บทที่ 15 พี่สาว ใต้เตียงคุณมีคนซ่อนอยู่นะ
หัวใจไม่ใช่กระดาษ : นี่มันอะไรเนี่ย? น่าเบื่อจริง ๆ สุ่มได้ใครก็ไม่รู้ ถามอะไรก็ไม่ถาม อยากฟังเื่แฉ
ในห้องไลฟ์ เต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญ
"งั้นเธอลองคิดดูสิ ถ้าไม่มีจริง ๆ จะถามเื่อื่นก็ได้" ดูเหมือนกู้อวี่จะไม่ได้คาดคิดว่าจะเป็แบบนี้
ในเมื่อพูดไปแล้วว่าจะไม่ยอมแพ้ เขาก็ไม่กลัว เขาจึงมอบสิทธิ์การพูดให้กับผู้หญิงที่ถูกสุ่มได้
"อยากจะถามอะไรมากที่สุด?" ฉู่ซิ่วซิ่วขมวดคิ้ว เธอมองไปยังห้องที่ว่างเปล่า ความกลัวในที่แคบก็เข้ามาจู่โจม
"งั้นขอให้คุณดูดวงให้หน่อยสิ ฉันเห็นโปรไฟล์คุณเขียนไว้ว่า ชอบร้องเพลง เต้นรำ แล้วก็ไพ่ทาโรต์"
จู่ ๆ เธอก็พูดประโยคนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอเคยเห็นคนใช้ไพ่ทาโรต์ทำนายดวงมามากมาย และรู้สึกว่ามันน่าสนใจเสมอ
แต่ห้องไลฟ์ของกู้อวี่นั้นคนเยอะมาก เธอไม่เคยถูกสุ่มได้เลย
ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพากันส่งความคิดเห็นเสียดสีเธอ
ฉันเป็ยอดมนุษย์ : นี่ไม่ใช่ไลฟ์ดูดวงนะพี่สาว เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย
คนใจบาป : พวกเรากำลังดูอะไรสนุก ๆ ไม่ได้กำลังดูหมอนะ เข้าห้องไลฟ์ผิดหรือเปล่า
ไม่ใช่แค่คนดูเท่านั้น แม้แต่กู้อวี่เองก็มึนงง
คนที่รู้จักเขาต่างก็รู้ดีว่า งานอดิเรกของเขาก็เป็แค่งานอดิเรก เช่นเดียวกับการเต้นของเขาที่แสนจะย่ำแย่
เขาสนใจไพ่ทาโรต์เพราะคิดว่ามันเท่ดี ถ้าถามเขาถึงความหมายล่ะก็ เขาคงพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
แต่ตอนนี้ถ้าเขาบอกว่าทำไม่ได้ มันก็คงจะน่าอายไปทั่วโลกออนไลน์
ใบหน้าของกู้อวี่ตอนนี้ช่างหลากหลายสีสันราวกับถังสีย้อมผ้าที่คว่ำลง
ถ้าจะอายก็อายล่ะวะ!
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เตรียมที่จะเอ่ยปาก
แต่ทันใดนั้น เหยาเหยาที่นั่งทานขนมอยู่เงียบ ๆ ก็พูดขัดขึ้นมาเสียงใส
"คุณพี่สาว คุณเกิดปีมะโรง ่เวลา 21.00 - 22.59 น. ใช่ไหม! ดูจากธาตุทั้งห้า คุณเป็คนธาตุทอง และมีอิทธิพลของธาตุดิน ตำแหน่งพี่น้องในดวงมีดาวจักรพรรดิสถิตอยู่ คุณยังมีพี่ชายที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน คอยพึ่งพิงได้ หนูพูดไม่ผิดใช่ไหม"
ผู้ชมในห้องไลฟ์ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ไม่ใช่สิ เด็กน้อยคนนี้เป็ใครกัน?
ไม่ใช่ให้คุณชายมาทำนายหรอกหรือ? ทำไมถึงมาแย่งอาชีพคุณชายเสียได้
แต่ไม่ว่าจะทำนายถูกหรือไม่ เด็กคนนี้ก็ไม่ธรรมดาแน่ ๆ อย่างน้อยก็พูดเื่์ เื่ดิน สิบสองนักษัตร และโหราศาสตร์อีกต่างหาก
คำศัพท์เหล่านี้พวกเขาหลายคนไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่เด็กคนนี้กลับพูดได้อย่างคล่องแคล่ว
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้พวกเขาใยิ่งกว่าคือ เ้าตัวพยักหน้ารับ
"หนูพูดไม่ผิดเลย ฉันมีพี่ชายจริง ๆ และเขาก็เปิดบริษัท ผ่าน่เริ่มต้นมาแล้ว ถือว่าเข้าที่เข้าทางแล้ว"
ดวงตาที่เหนื่อยล้าของฉู่ซิ่วซิ่วพลันสว่างขึ้นมาในตอนนี้ เธอคิดว่าจะเป็เด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นที่ทำนาย ไม่คิดว่าเด็กน้อยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ จะเก่งกาจขนาดนี้
"อาจารย์น้อย ช่วยทำนายโชคชะตาของฉันหน่อยได้ไหมคะ? ่นี้ฉันรู้สึกไม่สบายใจตลอด อยากขอความสงบสุข"
ฉู่ซิ่วซิ่วไม่กล้าเรียกเด็กน้อยว่าน้องสาว แต่เรียกอาจารย์ก็รู้สึกแปลก ๆ คิดไปคิดมาจึงเลือกใช้คำกลาง ๆ
เห็นเธอตื่นเต้นอย่างนั้น คนดูในห้องไลฟ์ก็ตาค้าง พวกเขาคิดว่า "ไม่จริงน่า ไอ้เด็กน้อยนี่มันคำนวณเป็จริง ๆ เหรอ?" นอกจากกู้อวี่แล้ว ไม่มีใครคาดคิดถึงการพลิกผันนี้ ทุกคนต่างตะลึงงัน
ตอนนี้กู้อวี่ตื่นเต้นจนอยู่ไม่สุข เขาได้แต่ด่าตัวเองในใจว่าโง่เขลา คนเก่งกาจขนาดนี้นั่งอยู่ข้าง ๆ แท้ ๆ ทำไมถึงลืมไปได้นะ โชคยังดีที่เหยาเหยาหวังดี เลยยื่นมือเข้ามาช่วย เขาคงขายหน้าตายแน่ ในขณะเดียวกัน เขาก็อยากรู้ว่าเหยาเหยายังทำนายอะไรได้อีก
"พี่สาว ไม่ต้องดูดวงแล้ว ิญญาทั้งสามของพี่ดูสั่นคลอน เหมือนไปเจออะไรบางอย่างที่ไม่บริสุทธิ์เข้า แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มุ่งร้ายอะไร บริเวณหลังบ้านพี่น่าจะมีต้นท้อกับต้นหลิว ต้นท้อป้องกันสิ่งชั่วร้าย ต้นหลิวปราบภูตผี พี่ไปหักกิ่งมาสองกิ่ง แล้วหนูจะสอนวิธีไล่มันออกไป"
"ต้องรีบหน่อยนะ เดี๋ยวเหยาเหยามีธุระอีก"
สีหน้าของเหยาเหยาตอนนี้กลับดูจริงจัง ใบหน้ากลมป้อมดูน่าเกรงขามขึ้นมาเล็กน้อย
บ้าเอ๊ย!
ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างตกตะลึง พวกเขากำลังคุยกันอยู่ดี ๆ ทำไมโลกถึงได้กลายเป็แฟนตาซีขึ้นมาได้ นี่มันพูดได้จริง ๆ เหรอ? ห้องไลฟ์จะโดนแบนไหมนะ!
ขนมปังไส้ถั่ว : ถ้าปิดไลฟ์จริง ๆ พวกนั้นจะไปเผือกที่ไหนกันล่ะ!
ทิชชู่สกปรก : แต่ก็นะ... เป็ห่วงก็เป็ห่วง แต่ก็อยากรู้ต่อว่าเื่จะเป็ยังไง! นี่มันละครชัด ๆ น่าสนใจยิ่งกว่ากินเผือกซะอีก
"อาจารย์น้อย งั้นฉันไปก่อนนะ" ฉู่ซิ่วซิ่วอึดอัดมานานแล้ว
พอได้ยินอีกฝ่ายพูดจบ เธอก็ไม่รอช้า คว้าโทรศัพท์กับกุญแจบนโต๊ะแล้วเดินออกไป
"เหยาเหยา เธอโดนสิ่งนั้นตามจริง ๆ เหรอ" คราวนี้ กู้อวี่ก็ขยับเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าสงสัย
เห็นน้องสาวกำลังตั้งใจคุยโทรศัพท์ เขาเลยไม่กล้าขัดจังหวะ พอเห็นเธอลงไปข้างล่าง เขาก็รีบฉวยโอกาสถามทันที
ขอเงินเยอะ ๆ : คุณชายครับ อย่าเพิ่งคุยกันสองคนสิ พวกเราก็อยากฟัง!
ตาแว่นสุดแซ่บ : ใช่ ๆ เล่าให้พวกเราฟังบ้าง
ชาวเน็ตเห็นทั้งสองคนกำลังกระซิบกัน ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
อย่างไรก็ตาม เหยาเหยากลับไม่พูดอะไร แต่เอามือน้อย ๆ วางบนริมฝีปากทำท่า ‘ชู่ววววว’
"พี่เจ็ด อย่าเพิ่งถามนะ!"
กู้อวี่ยังคงเห็นความเคร่งเครียดบนใบหน้าของเธออย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น ทำให้ใจของเขาหล่นวูบ สิ่งที่เด็กสาวนามสกุลฉู่นั่นไปยุ่งเกี่ยวมา มันยากจะรับมือขนาดนั้นเลยเหรอ?
ฉู่ซิ่วซิ่วอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ ทั้งหมู่บ้านค่อนข้างเก่า แต่ดีที่มีห้องน้ำส่วนตัว ตามหลักแล้วสภาพครอบครัวของเธอไม่ได้ย่ำแย่ เธอสามารถอยู่ที่ดีกว่านี้ได้
แต่เธอเกิดมาเป็คนเข้มแข็ง ไม่อยากขอเงินจากครอบครัว อย่างไรก็แค่ไกลจากบริษัทหน่อย ตื่นเช้าหน่อยเพื่อเดินทางก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
ฉู่ซิ่วซิ่ววิ่งเหยาะ ๆ ไปตามทางคดเคี้ยว ออกจากประตูหมู่บ้านแล้ว หายใจแทบไม่ทัน
เธอหยุดฝีเท้า กำลังจะมองดูว่าในหมู่บ้านมีต้นท้อหรือต้นหลิวตรงไหน โทรศัพท์ก็มีเสียงของอาจารย์น้อยดังขึ้นมา "พี่สาว ไม่ต้องวิ่งแล้วนะ!"
"หา? อาจารย์น้อย ไม่รีบแล้วเหรอ?" ฉู่ซิ่วซิ่วงงไปเล็กน้อย
ความจริงเธอยังกังวลว่าจะทำให้อาจารย์น้อยเสียเวลา ตลอดทางเธอกลัวว่าตัวเองจะวิ่งช้าไป ทำไมพอวิ่งออกมาแล้วกลับไม่รีบแล้วล่ะ?
เหยาเหยามองเห็นรังสีเืที่ปกคลุมใบหน้าของหญิงสาวในหน้าจอค่อย ๆ จางลง เห็นได้ชัดว่าเธอหลบพ้นคราวเคราะห์แล้ว ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เคร่งเครียดก็คลายลง เสียงเริ่มสดใสขึ้น
เธอพูดอย่างช้า ๆ ว่า "พี่สาว ที่จริงแล้วพี่ไม่ได้ถูกผีร้ายตามติดหรอกนะ!"
คำพูดนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ฉู่ซิ่วซิ่วงงงัน แต่กู้อวี่ก็ไม่คาดคิดมาก่อนเช่นกัน
"งั้นอาจารย์น้อย ที่รีบเรียกฉันออกมาแบบนี้ เธอ้าทำอะไรงั้นเหรอ?" ฉู่ซิ่วซิ่วถามอย่างสงสัย
เมื่อตัวเองไม่ได้ถูกผีเข้า ก็ไม่จำเป็ต้องหักกิ่งหลิวมาป้องกันอันตราย ดังนั้น ไม่จำเป็ต้องไปสวนต้นไม้เล็ก ๆ ในหมู่บ้านเลย!
กงกง : หวังว่าเด็กน้อยคนนี้จะไม่ใช่หมอผีหลอกลวงจริง ๆ นะ!
เล่นเกมตลอดไป : เป็ไปไม่ได้ เมื่อกี้ทำนายได้แม่นยำมาก จะเป็หมอผีหลอกลวงได้ยังไง
ดอกไม้สีเขียว : จะเป็ไปได้ไหมว่า ผู้หญิงสกุลฉู่คนนี้เป็ตัวล่อ?
กุหลาบร้อนแรง : เป็ไปไม่ได้ ใครจะหาตัวล่อมาแสดงเื่ราวโง่ ๆ แบบนี้
"ฉันไม่ใช่ตัวล่อ" ฉู่ซิ่วซิ่วเห็นข้อความในแชท กลัวว่าคนพวกนี้จะล่วงเกินอาจารย์น้อย เธอจึงรีบอธิบาย
ถึงอย่างนั้น เหยาเหยาก็ไม่ได้สนใจเื่พวกนี้ เธอมองฉู่ซิ่วซิ่วและพูดว่า "พี่สาว ถึงพี่ไม่ต้องไปหักกิ่งหลิว แต่ต้องแจ้งความก่อนนะ!"
ฉู่ซิ่วซิ่วรวมถึงผู้ชมในไลฟ์สดต่างอุทานออกมาว่า "หา?"
จังหวะของเด็กน้อยคนนี้ทำเอาปวดหัวจริง ๆ พูดถึงตำรวจอีกแล้ว ถ้ามาจริง ๆ กลัวว่าจะโดนจับข้อหาแจ้งความเท็จ
"พี่สาว ก่อนหน้านี้ที่หนูบอกว่าอย่าถามเื่ดวง ไม่ใช่ว่าดูไม่ได้ แต่เป็เพราะว่าดูแล้วพี่มีรังสีร้ายปกคลุม หมายถึงจะตายโหง… หนูเลยไม่พูดอะไร เพราะถ้าพูดไป คนที่ซ่อนอยู่ในบ้านพี่อาจจะใจนทำอะไรไม่คิดก็ได้"
"ถ้าทำแบบนั้น พี่ก็จะประสบเคราะห์ร้ายตายทันที!"
เหยาเหยาพูดจบ ฉู่ซิ่วซิ่วก็ตัวแข็งทื่อ
"มีคนซ่อนอยู่ นี่มันเป็ไปได้ยังไง… ฉัน…"
เธอพูดว่า ‘ฉัน’ อยู่นาน แต่ก็พูดประโยคต่อไปไม่ออก เพราะเธอนึกถึงความรู้สึกเหมือนถูกแอบมองอยู่ราง ๆ "แต่… แต่ฉันหาแล้วนะ… ไม่เห็นมีใครเลย!"
"นั่นเป็เพราะว่า เขาซ่อนอยู่ใต้เตียงของพี่ และเตียงของพี่เป็แบบเก่า มองจากข้างนอกเข้าไปจะมองไม่เห็นทั้งหมด พอดีเป็ที่หลบซ่อนให้เขาได้"
"นี่… มัน…" ฉู่ซิ่วซิ่วรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก
พอคิดว่ามีคนซ่อนอยู่ใต้เตียง เธอก็นึกกลัวขึ้นมาทันที ตอนเธอหลับอยู่ เขาคนนั้นจะคลานออกมาหรือเปล่านะ ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว ขนลุกไปทั่วทั้งตัว หญิงสาวมือสั่นหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาตำรวจในทันที
ส่วนทางด้านชาวเน็ตที่กำลังรับชมไลฟ์สดอยู่ต่างก็พากันแตกตื่นกับเื่ราวพลิกผันนี้
โกโก้อร่อยนะ : โอ้โห ไม่ว่าจะจริงหรือหลอก ฉันขนลุกซู่ไปหมดแล้ว นี่มันเื่ผีที่หลอนที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
ปังแยม : แม่เ้าโว้ย นี่มันเื่ฆาตกรรมชัด ๆ ถ้าฉันเป็ผู้หญิงคนนั้นนะ ฉันคงตายไปแล้ว
รักพี่ที่สุดเลย : คุณตำรวจมาเร็ว ๆ เื่ลี้ลับกลายเป็คดีอาญาแล้ว
ความรักทำให้คนตาบอด : ไม่ว่ายังไง ฉันต้องรู้เื่นี้ให้ได้ รอติดตามผลที่เกิดขึ้นต่อไปนะ