้ให้ผมเธอเอาคืนได้แสบมาก! ผมต้องกินข้าวกล่อง แต่เธอได้กินอาหารสดใหม่ที่ดูยังไงก็มีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าอาหารกล่องมันโซเดียมเยอะนะ ไม่ดีต่อสุขภาพเลย!อาหารเช้าที่แพนทำให้ตัวเองวันนี้คือต้มยำกุ้งน้ำข้นกับไข่เจียว ส่วนของผมคือผัดซีอิ๊วหมูที่พึ่งอุ่นร้อนเสร็จใหม่ๆ ผมไม่ชอบอาหารเมนูเส้นไง เลยนั่งเขี่ยไปมาแล้วกินแต่หมูที่อยู่ในนั้นแล้วก็เหมือนสวรรค์มาโปรด เมื่อแพนตักกุ้งตัวโตๆยื่นมาตรงหน้าผม“ถ้าไม่กินจะเอาคืนแล้วนะ” เมื่อเธอพูดผมเลยรีบยื่นหน้าไปกินอาหารคำนั้นโดยที่แพนเป็นคนถือช้อน พูดง่ายๆก็คือเธอป้อนผมนั่นแหละอร่อยฉิบหายเลย...“รสชาติเเค่นี้ทนกินได้ป่ะ หรือจะกินอาหารกล่องต่อไป?” เธอพูดแล้วทำหน้าล้อเลียนยัยแม่มด!“อร่อยมากเลยครับ” ผมบอกเธอไปพร้อมกับผลักผัดซีอิ๊วออกห่างจากตัว แพนเลยหัวเราะแล้วตักข้าวใส่จานมาให้ผม“อยากได้อะไรไหม เดี๋ยวซื้อมาฝาก”“เอาของเล่นผู้ใหญ่ก็ดีนะ เธออยากลองอันไหนก็เลือกมาเลย”พอพูดจบจานข้าวที่พึ่งกินได้สามคำก็ลอยไป แล้วไอ้ผัดซีอิ๊วเวรนั่นก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าผมอีกครั้งไอ้เหี้ยเอ้ย... ไม่น่าเลยกู
[บทบรรยาย : แพน]“กลับห้องไปเลย วันนี้ฉันจะทำความสะอาด นายอยู่ก็เกะกะ!” ฉันบอกคนที่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาอย่างสบายใจยังไม่หายเคืองที่เขากวนประสาทตอนกินข้าวหรอกนะ! ไอ้คนทะลึ่ง!“ไม่กลับ”“เปลืองน้ำเปลืองไฟ!”“บ่นอะไรเนี่ยแม่บ้านพันธุ์เอ็กซ์”“วิน!”ฉันตะโกนแล้วเดินเข้าไปทุบไหล่เขาทันที แม่บ้านพันธ์เอ็กซ์บ้าบออะไร ฉันใส่เสื้อผ้าธรรมดาปกติเลย กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืด แล้วม้วนผมไว้กลางหัวแค่นั้น เขากวนประสาทไง!“เปลี่ยนมาเล่นบทแม่บ้านผู้หลงใหลในความรุนแรงแล้วหรอ” วินหัวเราะเหมือนเป็นเรื่องตลกมาก แต่ฉันไม่ตลก! ตีเขาจนเจ็บมือไปหมดวินก็ยังทำหน้าทะเล้นใช่สิ! เขาแข็งเเรงจะตาย ตีไปก็ไม่เจ็บหรอก! คิดได้แบบนั้นฉันเลยเลิกทำร้ายร่างกายเขาแล้วจะเดินหนี แต่วินก็ดึงให้ฉันเสียหลักล้มลงบนโซฟาสภาพตอนนี้คือฉันนอนทับบนตัวเขาไง วินเลิกหัวเราะแล้วกดให้ฉันซบลงบนอกเขาแล้วเรื่องอะไรฉันต้องเล่นตัวล่ะ จะไม่ได้เจอห้าวันต้องรีบกอบโกยเอาไว้ก่อนสิ“ไม่อยากให้เธอไปเลย ไม่อยากกินข้าวกล่องแล้ว”“คิดถึงแต่เรื่องกินหรือไง ประกาศรับสมัครแม่ครัวสิ คงมีคนอยากได้ตำแหน่งนี้เยอะแยะ”มีผู้หญิงเข้าหาเขาเรื่อยๆนั่นแหละ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง“คิดถึงเธอมากกว่า”“...”“จริงๆนะ” วินบอกแล้วยกตัวขึ้นมาหอมแก้มฉันทั้งสองข้าง เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ และฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่เราสัมผัสกันอยากหอมแก้มเขาบ้างจังฉันคิดแล้วก้มลงไปกดริมฝีปากลงที่แก้มเขาบ้าง แถมจูบปลายคางไปอีกหนึ่งที“เอาไปแค่นี้ก่อน ทนคิดถึงฉันไปก่อนละกันนะ”
[บทบรรยาย : วิน]สามวันต่อมาแพนไปญี่ปุ่นอีกตั้งห้าวันกว่าจะกลับมา ตอนนี้ผมเลยต้องอยู่ห้องตัวเองเพราะถึงไปห้องเธอเมื่อไม่มีเธออยู่มันก็มีค่าเท่ากันพอได้อยู่ห้องตัวเองถึงได้สังเกตว่าห้องรกฉิบหาย ปกติกลับมาแค่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไง ถึงเวลาต้องทำความสะอาดห้องแล้วแหละแต่เรื่องอะไรผมจะทำเอง เห็นแบบนี้ผมมีแม่บ้านส่วนตัว ไม่ใช่ใครที่ไหน ‘วาวาม’ น้องสาวที่คลานตามกันมาของผมเอง ตอนนี้เรียนอยู่ปีสาม มหาลัย M ผมโทรหาวามรอไม่นานเธอก็รับสาย
calling wamm ....‘ฮัลโหลเฮีย กำลังคิดถึงพอดีเลย’“พรุ่งนี้ว่างไหม มาเก็บห้องให้เฮียหน่อย เดี๋ยวพาไปเลี้ยงข้าว”‘อยากได้กระเป๋าใหม่’ ทำความสะอาดแลกกับกระเป๋านี่มันคุ้มไหมวะ เอาเถอะ ยังไงมันก็น้อง“เออ แต่จ่ายเหมาได้ป่ะ เก็บห้องเฮียสามครั้ง” ‘ได้ดิ แถมโปรโมชั่นเหมาไปเลยตลอดเทอม ถ้าเทอมนี้เฮียให้เค้าไปอยู่ด้วย’“มาทำไม เรียนคนละที่ ขี้เกียจไปส่ง”‘ไม่ต้องมาส่งเค้าหรอก เดี๋ยวเค้าขึ้นรถไฟฟ้าเองได้’วามบอกผม แต่ผมแปลกใจตรงที่น้องผมคนนี้ค่อนข้างรักอิสระ วามมีคอนโดของตัวเองที่อยู่ใกล้มหาลัยอยู่แล้ว มันต้องมีเหตุผลอื่นที่น้องผมขอมาอยู่ด้วย‘นะเฮีย เค้าอยู่ห้องเล็กก็ได้’“บอกเหตุผลเฮียมาตรงๆ”‘แฟนเก่าเค้าอ่ะ เลิกกันไปหลายเดือนแล้ว แต่ยังมาวุ่นวายอยู่ มากักรอที่ล็อบบี้ทุกวันเลย เค้าไม่อยากเจอ’“...” วามหาเรื่องใส่ตัวเองตลอด ชอบหาทำให้ผมเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย‘นะเฮียน้าาา น้องจะไม่ดื้อไม่ซนไม่ปล้นตังเฮีย’“เก็บของรอ เดี๋ยวเฮียไปรับ”‘ขอบคุณค่าาา’ผมกดวางสายวามแล้วเตรียมตัวออกไปรับน้อง วามมาอยู่ห้องผมก็ดีเหมือนกัน ผมจะได้หาเรื่องไปอยู่ห้องแพนไงแต่ผมว่านะ การมาของวามครั้งนี้ต้องมีจุดประสงค์ซ่อนอยู่แน่ๆ และผมต้องหาคำตอบให้ได้!..................................................................................

จับตาดูน้องวามไว้นะคะ 5555555

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Is this Love : 10

นิยายแนะนำ

Is this Love? รักโคตรงง ตกลงรักหรือเปล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Is this Love : 10

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้