เช้าวันรุ่งขึ้นแสงแดดอ่อนๆสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในห้องนอนอันกว้างขวางซากิลืมตาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของเครอสร่างกายที่เคยสั่นสะท้านด้วยแรงแค้นเมื่อคืนวาน บัดนี้กลับรู้สึกสงบอย่างประหลาดเขาได้ระบายความอัดอั้นออกไปจนหมดสิ้น และเครอสก็อยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลา
เครอสที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วจ้องมองใบหน้าของซากิอย่างอ่อนโยน ดวงตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยอำนาจและความเ็ายามนี้กลับฉายแววความรักอย่างเปิดเผยเขาค่อยๆยกมือขึ้นลูบเรือนผมนุ่มของซากิเบาๆราวกับจะปลอบประโลม
ซากิรู้สึกถึงััอบอุ่นนั้นเขากระชับอ้อมแขนที่กอดเครอสให้แน่นขึ้น พลางซบใบหน้าเข้ากับอกแกร่งสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัย
“ดีขึ้นแล้วใช่ไหม”เครอสเอ่ยถามเสียงแ่ พลางจูบลงบนขมับของซากิเบาๆ
ซากิพยักหน้ารับอย่างช้าๆ
“อืม”เขาตอบรับ รู้สึกอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
เครอสคลายอ้อมกอดออกเล็กน้อยแต่ยังคงรั้งร่างของซากิให้แนบชิด เขาพลิกตัวให้นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาซากิดวงตาประสานกันอย่างลึกซึ้ง
“ฉันรู้ว่านายแบกรับอะไรไว้มากมายซากิ”เครอสเอ่ยต่อ น้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ความแค้นที่อัดแน่นมานานมันเป็สิ่งที่นายต้องเผชิญหน้า”
ซากิมองเข้าไปในดวงตาของเครอสเขารู้สึกว่าเครอสเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเผชิญมาความอ่อนโยนที่เครอสแสดงออกมาในตอนนี้เป็เหมือนแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในรอยร้าวลึกในใจของซากิ
“ฉันจะช่วยนาย”เครอสกล่าวอย่างหนักแน่น พลางยกมือขึ้นลูบแก้มของซากิเบาๆ
“ตามหาตัวการที่เหลือไม่ว่าจะต้องเจออะไร ฉันจะอยู่เคียงข้างนายเสมอ”
คำพูดของเครอสไม่ใช่แค่คำปลอบโยนแต่มันคือคำมั่นสัญญาที่หนักแน่น ซากิรู้ดีว่าเครอสไม่เคยพูดอะไรเล่นๆเขามองเห็นความมุ่งมั่นและความรักที่เครอสมีให้ผ่านแววตาคู่นั้น หัวใจที่เคยแข็งกระด้างค่อยๆอ่อนลงทีละน้อย
ซากิเลื่อนมือขึ้นโอบรอบคอของเครอสดึงร่างหนาเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของทั้งคู่ประทับลงหากันอย่างอ่อนโยนเป็จูบที่เต็มไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความผูกพันที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดใดๆเครอสตอบรับจูบนั้นอย่างอ่อนโยนเช่นกัน บรรจงจูบซับความเ็ปที่ซากิเคยแบกรับมา
หลังจากจูบนั้นผละออกเครอสดึงซากิเข้ามากอดแน่นอีกครั้ง ซากิซบใบหน้ากับไหล่ของเครอสปล่อยให้ความอบอุ่นของอีกฝ่ายห้อมล้อมความรู้สึกปลอดภัยที่ได้อยู่กับเครอสทำให้ซากิรู้สึกเหมือนได้พบที่พักพิงที่แท้จริง
“ขอบคุณนะ...เครอส”ซากิเอ่ยเสียงแ่
เครอสกระชับกอดซากิให้แน่นขึ้นเขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังก้าวไปอีกขั้นหนึ่งแล้วเป็ขั้นที่ความรักและความเข้าใจเข้ามาเติมเต็มรอยร้าวในหัวใจของซากิอย่างแท้จริงและเขาสาบานว่าจะไม่มีวันปล่อยมือจากซากิ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
.
[ฮารุ]
เช้าวันจันทร์มาถึงอย่างรวดเร็วฮารุตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นเป็พิเศษ แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องเขาเหลือบมองไปยังร่างที่นอนอยู่ข้างๆ ไนล์ยังคงหลับใหลอยู่ใบหน้าของไนล์ที่ดูอ่อนเยาว์และไร้เดียงสายามหลับทำให้ฮารุอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อย
ฮารุลุกขึ้นไปทำธุระส่วนตัวก่อนจะเดินออกมานั่งบนโซฟาตัวเดิมบนโต๊ะกระจกเบื้องหน้ามีคาราเมลมัคคิอาโต้เย็นกับแซนด์วิชวางอยู่เหมือนเช่นเคยฮารุหยิบมันขึ้นมากิน ในใจก็อดนึกถึงไนล์ที่ยังคงหลับอยู่ไม่ได้นี่เป็ครั้งแรกที่เขารู้สึกดีเป็พิเศษกับการที่มีใครอีกคนอยู่ร่วมชายคา
ขณะที่ฮารุกำลังเคลิบเคลิ้มกับความคิดของตัวเองเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากห้องนอนก็ทำให้เขาหันไปมองไนล์เดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางที่ดูสดใสเป็พิเศษดวงตาของเขาเป็ประกายระยิบระยับเมื่อเห็นฮารุ
“อรุณสวัสดิ์ฮารุ”ไนล์ทักทายเสียงดังอย่างร่าเริง
“ฉันหลับสบายจริงๆเลยนะ”
ฮารุยิ้ม“อรุณสวัสดิ์” เขาตอบสั้นๆ
“อยากกินอะไรไหมเดี๋ยวฉันสั่งให้”
“ไม่เป็ไรเดี๋ยวไปหาอะไรกินข้างนอกกันดีกว่า” ไนล์กล่าวอย่างกระตือรือร้น
“ฉันมีร้านเด็ดๆที่อยากให้นายลองเยอะเลยนะ”
ฮารุพยักหน้าเล็กน้อย“โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อน”
ทันทีที่ฮารุลุกจากโซฟาและเดินเข้าห้องน้ำไปใบหน้าของไนล์ที่เมื่อครู่ยังสดใสก็แปรเปลี่ยนเป็เรียบเฉยสายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วห้องนั่งเล่นอย่างช้าๆ ราวกับกำลังประเมินสถานการณ์มือหนาค่อยๆเลื่อนไปหยิบรีโมตโทรทัศน์ขึ้นมากดเปิดช่องข่าว
บนหน้าจอโทรทัศน์ปรากฏภาพของประธานาธิบดีกำลังแถลงข่าวด้วยสีหน้าปิติยินดีถึงความสำเร็จครั้งใหญ่ของหน่วยงานลับในการกวาดล้างแก๊งค้ามนุษย์รายใหญ่ไนล์จ้องมองภาพนั้นด้วยแววตาเ็า แต่มุมปากกลับปรากฏรอยยิ้มแสยะอย่างน่าขนลุก
“ฮ่าฮ่าสำเร็จงั้นเหรอ” ไนล์พึมพำกับตัวเองเสียงเบาสายตาของเขาไม่ได้อยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์อีกต่อไป แต่กลับกวาดมองไปที่มุมหนึ่งของห้องที่ซ่อนกล้องตัวเล็กจิ๋วไว้ได้อย่างแเีรอยยิ้มนั้นค่อยๆขยายกว้างขึ้นราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกำลังดำเนินไปตามแผนการของเขา
เมื่อฮารุเดินออกมาจากห้องน้ำไนล์ก็กลับมาอยู่ในโหมดร่าเริงตามปกติเขากดปิดโทรทัศน์ทันทีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เสร็จแล้วเหรอฮารุ”ไนล์ถามเสียงสดใส “ไปกันเลยไหม”
ฮารุพยักหน้าเล็กน้อยเขาเดินตามไนล์ออกไปจากบ้าน โดยไม่รู้เลยว่าเงามืดบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ตัวเขาและพี่ชายอย่างช้าๆและแผนการอันซับซ้อนกำลังถูกขับเคลื่อนไปโดยบุคคลที่อยู่ใกล้ตัวเขานั่นเอง
.
“นี่ฮารุวันนี้คาบภาษาอังกฤษมีสอบย่อยนิ!”ไนล์เอ่ยขึ้นพลางทำท่าใเล็กน้อย “นายอ่านมาหรือยังอ่ะ”
ฮารุยิ้มบางๆ“อ่านมาแล้วสิ” เขาตอบอย่างมั่นใจ
ตลอดทั้งวันที่โรงเรียนไนล์ยังคงคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆฮารุเสมอ ไม่ว่าจะในห้องเรียน พักกลางวันหรือแม้แต่ตอนเดินกลับบ้าน ่พักกลางวันไนล์จะคอยถามฮารุเสมอว่าอยากกินอะไร แล้วก็จะวิ่งไปซื้อมาให้บางครั้งก็ป้อนขนมให้ ฮารุเองก็ไม่ได้ปฏิเสธเขารู้สึกอบอุ่นกับความเอาใจใส่ของไนล์และยอมให้ไนล์ทำอะไรตามใจอยู่เสมอ
“กินเยอะๆจะได้โตไวๆ” ไนล์พูดพลางยื่นขนมปังหน้าหมูทอดให้ฮารุ
“ฉันก็โตแล้วน่า”ฮารุบ่นอุบ แต่ก็รับขนมปังเข้าปากไป
หลังเลิกเรียนไนล์มักจะอาสาเดินไปส่งฮารุที่บ้านเสมอ แต่ไม่ใช่แค่หน้าบ้านเขามักจะแอบเดินเข้าไปในรั้วบ้านด้วย เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับฮารุนานขึ้นอีกนิด
“วันนี้เหนื่อยไหมฮารุ”ไนล์ถามขณะเดินเข้ามาในบ้านด้วยกัน
“นิดหน่อย”ฮารุตอบ
“ให้ฉันช่วยนายทำการบ้านไหม”ไนล์เสนออย่างกระตือรือร้น
ฮารุพยักหน้า“ก็ได้”
ทั้งคู่ใช้เวลา่เย็นทำการบ้านด้วยกันในห้องนั่งเล่นไนล์มักจะแกล้งฮารุอยู่ตลอดเวลา เช่นแกล้งหยิบยางลบไปซ่อนหรือเขียนเล่นบนสมุดของฮารุ ทำให้มีเสียงหัวเราะดังขึ้นเป็ระยะๆไนล์แอบลอบมองใบหน้าของฮารุอยู่บ่อยครั้งแววตาของเขายามที่มองฮารุเต็มไปด้วยความเอ็นดูและความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าเพื่อน
“นี่ฮารุนายคิดอะไรอยู่หรอ” ไนล์ถามเมื่อเห็นฮารุนั่งเหม่อ
ฮารุส่ายหน้า“เปล่า”
“โกหก”ไนล์พูดพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ฮารุหน้าแดงซ่านพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ไนล์กลับไม่ยอม เขาจับปลายคางของฮารุให้กลับมาสบตา
“ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่”ไนล์กระซิบเสียงเบา ดวงตาเป็ประกายระยิบระยับ รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากก่อนที่เขาจะค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ฮารุหลับตาลงช้าๆริมฝีปากของทั้งคู่ประทับลงอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยนเป็จูบที่ยาวนานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
หลังจากจูบนั้นผละออกไนล์มองเข้าไปในดวงตาของฮารุอย่างลึกซึ้ง
“ฉันชอบฮารุนะ”เขาเอ่ยเสียงแ่ แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ ฮารุหน้าแดงก่ำหัวใจเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เขาไม่รู้จะตอบอะไร ได้แต่พยักหน้ารับช้าๆ
ไนล์ยิ้มกว้างเขาดึงฮารุเข้ามากอดแน่น
“นายเองก็รู้สึกเหมือนกันสินะ”ไนล์กระซิบอีกครั้ง
ฮารุซบใบหน้าลงกับไหล่ของไนล์ปล่อยให้ความรู้สึกอบอุ่นและความสุขเข้าท่วมท้นหัวใจความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนฮารุเองก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวแต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านมันเลยแม้แต่น้อย
1K
