Series - มฤตยูเขียว
EP9: กับดักแม่มดเฒ่า
ร่างของ อคิราห์ กระเด็นกระแทกกับผนังห้องเก็บของอย่างรุนแรงจนแท่นบูชาหินดำที่อยู่ด้านหลังแตกกระจาย เธอไอค่อกแค่กออกมาด้วยความเ็ป แต่ดวงตาอำพันยังคงแข็งกร้าว
“จ้าวเวท! แกเป็อะไรไหมเนี่ย! ลุกขึ้นสิโว้ย!” เสียงของ อสูรตาสมิง ที่มือซ้ายดังออกมาอย่างร้อนรนอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
อคิราห์กำหมัดซ้ายที่สวม ถุงมือสีเงิน ไว้แน่น ถึงแม้ถุงมือจะป้องกันการมองเห็นของเ้าสมิงได้ แต่รอยร้าวบนเนื้อผ้าก็สั่นเทาตามแรงกระแทก เธอมองไปยัง หญิงชรา ที่ประตู... ใบหน้ายับย่นของนางไม่ได้ดูแก่ชราตามวัย แต่มันดูเหมือนถูกกัดกร่อนด้วยความแค้นและอาคมที่ใช้มาอย่างยาวนาน
“พลังเวทของแก... ไม่ใช่ของจอมเวทสายดำทั่วไป” อคิราห์พูดเสียงแหบพร่า
“หึๆๆ” หญิงชราหัวเราะ “แน่นอน... อาคมของข้าคือ 'อาคมหุ่นเชิดโบราณ' ที่ใช้พลังชีวิตและความมุ่งร้ายของผู้บริสุทธิ์เป็เชื้อเพลิง ข้าใช้เวลาหลายสิบปีในการตามหาสายเืที่จะสามารถทำพิธีนี้ได้ และนวลกับไอ้ไม้... ลูกชายที่ไม่ได้รับการยอมรับของท่านเ้าคุณ... พวกมันคือหุ่นเชิดที่สมบูรณ์แบบ!”
“บ้าชะมัด! จ้าวเวท! อย่ามัวแต่คุย! นางกำลังจะร่ายอาคมอีกแล้ว!” เ้าสมิงเตือนเสียงดัง
“รู้แล้ว เ้าสมิง! นายหุบปากไปก่อน!” อคิราห์ตวาดกลับ แม้จะเจ็บหนัก แต่ก็รีบยกมือขวาขึ้นสร้าง โล่พลังเวท สีเหลืองอำพันขึ้นมาป้องกันตัว
เฟี้ยว!
หญิงชราไม่รอช้า นางยกมือขึ้นมา... ที่ฝ่ามือของนางไม่ได้มีแสงสีม่วงเรืองรองเหมือนอาคมทั่วไป... แต่มันมี ดวงไฟขนาดเล็กสีเขียวอมดำ พุ่งเข้าใส่โล่ของอคิราห์!
เปรี้ยง!
ดวงไฟนั้นปะทะกับโล่พลังเวทจนเกิดเสียงะเิดังสนั่น โล่ของอคิราห์แตกออกในทันที!
“อาคม... แห่งความวิปริต...!” อคิราห์กัดฟัน เธอลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
“นี่แหละ! คือพลังที่ข้า้าใช้กำจัดแก! จอมเวทสาวผู้เย่อหยิ่ง!” หญิงชราะโ
ขณะที่ทั้งสองจ้องหน้ากัน...
ไม้ ชายหนุ่มในชุดดำที่ถูก เมฆา (หรือ 'มิสเตอร์แบล็ก' ที่อคิราห์รู้จัก) ใช้เส้นเชือกอาคมสีขาวนวลพันธนาการไว้ชั่วคราว ก็เริ่มดิ้นรนอย่างหนัก
จั๊กจั่น ที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก มองเห็นว่า เส้นเชือกอาคม ที่พันร่างของไม้ไว้กำลังส่องประกายเรืองๆ นั่นคือร่องรอยอาคมของเมฆา!
“ยายจั๊กจั่น! ไปทางนั้น!” อคิราห์ะโสั่ง “หา แหล่งพลังงาน ของยัยแก่! มันต้องใช้ เครื่องราง บางอย่างในการเพิ่มพลังเวทได้ขนาดนี้!”
จั๊กจั่นพยักหน้าอย่างเข้าใจ เธอรีบวิ่งเข้าไปในความมืดของห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม โดยสวมแว่นอาคมกรอบใสไว้ตลอดเวลา เธอเห็นร่องรอยพลังงานสีม่วงพุ่งไปรวมกันอยู่ที่ กล่องไม้แกะสลัก ใบใหญ่ที่มุมห้อง!
ขณะเดียวกัน...
“แกจะหลอกใช้เด็กคนนั้นอีกแล้วเหรอ จ้าวเวท!” หญิงชราเย้ยหยัน “สายเกินไปแล้ว!”
หญิงชราโบกมือ ธูปดำ ที่แท่นบูชาที่แตกกระจายก็ลอยขึ้นมาในอากาศ... มันรวมตัวกันเป็ ลูกบอลไฟสีดำ ขนาดใหญ่กว่าศีรษะ!
“หนีไม่พ้นแล้ว! อคิราห์! ข้าจะเอาพลังของอสูรตาสมิงของแก! แล้วมอบอำนาจทั้งหมดให้หุ่นเชิดตัวใหม่ของข้า!”
ลูกบอลไฟสีดำพุ่งเข้าใส่อคิราห์ราวกับอุกกาบาต!
“เอาละ! ไอ้สมิง! ถึงเวลาทำงานแล้ว! ออกมาได้!” อคิราห์ะโสั่ง
ฉึก!
อคิราห์ กระชากถุงมือสีเงินที่มือซ้ายของเธอออกในทันที!
เมื่อ ดวงตาอสูรสีอำพัน บนหลังมือซ้ายเผยออกมา มันไม่ได้ส่องแสงรุนแรงเหมือนก่อน... แต่มันกลับ เปิดกว้างอย่างเต็มที่ และ กรีดร้องออกมาเป็เสียงคำรามต่ำๆ
“อ๊ากกกกก!”
พลังงานสีอำพัน มหาศาลพุ่งออกมาจากดวงตาอสูร... ไม่ใช่ในรูปแบบกรงเล็บ แต่เป็รูปแบบของ 'ช่องว่างแห่งความมืด' ที่ดูดกลืนทุกสิ่ง!
ลูกบอลไฟสีดำของหญิงชราถูกดูดเข้าไปในช่องว่างนั้นอย่างรวดเร็ว...
ฟิ้วววววววววววว!
“อร่อยชิบ! ดาร์คเวทแบบเข้มข้น! อร่อยกว่าที่ฉันเคยกินมาทั้งชีวิต!” เ้าสมิงร้องอย่างพึงพอใจ
“แก... แกเปิดช่องว่างแห่งความมืดได้ขนาดนี้เลยเหรอ!?” หญิงชราเบิกตากว้างด้วยความใ “พลังของแกมัน...!”
“นี่คือสิ่งที่แก้าไม่ใช่เหรอ แม่มดเฒ่า” อคิราห์ยกมือซ้ายที่ดวงตาอสูรกำลังส่องแสงเจิดจ้าขึ้นมา “แต่แกไม่มีปัญญาควบคุมมันหรอก!”
ขณะที่เ้าสมิงกำลังดูดกลืนพลังอาคมของแม่มดเฒ่าอย่างตะกละตะกลาม...
จั๊กจั่นที่กำลังรื้อกล่องไม้แกะสลักที่มุมห้องก็ได้เจอกับ 'แหล่งพลังงาน' ที่แท้จริงของหญิงชรา!
ภายในกล่องไม้... มี โครงกระดูกของสัตว์ขนาดเล็ก ที่ถูกนำมาประกอบเข้ากับ เครื่องเพชรพลอยล้ำค่า และที่สำคัญ... มีรูปถ่ายเก่าๆ ของท่านเ้าคุณที่กำลังกอดกับหญิงชราคนนี้อย่างใกล้ชิด!
จั๊กจั่นถึงกับอึ้ง...
“แกคือ ภรรยาคนแรก ของท่านเ้าคุณ!?” จั๊กจั่นอุทานออกมาด้วยความใ
หญิงชราที่ได้ยินก็หันขวับมาด้วยสีหน้าอาฆาต!
“หุบปาก! ยายเด็กโง่! แกมาสอดรู้เื่ของข้าได้ยังไง!”
หญิงชราละความสนใจจากอคิราห์ชั่วขณะ... นี่คือความผิดพลาดครั้งใหญ่!
อคิราห์ไม่รอช้า เธอพุ่งตัวเข้าใส่หญิงชราด้วยความเร็วสูง ใช้มือขวา ชก เข้าที่ใบหน้าของหญิงชราอย่างรวดเร็ว!
ปั้ก!
หญิงชราเซถลาล้มลงทันที ฟันปลอม ของนางหลุดออกจากปากกระเด็นไปตกในกองฝุ่น!
“จอมเวทที่ดี... ไม่ควรปล่อยให้ศัตรูทำลายแหล่งพลังงานของตัวเองได้ง่ายๆ นะ คุณย่า!” อคิราห์พูดเยาะเย้ย
ขณะที่หญิงชรากำลังพยายามรวบรวมสติ...
แคร้ง!
ไม้ ที่ถูกพันธนาการไว้ก็หลุดออกจากพันธนาการของเมฆาได้อย่างไม่น่าเชื่อ! เขาคว้ามีดอาบยาพิษที่ตกอยู่บนพื้น พุ่งเข้าใส่จั๊กจั่นที่กำลังถือกล่องไม้แกะสลักอยู่ด้านหลังอคิราห์!
อคิราห์รู้ตัว... แต่เธอไม่สามารถหันกลับไปได้ทัน...
ฟึ่บ!
มีดอาบยาพิษพุ่งเข้าหาหลังของจั๊กจั่น... แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยเส้นเชือกอาคมสีขาวนวลอีกครั้ง!
“พอได้แล้วนะ... ไอ้ไม้”
เมฆา ที่วันนี้สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีดำ เดินออกมาจากเงามืดของตู้หนังสือ! เขากลายเป็ 'มิสเตอร์แบล็ก' ที่จั๊กจั่นเคยเห็นแวบๆ!
“แก... แกเป็ใคร!” ไม้ะโถาม
“เพื่อนเก่าของ จ้าวเวท คนนี้... ที่ไม่ชอบเห็นใครรังแกคนอ่อนแอกว่า” เมฆาตอบเสียงเรียบ
เมฆาใช้เส้นเชือกอาคมสีขาวเหวี่ยง ไม้ไปติดกับเสาไม้ในห้องเก็บของอย่างรวดเร็ว!
ขณะที่เมฆาจัดการกับไม้...
หญิงชราก็ฟื้นคืนสติ! นางเห็นโอกาสสุดท้าย...
“แกกับเพื่อนแกต้องตาย!”
หญิงชราคว้า โครงกระดูกสัตว์ ที่ติดกับเครื่องเพชรพลอยมาจากกล่องไม้ที่จั๊กจั่นทำหลุดมือ!
นางใช้เืที่ไหลออกจากปากของตัวเอง ลูบ ลงบนโครงกระดูก!
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
พลังเวทมหาศาลพุ่งออกมาจากโครงกระดูก... มันดูดซับพลังงานจากเครื่องเพชรพลอยทั้งหมด!
โครงกระดูกนั้น... เปลี่ยนรูปเป็สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่ทำจากเถาวัลย์สีดำและกระดูก! มันคำรามอย่างดุร้าย...
“กร๊าซซซซซซซซซซซซซซ!”
“เห้ย! ตัวบิ๊กบึ้มมาแล้ว! จ้าวเวท! เอาไงดีวะ!” เ้าสมิงร้องอย่างตื่นตระหนก!
อคิราห์ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสัตว์ประหลาดเถาวัลย์ขนาดใหญ่กับหญิงชราที่กำลังบ้าคลั่ง... เธอไม่เหลือพลังเวทที่จะสร้างโล่ป้องกันได้อีกแล้ว!
และที่สำคัญ...
“คุณหญิง... คุณหญิงหายไปแล้วค่ะ!” จั๊กจั่นร้องด้วยความใ เมื่อมองกลับไปยังห้องนอนที่พวกเขาเพิ่งจากมา?!
*โปรดติดตามในบทต่อไป*
2K
![Danger area : เขตก่อการรัก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738232945_48148710.webp)
