รุ่งขึ้น เขาตื่นแต่เช้ามาโรงเรียนโยนแว่นทิ้งไปจากคนร่างท้วม้ป็นสมส่วน สมกับสูง 180 เิเ เขาเดินไปที่โรงเรียนไปที่ห้อง ม.5/1ของเขา
ขณะไปมาอะไรพุ่งมาข้างหลัง เขาใช้ท่วงท่า จระเข้ฟาดหางของมวยไทย
อ้ากกกกกกกกกกก
มันคนนั้นคือ หัวหน้าของแก็งอันตพาลที่โดนเขาซัดมันอยู่สภาพมีผ้าสีขาวพันเกือบทั่วตัว
"ไอ้เวร วันนี้เอ็งตาย ข้าเอาอาจารย์หย่งชุนมา"มันพูด ชี้ไปที่ชายวัยกลางคนนัน้คือ อาจารย์ เฉาหวังซื่อ อาจารย์กังฟูที่ดังพอสมควร เฉาหวังซื่อพุ่งมา
"หึ"เขาใช้ เพลงหมัด 5 สัณฐานที่เขาคิดค้นมีทั้ง พยัคฆ์ที่ดุร้าย กระเรียนสีขาวบริสุทธิ์ต่างๆ ด้วยท่วงท่า พยัคฆ์พุ่งกระโจนใส่เหยื่อ
อาจารย์เฉาหวังซื่อที่โดนไปเซไปหลายสิบเมตร ก่อนล้มลงกระอักเืคำโตหลายคำ เอามือยันพื้น
"ไอ้เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม จัดการ"คนที่ใส่ชุดสำนักของเฉาหวังซื่อ 30 คนมาล้อม เขาตั้งท่า พวกมันพุ่งมา เขารวมลมปราณที่เท้าเล็กน้อยแต่มากพอให้พวกมันกระดูกหักได้ง่ายดาย เขาออกด้วยท่วงท่า ัหมอบสะบัดหางกวาดพื้น พวกมันร้องเพราะกระดูกของ 10 คนที่ล้อมหักจนโผล่ออกมา เขาเริ่มต่อสู้ ไม่ถึงสองนาทีพวกนั้นนอนครวญบนพื้น เฉาหวังซื่อที่เห็นคลานหนี เขาหยิบไม้เบสบอล ฟาดใส่ตัวของเฉาหวังซื่อเรื่อยๆโดยไม่ออกแรงอะไรมากแต่มากพอให้เฉาหวังซื่อเ็ปเหมือนโดนชายฉกรรจ์ฟาดเต็มลง
"อ้ากกกก"ฉากฟาดทำให้นักเรียนหรืออาจารย์บางคนที่เห็นเฉาหวังซื่อกระดูกหักทั่วร่างและเืโชกทั่วร่างถึงกับอ้วกออกมา เขาใช้ลมปราณะาตุสายฟ้าทำให้เครื่องมอืทุกชนิดไม่อาจทำงาน พวกอันตพาลที่ซ้อมเขาพยายามหนี แต่ด้วยอาการเจ็บไม่มีแรงพอเขาฟาดใส่ทั้งสิบคนนั้น
ฟาดไปฟาดมา10-20ที รถตำรวจมาเขาขว้างไม้เบสบิลทิ้ง เดินไปที่ห้องเรียน
"หยุด"ตำรวจเกือบยี่สิบคนพูดพร้มอยกปืนไปใส่ เขาหยิบเข็มในกระเป่า ขว้างไปด้วยท่วงท่า ฝังเข็มหนึ่งจุดสกัดร่าง พวกตำรวจที่โดนถึงกับแข็งทื่อทุกคน ตำรวจที่ไม่โดนยิงใส่แต่เขาหยิบหินที่วางอยุ่ดีดใส่ข้อมือถึงกับร้องเสียงดัง เขาเอาเสื้อนักเรียนฟาดหลัง นักเรียนหญิงและอาจารย์๋หญิงถึงกับหน้าแดงเพราะเขามีซิกแพ็คที่แน่นขนาดนี้ใครจะทนไหว เขาเดินไปไม่สนใจตำรวจ เขานั่งอยู่ในห้องเรียนคนเดียว หน่วยสวาทถีบประตูเข้ามาพร้อมโยนตัวลงหน้าต่าง หน่วยสวาทเกือบร้อยคนยืนล้อมเขา เล็งปืน MP5 มาที่เขา เขาวางหนังสือฟาดใส่หน่วยสวาทคนหนึ่งหมวกเหล็กถึงกับแตก พวกมันที่มองความเร็วเขาไม่ทันชี้ปืนตาม เขากระทืบหน่วยสวทไปเกือบสิบคนแล้ว พวกมันพยายามชี้ปืนไปทางที่เขาไปแต่เขาหลบ จนจากหน่วยสวาทร้อยกว่าคน
เหลือไม่ถึงห้าสิบคน
"เฮ้อ วันนี้เล่นพอแล้วจับเลย"เขาพูดและหยิบกุยแจมือมาล็อคตนเอง หน่วยสวาทห้าสิบกว่าคนมาล้อมกุมตัวเขาไป
"ไง เมือ่กี้ดีไหม"เขาเห็นหน่วยสวาทที่โดนเขาซัดกำลังพันแผลจากอาการาเ็อยู่ พวกมันหันมาพร้อมกัน มองด้วยสายตาอำมหิต
"ฮ่าๆ"เขาเดินขึ้นรถ
ณ สถานนี่ตำรวจ หน่วยสวาทและหน่วยปฏิบัติการพิเศษล้อมมือเขาเพระา ท่านหลินหยางซื่อถ่ายคลิปตอนที่เขากำจัดได้และการเล่าถึงกำจัดหน่วยสวาทสามสิบคนในพริบตา พวกนี้ชี้ปืนมาที่เขาตลอดเวลา ปืนนับร้อยชี้มาที่เขาคนเดียว เขากำลังนั่งเอาเข็มมาเรียงนับพวกมันเมื่อก่อนไม่คิดว่ามันจะเป็อันตรายแต่เพราะเขาสามารถใช้เข็มเพียงเล่มเดียวสามารถสกัดจุดได้รีบยึดทันที
"นายชื่อ เย่เฟิงสินะ"สารวัตรสาวสวย เว่ยมี้เอ๋อพูด
"ใช้"เขาตอบ
"ฝึกศิลปะการต่อสู้พวกนี้มาจากใคร"
"แล้วแต่จะคิด"
ปัง เว่ยมี้เอ๋อทุบโต๊ะชี้มาที่หน้าด้วยสายตาโคตรโกรธ
"นายทำให้หน่วยสวาทขายหน้า จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อหน่วยสวาทแพ้เด็กหนุ่มอย่างนายทำไมนายไม่ยอมถูกจับ"เว่ยมี้เอ๋อพูด
"ี้เี ถ้าผมแหกุกหล่ะ"
"หึ อยู่กับกองกำลังพิเศาเป็ร้อยจะหนีไปได้ไง"
"หรอ"เขาจับตัวเว่ยมี้เอ่อพวกนั้นกระชับปืนเขาขว้าง เธอไปที่หน่วยปฏิบัติการพิเศากลุ่มหนึ่งด้วยความแรงพวกนั้นล้มลง
เขาคว้าปืน ยิงไปที่แขน ขา ของหน่วยรบพิเศษที่ไม่ทันระวัง ถูกยิงไปเป็20-30คน เขาพุ่งไปจับตัวหน่วยรบพิเศษคนหนึ่งคว้าปืนพก USP.45ที่ขา ยิงใส่พวกนั้นร้อง เขาไม่ได้ให้ตาย พวกนั้นตายอย่างรวดเร็ว เขายิงประตูทำให้ข้างนอกเข้ามาม่ได้หน่วยรบพิเศษร้อยกว่าคนร้องครวญคราง เขาอุ้มเว่ยมี้เอ๋อ
"ฉันสามารถแหกคุกได้ อย่าลืมเอากล้องวงจรปิด้าที่ติดอยู่เอาฉากที่ฉันสู้ให้หน่วยปฏิบัติการพิเสษที่จะมาคุ้มตัวฉัน ว่าอย่าประมาท"
หลังเหตุการณ์นี้ หน่วยรบพิเศษ MMAS ถึง 20 คนต้องมาคุ้มตัวเองใส่ชุดสีดำรัดรูปกั้นะุได้ง่ายดายถ้าไม่ใช้อาวุธจากโลกเื้ัที่ทรงพลังกว่าปัจจุบันหลายสิบเท่า นัดเดียวสามารถทำลายบ้านได้