ทะลุมิติมาเป็นนักศึกษาแพทย์ในยุค 80 [จบ]

        หลังจากฟังจบสวี่รั่วเฉินเบิกตากว้างราวกับไข่ห่านเขาไม่เคยคิดเลยว่าน้องสาวคนเล็กจะไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้

        เธอและแม่คิดจะจับสวี่ฮุ่ยคลุมถุงชนเพื่อหวังเงินรางวัลของสวี่ฮุ่ยแท้ๆ  พอออกมาจากปากเธอเธอและแม่ดันกลายเป็นผู้บริสุทธิ์แสนดีส่วนน้องสาวคนโตกลับกลายเป็นคนชั่วร้ายที่คิดจะฆ่าเธอและแม่ซะงั้น!

        สวี่ฮุ่ยเยาะเย้ย“แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอ? น้องสาวสุดที่รักของนายยังหลอกใช้ปากของกู่ซานซานใส่ร้ายป้ายสีฉันไปทั่วว่าเป็นเมียน้อยจนโดนคุณตาตีด้วยนะ!”

        สวี่รั่วเฉินโกรธจัดจ้องมองสวี่เยว่ด้วยความเดือดดาล “เธอมันหน้าไม่อาย!”

        สวี่ฮุ่ยใส่ไฟ“สวี่เยว่ก็หน้าด้านมาตลอดอยู่แล้ว จะตกใจอะไรนักหนา?”

        “ไม่ใช่อย่างนั้นนะ!”สวี่เยว่คว้าแขนสวี่รั่วเฉินไว้ พยายามอธิบาย

        แต่สวี่รั่วเฉินสะบัดแขนออกอย่างแรงส่งผลให้สวี่เยว่เซถลาจนเสียหลัก ศีรษะไปกระแทกเข้ากับมุมโต๊ะอาหารเลือดไหลออกมาทันที

        สวี่ต้าซานกับลูกชายตกใจรีบพุ่งเข้าไปตรวจดูบาดแผลบนหน้าผากของสวี่เยว่

        สวี่ฮุ่ยมองดูด้วยสายตาเย็นชาสวี่เยว่จงใจเอาหัวโขกมุมโต๊ะชัด ๆ แต่สวี่ต้าซานสองพ่อลูกกลับมองไม่ออกเลยสักนิด

        ทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้นกับสวี่เยว่พวกเขาก็จะสติแตกทุกที

        สวี่ฮุ่ยหันหลังกลับทันที

        เริ่มมืดแล้วเธอต้องไปเอาน้ำแกงไก่ที่ลู่เสียนฉี่สั่งไว้ให้ที่ร้านอาหารเหอเซิ่ง

        เมื่อสวี่ฮุ่ยมาถึงร้านอาหารเหอเซิ่งเถ้าแก่เนี้ยก็ยิ้มแล้วบอกว่าน้ำแกงไก่ตุ๋นเสร็จแล้วให้เธอเอากลับไปพร้อมหม้อดินเลย พรุ่งนี้ค่อยเอามาคืน

        สวี่ฮุ่ยเห็นว่าน้ำแกงไก่มีเยอะมากเธอคนเดียวกินไม่หมดแน่ ๆ

        จะแบ่งให้พวกสวี่ต้าซานกินงั้นเหรอ?ไม่มีทาง!

        สวี่ฮุ่ยนึกถึงครอบครัวยากจนครอบครัวหนึ่งในตำบลที่มีปู่หลานสี่คนอาศัยอยู่ด้วยกันเธอตักน้ำแกงไก่ใส่ชามมากินกับข้าวแค่ชามเดียวจากนั้นก็ยกน้ำแกงไก่ที่เหลือไปให้ครอบครัวนั้น

        ยังไม่ทันเข้าบ้านสวี่ฮุ่ยก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้มาแต่ไกล

        สวี่ฮุ่ยรีบเดินเข้าไปในบ้านเห็นคุณตาร่างผอมคล้ายโครงกระดูกนอนอยู่บนเตียง หลับตาปี๋แสดงสีหน้าเจ็บปวดอย่างมาก

        เด็กสามคนที่ตัวเล็กไล่ระดับกันเกาะขอบเตียงร้องไห้ไม่หยุดว่า “คุณปู่ อย่าตายนะ ฮือ ๆ”

        สวี่ฮุ่ยวางน้ำแกงไก่ไว้บนโต๊ะอาหารเดินเข้าไปถาม “คุณปู่เป็นอะไรไป?”

        เด็กคนโตสุดอายุประมาณสิบขวบเป็นเด็กผู้หญิง

        เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมองสวี่ฮุ่ยทั้งน้ำตา“คุณปู่กลับจากทำนาวันนี้ก็ล้มลงไปนอนบนเตียง ไม่ตื่นเลยค่ะ”

        สวี่ฮุ่ยให้เด็กๆ หลบไป เธอจะจับชีพจรให้คุณปู่

        ตำราแพทย์ที่ชายลึกลับคนนั้นทิ้งไว้ให้เธอมีหลากหลายมีทั้งแพทย์แผนจีน แผนปัจจุบัน และการศัลยกรรม

        เพราะงั้นสวี่ฮุ่ยจึงมีความรู้ด้านแพทย์แผนจีนอยู่บ้าง

        เด็กๆ รีบหลบให้ตามคำสั่ง

        สวี่ฮุ่ยนั่งลงบนขอบเตียงกำลังจะจับมือคุณปู่เพื่อตรวจชีพจร ก็เห็นตุ่มขนาดเท่าไข่เป็ดที่ต้นแขนคุณปู่ทำเอาขนลุก

        สวี่ฮุ่ยยื่นมือออกไปจับชีพจรคุณปู่ปลายนิ้วสัมผัสผิวของคุณปู่ เธอก็ตกใจสุดขีด คุณปู่ตัวร้อนจัดอุณหภูมิน่าจะอยู่ที่ประมาณ 39 หรือ 40 องศาเซลเซียส

        ไข้สูงขนาดนี้น่าจะเกิดจากตุ่มขนาดใหญ่บนต้นแขนนั่น

        สวี่ฮุ่ยตรวจดูตุ่มอย่างละเอียดขนาดใหญ่ขนาดนั้นแต่กลับมีแค่อาการบวมแดง ไม่มีวี่แววว่าจะแตก ต้องผ่าตัด

        ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหนกว่าจะแตกเองตามธรรมชาติ 

        ไข้สูงที่เกิดจากตุ่มหนองจะทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนต่างๆ หากร้ายแรงอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้

        สวี่ฮุ่ยถามเด็กๆ ว่าคุณปู่เป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว

        เด็ก ๆมองหน้ากันไปมา ตอบเธอกันจ้าละหวั่นว่าคุณปู่เป็นแบบนี้มาเกือบเดือนแล้ว

        สวี่ฮุ่ยไม่ได้ถามว่าทำไมคุณปู่ไม่ไปหาหมอ

        บ้านยากจนเหลือแค่ผนังจะเอาเงินที่ไหนไปหาหมอ?

        มิหนำซ้ำในสายตาของคนแก่ การมีตุ่มขึ้นไม่ใช่โรคร้ายแรงอะไร เลยยิ่งไม่คิดที่จะไปหาหมอ