ตอนที่ 2
ผู้ฝึกฝนพลังิญญา
“ชุนหยางได้ยินว่าเ้าเรียนเพลงใหม่ได้แล้วงั้นหรือ เก่งจริงๆเลยนะ” ระหว่างชุนหยางกำลังติดตามพี่เจียลี่หัวหน้าสาวรับใช้ของเรือนนายหญิงออกมาจับจ่ายซื้อของภายในเมืองอยู่นั้นอยู่ๆเจียลี่ก็พูดถึงเื่ฝีมือการดีดพิณที่ชุนหยางร่ำเรียนไปจากหยู่เยียนขึ้นมาความจริงการเรียนดีดพิณนั้นไม่ใช่เื่ยากแต่ความเร็วในการพัฒนาของชุนหยางต่างหากที่เป็เื่น่าสนใจเด็กคนนี้พอโดนนายหญิงชมเข้าก็ตั้งใจฝึกฝนเป็อย่างมากทำเอาหยู่เยียนเริ่มกังวลแล้วว่านางจะไม่มีอะไรสอนให้ชุนหยางอีก
“ขอรับพี่หยู่เยียนสอนเก่งมากเลยขอรับเพียงครู่เดียวก็เข้าใจแล้วที่ข้าฝึกฝนได้รวดเร็วเช่นนี้ก็เป็เพราะพี่หยู่เยียนทั้งนั้นขอรับ”ชุนหยางยิ้มรับด้วยท่าทีร่าเริงขณะช่วยเจียลี่ถือสัมภาระที่ซื้อมาจากในเมืองความจริงแล้วไม่ใช่เพียงการเล่นพิณเท่านั้นที่ชุนหยางร่ำเรียนไปอย่างรวดเร็วไม่ว่าเหล่าสาวใช้จะสอนอะไรชุนหยางเขาก็เรียนรู้ได้อย่างว่องไวทั้งสิ้นเล่นเอาพวกนางแทบจะไม่มีอะไรจะสอนเขากันอยู่แล้วบางทีหากหาอาจารย์เก่งๆมาสอนเขาได้เขาอาจจะกลายเป็ผู้มีฝีมือสักด้านหนึ่งเลยทีเดียว
“คิกๆเ้านี่ปากหวานจริงๆหากหยู่เยียนมาได้ยินคงดีใจแย่...เอ๊ะ มีเื่อะไรกัน”ระหว่างเจียลี่กำลังหัวเราะชอบใจกับคำตอบของชุนหยางอยู่ๆคำพูดของนางก็หยุดลงเพราะเสียงเอะอะโวยวายของคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าของพวกนางพอดีระหว่างเส้นทางกลับบ้านสกุลหลี่มีเื่วุ่นวายเช่นนี้ทำเอาเจียลี่รู้สึกกังวลอย่างประหลาด
“อะไรกันมีผู้ฝึกฝนพลังิญญาบุกมางั้นเหรอ นี่เ้าไม่ได้ล้อข้าเล่นใช่หรือไม่”ผู้ตอบคำถามไม่ได้ตอบคำถามให้เจียลี่ฟังแต่เจียลี่ที่อยู่ตรงนั้นก็ได้ยินเข้าพอดีดูเหมือนสาเหตุเสียงเอะอะโวยวายตรงหน้าจะมาจากผู้ฝึกฝนพลังิญญาท่านหนึ่งเป็แน่
“ใช่...ได้ยินว่าผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นมีความแค้นกับตระกูลซูนะพอทราบว่าบ้านสกุลซูตั้งอยู่ที่ไหนก็มุ่งหน้าไปทันทีเล่นเอาคนระหว่างทางโดนชนาเ็กันไม่น้อยเลย”ชายอีกคนถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจนัก ผู้ฝึกฝนพลังิญญามีกำลังและความสามารถเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปมากแค่พวกเขาวิ่งไปชนใครเข้าก็ทำให้คนธรรมดาาเ็ได้โดยง่ายยามเจอผู้ฝึกฝนพลังิญญาที่ไม่ระมัดระวังชาวบ้านตาดำๆถึงได้เดือดร้อนเช่นนี้ไง
“ท่านว่าอะไรนะขอรับมีผู้ฝึกฝนิญญามุ่งหน้าไปที่บ้านสกุลซูหรือขอรับ” เจียลี่ที่ได้ยินไม่ได้แสดงท่าทีใออกมาแต่ชุนหยางกลับลนลานเป็อย่างมากเพราะผู้ฝึกฝนพลังิญญานั้นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะสามารถต่อกรได้พวกเขาเพียงแค่ออกแรงผลักเพียงเล็กน้อยก็ซัดร่างของคนธรรมดาปลิวไปไกลได้โดยง่ายหากคนเช่นนั้นบุกไปที่บ้านสกุลซูแล้วนายหญิงจะเป็เช่นไรเล่า...
“ชุนหยางใจเย็นๆก่อน...”เจียลี่พยายามจะห้ามชุนหยางเอาไว้แต่ท่าทางชุนหยางจะไม่ฟังอะไรเจียลี่เสียแล้ว พริบตาที่ชาวบ้านยืนยันว่าผู้ฝึกฝนพลังิญญามุ่งหน้าไปยังบ้านสกุลซูชุนหยางก็วิ่งกลับไปทางบ้านสกุลซูเต็มแรงจนลืมไปเลยว่าตนเองถือของที่ซื้อมาติดมือมาด้วยยามนี้ท่าทางเจียลี่จะห้ามชุนหยางเอาไว้ไม่ทันเสียแล้วทั้งๆที่ชุนหยางถือของเอาไว้เหตุใดถึงวิ่งเร็วจนนางตามไม่ทันได้กันนะ?
“ออกมาไอ้พวกตระกูลซูต่ำช้า”ชุนหยางวิ่งมาสุดแรงแต่ก็เหมือนจะไม่ทันเสียแล้วยามชุนหยางมาถึงประตูหน้าของบ้านสกุลซูก็โดนทุบทำลายเสียหักยับเยินแถมชายแปลกหน้าผู้พังประตูก็ยังบุกเข้าไปในเรือนหน้าของบ้านสกุลซูเสียแล้วแถมสิ่งที่ชุนหยางไม่อยากจะเห็นที่สุดก็กำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้า นั่นคือนายหญิงซูเยว่เซียงกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าผู้ฝึกฝนพลังิญญาที่บุกเข้ามาเสียได้
“จะ เ้า...เ้าบังอาจบุกเข้ามาในเรือนของข้า ไม่กลัวตายหรืออย่างไร”ไม่ใช่เพียงนายหญิงซูเยว่เซียงเท่านั้นที่อยู่เบื้องหน้าผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นแต่นายท่านซูฉางเองก็อยู่ด้วยเช่นกัน
“ไอ้เ้าตระกูลซูสารเลวเ้าลักพาตัวหลานของข้ามาแล้วยังจะมีหน้ามาพูดว่าข้าบุกรุกอีกงั้นหรือ”ผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นโกรธจนหน้าเขียวหน้าแดงแถมยังชักดาบเล่มใหญ่ออกมาเสียอีกดาบที่ผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นถือติดตัวมาทั้งหนาและหนักเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาจะถือได้หากโดนดาบเล่มนั้นเหวี่ยงเข้าใส่ต่อให้ใช้ด้านที่ไม่มีคมก็คงโดนบดจนร่างแหลกเละเป็แน่
“ตายซะเถอะ”ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป ผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นพุ่งตรงเข้าไปหาซูฉางและซูเยว่เซียงด้วยความเร็วที่มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถทำได้กว่าชุนหยางจะเริ่มขยับตัวเพื่อเข้าไปช่วยนายหญิงร่างของผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นก็บรรลุไปครึ่งทางแล้ว
“นายหญิ...”ด้วยกำลังของชุนหยางยามนี้ไม่อาจเข้าไปขวางผู้ฝึกฝนพลังิญญาได้เลยยามนี้ในสายตาของชุนหยางเห็นเพียงนายหญิงเข้ามารับดาบแทนสามีด้วยมือเปล่าไร้ซึ่งอาวุธใดๆหากนางโดนดาบนั้นโจมตีใส่ละก็...
เคร๊ง!!
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมากพริบตาที่ดาบของผู้ฝึกฝนพลังิญญาแปลกหน้าฟันเข้าใส่นายหญิง อยู่ๆดาบของชายคนนั้นก็ถูกปัดจนปลิวไปด้านหลังตรงเข้ากระแทกกับเสาเหล็กจนเกิดเสียงดังสนั่นไปครึ่งเมืองในวินาทีก่อนที่นายหญิงจะถูกทำร้ายหาได้มีใครเข้ามาช่วยหรือขัดขวางผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นไม่แต่กลับเป็ฝ่ามือแสนบอบบางของนายหญิงซูเยว่เซียงเองต่างหากที่ปัดดาบของผู้ฝึกฝนพลังิญญาแปลกหน้าทิ้งไปอย่างง่ายดาย
“เป็แค่ผู้ฝึกฝนพลังิญญาระดับก่อกำเนิดเช่นนี้เ้าไปเอาความกล้ามาจากไหนงั้นหรือ”นายหญิงซูเยว่เซียงมองไปที่ฝ่ามือของตนเองก่อนจะสำรวจปลายเล็บนิ้วก้อยดูว่าเล็บของนางเกิดรอยบิ่นหรือไม่แต่เมื่อเห็นว่าฝ่ามือทุกส่วนของนางไร้าแนางจึงลดฝ่ามือลงแล้วมองไปทางผู้ฝึกฝนพลังิญญาแปลกหน้าด้วยท่าทีนิ่งเฉย
“อึก... นังสารเลว คืนหลานข้ามา”ถึงจะเห็นความต่างชั้นของตนกับอีกฝ่ายอย่างชัดเจนแต่ดูเหมือนผู้ฝึกฝนพลังิญญาคนนั้นจะยังไม่ยอมรับความจริง ตัวเขาพยายามใช้มือเปล่าโจมตีนายหญิงอีกครั้งทว่า..
โครม!!
แม้แต่ดาบโลหะก็ยังทำอันตรายนายหญิงซูเยว่เซียงไม่ได้เพียงมือเปล่ามีหรือจะสร้างาแ พริบตาที่ชายคนนั้นโถมตัวเข้าไปหานายหญิงร่างของชายคนนั้นก็ถูกเหวี่ยงกระแทกลงกับพื้นด้วยฝ่ามือเรียวงามของนายหญิงแทบจะทันทีความแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเช่นนี้ทำเอาเหล่าชาวบ้านที่มุงดูกันอยู่ข้างนอกพากันตกตะลึงแต่ผู้ที่งุนงงกับภาพเหตุการณ์เบื้องหน้ามากที่สุดกลับกลายเป็ชุนหยางอย่างไม่ต้องสงสัย
“ชุนหยาง ข้าบอกว่าไม่เป็ไรไงทำไมเ้าถึงรีบร้อนนักเล่า” กว่าเจียลี่จะตามชุนหยางมาทันเื่ทั้งหมดก็จบลงเสียแล้ววันนั้นเป็วันที่ชุนหยางได้ทราบว่าแท้จริงแล้วอำนาจของตระกูลซูนั้นมาจากตัวนายหญิงซูเยว่เซียงผู้นี้นี่เองที่คนในเมืองจินซุยแห่งนี้ไม่มีใครกล้าแตะต้องตระกูลซูก็เป็เพราะมีนายหญิงซูเยว่เซียงผู้นี้อยู่ถึงในเมืองจินซุยจะไม่ได้มีนางเป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญาเพียงคนเดียวแต่ทุกคนต่างก็ทราบกันดีว่านางคือผู้ฝึกฝนพลังิญญาที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ผิดแน่และเื่ในครั้งนี้เองก็เช่นกันผู้ฝึกฝนพลังิญญาจากต่างแดนเข้ามาทวงแค้นแทนหลานของตัวเองแต่เพราะฝีมือสู้นายหญิงซูเยว่เซียงไม่ได้ก็เลยโดนจัดการเสียเอง ท่าทางความพยายามของผู้ฝึกฝนพลังิญญาผู้นั้นจะทำได้เพียงสร้างข่าวลือชั่วคราวในหมู่ชาวบ้านเท่านั้นนอกจากทำให้นายท่านซูฉางเที่ยวเล่นได้ลำบากขึ้นระยะหนึ่งเพราะข้อสงสัยว่านายท่านไปลักพาตัวหลานของผู้อื่นมาหรือไม่ก็คงไม่มีผลกระทบอะไรไปมากกว่านี้อีกแล้ว
.
.
.
“ชุนหยางเมื่อตอนสายเ้าพยายามจะช่วยข้าอย่างนั้นหรือ”หลังจากนำข้าวของที่ซื้อมาไปเก็บเข้าที่ชุนหยางก็ถูกนายหญิงเรียกให้ไปรับใช้เช่นเดิมแถมนางยังพูดเื่ที่ชุนหยางทำไปเมื่อตอนสายอีกต่างหาก
“ขอรับ...ทั้งๆที่นายหญิงไม่จำเป็ต้องให้ข้าช่วยแท้ๆ” ชุนหยางก้มหน้าลงด้วยท่าทีรู้สึกผิดทั้งๆที่นายหญิงแข็งแกร่งขนาดนั้นแท้ๆแต่ตัวเขากลับถือวิสาสะจะเข้าไปช่วยช่างเป็การดูิ่นายหญิงจริงๆ
“พูดอะไรเช่นนั้นกันต่อให้ข้าแข็งแกร่งเพียงไรก็ยัง้าความช่วยเหลืออยู่ดี วันนี้ถือว่าเ้าทำได้ดีมากข้าก็เลยอยากจะมอบรางวัลให้เ้า”นายหญิงเห็นท่าทีหงอยๆของชุนหยางกลับยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะเดินเข้าไปมาชุนหยางพร้อมยื่นของชิ้นหนึ่งให้กับชุนหยาง
“วิชาหมัดหรือขอรับ”ชุนหยางรับตำราที่นายหญิงยื่นมาให้ก่อนจะอ่านเนื้อหาตรงส่วนปกด้วยท่าทีประหลาดใจ ั้แ่เข้ามาในบ้านสกุลซูชุนหยางก็เรียนแต่งานบ้านงานเรือนรวมไปถึงการเล่นพิณอ่านบทกลอนเท่านั้นไม่นึกเลยว่าอยู่ๆนายหญิงจะส่งกระบวนท่าวิชาหมัดมาให้กับตนเอง
“ไหนๆเ้าก็เกิดเป็ผู้ชายแล้วก็ฝึกฝนให้ร่างกายแข็งแรงเอาไว้เถอะหากเ้ามีกล้ามเนื้อสักหน่อยคงดูสมชายมิใช่น้อย”นายหญิงซูเยว่เซียงอมยิ้มก่อนจะใช้ฝ่ามือลูบไปบนไหล่ของชุนหยางอย่างเบาๆ หากชุนหยางโตขึ้นเป็หนุ่มใบหน้าก็คงจะหล่อเหลามากเป็แน่หากมีกล้ามเนื้อสักหน่อยคงจะดูดีไม่น้อยเลยทีเดียว
“เข้าใจแล้วขอรับข้าจะตั้งใจฝึกขอรับ” ชุนหยางพยักหน้าน้อยๆก่อนจะรับวิชาหมัดจากนายหญิงไปด้วยท่าทียินดีถึงตัวเขาจะไม่มีความคิดจะฝึกฝนวิชาต่อสู้เลยแต่เพราะนี่เป็ความ้าของนายหญิงและชุนหยางเองก็อยากทำให้นายหญิงพึงพอใจด้วยถึงแม้จะยังไม่เข้าใจเจตนาของนายหญิงก็ตาม
“นายหญิงเ้าคะ บ่าวเตรียมการเรียบร้อยแล้วเ้าค่ะ”ระหว่างชุนหยางกำลังรับตำรามาจากนายหญิง อยู่ๆพี่สาวเจียลี่ก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมรายงานเื่บางอย่างให้นายหญิงฟังด้วยท่าทีนอบน้อม
“ดีมากชุนหยางเ้ากลับไปที่ห้องก่อน ข้าจะไปจัดการธุระอะไรนิดหน่อย”นายหญิงซูเยว่เซียงได้ยินรายงานก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจก่อนจะเดินตามเจียลี่ออกไปจากห้อง
“เ้าให้มันดื่มยาแล้วหรือยังมันเป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญาคงจะดื้อยาไม่น้อยเลย”ระหว่างเดินตามเจียลี่ตรงเข้าไปในส่วนลึกของเรือนนายหญิงก็เอ่ยถามความคืบหน้าของเหยื่อรายใหม่ออกมาด้วยท่าทีนิ่งเฉยต่างกับสีหน้ายิ้มแย้มยามอยู่ต่อหน้าชุนหยางราวกับคนละคน
“เรียบร้อยแล้วเ้าค่ะแถมเ้านั่นยังาเ็เพราะฝ่ามือของนายหญิงด้วยคงจะไม่มีแรงเอาไว้หนีแล้วเ้าค่ะ”เจียลี่ตอบรับนายหญิงก่อนจะเปิดประตูห้องที่ทำด้วยเหล็กกล้าห้องหนึ่งออกห้องนี้เป็ห้องที่อยู่ลึกสุดของเรือนแถมยังเป็ห้องที่สร้างอย่างแ่าจนแม้แต่เสียงก็ยังลอดออกมาข้างนอกไม่ได้มันเป็ห้องลับที่มีเพียงนายหญิงและสาวรับใช้ไม่กี่คนเท่านั้นที่ทราบแถมยังเป็ห้องลับที่นายหญิงสั่งกำชับเอาไว้ว่าห้ามมิให้ชุนหยางมาเห็นโดยเด็ดขาด
“ข้าจะเก็บตัวฝึกฝนอยู่ในห้องสักครู่เจียลี่เ้าจัดการเื่ข้างนอกแทนข้าไปก่อนก็แล้วกัน”นายหญิงซูเยว่เซียงหัวเราะออกมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องซึ่งมีผู้ฝึกฝนพลังิญญาที่บุกเข้ามาเมื่อตอนสายถูกมัดร่างตรึงเอาไว้กับเก้าอี้ช่างโชคดีจริงๆไม่นึกเลยว่าวันนี้นางจะได้ผู้ฝึกฝนพลังิญญามาเป็เหยื่อเช่นนี้วันนี้ช่างมีแต่เื่ดีๆจริงๆ
5K
