เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

--------------เมืองฮวนกวน--------------- ขากลับอ๋องดำ และผู้ติดตามแวะทุกท่าเรือที่มี เป้าหมายหลักคือสำรวจตลาด และซื้อของขวัญของฝากแด่สาวๆที่ต้องอยู่โยงที่บ้าน(อยู่โยง : เฝ้าสถานที่) “ผ้าทอมือผืนละ 300 ตำลึงเท่านั้นขอรับ ”…….“กำไลหยก 6,000 ตำลึงเจ้าค่ะ”……….“ปิ่นปักผมตกทอด ยุคชุนชิว 55,000 ตำลึง !!!” …รู้สึกว่าเงินที่เตรียมมา ชักจะไม่พอเสียแล้วล่ะ !! แต่ปิ่นนี่ถูกใจเขามากมายจริง ..ซึ่งระดับเสี่ยดำรงค์ย่อมไม่เคยต่อรองผู้ใด !! “เถ้าแก่ภายใน 15 วัน ข้าจะให้เด็กรับใช้ส่งเงินมา 60,000 ตำลึงเพื่อปิ่นนี้ ..ท่านจะตกลงหรือไม่ ?” -บุรุษผู้นี้เจรจาอันใด- ..เถ้าแก่เอียว มึนงงเล็กน้อย แต่กระนั้นก็ยังไม่กล้าตอบปฏิเสธไปทันที“ไม่ทราบว่านายท่านคือ ?” เซี่ยงเหลียง-เซี่ยงป๋อ ทั้งซ้ายขวาจึงทำการโฆษณาสรรพคุณในทันที“ท่านผู้นี้คือ 'เฮยอ๋อง' ผู้ยิ่งใหญ่ ..สืบสายจาก ‘พระเจ้าฌ้อปาอ๋อง’ พวกเรากำลังจะกลับราชอาณาจักรเกียดเซก ..เพียงแวะที่นี่เป็นทางผ่านก็เพียงเท่านั้นดอก” -เฮยอ๋อง ลอร์ดดำรงค์ เจ้าเมืองเกียดเซก !!!- ‘เอียวต๋ง’ ย่อมเคยไปค้าขายที่นั่น ที่ซึ่งเป็นสรวงสวรรค์ของเหล่าพ่อค้าแม่ค้า ลูกค้าที่ที่นั่น ล้วนเป็นลูกค้า VIP ทุกคน เพราะกำลังซื้อมหาศาลบานตะไท 'พวกเขาใช้จ่ายประหนึ่งมีเงินอย่างไม่จำกัด'ตอนนี้ที่เกียดเซกขุดคูคลองรอบเมืองในทุกๆฝั่งทุกๆด้าน จึงทำให้ท่าเทียบเรือมีอยู่ทั่วๆไป จึงทำให้พ่อค้าที่ใช้การขนส่งด้วยเรือสินค้า ได้รับความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้นไปอีก ขณะที่ ‘เอียวต๋ง’ จะคุกเข่าลงไป เซี่ยงเหลียง-เซี่ยงป๋อ คล้ายรู้หน้าที่จึงรีบเข้าไปหิ้วร่างของเขาเอาไว้ได้เสียก่อน “เฮยอ๋อง ไม่ถือตัว! ก็ด้วยศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน ตัวท่านไม่มีความผิด และบุญคุณ-ความแค้นต่อกัน ..เหตุใดจึงต้องคุกเข่าลงเช่นนี้ ?” เฮยอ๋องยิ้มอย่างพอใจ จากนั้นขีดเขียนบางอย่างลงบนกระดาษแล้วยื่นให้ ..มันคือตัวเลข 60,000 พร้อมเซ็นชื่อกำกับเอาไว้ ? “หากเถ้าแก่ไปเยือนเกียดเซกก่อน 15 วันดังกล่าว ท่านสามารถนำกระดาษแผ่นนี้ไปขึ้นเป็นเงินได้ทันที ..ที่วังของข้า” กระดาษเพียงใบเดียว แลกกับสิ่งของควรเมืองได้อย่างง่ายดาย ..สิ่งนี้ย่อมเกิดขึ้นได้จากความ ‘เชื่อ’ อันเป็นความเชื่อที่ 'เจ้าหนี้' มีมั่นใจว่า 'ลูกหนี้บางคน' จะมีความสามารถจ่ายเงิน ได้ในระยะเวลาที่ตกลงกันไว้ อ๋องดำรงค์ยังคงเปย์ต่อเท่าที่จำเป็น ..และแม้นมีเพียงกระดาษแผ่นเดียว เหล่าพ่อค้ากลับยินยอมแลกเปลี่ยนด้วยความยินดีกันทั่วหน้า บางคนถึงกับทำกำไรจากส่วนต่าง ??? เมื่อเฮยอ๋องให้ดอกเบี้ยรวมเข้าไปกับกระดาษสัญญาใจนั่น ..มันจึงกลายเป็นธุรกิจเล็กๆจากพ่อค้าหัวใส “ข้าขอซื้อกระดาษใบนั้น 55,000 ตำลึง เทียบเท่ากับราคาทุนของเจ้า”…บวกลบคูณหาร ต้องได้กำไรแน่ๆ 5,000 ตำลึง !! “ข้าให้ 56,000 … 57,000”….…..หนุ่มน้อยขงเบ้ง สังเกตปรากฏการณ์นี้ ชนิดติดขอบสนาม !!!การใช้-จ่าย ของชาวบ้านส่วนหนึ่ง ย่อมมีปัญหาเนื่องจากจำนวนเงินที่หมุนเวียนในระบบน้อยเกินกว่าความต้องการ และความจำเป็นที่มีนั่นก็ด้วยในสมัยนั้นการถลุงแร่ และการหลอมโลหะเพื่อนำมาใช้ทำเงินตรา กลับมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าราคาของเงินที่ส่งเข้าไปในระบบด้วยซ้ำ ?? รัฐจึงขาดทุนตั้งแต่ต้นทางการผลิต ‘เงิน’ อันเป็นสิ่งใช้แลกเปลี่ยนสินค้าและการบริการต่างๆที่เกิดขึ้นในสมัยนี้ “เพียงแค่พี่เขย 'เขียน' มูลค่าของมันลงไปในกระดาษ ก็ใช้แลกเปลี่ยนกันได้แล้ว ?” ชายจากยุคสมัยแห่งทุนนิยมย่อมเข้าใจกลไกเหล่านี้มากๆ ..แม้เรียนเศรษฐศาสตร์มาแค่หน่วยกิจฯเดียวก็ตาม “ท่านขงเบ้งจงดูให้ดี ..กระดาษเหล่านี้จะเป็นอนาคตอันรุ่งเรืองของ ‘อาณาจักรเกียดเซก’ ในวันข้างหน้า..เร็วๆนี้อย่างแน่นอน”..ท่านขงเบ้งอันใด ? วิศวกร(ตกงาน) อย่างดำรงค์ คงไม่สามารถอธิบายหลักเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ออกมาได้ดีนัก แต่เมื่อสิ่งทั้งปวงปรากฏชัดออกมา ..ด้วยสติปัญญาของ ‘จูกัดเหลียง’ ย่อมเข้าใจมันได้เองเมื่อวันนั้นมาถึง.. แต่ในขณะนั้นแววตาของดำรงค์ก็เปลี่ยนไปเป็นสว่างจ้า ประหนึ่งทองแท้อันแวววาว ..ย่อมเป็นแสงสีทองจาก [ค้อนสายฟ้า]ดังนั้นบริเวณระยะใกล้ๆนี้ ย่อมมีหินอุกกาบาต..อันเป็นหินที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้า เพื่อใช้ในการอัปเกรดอุปกรณ์วิเศษของเขาอย่างแน่นอน เฮยอ๋องเปลี่ยนเป็นร้อนรุ่มขึ้นมาทันที …แต่ก่อนที่จะถูกผีพนันเข้าสิงอีกครั้ง ..ในเวลานี้เขาสมควรจะใจเย็นลงให้มากที่สุด !!!….พุท…โธ …พุท ..โธ…ทั้งควบคุมสติไปด้วย ทั้งเดินไปตามทิศทางที่ [ค้อนสายฟ้า] ที่เรืองแสงสว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้นทุกขณะ….………….ดำรงค์มาหยุดยืนอยู่หน้าจวนเจ้าเมืองฮวนกวน หากเขาจะลักลอบเข้าไป หรือตีชิงเข้าไปโต้งๆ ด้วยฝีมือระดับนี้ย่อมได้รับความสำเร็จในทุกวิธีที่ต้องการแต่ศักดิ์ฐานะของเขาในบัดนี้ ย่อมไม่อาจที่จะกระทำตามอำเภอใจได้อีก ..หากเป้าหมายใหญ่โตขึ้น จนถึงขั้นรวมแผ่นดิน ‘เฮยอ๋อง’ ทายาท ‘ฌ้อปาอ๋อง’ ย่อมต้องรักษาน้ำใจของปวงชน เพื่อให้ประชาชน ‘ยอมรับ’ ผู้นำคนนี้ได้..อย่างแท้จริง ! แต่ขณะที่เฮยอ๋องกำลังยืนคิดพิจารณาอยู่นั้น ..จู่ๆประตูจวนเจ้าเมืองก็เปิดขึ้น !!! ‘ม่อหลาย’ อดีตเจ้าเมืองฮองหลงในวันนั้น มาสู่เจ้าเมืองฮวนกวนผู้ร่ำรวยมหาศาลในวันนี้แม้ที่เมืองแห่งนี้ห่างไกลจากราชธานีพอสมควร แต่เศรษฐกิจกลับได้รับผลประโยชน์โดยตรงจากการค้าขายทางเรือกับเมืองเกียดเซกอย่างอิ่มหมีพีมันหลังจากได้ข่าวว่า ‘เฮยอ๋อง’ ปรากฎตัว ‘เขา’ จึงรีบจัดแจงแต่งตัวเต็มยศจากนั้นขึ้นเกี้ยวออกจากจวน ..จนมาเจอเป้าหมายที่ตรงหน้าอย่างไม่คาดคิดบัดนี้ ‘เขา’ จึงรีบลงจากเกี้ยวเพื่อมาคุกเข่าต่อ ‘เฮยอ๋อง’ ผู้มีอนาคตยาวไกล ..โดยที่ผู้รับมิได้สมัครใจหรือพอใจเลยแม้เพียงน้อย..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 187 ท่านอ๋องสายเปย์

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 187 ท่านอ๋องสายเปย์

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้