หรือที่สบประมาทว่าไม่มีน้ำยาจะเป็จริง
“ไม่มีชัวร์ ไม่ใช่ผมไม่มีน้ำยาแต่ผมป้องกันทุกครั้ง และผมไม่ได้มั่วขนาดที่ไม่รู้ว่าไปมีอะไรกับใครบ้าง ผู้หญิงที่ผ่านมาอยู่ในแวดวง รู้จักกันทั้งนั้น ไม่มีทางว่าถ้าท้องผมจะไม่รู้” ปัถย์แก้ต่างให้ตัวเอง อย่างน้อยก็เหลือพื้นที่ดี ๆ ในความคิดของแม่ให้เขาได้ยืนบ้างเถอะ
“งั้นแกก็ไปทำให้มีซะ แม่ของลูกแกจะเป็ใครก็ได้ฉันไม่สน แต่แม่ต้องมีหลานในเร็ววันนี้” นางมลฤดีสั่งเสียงเด็ดขาด จ้องหน้าลูกชายด้วยสีหน้าจริงจังอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ตลอดระยะเวลาหลายปีที่บ่นเื่ลูกชายไม่ยอมแต่งงาน
แต่วันนี้ต่างออกไป และปัถย์ก็รับรู้ได้ ถึงกับโอดครวญ “แม่...”
“แม่แก่แล้วน่ะ จะตายวันตายพรุ่งไม่รู้ ไม่ได้เห็นหน้าลูกสะใภ้ก็ขอเห็นหน้าหลานหน่อยเถอะ เข้าใจนะ ไม่อย่างนั้นแม่จะจับแกแต่งงานซะ อย่าแม้แต่จะขัดไม่อย่างนั้นแกกับแม่ตัดความเป็แม่ลูกกันไปเลย” ลุกขึ้นพูดทิ้งท้ายแล้วเดินหนีหน้าตาเฉย ปัถย์ที่จะต่อรองอะไรก็พูดไม่ได้แล้ว และถามว่าที่ท่านพูดมาไม่ทำได้ไหม
ได้...
แต่เื่มันจะไม่จบเพียงแค่นั้น ถ้าเื่ไหนท่านพูดด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นอย่างเมื่อครู่ ใครก็ขัดไม่ได้
ไม่อย่างนั้นจบไม่สวย
แม้แต่ลูกชายก็ไม่รอด...
“เื่บ้าอะไรวะเนี่ย”
หลังจากแม่เรียกไปข่มขู่ให้รับภารกิจที่แสนจะยากเย็น ปัถย์ก็ขับรถมาที่ผับแห่งหนึ่งตามที่ได้นัดคู่ควงสาวคนหนึ่งเอาไว้ และหวังว่าการดื่มและคลอเคลียสาวที่ช่างเอาอกเอาใจจะทำให้ความเครียดจากภารกิจนั้นลดลงบ้าง แต่เอาเข้าจริงมันไม่ได้ช่วยสักนิด
ยิ่งดื่มยิ่งคิด
สายตาปรายมองสาวสวยที่นั่งเกาะติดอยู่ข้าง ๆ แล้วถอนหายใจ
เธอสวย...
เธอรวย...
โพร์ไฟล์ดีเลิศ...
แต่แบบนี้ไม่ได้ไม่ผ่าน เพราะถ้าเขาเอาตัวเข้าไปพัวพันถลำลึกถึงขั้นมีลูกกับเธอ บอกได้คำเดียวว่างานเข้าแน่ ๆ เขาจะไม่ได้แค่ลูกแต่จะมาแบบแพ็คคู่
เมีย+ลูก แน่นอน
“มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ หน้าตาเคร่งเครียดเชียว มีอะไรให้ช่วยบอกพั้นซ์ได้นะคะ” เธอขยับเอาศีรษะซบลงที่ไหล่เบียดตัวเข้าหาปัถย์อย่างออดอ้อนฉอเลาะ
“งั้นช่วยทำให้ผมหายเครียดหน่อยสิ” ปัถย์กดยิ้ม มองคนที่ยกศีรษะขึ้นมาจ้องหน้าเขาแล้วระบายยิ้มออกมาอย่างรู้กันด้วยสายตากรุ้มกริ่ม
“ได้สิคะ จะทำให้จำไม่ได้เลยว่าเครียดเื่อะไร” หญิงสาววางแก้วในมือแล้วยกมันขึ้นไปคล้องที่ต้นคอของปัถย์ จากนั้นก็เลื่อนไล้มือทั้งสองขึ้นไปที่ใบหน้าหล่อเหลา เซ็กซี่อยากโดนขยี้ั้แ่แรกเห็นอย่างแ่เบา แล้วค่อย ๆ เลื่อนมันลงมาที่แผงอกและซิกซ์แพ็กแน่น “เราไปกันเลยไหมคะ” เธอกระซิบถามและใช้ฟันขบติ่งหูของปัถย์เบา ๆ อย่างยั่วยวน
714
