หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปเเล้วมู่โหลวก็ได้ถูกซูชิงนำกลับไปยังตระกูลซูส่วนโม่หงเย่ก็ได้หยางเทียนอวี้ฝึกสอนเป็นการส่วนตัวมีเพียงหยางจื่อเท่านั้นที่ยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร

"ข้าควรจะออกไปผจญภัยที่ดินแดนเทวะดีกว่าเพราะถ้าหากข้ายังอยู่ที่ตระกูลข้าก็คงจะไม่แขงแกร่งขึ้น"หยางจื่อกล่าว

ที่ตระกูลหยางมีทรัพยากรมากมายให้หยางจื่อใช้แต่หยางจื่อจะขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ซึ่งมันจะทำให้หยางจื่อไม่แข็งแกร่งเท่าที่ควรหยางจื่อจึงตัดสินใจจะออกไปข้างนอกเช่นเดียวกับพวกหลินกู่พวกเขาได้เดินทางกลับไปยังดินแดนด่านล่างเพื่อเฝ้ารอการกลับไปของพวกหลี่ซวงเหยียน

"ถ้าลูกต้องการจะออกไปผจญภัยข้างนอก พ่อก็ไม่ห้ามเจ้าหรอกเพียงแต่ระวังพวกนิกายมารทมิฬและนิกายอาคมเอาไว้เจ้าพวกนั้นกำลังหาทางลอบสังหารเจ้าอยู่เพราะงั้นระวังตัวให้ดีและในแหวนมิติวงนี้มีสิ่งของที่จำเป็นสำหรับการบ่มเพาะพลังของเจ้าอยู่ อ้อ จริงสิ อีก10 วัน สุสานของราชันดาบอัคคีจะเปิด เจ้าควรจะไปที่นั่นเจ้าอาจจะได้รับโชคอันยิ่งใหญ่แจ่มันก็ไม่ได้รับมาง่ายๆเพราะไม่ใช่เพียงแค่รุ่นเยาว์ของดินแดนเทวะทิศใต้เท่านั้นแต่มันยังมีอัจฉริยะของดินแดนเทวะทิศอื่น ๆมาด้วย" หยางเทียนอวี้กล่าว

"ข้าเข้าใจเเล้วท่านพ่อ" หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อเข้าไปในที่พักของตนเองเเละนำทรัพยากรล้ำค่าออกมาและเริ่มบ่มเพาะพลังหยางจื่อในตอนนี้จำเป็นต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นก่อนวันที่สุสานของราชันดาบอัคคีจะเปิด

5วันผ่านไปหยางจื่อก็สามารถทะลวงระดับได้หยางจื่อในตอนนี้อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 7 เเล้ว อีก 5วันที่เหลือหยางจื่อคิดว่าจะใช้เวลาในการเดินทาง

เมื่อหยางจื่อเตรียมจนพร้อมและศึกษาเเผนที่ของดินแดนเทวะเรียบร้อยเเล้วหยางจื่อก็ตรงไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายเเล้วหายตัวไปในทันทีแต่ในตอนนั้นเองร่างของหยางเทียนอวี้ก็ปรากฏพร้อมกับชายชราอีกคนนึง

"ผู้อาวุโสข้าฝากจื่อเอ๋อด้วย อย่าให้เขาเป็นอะไรเด็ดขาด"หยางเทียนอวี้กล่าว

"ท่านประมุขอย่าได้เป็นห่วงข้าจะปกป้องนายน้อยด้วยชีวิตของข้า"ชายชรากล่าวเเล้วเดินเข้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายในทันที

"เฮ้อ ท่านพ่อท่านไปอยู่ที่ใดกันแน่" หยางเทียนอวี้กล่าว

หยางจื่อนั้นไม่รู้เรื่องราวของปู่ตนเลยเพราะหยางเทียนอวี้ไม่ได้เล่าอะไรให้หยางจื่อฟังมากนักเพียงแค่บอกว่าหยางเฟิงหรือปู่ของหยางจื่อได้หายตัวไปหย่างลึกลับก่อนที่หยางจื่อจะคลอดออกมาได้1 ปี

ทางด้านหยางจื่อเมื่อเขาออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้ายเเล้วหยางจื่อก็เริ่มออกเดินทางในทันทีระหว่างทางมีผู้คนมากมายเริ่มหันมาสนใจหยางจื่อเพราะด้วยรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาบวกหับอายุยังน้อยกลับมีพลังปราณนักบุญขั้นที่ 7 ทำให้พวกเขารู้สึกสนใจ

ในขณะที่หยางจื่อได้เดินทางผ่านหุบเขาที่เป็นเขตล่าสัตว์อสูรอยู่นั้นตรงหน้าหยางจื่อก็มีกลุ่มชายหนุ่ม 5 คนกำลังล้อมรอบชายหนุ่ม 1 คนและหญิงสาว 1 คนดูจากลักษณะเเล้วทั้งสองต้องเป็นคู่รักกัน แต่กลับถูกชายหนุ่มทั้ง 5 ลุมทำร้าย

"พวกเจ้าอย่าเข้ามานะไม่อย่างงั้นนิกายดาบเมฆาของข้าไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่"ชายหนุ่มกล่าว

"เหอะๆคิดว่าพวกข้ากลัวหรือพวกข้าเองก็มาจากนิกายกระบี่ราชันทำไมพวกข้าจะต้องกลัวเจ้าด้วย"

"ไม่ต้องไปเสียเวลารีบสังหารผู้ชายซะเเล้วเราจะได้เล่นกับหญิงสาวคนนี้ซะที"

หญิงสาวเริ่มมีใบหน้าที่หวาดกลัวและเกาะแขนของชายหนุ่มแน่นขึ้นร่างกายของนางสั่นราวกับลูกนกแต่ในขณะที่ทั้งคู่คิดว่าจบสิ้นเเล้วก็ได้มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

"คนของนิกายกระบี่ราชันนี่มีแต่พวกเศษสวะแบบพวกเจ้าหรืออย่างไรกัน"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"ใครกัน ออกมาเดี๋ยวนี้" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 8 กล่าวออกมาด้วยความโกรธ

หยางจื่อค่อยๆเดินออกมาอย่างช้าๆพลังปราณที่ทรงพลังเริ่มถูกปลดปล่อยออกมา กับกลุ่มชายหนุ่มทั้ง 5หยางจื่อไม่จำเป็นต้องใช้พลังของดาบมังกรสวรรค์เลยด้วยซ้ำ

"เจ้าอยากตายงั้นรึถึงได้มากล่าวว่าร้ายนิกายกระบี่ราชัน"ชายหนุ่มที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 8 กล่าว

"เดี๋ยวก่อนพี่ใหญ่ดูตราสัญลักษณ์ที่ห้อยตรงเอวของมันสิ"ชายหนุ่มอีกคนกล่าว

"ตระกูลหยาง!!!!!!!!!"

กลุ่มคนทั้ง5 กล่าวออกมาด้วยความตื่นตระหนกแต่ชายหนุ่มที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 8 กลับสงบไว้อย่างรวดเร็วเเล้วกล่าว

"ถึงจะเป็นคนตระกูลหยางเเล้วอย่างไรพวกเราก็แค่สังหารมันเเล้วงอย่าให้เหลือหลักฐานก็เป็นพอ" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 8 กล่าว

เมื่อได้ยินคำกล่าวของพี่ใหญ่ของพวกตนคนทั้ง 4 ก็สงบลงเเล้วเผยจิตสังหารออกมาหยางจื่อที่ยืนนิ่งๆได้แต่ยิ้มอย่างเย็นชาออกมา

"น้องชายเจ้ารีบหนีไปเถอะอย่าเอาชีวิตของเจ้ามาทิ้งเลย ขอแค่เจ้าช่วยบอกกับนิกายของข้าว่าข้าถูกคนพวกนี้สังหารก็เป็นพอ"ชายหนุ่มจากนิกายดาบเมฆากล่าว

"ไม่จำเป็นต้องห่วง ข้าไม่เป็นไรหรอกกับสวะพวกนี้ไม่คณามือข้าหรอก"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"ปากดีนักนะข้าจะสอนให้เจ้ารู้เองว่าฟ้าดินต่ำเพียงใด" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 8 กล่าว

แต่ก่อนที่กลุ่มคนทั้ง5 จะได้เคลื่อนใหว หยางจื่อก็โบกมือหนึ่งทีปรากฏดาบเพลิงขนาดเล็ก 5 เล่มพวกมันพุ่งเข้าหาทั้ง 5 ด้วยความรวดเร็วจนกลุ่มชายหนุ่มทั้ง 5 ไม่ทันตั้งตัว

"อ๊ากกกก"

ดาบเพลิงทั้ง5 เล่มเสียบทะลุร่างของชายหนุ่มทั้ง 5 และเเผดเผาร่างพวกเขาจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกด้วยความร้อนของเปลวเพลิงเทวะนั้นทำให้ทักษะที่เกี่ยวกับเปลวเพลิงทรงพลังอย่างยิ่ง

ชายหนุ่มและหญิงสาวจากนิกายดาบเมฆานั่งนิ่งอ้าปากค้างอยู่เนิ่นนานจนกระทั่งได้สติกลับมา

"เปลวเพลิงเทวะ หรือว่า น้องชายคือ คุณชายหยางจื่อ ของตระกูลหยาง"ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น

"ใช่เเล้วนามของข้าคือ หยางจื่อ " หยางจื่อกล่าว

"ใช่จริง ๆด้วย ท่านแข็งแกร่งอย่างที่ข่าวลือบอกเอาไว้เลย"หญิงสาวกล่าว

"เอาละในเมื่อหมดเรื่องเเล้วข้าขอตัวก่อน" หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อหายตัวไปอย่างว่องไวด้วยทักษะเคลื่อนที่ของหยางจื่อทำให้ ทั้งสองไม่สามารถมองตามได้ทัน

---------------------------------------------------------------------------------------------