ตอนที่ 6 ชีวิตนักศึกษา
พอหมดคาบเรียนฟ้ากะจะออกไปหาอะไรกินกับตาร์ที่แถวๆหน้ามหาลัยก่อนกลับบ้านเพื่อนสนิทอีกสามคนที่โทรมาหาพอรู้ว่าฟ้าจะไปหาอะไรกินกับเพื่อนที่หน้ามหาลัยก็ขอตามมาด้วย
“มาเจอกันที่ร้านสเต็คบาร์นะ”ฟ้าไลน์ไปบอกเพื่อนเสร็จก็เดินมุ่งไปยังร้านที่เขานัดเพื่อนแต่ระหว่างทางก็ดันเจอรุ่นพี่สาวที่เขาเจอเมื่อเที่ยงอีกครั้ง
“น้องฟ้าจะไปไหนเอ่ย ไปกินข้าวกับพี่สองคนไหมคะ” รุ่นพี่สาวเดินมาทักพร้อมเอ่ยชวนเสียงหวาน
“ไม่ล่ะครับพอดีผมนัดเพื่อนไว้” พอได้ยินคำตอบรุ่นพี่สาวถึงได้รู้ว่ารุ่นน้องที่สนใจไม่ได้มาคนเดียว
“เสียดายจังเลยไว้คราวหน้าพวกเราไปกินกันสองคนนะ จะกินข้าวหรือกินพี่ก็ได้ พี่ตามใจน้องฟ้า”พอเอ่ยจบก็ไม่ลืมที่จะหลอกลวนลามรุ่นน้องหน้าตาดีด้วยการยกมือขึ้นควงแขนรุ่นน้องหนุ่มแล้วออกแรงรั้งให้ร่างที่สูงกว่าเอียงต่ำลงมาริมฝีปากบางที่ทาลิปสติคอย่างดีนั้นหอมลงบนแก้มชายหนุ่มเร็วๆแล้วค่อยผละออกอย่างอ้อยอิ่งก่อนที่จะเดินจากไป
ฟ้าอึ้งไปกับการทำนั้นโดยที่ตาร์เองก็คาดไม่ถึงว่ารุ่นพี่สาวจะออกตัวแรงขนาดนี้คนรอบข้างที่มองเห็นต่างมองคนทั้งคู่ด้วยความสนใจ รวมถึงสามคนที่เดินมาทันเห็นเหตุการณ์พอดี
“เสน่ห์แรงว่ะเพื่อนกู”เสียงที่ดังขึ้นทำให้ฟ้ากับตาร์หันไปมอง พอรู้ว่าเป็ใครก็ถอนหายใจออกมา
“ไอ้คมเพราะแกเลยกูเลยต้องเจออะไรแบบนี้” ฟ้าโวยเพื่อนทันทีที่เห็นหน้าซึ่งคนที่ถูกพาดพิงถึงได้แต่ทำหน้างงๆ
“อะไรวะไอ้ฟ้ามั่วแล้ว กูไปเกี่ยวอะไรด้วย”
“ก็รุ่นพี่คนเมื่อกี้มาขอเบอร์แกแต่กูบอกมึงไม่ให้เบอร์คนที่ไม่สนิทพี่แกเลยจะมาจีบกูแทน”ฟ้าโวยจบแทนที่เพื่อนจะเห็นใจกลับหัวเราะกันหนักขึ้น
“ก็ดีแล้วนี่พี่เขาอ่อยมึงขนาดนี้แล้ว” ครามเองจัดว่าเ้าชู้พอสมควรเลยไม่เห็นว่ามันแปลกอะไร
“ไม่ว่ะพี่แกแรงเกินไป มีบอกกูด้วยนะว่าจะกินข้าวหรือกินพี่ก็ได้ พี่ตามใจกูฟังแล้วโคตรสยิวเลย” ฟ้าเล่าพลางทำท่าขนลุก
“จะคบใครก็หาดีๆนะฟ้าหวานว่าอย่าไปหลงเสน่ห์พี่คนนี้เลย ข่าวเธอใช่น้อยๆ”เพื่อนสาวหนึ่งเดียวไม่ลืมจะเอ่ยเตือน
“เจอแค่นี้ฟ้าก็รับไม่ได้แล้วหวานฟ้าไม่ใช่ไม่เคยคบใครสักหน่อย”พบจบคำเพื่อนๆทุกคนที่ได้ยินต่างหันหน้ามามองคนพูดเป็ตาเดียว
“ฟ้ามีแฟนแล้วหรอ”หวานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสนอกสนใจ
“เคยมี”ฟ้าเอ่ยจบก็ไม่ได้เล่าอะไรเพิ่มอีกแต่หันมามองทางเพื่อนใหม่อีกคนที่ยืนฟังพวกเขาพูดกันเงียบๆ
“โทษทีตาร์นี่เพื่อนสมัยมัธยมกูชื่อ หวาน คม คราม ส่วนนี่เพื่อนใหม่กูชื่อตาร์”ฟ้าทำหน้าที่ตัวกลางแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักกัน
“ฝากไอ้ฟ้าด้วยนะตาร์มีอะไรก็มาบอกพวกพี่ได้” ครามเป็คนเอ่ยทักเป็คนแรก
“ไปกันเถอะยืนอยู่ตรงนี้แล้วมันเด่นเกิน” หวานที่สังเกตุเห็นว่ามีแต่คนมองมาทางกลุ่มพวกเขาจึงเอ่ยขัดขึ้น
“ไปๆ”ฟ้าออกตัวนำไปพร้อมกับตาร์โดยเพื่อนอีกตามคนก็เดินตามมาติดๆพอถึงร้านฟ้าก็เริ่มสั่งก่อนเป็คนแรก
“แล้วเป็ไงบ้างวะเรียนมาเป็เดือนแล้วปรับตัวได้ยัง” คมเอ่ยถามหลังจากที่พนักงานรับออเดอร์ไป
“ก็เข้าที่เข้าทางแล้วว่ะเดี๋ยวตอนเย็นก็ต้องแวะไปดูที่ร้านอีกถึงค่อยกลับบ้าน”
“เดี๋ยวนี้แกก็สบายแล้วสิวะกิจการขายดิบขายดีขึ้นทุกวัน”ครามเอ่ยทักเมื่อนึกขึ้นได้ว่าสินค้าของเพื่อนมันขายดีจนต้องสั่งจองล่วงหน้าตั้งนาน
“ก็พอใช้ได้ว่ะ”ฟ้าตอบอย่างถ่อมตนแต่รอยยิ้มนี่กว้างเชียวจนเพื่อนที่เห็นชักเริ่มหมันไส้
“แกทำอะไรหรอวะฟ้า”ตาร์ที่เป็คนเดียวที่ยังไม่รู้เื่เอ่ยทักขึ้น
“ก็พวกน้ำผลไม้กับอาหารเสริมน่ะ”
“ตาร์น่าจะเคยได้ยินนะอาหารเสริมของคานาสคอมพานีอ่ะ นั่นบริษัทของไอ้ฟ้ามันเอง” ครามเอ่ยขยายความ
“ไอ้ที่มันดังๆอยู่ตอนนี้อ่ะนะแม่กูก็กำลังหาซื้ออยู่ แต่เห็นบอกว่าต้องรอสินค้าตามคิว”ตาร์มองหน้าเพื่อนตาโตด้วยความคาดไม่ถึง
“ของมันก็ดีจริงๆนั่นแหล่ะยิ่งถ้าพวกคนสูงอายุทานเข้าไปนะจะเห็นผลชัดเจนมาก แต่ละคนหน้าเด็กลงเยอะหวานเองก็กินอยู่ ผิวดีขึ้นมากเลยจริงๆยิ่งแม่หวานนี่เวลาออกไปไหนก็มีแต่คนทักว่าหน้าเด็กลงทั้งนั้น”หวานเล่าให้เพื่อนคนอื่นฟัง
“กูก็เอาไปให้ที่บ้านลองกินยิ่งปู่กับย่ากูนี่มองเผินๆจะหน้าคล้ายคนอายุสามสิบกว่าๆพวกท่านนี่รีบเอาไปบอกต่อเองโดยที่กูไม่ต้องช่วยพูดอะไรเลย”ครามเองก็เล่าออกมาด้วยน้ำเสียงติดตลก
“ที่บ้านก็เหมือนกัน”คมเอ่ยตอบสั้นๆแต่ก็เป็อันเข้าใจ
“ถ้ากินติดต่อกันมันจะช่วยให้อายุยืนมากขึ้นแบบว่าอายุเพิ่มขึ้นแต่ภายนอกยังเหมือนเดิมอะไรแบบนี้อ่ะ”
“ขอลัดคิวก่อนได้ป่ะหรือมีบัตรส่วนลดพิเศษบ้างมะจะได้เอาไปใช้” ตาร์เอ่ยถามเพื่อนตาเป็ประกาย
“มีเดี๋ยวจะเอารายละเอียดข้อมูลให้กรอกแล้วจะเอาบัตรลดมาให้ ตอนนี้มีบัตรอยู่สามแบบ
แบบแรกสีแดงจะเป็แบบทั่วไปคือเสียค่าสมาชิกรายปีแล้วจะได้ส่วนลดห้าเปอร์เซนต์
แบบที่สองสีดำจะเป็แบบที่ให้กับพวกที่รับเหมาไปขายต่อแล้วได้ส่วนละสิบเปอร์เซนต์
แบบที่สามสีทองจะเป็แบบที่ให้คนสนิทเท่านั้น มันสามารถสั่งซื้อแล้วได้สินค้าเลยไม่ต้องจองล่วงหน้า มีส่วนลดสิบห้าเปอร์เซนต์“ฟ้าอธิบายจบเพื่อนทุกคนตอบแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย
“สีดำพวกเราขอบัตรสีดำนะฟ้า” หวานร้องขอเป็คนแรก
“กูด้วยๆ”เพื่อนชายอีกสามคนรีบเอ่ยต่อ
“เออๆเดี๋ยวจะส่งรายละเอียดข้อมูลให้กรอก พอกรอกเสร็จก็ส่งกลับมาให้กูแล้วจะออกบัตรให้ใช้ได้เฉพาะร้านของคานาสคอมพานีเท่านั้นนะเว้ยพวกร้านที่เขารับไปขายต่อนี่ใช้ไม่ได้นะนี่กูก็กะจะขยายสาขาเพิ่มอีกเพราะร้านมันเริมแออัดแล้ว”
“รวยใหญ่แล้วเพื่อนเราอย่างนี้มื้อนี้มึงต้องเลี้ยงพวกเราเลยโทษฐานรวยเกินหน้าเกินตา” ครามแกล้งโวยหาเื่กินของฟรี
“อยากกินของฟรีก็บอกไม่ต้องแกล้งโวยเลย”ฟ้าส่ายหน้าปลงๆ
เมื่ออาหารมาเสริฟ์ทั้งห้าคนก็มีกินไปคุยไปพอกินเสร็จฟ้าก็จ่ายเงินเลี้ยงเพื่อนตามคำเรียกร้องก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับฟ้าแวะเข้าไปดูที่ร้านสักพักเพื่อดูบัญชีก่อนที่จะกลับบ้าน ฟ้าจัดการส่งแบบฟอร์มให้เพื่อนกรอกข้อมูลพอเพื่อนส่งกลับมาก็ส่งให้พนักงานที่ดูแลเื่นี้ไปจัดการแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เขาจะแวะเข้าไปเอา
เช้าวันนี้ทั้งที่น่าจะเป็เช้าที่ดีอีกวันแต่กลับกลายเป็ว่าฟ้าดันเจอกับรุ่นพี่สาวเ้าเดิมอีกแล้วเธอเดินเข้ามาควงแขนฟ้าเฉยเลยขณะที่ฟ้ากำลังจะเดินไปโรงอาหารฟ้าพยายามแกะมือของเธอออกแต่กลับทำไม่ได้ จะสะบัดออกก็กลัวจะรุนแรงไปเลยต้องจำใจให้พี่แกเกาะแขนเขาไปคนรอบข้างก็มองมาทางสองคนนี้ด้วยความสงสัยว่าน้องใหม่หน้าตาดีไปคบหากับรุ่นพี่สาวคนนี้ตอนไหน
ฟ้าที่มีแพลนจะไปกินที่โรงอาหารก็รีบคิดหาทางรอดสายตากวาดมองไปทั่วก่อนที่จะทำเป็นึกขึ้นมาได้ว่าเขาจะไปห้องคอม
“พี่เมย์ฟ้าจะไปห้องคอมทำรายงาน พี่เมย์ตามไปด้วยคงไม่สะดวกหรอกครับ”
“ไม่เป็ไรจ๊ะเดี๋ยวพี่ไปนั่งเป็เพื่อน” รุ่นพี่สาวตอบเสร็จก็ควงแขนรุ่นน้องหนุ่มไปยังห้องคอมที่เหล่านักศึกษามักจะมานั่งทำรายงานกัน
“เดี๋ยวพี่รอผมตรงนี้นะเดี๋ยวผมไปห้องน้ำก่อน”ฟ้าเอ่ยพร้อมทั้งชี้ไปที่ห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากห้องคอมเท่าไหร่นัก
“รีบมานะจ๊ะ”
เมื่อเห็นรุ่นพี่สาวยอมปล่อยแขนเขาสักทีก็รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องน้ำพอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลยก็แอบใช้เวทย์พลางตัวก่อนที่จะเดินออกมาห้องน้ำเมื่อเห็นว่ารุ่นพี่สาวยังอยู่ที่เดิมเขาก็รีบเผ่นออกมาอย่างไวโดยไม่เหลียวหลังไปมองสักนิดเมื่อเห็นที่ลับตาคนก็ปลดเวทย์ออกแล้วเดินหนีไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะอื่นแทนปล่อยให้รุ่นพี่สาวยืนรออยู่แบบนั้นต่อไป
“ไปไหนมาวะทำไมมาช้าจัง” ตาร์เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนหนุ่มเข้าห้องเรียนสายกว่าปกติ
“ก็รุ่นพี่สาวคนเมื่อวานน่ะสิวะเกาะกูยิ่งกว่าปลาหมึกอีกกว่ากูจะสลัดหลุดแล้วก็ต้องหนีไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะอื่นอีก เดินก็ไกลแถมต้องคอยระแวงว่าพี่แกจะตามมารึเปล่า หลอนโคตร” ฟ้าพูดรัวออกมาด้วยความอัดอั้น
“หน้าตาดีก็แบบนี้แหล่ะมึงทีหลังก็กินข้าวมาจากข้างนอกเลย พอมาถึงจะได้เข้าห้องเรียนเลย” ตาร์เอ่ยแนะ
“ก็ว่างั้นอยู่คราวหน้าเจอต้องหลีกให้ไกล ผู้หญิงบ้าอะไรวะเกาะหนึบยิ่งกว่าตุ๊กแกอีก”ตาร์หลุดหัวเราะออกมาด้วยความขำ เพื่อนคนนี้เปรียบเทียบได้เห็นภาพมาก
“เออเดี๋ยวพรุ่งนี้กูเอาบัตรมาให้” ฟ้าเอ่ยบอกเพื่อนเมื่อนึกขึ้นได้
“โอเคตอนนี้มึงกับกูต้องหาเพื่อนเพิ่มอีกสองคนเพราะว่าอาจารย์สั่งงานกลุ่มมาอีกสักพักอาจารย์ถึงจะเข้าห้อง” ตาร์เอ่ยบอกหลางมองสำรวจเพื่อนที่อยู่ในห้อง
“ก็ว่าอยู่ทำไมอาจารย์ไม่อยู่ทั้งๆที่เลยเวลาเข้าเรียนแล้ว”ฟ้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ มองไปรอบๆก็เห็นว่าแต่ละคนเริ่มจับกลุ่มกันแล้ว
“สองคนนั้นเป็ไง”ฟ้าบอกตาร์พร้อมทั้งชี้ไปที่หนุ่มสาวสองคนที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของห้อง
“เดี๋ยวกูไปลองชวนเอง”ตาร์เอ่ยจบก็ลุดขึ้นเดินตรงไปหาสองคนนั้นที่เป็เป้าหมายฟ้ามองเห็นสองคนนั้นมองมาทางนี้ครั้งนึงก่อนที่จะพยักหน้าแล้วคนทั้งสามก็เดินมาทางที่ฟ้านั่งอยู่ตาร์เอ่ยแนะนำทันทีที่มาถึงโต๊ะ
“สองคนนี้โอเคแล้วนี่เพื่อนเราชื่อฟ้า สองคนนี้ชื่อ เหมียวกับไว เป็แฟนกัน” ฟ้าส่งยิ้มให้ทั้งสองคนอย่างเป็กันเอง
“ยินดีที่ได้รู้จัก”
“มาๆมาตกลงหัวข้อรายงานกันก่อน”ตาร์เอ่ยพร้อมทั้งชูกระดาษรายงานที่อาจารย์แจกให้เมื้อกี้ออกมาให้เพื่อนทั้งสามดู
“เหมียวว่าลองเลือกมาคนละหัวข้อก่อนไหมถ้าหัวข้อไหนคนเลือกมากที่สุดก็ทำหัวข้อนั้น” เมื่อทุกคนพยักหน้ายอมรับแต่ละคนก็เลือกหัวข้อที่สนใจออกมา
“สรุปทำหัวข้อที่สามนะพออาจารย์มาถามจะได้บอกถูก ส่วนกำหนดส่งคงต้องรออาจารย์บอกอีกที”ตาร์สรุปจบก็หันไปชวนเพื่อนใหม่ทั้งสองคุย
“เราไม่ค่อยเห็นหน้าเหมียวกับไวเลยนะได้ไปรับน้องบ้างรึเปล่าอ่ะ”
“ไม่ค่อยได้ไปหรอกเหมียวต้องกลับไปช่วยที่บ้านทำงาน ส่วนเราเองก็เหมือนกัน นานๆจะเข้าร่วมรับน้องที”
“ก็คล้ายๆไอ้ฟ้าเลยอ่ะดิแต่ไอ้ฟ้ามันขาดไม่ค่อยบ่อยเท่าไหร่ รับน้องที่นี่เขาไม่ได้เคร่งเครียดมากขนาดนั้นเหมียวกับไวก็รู้จักกันมานานแล้วสิ”
“บ้านเราอยู่ใกล้กันน่ะเลยรู้จักกันั้แ่เด็กแล้ว”
“อาจารย์มาแล้ว”ไวที่เห็นอาจารย์เดินเข้าห้องมาแล้วก็เอ่ยบอกเพื่อนทำให้การสนทนาต้องหยุดลงแล้วหันกลับไปสนใจเรียนแทน
กว่าจะจบคาบก็ได้รายงานกลุ่มกับงานเดี่ยวมาเพิ่มอีกคนละงานฟ้าที่กำลังจะออกจากห้องก็ต้องรีบออกแรงฉุดเพื่อนเอาไว้ให้ถอยไปแอบอยู่มุมหนึ่งก่อนทำให้เพื่อนใหม่อีกสองคนพลอยชะงักตามไปด้วย
“มีอะไรวะไอ้ฟ้า”ตาร์เอ่ยถามด้วยความแปลกใจพลางมองเพื่อนที่ทำหน้าตื่นๆ
“ปลาหมึกมาอีกแล้วว่ะมึงไปออกประตูเล็กกัน” ไม่รอให้เพื่อนตอบฟ้าก็ทำการลากเพื่อนไปอีกประตูนึงโดยที่สองเพื่อนใหม่ก็เดินตามทั้งสองคนไปด้วยความแปลกใจ
“เหมียวกับไวมานี่หน่อยสิเห็นผู้หญิงคนนั้นป่ะ”ฟ้าเรียกเพื่อนอีกสองคนที่เดินตามมาให้มองไปทางรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่แถวๆหน้าห้องเรียน
“อืมมีอะไรหรอฟ้า” เหมียวมองตามไปก็เห็นผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งจึงค่อยเอ่ยตอบเพื่อน
“บังเราจากสายตาของคนคนนั้นหน่อยสิแล้วรีบเดินหน่อยนะ ไปให้ไกลจากคนคนั้นเลยยิ่งดี”ฟ้าเอ่ยจบก็จับเพื่อนทั้งสามให้มายืนบังเขาจากสายตาของรุ่นพี่คนนั้นเพื่อนใหม่หันมามองหน้ากันก่อนที่จะยอมทำตามพอพ้นออกมาจากหน้าห้องเรียนแล้วฟ้าก็รีบบอกให้เพื่อนทั้งสามรีบเดิน
“มึงหนีพี่เขายิ่งกว่าหนีเ้าหนี้อีกว่า”ตาร์มองสภาพเพื่อนด้วยความอนาถสุดทน
“มึงมาลองเจอปลาหมึกแบบพี่เขาบ้างสิวะเกาะหนึบขนาดกาวตราช้างยังต้องอาย กูขอลาตายถ้าได้พี่เขาเป็แฟนอ่ะ”ฟ้าถอนหายใจออกมาเมื่อหนีพ้นแล้วจึงค่อยตอบเพื่อน
“เกินไปรึเปล่าฟ้าพี่เขาก็สวยดีออก” เหมียวอดที่จะแย้งไม่ได้เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายพูดเวอร์เกิน
“อ่อยแรงขนาดนั้นเราว่าไม่เกินไปออกเมื่อวานอยู่ดีๆก็เข้ามาขอเบอร์เพื่อนเรา พอเราไม่ให้ก็มาบอกจะจีบเราแทนแถมเข้ามาควงแขนและหอมแก้มเราหน้ามหาลัยเลยนะ ก่อนเข้าเรียนก็มาเกาะเราแจกว่าจะสลัดหลุดนี่เราแทบจะอดกินข้าวเที่ยง”
“ถ้าเจอแบบนี้เป็ไวก็คงไม่ไหวหรอกนะพี่คนนี้เขาออกตัวแรงเกินไปแล้ว” ไวพูดอย่างเห็นด้วยกับฟ้า
“แยกย้ายๆเดี๋ยวพี่แกตามมาแล้วจะหนีไม่ทัน เหมียวกับไวแอดไลน์เรามาจะได้คุยงานกันได้สะดวก”
สี่หนุ่มสาวเมื่อแลกเบอร์กับไลน์แล้วก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้านโดยที่ฟ้าไม่ลืมที่จะแวะเข้าไปเอาบัตรสมาชิกของเพื่อนที่ร้านก่อนที่จะกลับบ้าน
>>>>>>>
3K
