ร่างาุโหมางต้าที่ตอนนี้ ยืนกุมหัวของสัตว์อสูรแพะ มองดูสีหน้าที่ไม่เชื่อของมันว่าต้องมาตายด้วยฝีมือของมนุษย์ที่มันก็คิดว่าไม่น่าจะมีความสามารถขนาดนี้ ทว่าไม่ทันที่าุโจะได้กล่าวสิ่งใดด้านข้างก็มีสัตว์มายาพุ่งเข้าหาด้านข้างอย่างรวดเร็วพร้อมอ้าปากกว้างแนวขวางเพื่อหวังจะสังหาราุโโดยการกัดขย้ำไปที่ลำคอซึ่งเป็จุดอ่อนของมนุษย์
"ท่านาุโระวัง!! หนึ่งในศิษย์สถานบันที่ต่อสู้กับสัตว์มายาในบริเวณใกล้เคียง รีบใช้พลังปราณอัดพลังะโเข้าหาหมางต้า อย่างจงใจทว่าร่างของสัตว์มายาที่พุ่งตัวเข้าหาก่อนแล้วแม้แต่เสียงที่เปร่งออกมากระทันหันตามสัญชาตญาณก็ไม่เพียงพอที่จะเตือนสติาุโที่ยังคงยืนนิ่งเหม่อมองร่างเหล่าบรรดามิตรสหายร่วมเป็ตายและศิษย์บางคนที่สิ้นใจไปไม่น้อยจากการบุกก่อนหน้านี้จนมาถึงร่างของสหายสนิทที่สุดสลับกับอสูรที่พึ่งสังหารไปด้วยสีหน้าที่เวทนาพร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมาอย่างโศกเศร้าอาดูร
ตึง!! หมับ!! กรามที่ง้างออกสุดขากรรไกรหวังขย้ำลำคอบุรุษเบื้องหน้าอย่างเอาเป็เอาตายทว่ากลับกระแทกเข้ากับม่านพลังที่มองไม่เห็นเสมือนมีหินขนาดโออาที่มีส่วนประกอบเป็เหล็กอย่างใดอย่างนั้นทำให้ร่างไหวเอนไปมาพร้อมกับส่วนหัวที่โยกกระเด็นออกจากร่างาุโเล็กน้อยก่อนที่จะมีลำแขนที่ยืนออกไปอย่างเอื่อยเฉยเนื่องจากความเร็วของมันตกลงอย่างกระทันหันสามารถมองเห็นดั่งใบหญ้าที่ค่อยๆโอนเอนตามสายลมซึ่งหาได้สร้างความประหลาดใจใดๆแก่าุโคนนี้ไม่ก่อนจึงบีบมือขย้ำสังหารมันอย่างไม่ใยดีจนกายมายาอสูรก็สลายกลายเป็ลูกแก้วมายาสีเขียวมรกตขนาดเท่ากำมือทันที
เสียงกระทบเหล็กเฉือดเฉือนก้อนเนื้อมากมาย เริ่มทวีความถี่ขึ้น ร่างมายาอสูรร่างแล้วร่างเล่าต่างเริ่มร่วงโรย จากการบุกตีเมืองคืนของบรรดาศิษย์สถาบัน หน่วยจอมยุทธรับจ้างหรือคนพเนจร จากกำลังใจที่มากล้นที่เริ่มเห็นระรอกคลื่นสัตว์มายาที่น้อยลงด้วยตาเปล่า บวกกับร่างสัตว์อสูรที่เป็ผู้นำบรรดาร่างสัตว์มายาเข้าตีส่งผลให้เกิดผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ไม่น้อยเลยแทบจะ 6 ใน 10 ส่วนของชาวยุทธมากฝีมือที่ประจำทว่าบรรดาก้อนมายาสีมรกตมากมายเท่ากองูเาขนาดย่อมที่ไหลเลียงมากองรวมกันก็อาจจะพอเป็ทรัพยากรที่ใช้รื้อฟื่นหรือเป็ค่าตอบแทนหรือคำขวัญแก่ครอบครัวผู้สูญเสียมากมายที่มิอาจทำใจได้
เหล่าบรรดาผู้คนต่างเริ่มมารวมตัวกันรอบๆ หมางต้าที่ยืนนิ่งราวกับอนุสาวรีย์ที่มีชีวิตหากไม่อาจััถึงเส้นปราณชีพจรของบุคคลนี้ก็คงมิต่างจากศพกระมัง "พวกเ้ารีบไปช่วยเหลือผู้อื่นต่อเถิดศิษย์ข้าพวกเ้าจัดกระบวนทัพเกณฑ์คนของเรามากเท่าที่พอจะช่วยได้ไหวเสริมกำลังช่วยข้าต้านทัพเดรัจฉานตรงหน้าเสีย" หมายต้าค่อยๆวางศีรษะของอสูรแพะช้าๆ ก่อนร่างจะปรากฏเบื้องเหล่าบรรดาศิษย์ที่กระชับอาวุธที่เคลือบไปด้วยโลหิตหลากสี จากสัตว์มายาหลายประเภท
"จัดตั้งกระบวณค่ายกล ระรอกพสุธา!! พรึ่บเหล่าศิษย์รีบพุ่งตัวออกนำหน้าพร้อมประจำตำแหน่งแบ่งกันออกเป็ 6 กลุ่มละ 4 คนทุกคนต่างคุกเข่าข้างนึงพร้อมกดมือลงบนพื้นทั้งสองข้างหลับตาพร้อมบริกรรมคาถา งึมงำในปาก แต่ละคนแต่ละจุดไม่ซ้ำกันบังเกิดเส้นพลังปราณที่มองเห็นด้วยตาเปล่ากระจัดกระจายออกจากมือพวกเค้าพุ่งเข้าประสานกับจุดอื่นๆ เป็อักขระเพียงตัวเดียว "ดิน" โดยมีหมางต้าเป็จุดศูนย์กลางค่ายกลนี้ยืนมองเหล่าฝูงสัตว์เข้ามาใกล้ก่อนจะเปิดคำใช้ค่ายกลออกมาผสานเข้ากับปราณะโลั่นข่มสัตว์มายาตรงหน้าทันที "สะกดย่างก้าวเคลื่อนไหว ปราณปฐีสถิต ร้ำร้องขานรับ แผ่ออกเปิดกว้าง ขจัดการเคลื่อนไหว พลิกแพลงเปิดเผย กลับหน้าเป็หลัง สะกดทุกสรรพสิ่ง ค่ายกลตั้งรับสายปฐี ระรอกคลื่นพสุธาเปิด!!!
สิ้นคำ ระรอกดั่งคลื่นน้ำหากแต่เป็พื้นดินที่อยู่รอบนอกของศิษย์ที่บริกรรมคาถาเกิดปริแตกฉับพลันก่อนจะกระจายออกไปเป็ชั้นๆ บ้านเรือนอาคารเกิดสั่นโยกตัวอย่างรุนแรงข้าวของที่แตกหักแทบทรงตัวไม่อยู่ก็ทรุดตัวลงพร้อมกับคลื่นพลังปริแตกนี้กระจายออกไปเป็วงกว้าง สัตว์มายาที่เข้ามาในรัสมีถูกกำจัดการเคลื่อนไหวทันที ทั้งล้มระงมก่อนจะมีอีกตัววิ่งเหยียบกันไปก่อนจะเริ่มล้มอีกทีเป็ทอดๆ ยาวเยียด
ร่างมายาที่พยายามคืนสภาพลุกขึ้นมาก็เกิดความรู้สึกเอื่อยเฉือยอย่างฉับพลันเรี่ยวแรงที่ขึงขังม่านตาเหลืองที่จ้องมองก้อนเนื้อตรงหน้าที่รอพวกมันสังหารพร้อมน้ำลายยืดยาวจากปากเริ่มจุกทันที การเคลื่อนไหวที่เริ่มส่งผลเชื่องช้ามากขึ้นเรื่อยๆ ท่าร่างกายที่ล้มจากคลื่นระรอกที่ออกเป็พักๆ ไม่หยุดหย่อนทำให้ร่างพวกมันมากมายเริ่มทับถมกันเรื่อยๆพร้อมกับเริ่มถไหลเข้าหากลุ่มหมางต้า ที่รอปลิดชีพพวกมันอย่างง่ายดายราวกับดายหญ้าเขียวขจีที่เกิดตามถนนทิ้งเพื่อทำให้พื่นสัญจรนั้นสะดวกสะอาดหน้าเดินเหมือนทุกครั้ง
เนื่องจากพวกเข้าอยู่ในค่ายกลจึงไม่ต้องมนต์ค่ายกลที่ก่อออกมา การลงมือสังหารฝ่ายเดียวครั้งนี้กลับกลายเป็ของฝ่ายมนุษย์โดยสิ้นเชิง ระรอกอสูรที่ทยอยเข้าหาอย่างเอาเป็เอาตาย ตอนนี้เริ่มร่อยหรอเข้าไปทุกทีๆ จนปรากฏร่างสัตว์อสูรตัวที่สองที่นำคลื่นระรอกจากจุดอื่นสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงกระทันหันนี้ทันที ร่างกายที่กำยำกายดั่งมนุษย์หากแต่มีขนตามตัวที่มีลักษณะคล้ายเสือก็ไม่หมาป่าก็ไม่เชิงแต่มีความก่ำกึงของสายพันธุ์นี้อยู่ที่ถือสิ่งที่คล้ายกับโคมหากแต่เป็วัตถุที่ประกอบกันจากหินเท่านั้น ที่จับเป็ด้ามหอกเหล็กที่แตกพร้อมจะพังทุกเมื่อหากแต่ยังยึดติดกับตัวโคมนี้อยู่
"หึ่ม!! นี้มันอะไรกัน!! มนุษย์มีท่วงท่าแบบนี้กันด้วยหรือ? ก่อนที่มันจะะโใส่เหล่าระรอกสัตว์มายาเบื้องหน้าทันที "เ้าพวกโง่!! แบ่งออกเป็สองทางกันสิวะ จะไปให้มันฆ่าทิ้งทำไมกัน!! เสียดายปราณข้าที่อุสาแบ่งแยกมาได้แต่พวกไร้สมอง!! ร่างที่ยืนชี้โคมไปที่พวกมันก่อนท่าทีเหล่าสัตว์มายาเริ่มคล่อยตามแบ่งกำลังออกเป็สองทางทิ้งบางตัวที่เข้าไปในระยะระรอกคลื่นที่กระเพื่อมตลอดเวลาไป ก่อนจะบุกลงมาอีกครั้ง
ทางด้านหมางต้าที่เห็นการเปลี่ยนเเปลงก็รีบคิดวิเคาระห์อย่างรวดเร็ว รีบสบัดมือส่งสัญญาณแก่เหล่าศิษย์ที่บริกรรมคาถาให้หยุดลง "พวกเ้าถอยไป แบ่งออกเป็สองกองใหญ่ไปดึงความสนใจแล้วตรึงพวกมันให้เข้าหาเป็กลุ่มเดียวกันอีกครั้งซะ!! เมื่อพูดจบหมายต้าไม่รอช้าครั้งนี้เสริมกำลังปราณเข้าไปที่หมัดก่อนจะอัดเข้าไปที่พื้นทันที
บรรดาสัตว์มายาที่ยังมึนงงหรืออยู่สภาพที่เอื่อยเฉือยตรงหน้าก็ลอยขึ้นสูงเหนือหัวของหมางต้าก่อนร่างของเค้าจะพุ่งผ่านร่างพวกมันทั้งหมดเข้าประจันหน้ากับสัตว์อสูรผู้นำอีกตัวนี้ทันที ส่วนศิษย์บางคนที่คอยรับหน้าที่สังหารระรอกแรกก็เริ่มเค้นกระบวณท่ามากมายเร่งสังหารก่อนจะรีบทยอยไปเสริมกลุ่มที่แยกออกไป "ท่านาุโระวังตัวด้วยนะขอรับ!!
1K
