ปังปังแอบฟังพวกเธอคุยกันอยู่หลังป้ายโรงเรียน สีหน้าของเขาดูโกรธเคือง อยากกลับบ้านไปต่อยหน้าเพื่อนรักสักสองสามหมัดแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีความลับต่อกัน แต่เื่นี้เขารับไม่ได้จริงๆอุตส่าห์ช่วยเพราะคิดว่าเขาคงชอบเปรี้ยวจี๊ดอย่างที่เปรี้ยวจี๊ดชอบเขาแต่ทำไมถึงเป็แบบนี้ไปได้ เขากำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเืปูดนูนเมื่อรถรับส่งจินนี่ขับออกไป เขาก็เดินออกมาจากหลังป้ายโรงเรียนทันที
“ขอนั่งรอรถด้วยคนสิ”
เธอแลตามองปังปังที่ยิ้มหน้าระเรื่อให้ “มาอีกแหละคราวนี้จะมากวนอะไรน้องอีกแหละ วันนี้ไม่มีอารมณ์มาเล่นด้วยนะ”
“ดูทำหน้าเข้าพี่ก็ไม่ได้มากวนเราทุกวันสักหน่อย”
“พูดผิดพูดใหม่ได้นะแล้ววันเสาร์อาทิตย์ใครกันที่ดักรอกวนประสาทอยู่หน้าบ้านโมเมย์ไม่กวนสักวันจะนอนไม่หลับหรือไง”
“ก็เสียงแจ้วๆของเรามันทำให้พี่นอนหลับฝันดีนิ” ปังปังมองเธอแล้วยิ้ม“ทำเป็นิ่ง เขินพี่ละสิ”
“ไม่ได้เขิน มีเื่อะไรก็รีบพูดมารถรับส่งเลี้ยวเข้าประตูมานู้นแล้ว”
เขาปลดมือที่ไขว้หลัง แล้วยื่นส่งของในมือให้เธอ“เอานี่พี่ให้” เปรี้ยวจี๊ดรับของในมือเขามาเปิดดู ปรากฏว่ามันคือ
“กบเหลาดินสอ?”
“ใช่ ไม่ชอบเหรอ”
“พี่ปังปังน้องใช้ปากกาเขียนหนังสือนะไม่ได้ใช้ดินสอเขียน เสียเวลาจริงๆ กลับบ้านดีกว่า”
ปังปังยังคงยิ้มและโบกไม้โบกมือให้เธอจนรถขับออกจากรั้วโรงเรียนไปทว่าสีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยน
“จำไม่ได้สินะ ใช่สิเรามันคนไม่สำคัญทำไมเขาต้องจำด้วย”
ย้อนไปเมื่อปังปังอยู่ม.3 ส่วนเปรี้ยวจี๊ดอยู่ม.2 ตอนนั้นเป็่ที่เขาต้องสอบO-netปังปังนั่งอยู่หน้าห้องสอบในมือถือกล่องดินสออยู่ทว่าเมื่อเขาเปิดกล่องดินสอออกมาดู กลับลืมนำกบเหลาดินสอติดตัวมาจากบ้านด้วย เขารีบวิ่งไปสหกรณ์โรงเรียน แต่แล้วกบเหลาดินสอชิ้นสุดท้ายกลับถูกขายไป ปังปังเดินคอตกออกมา ถ้าไส้ดินสอหมดกลางคันจะทำไง จะขอยืมเพื่อนข้างๆคงโดนครูด่าตายเลย ตอนนั้นใจของเขาร้อนรุ่มเอาแต่โทษตัวเองนั้นนี้แถมยังเอาดินสอสองบีมาแค่แท่งเดียวอีกต่างหากเปรี้ยวจี๊ดเธอเป็สุดท้ายที่ซื้อกบเหลาดินสอชิ้นนั้นและกำลังยื่นดูปังปังที่ทำหน้าเสียอยู่เธอตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาพร้อมกับยื่นกบเหลาดินสอให้
“พี่ค่ะ กบเหลาดินสอนี้น้องให้”
ปังปังเงยหน้าขึ้นมามองเขารู้สึกชอบเธอั้แ่ครั้งแรกที่ได้เห็น ผู้หญิงอะไร๊ปากเล็กจมูกหน่อยแก้มอมชมพู่นิดๆ แถมมีน้ำใจอีกต่างหาก ปังปังจ้องเธอตาไปกระพริบเปรี้ยวจี๊ดเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ได้ยิน เธอตัดสินใจตบไปที่หน้าเขาเบาๆจนได้เขาได้สติกลับคืน
“ฟังที่พูดอยู่มั้ยเนี่ย”
เขาพูดติดๆ ขัดๆ ก่อนที่จะคว้ากบเหลาดินสอในมือนุ่มๆของเธอ แล้ววิ่งขึ้นตึกไป “ขอบใจนะ งั้นพี่ยืมก่อน สอบเสร็จแล้วค่อยเอามาคืน”
ตัดภาพมาที่เปรี้ยวจี๊ด เธอก้มดูกบเหลาดินสอในมือคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าทำไมพี่ปังปังถึงเอากบเหลาดินสอเน่าๆอันนี้ให้แปลกคนพิลึก