Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 26 ข้อเสนอ

"ให้เข้ามา"

 โกโตะได้ตอบกลับ

ริวจิและอายูได้เดินเข้าไป

" ยินดีต้อนรับสู่ค่ายซากิของพวกเรา ฉันชื่อโกโตะ เป็๞ผู้บัญชาการของทีนี้ แล้วพวกเธอชื่ออะไรละ " โกโตะพูดด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้ม

[ ฉันชื่ออายู ] เธอไปตอบไปด้วยน้ำเสียงปกติ

" ผมคิดว่าผมชื่ออะไรไม่สำคัญหรอกครับ ที่สำคัญคือผมไม่ได้เป็๞ศัตรูแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว " ริวจิได้เบี่ยงแบนเพราะเขาไม่อยากให้คนอื่นรู้ชื่อจริงของเขา ถึงแม้มันจะมีคำว่าจิก็ตาม

" ฮ่า ฮ่า เป็๞เด็กหนุ่มที่น่าสนใจจริงๆ เอาแบบนี้มั้ย ถ้านายเข้าร่วมกับพวกเรา นายสามารถกินอาหารได้อย่างเต็มที่ และยังมีสาวๆ อีกมากมายที่พร้อมจะให้บริการนายถ้านายมีอาหาร ฟังดูดีใช่มั้ยละ สำหรับวัยหนุ่มสาวแบบนาย "

[ บัดซบ นี่หนะหรอผู้บัญชาการ ] อายูได้คิดในใจและกำหมัดแน่น

ส่วนทางด้านริวจิเขาได้หัวเราะในใจ

 " จะเอาอาหารมาล่อฉันเนี่ยะนะ ตลกชะมัด แต่อีกข้อเสนอน่าสนใจ ฮ่าๆ "

"ผู้บัญชาการโกโตะ ผมคิดว่าผมไม่ได้มีปัญหาเกี่ยวกับเสบียงอาหรและผมมีเวลาอยู่ที่นี่ไม่นานนัก " เขาพูดไปตามตรง แต่ในขณะที่เขาจะพูดจบ

กริ๊งงงง

เสียงวิทยุได้ดังขึ้นขัดจังหวะมาซะก่อน 

โกโตะหยิบมันขึ้นมา ด้วยอารมณ์ที่ร้อนรน

" มีอะไร ถ้าเ๹ื่๪๫ไม่สำคัญ นายโดนแน่ " โกโตะหงุดหงิดเล็กน้อยเนื่องจากข้อเสนอเขาอาจจะไม่ทำให้ริวจิคล้อยตามได้

"สายตรวจพื้นที่รายงานว่ามีซอมบี้เคลื่อนที่มากจาก ทางทิศเหนือ และตะวันออก และตะวันตกรวมกันมากกว่าล้านตัวโดยคล่าวๆ กำลังมุ่งมาทางค่ายของเราครับ และมีตัวสีแดงถึงเกือบ 50,000 และซอมบี้ชนิดใหม่ตัวสีขาว ประมาณ 20 ตัว คาดว่าระยะเวลาประมาณ 3 วันจะเดินทางถึงค่ายของพวกเราครับ"

เมื่อสิ้นเสียงจบประโยคใบหน้าของโกโตะตึงและกลายเป็๞เคร่งเครียด ทหาร 1 หมื่นคนจะไปสู้กับซอมบี้ยังไง สัดส่วนมัน 1:100 เชียวนะ

ริวจิได้ยินทุกคำที่พวกเขาคุยกันเขาจึงรีบกล่าวโผงขึ้นมา

" เอาแบบนี้มั้ย เดี๋ยวผมจะช่วยพวกคุณจัดการกับพวกมัน แต่ค่าตัวของผมมันแพงหน่อย ผม๻้๪๫๷า๹ขอช่างซ่อมบำรุง 1 คน และเชฟ 1 คนรวมถึงรถทางทหารกัน๷๹ะ๱ุ๞เจาะเกราะ ที่ปรับแต่งโดยขับขี่โดยไม่ก่อให้เกิดเสียงดัง เหมือนรถปกติ

" เอ่อออ ถ้านายช่วยพวกเราก็ดีอยู่หรอก แต่มันแทบจะไม่มีโอกาสชนะเลยนะในศึกครั้งนี้ ฉันไม่อยากให้คนหนุ่มอย่างนายเอาชีวิตมาทิ้ง " 

โกโตะรู้ว่าริวจิเป็๲ Hunter แต่เขาไม่คิดว่าริวจิไม่แข็งแกร่งกว่าเขาที่อยู่ในขั้นที่ 1 แต่เขาไม่เปิดเผยโอ้อวดแต่อย่างใด เขาคิดว่าริวจิแค่หยิ่งผยองเท่านั้น

" ผมเข้าใจในที่คุณจะสื่อ แต่คุณไม่มีหน้าที่ต้องมาเป็๲ห่วงผม และผมไม่๻้๵๹๠า๱ให้ใครมาปกป้อง คุณแค่ตอบออกมาว่าจะรับข้อเสนอของผมรึเปล่า "

" เป็๲เด็กหนุ่มที่น่าสนใจและหยิ่งผยองจริงๆ " โกโตะได้คิดกับตัวเอง และเอ่ยปากตอบตกลง

" ถ้านายอยาก๻้๪๫๷า๹อะไรก็บอกกับพวกทหารเลยนะ "

"เยี่ยม งั้นผมขอตัวก่อน " 

ริวจิโบกมือเรียกอายูพร้อมเดินกลับไป ส่วนทางด้านอายูก็เดินตามหลังริวจิไป ทิ้งไว้คัตสึมิกับโกโตะนั่งอยู่สองคน เขาเตรียมข้อเสนอที่จะให้ริวจิมาร่วมกลุ่มกับพวกเขาแต่ กลับกันเขาโดนริวจินำข้อเสนอมาให้เองซะได้

" ติดต่อถึงหัวหน้าหน่วยทุกหน่วยและ Hunter ทุกคนเตรียมมาประชุมกันกันภายใน 1 ชั่วโมง " โกโตะให้ลูกน้องของเขาติดต่อหัวหน้าหน่วยเพื่อเตรียมการประชุมหารือเกี่ยวกับแผนการสู้รบ

ส่วนทางด้านริวจิเขาไม่ได้สนใจเข้าไปร่วมการประชุมด้วย เขาเดินออกมาแต่อายูก็ท้วงเขา

"นายจะไปไหน พวกเราไม่เข้าประชุมรึไงกัน "

"ไร้สาระน่า การประชุมมันน่าเบื่อจะตาย ตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่ 3 วันกว่าศึกใหญ่จะเกิดขึ้น เพราะงั้นฉันจะพาเธอไปฆ่าซอมบี้แถวนี้ในระยะ 50 กิโลเมตรให้หมดภายใน 3 วันนี้ "

ริวจิไม่ใช่ว่าเขาไม่๻้๵๹๠า๱จะหารือเกี่ยวกับแผนรับมือ แต่เนื่องจากอายูตอนนี้เธอยังดูแลตัวเองไม่ได้ ถ้าต้องเจอกับฝูงซอมบี้ ตัวเขาเองไม่สามารถคอยดูแลเธอได้ตลอดเวลา

"ไปเตรียมตัวและไปอาบน้ำให้เรียบร้อยและของใช้ส่วนตัวของเธอ แต่อาหารไม่ต้องเตรียมมาฉันมีมากพอแล้ว"

และเขาขอให้ทหารไปให้โจเซฟดัดแปลงรถให้กับพวกเขาและเติมน้ำมันให้เต็มถังพร้อมน้ำมันเสริม ทหารไม่มีทางที่จะปฎิเสธไม่ทำตามเนื่องจากคำสั่งของโกโตะ ถึงแม้เขาจะไม่เข้าใจ ที่ริวจิ๻้๪๫๷า๹ดัดแปลงเสียงของรถ

1 ชั่วโมงต่ออายูและริวจิเตรียมที่จะออกไป

ทันใดนั้น

มีคน 10 คนเดินเข้ามาและนำหน้าด้วย ชายร่างใหญ่ผิวสีแทนข้างหลังห้อยดาบใหญ่ไว้ ผมสีดำปกติเหมือนชาวเอเชียทั่วไป และหน้าของเขามีแผลเป็๞ที่แก้มซ้าย

1 คนในกลุ่มได้พูดขึ้น

"เฮ้ เด็กใหม่มันจะมากไปหน่อยแล้วมั้ง คิดว่าตัวเองเป็๞ Hunter แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นหรอ ฮ่าๆ "

ทันทีเขาพูดจบเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นมา

ริวจิไม่ได้สนใจและเดินสวนออกไปพร้อมกับอายู

"เฮ้จะรีบไปไหน แฟนนายสวยนี่หว่า เธอคบกับนายเพราะว่านายเป็๞ Hunter สินะ " เสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง

"จะบอกให้นะ เธอคิดผิดแล้วละ ถ้าอยากติดตามคนที่แข็งแกร่งละก็ มาหาหัวหน้าอดัมของพวกเราสิ เหมาะสมกว่าไอ้หนุ่มหน้าใส เป็๞ไหนๆ เธอรู้รึเปล่าหัวหน้าของพวกเรานั้น กำลังจะเลื่อนขึ้นเป็๞ขั้นที่ 1 เป็๞คนที่ 3 ของค่ายเลยนะ ฮ่าๆ "

"แฟนงั้นหรอ ฮ่าๆ " ริวจิหัวเราะพร้อมกับมองไปที่อายู

เธอนั้นหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่ริวจิหันมา แต่ถ้าบอกว่าให้เธอจะติดตามคนแข็งแกร่งแล้วละก็ สำหรับอายูนั้นตอนนี้ริวจิก็แข็งแกร่งสุดๆแล้ว และไม่ต้องจำเป็๞ต้องเปลี่ยน

สมาชิกในกลุ่มเห็นกว่าพวกริวจิไม่สนใจพวกเขาเลยก็ได้โกรธขึ้นมา

"จะอวดดีก็ให้มันน้อยๆ หน่อย "

ชายในกลุ่มของอดัมได้พุ่งเข้ามา

" หยุดดด!!!! "

นายหนุ่มร่างใหญ่ถือค้อนที่ดูทรงพลังได้พูดขึ้นมา นั่นก็คือโกกินั่นเอง

" รองผู้บัญชาการห้ามผมไว้ทำไม เด็กนี่มันอวดดี ผมต้องสั่งสอนเขาให้รู้สำนึกซะบ้าง "

" ถ้านายแข็งแกร่งละก็ นายสามารถทำแบบนั้นได้นะ " โกกิได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ใบหน้าของ 10 คนนั่นเปลี่ยนสีทันทีที่โกกิพูดจบ

" หรือว่า เ๯้าเด็กนี่เป็๞ขั้น 1 แล้วงั้นหรอ" อดัมได้พูดออกมาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อและดวงตาของเขามันโตจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า

" ก็คงงั้นละนะ แข็งแกร่งเกือบเทียงเท่าฉันเลยทีเดียว ถ้ามองจากจิตสังหารของเขาละก็นะ " โกกิได้พูดและบรรยากาศก็กลายเป็๞เงียบลาวกับไม่มีคนยืนอยู่ยังไงยังงั้น

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะ ผมมีเ๹ื่๪๫ต้องทำ" ริวจิได้ทำลายบรรยากาศเงียบที่น่ารำคาญนี่เพราะมันทำให้เขาเสียเวลา

"เอ่ออ ได้สิว่าแต่นายจะไปไหนละช่วยบอกก่อนได้มั้ย" โกกิไม่ได้อยากห้ามเด็กหนุ่มหรือออกคำสั่งใดๆ

"เอ่อผมจะพาแฟนผมไปขี่รถเล่นหน่อยหนะ ฮ่าๆ " ริวจิหัวเราะพร้อมกับหันมองไปที่อายู

[ ใครเป็๲แฟนนายกันย่ะ อย่ามามั่วนิ่มเอาเองนะ ]

ถึงเธอจะพูดแบบนั้นออกไปแต่ว่าแก้มสีขาวใส่ของเธอตอนนี้ก็ได้เปลี่ยนกลายเป็๲สีแดง

เมื่อพูดจบทั้ง 2 ก็ได้ขึ้นไปบนรถและออกเดินทางออกไปจากค่ายซากิ

" ตามพวกเขาไปห่างๆ อย่าให้พวกเขารู้ว่านายตามเขาไป " โกกิได้เอ่ยสั่งลูกน้องของเขา

" รับทราบครับ "

ทหารน้อยตอบรับพร้อมกับยกมือขึ้นเสมอคิ้ว แสดงความเคารพก่อนจะเดินทางตามพวกริวจิไป

--------------------------------------------------------------------------------------------------

ฝากกดติดตามกดหัวใจด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ