วันที่18มีนาคม
ตอนแรกเพเนียสคิดว่าพอพี่ชายกลับมาจะมาบ่นกับเขาซะแล้วก็ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอก ก็เรื่องที่เขาออกไปเดตกับคีเฟอร์นั่นไงล่ะ แต่ไม่เลยพี่ชายเขาทั้งไม่บ่นแล้วก็ไม่มีงอน
แล้วก็ไม่ได้กลับมาบ้านด้วย!!
“พี่เขายังไม่กลับมาอีกเหรอครับเนี่ย”คีเฟอร์ใช้เวลาอยู่กับเขารวมๆ แล้วก็นับ 10 ชั่วโมงได้พอกลับมาบ้านเพเนียสก็ต้องเขย่งเท้าเข้าบ้านเพราะกลัวว่าพี่ชายจะได้ยินเสียงเข้าแต่ไม่เลย เพวิสยังไม่กลับมาด้วยซ้ำ เพเนียสลอบลูบอกเบาๆ อย่างเบาใจ
“ยังเลยลูกสงสัยจะพักข้างนอกเลย มีธุระด่วนล่ะมั้ง” เพเรน่าตอบกลับลูกชายคนเล็ก
“ว่าแต่ลูกกับคีเฟอร์ล่ะกินข้าวกันมาหรือยัง แม่จะได้เตรียมให้”
“ไม่เป็นไรครับแม่เดี๋ยวผมไปทำเอง ว่าจะไลฟ์ด้วยสักหน่อย”
“เอางั้นเหรอแล้วแต่เราเลยนะ งั้นแม่ไม่กวนล่ะ”
“ครับ”
เพราะระหว่างกลับมาพวกเขากินของว่างรองท้องไว้แล้วเลยยังไม่รู้สึกหิวเสียเท่าไหร่พร้อมกับถึงเวลาไลฟ์ของเพเนียสพอดี เขาเลยเลือกที่จะไลฟ์สอนทำอาหารก่อนแล้วค่อยกินอาหาร(ที่ทำเสร็จในไลฟ์)ทีหลัง
“วันนี้พี่อยากเป็นลูกมือเราจังได้ไหมนะ” คีเฟอร์แกล้งเอ่ยขึ้นลอยๆ แบบไม่ค่อยหวังผลลัพธ์เท่าไหร่ออกไปในระหว่างนี้ก็ช่วยคนรักเตรียมของแล้วก็เซ็ตฉากไปด้วย ตอนนี้อากาศค่อนข้างดีเพเนียสเลยคิดมาตั้งครัวเฉพาะกิจด้านนอกซะหน่อยเผื่อว่าผู้ชมจะได้ดื่มด่ำกับกลิ่นอายธรรมชาติไปด้วยได้
“ไม่ต้องเลยครับไว้วันหลังก็แล้วกัน เดี๋ยวพี่เพวิสเห็นได้งอนผมอีก” เพเนียสส่ายหน้าไม่เอาด้วยแน่ๆไหนจะที่คีเฟอร์ชอบแกล้งเขาในไลฟ์อีก คีเฟอร์เคยแวบๆ ผ่านกล้องมาบ้างแล้วและทุกครั้งก็ทำให้เขาเสียสมาธิในการทำอาหารและพูดคุยกับคนดูด้วยเขายังต้องอ่านคอมเมนต์อยู่นะ เจอแซวถี่ๆ เข้า เขาก็ไปไม่เป็นเหมือนกันนะยิ่งหน้าไลฟ์ด้วยกัน ได้โดยว่ามาส่งอาหารหมาถึงบ้านแน่ๆ เลย
“อา งั้นเหรอก็ได้ เดี๋ยวพี่จะอยู่เบื้องหลังให้เอง เราสั่งงานพี่มาได้เลย”คีเฟอร์ก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไรกับการตัดสินใจของคนรัก เพราะเอาจริงๆ เขาก็พอเข้าใจในความคิดของเพเนียสด้วยไม่น้อยว่าจริงๆ แล้วเพเนียสปฏิเสธเขาเพราะอะไร
หึๆๆ เขินล่ะซิ...เอาเป็นว่าเขาจะไม่พูดออกไปให้เพเนียสทำตัวมาถูกก็แล้วกัน เดี๋ยวได้พูดผิดๆ ถูกๆตอนไลฟ์กันพอดี เขาจะเป็นผู้กำกับ(เบ๊)คอยสั่งการอยู่เบื้องหลังให้ก็แล้วกัน ขาดเหลืออะไรจะได้ช่วยงานคนรักได้ทัน
“เอางั้นเหรอครับ?แล้วแต่พี่เลยนะ งั้นก็เริ่มจาก...”ในเมื่อมีคนมาเสนอตัวเป็นพนักงานคอยอยู่เบื้องหลังให้แบบนี้แล้วเพเนียสก็ลอบยิ้มชั่วร้ายออกมาชั่วอึดใจหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนกลับมายิ้มกว้างอย่างยินดีพร้อมกับเอ่ยปากสั่งงานคนรักออกทันที
ต้องใช้ให้คุ้ม!!งานนี้ต้องใช้งานอีกคนให้คุ้มเลย
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกราเช่นเดียวกับการเตรียมงานเลี้ยง ถึงจะเตรียมการไว้ล่วงหน้านานขนาดไหนวันจริงก็ย่อมมาถึงในไม่ช้า...ในที่สุดวันที่เพวิสเฝ้าฝันว่าไม่อยากให้มันเดินทางมาถึงเร็วจนเกินไป แต่มันก็เป็นไปไม่ได้เพราะกำหนดการย่อมเป็นไปตามเดิม
วันที่ 18 มีนาคม เป็นสำคัญที่สุดของชีวิตคู่ของคีเฟอร์กับเพเนียสเพราะว่าวันนี้คือวันแต่งงานของคนทั้งคู่นั่นเอง...
งานจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย(?)แต่กว้างขวางในสวนสวยขนาดกำลังดีบนพื้นที่ลอยฟ้าคีเฟอร์ทุ่มเงินด้วยตัวเลขในบัญชีหลายหลักเพื่อที่จะสร้างพื้นที่ลอยฟ้าให้เป็นเรือนหอของหลังแต่งงานและก็ได้ใช้เป็นสถานที่จัดงานในครั้งนี้ด้วย ข้างล่างใต้พื้นที่ดีลอยฟ้าเป็นที่ดินแปลงหนึ่งขนาดเกือบร้อยเอเคอร์ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเดิมของเพเนียสมากนักใช้เป็นลานจอดยานหรือรถลอยฟ้าของแขกที่มาร่วมงานได้ดีทีเดียว(ตามกฎหมายแล้วจะต้องสร้างพื้นที่ลอยฟ้าไว้บนที่ดินของตนเองแล้วต้องมีพื้นที่บนดินมากกว่าพื้นที่ลอยฟ้าด้วย)
นอกจากการแต่งงานของเพเนียสกับคีเฟอร์จะทำให้แฟนคลับตื่นเต้นแล้วการที่ดาวระดับ D (อยู่ในช่วงเร่งพัฒนาให้กลายเป็นดาวระดับC ด้วยความสามารถของผู้นำดวงดาว)อย่างดาวทอลูจะมีพื้นที่ลอยฟ้านับเป็นเรื่องฮือฮาเอามากๆ เพราะไม่ใช่งบน้อยๆที่จะมีได้ แต่หลังจากข่าวนี้ออกไป ด้านสำนักงานผู้นำของดวงดาวทอลูก็ได้ประกาศออกมาด้วยเช่นกันว่าจะมีการจัดสร้างพื้นที่ลอยฟ้าในดวงดาวขึ้นโดยจะเริ่มมีที่แรกในเมืองหลักที่เขต 0 และจะเริ่มขยายออกไปสู่เขตอื่นๆซึ่งจะใช้เป็นที่สาธารณะให้ประชาชนในดาวได้ไปใช้ประโยชน์ได้ร่วมกันต่อไป
“ต่อไปเราจะมาอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอครับเนี่ย?”นี่เป็นครั้งแรกที่เพเนียสได้ขึ้นมาดูพื้นที่ลอยฟ้าจากก่อนหน้านี้ที่ได้ยินเพียงจากคำบอกเล่าของคีเฟอร์ เขาก็พอจะจินตนาการได้บ้างแต่พอได้มาเห็นของจริง ที่คิดไว้เทียบไม่ติดเลยจริงๆ
ริมฝีปากอ้าออกหน่อยๆ พร้อมกับศีรษะที่ไล่กวาดสายตามองไปรอบๆพื้นที่ลอยฟ้าเนื้อที่กว่า 5 เอเคอร์ ถึงแม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับที่ดินด้านล่างเกือบร้อยเอเคอร์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ของคีเฟอร์เช่นกัน(แต่ต่อไปจะเป็นของเพเนียสด้วย)แต่ถึงอย่างด้วยเนื้อที่เท่านั้นก็ถือได้ว่ากว้างขวางแล้วสำหรับการสร้างครอบครัวเล็กๆของพวกเขาสักครอบครัว
ด้านการก่อสร้างพื้นที่ลอยฟ้านับได้ว่าเรียบร้อยแล้วพร้อมด้วยรั้วรอบขอบชิดที่เพิ่มความปลอดภัยอีกขั้นหากเกิดพลัดตกแต่ว่าเรือนหอจะเป็นเรือนหอได้อย่างไรถ้าหากยังขาดสิ่งปลูกสร้างสำหรับใช้อาศัยใช่แล้ว ตอนนี้บ้านขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่กำลังถูกก่อสร้างขึ้นอย่างขันแข็ง ตามกำหนดอีกไม่กี่วันก็แล้วเสร็จ
บ้างสองชั้นสีขาว-น้ำตาลมองดูโปร่ง สะอาดตา แล้วก็อบอุ่นตรงหน้า พร้อมด้วยสนามหญ้ารอบๆกับแปลงดอกไม้สวยๆ คือบ้านของพวกเขา... ทั้งคู่
“ใช่สิครับเป็นไง ชอบไหม” ถึงแม้ว่าตัวบ้านเพเนียสจะช่วยเลือกแบบ แต่มันก็คงต่างกันหากเจ้าตัวได้มาเห็นของจริง
“ชอบครับดูดีกว่าแบบอีก”เพเนียสพยักหน้าไม่ต่างอะไรกับไก่จิกพร้อมรอยยิ้มที่ยังประดับอยู่บนใบหน้าไม่จางหาย
“ได้ยินเราบอกแบบนี้สงสัยพี่ต้องเพิ่มโบนัสพิเศษให้กับบริษัทรับเหมาซะแล้วละมั้ง”
“แล้วแต่พี่สิครับ”เรื่องนี้เขาแล้วแต่เลย ก็มันบริษัทของที่บ้านคนพี่อยู่แล้วนี่นา
“หึๆ ปะเราเข้าไปดูข้างในซะหน่อยเถอะ เผื่อว่าอยากจะเพิ่มหรือเปลี่ยนอะไรอีก”ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะถูกกำหนดหรือตกลงไว้ตามแบบก่อนหน้านี้แล้วแต่ถึงอย่างนั้นความต้องการของนายจ้างก็คือต้องทำอยู่ดี ถ้าหากไม่เหลือบ่ากว่าแรงหรือสิ้นเปลืองงบเพิ่มมากนักก็ควรจะปรับแก้ตามความต้องการนั้นซะยังไงเสียผู้จ้างก็คือคนที่จะเข้ามาอยู่อาศัยจริงๆความชอบความต้องการเปลี่ยนไปได้เกือบตลอดเวลา