"อ้าย! อย่าเข้ามา" ผู้หญิงใบหน้าน่ารักสะสวยะโเรียกเพื่อให้คนอื่นมาช่วย แต่นางก็รู้ว่าคงไม่มีใครมาช่วยหรอกเพราะที่นี่คือป่าไผ่แดงแหล่งกบดาลของโจรป่าหมีตะปบ
"ได้โปรดอย่าทำอะไรย่าของข้า โปรดปล่อยย่าของชั้นไปแล้วจะทำอะไรกับข้าก็ได้ "นางรู้ชาตากรรมดีว่าถ้าอยากให้ย่าตัวเองรอดต้องปล่อยกายให้ฝูงโจรข่มขืนตัวเองเป็แน่เพราะนางมีร่างกายที่เรียกได้ว่าเซ็กซี่เลย พร้อมใบหน้าที่สวยราวกับองค์หญิงแห่งเมืองหลวง
"ได้สิสาวน้อย พวกเราจะปล่อยย่าของน้องไปแต่น้องต้องมาเป็ของพวกพี่นะจ้ะ หึหึหึ" หัวหน้ากลุ่มโจรป่ากล่าวขึ้น แต่ภายในใจมันจะต้องไม่ทำตามที่บอกไว้แน่เมื่อได้ตัวเธอแล้วมันต้องฆ่าย่าของเธอแล้วทิ้งเธอนอนให้พวกมอสเตอร์กิน
กลุ่มโจรป่าหมีตะปบมีชื่อเสียงด้านความหื่นกระหาย ข่มขืนแล้วฆ่าทิ้งซึ่งพวกมันจะต้องฆ่าสาวน้อยนี้ทิ้งแน่นอน
"กริ๊ก" เสียงนาฬิกาดังขึ้นทั่วท้องฟ้าเปลี่ยนให้ทุกสิ่งราวกับเป็สีเทา
ภายในราชวงศ์ที่สวง์
"ท่านเทพสูงสุดโปรดไต่ตรองให้ดีก่อนเถอะพะย่ะคะ ถ้าท่านทำลายโลกนี้จะเกิดปัญหาต่อตัวท่านเป็แน่" ข้ารับใช้กล่าวขึ้น
ถูกแล้วถ้าเขา้าทำลายโลกนี้ทิ้งก็จะไปมีปัญหากับเทพองค์อื่นจึงอาจทำให้เกิดาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เทพแน่
"จะไปมีปัญหาได้อย่างไรล่ะ ถ้าฝ่ายนั้นมีปัญหาก็ทำลายทิ้งซะสิเ้าลองมองดูโลกที่เป็อยู่ตอนนี้มันแย่ มันน่ารังเกียด นี่มันไม่สมควรเรียกว่าโลกด้วยซ้ำคนชั่วมีจำนวนมากกว่าคนดี ยังไงข้าก็จะสร้างโลกใหม่ให้ได้ถ้าใครขัดขืน ตาย!" เทพที่ท่านนี้มีชื่อว่า ซาร์ค เทพลำดับสูงสุดเขาอยู่บนโลกนี้มานานมากมีพลังเวทย์ สกิล อาวุธ ที่สูงยิ่งกว่าใคร
"ถ้าเ้า้าทำอย่างนั้น จงหายไปซะเถอะ!" ข้ารับใช้คนเดิมกล่าวขึ้นแต่พอพูดจบก็พลันกลายร่างเป็เทพซุส ปลดปล่อยพลังเวทย์สายฟ้าจำนวนมากหมาย้าที่จะทำลายเทพซาร์ค
"นี่เ้า บังอาจเป็แค่เทพที่ต่ำกว่าข้าแท้ๆแต่กลับเหิมเกริมยิ่งนัก ได้ข้าจะฆ่าเ้าและทำลายโลกนี้ทิ้ง! จงออกมาอาวุธแห่งข้า ซิกฟัส" พูดจบพลันอากาศบิดเบี้ยวปรากฏดาบที่มีตรงแกนกลางคล้ายกับลูกแก้วเวทย์ที่เก็บรวบรวมเวทย์ทุกธาตุเอาไว้
"ตาย!" ซาร์คเหวี่ยงดาบเป็แนวขวางฟาดเข้าใส่ร่างของเทพซุส "เอื้อก" เทพซุสพ่นเืออกทางปากจำนวนมากพร้อมนอนแน่นิ่งในร่างไร้วิญญาน
"แก ตายซะเถอะ!" "ตู้ม" ปรากฏร่างของเทพทุกองค์ พร้อมตำหนักเทพทลายลง "พวกเราเตรียมตัวทำศึกเราจะไม่ปล่อยให้เทพซาร์คมีชีวิตรอด" หนึ่งในเทพองค์หนึ่งกล่าวขึ้น
"ถ้าขัดขวางข้าได้ก็ลองดู จงออกมาสัตว์พันธสัญญาของข้า เต่าดำ เสือขาว หงส์แดง ัเขียว จงมาร่วมสู้รบพร้อมกับข้าซะเถอะ" การต่อสู้ของเทพทุกองค์กับเทพซาร์คก็ดำเนินไปถึง 7 วัน 7 คืน ไม่ได้มีเวลาให้พักเลยจนบัดนี้เหลือเทพซาร์คและเทพองค์เดิมที่เป็คนทำลายตำหนัก เทพองค์นั้นคือ โลกิ
"แฮ่ก แฮ่ก เหลือข้ากับเ้าแล้วสินะโลกิ จงรับพลังที่ข้าสามารถใช้ได้แค่ครั้งเดียว ถ้าครั้งนี้ข้าพลาดเป็จุดจบของข้า แต่ถ้าข้าทำได้ข้าจะสร้างโลกใหม่ที่ดีกว่าเดิมเอง" ซาร์คพูดจบก็ชาร์จพลังไปที่ตัวดาบพุ่งทะยานไปที่เทพแห่งโลกิ
"นี่ก็เป็พลังสุดท้ายของข้าจงรับไปซะธนูแห่งความมืด" เทพโลกิก็ใช้พลังสุดท้ายที่มีเข้าปะทะกับเทพซาร์ค "ชิ้ง ฟึบ" ร่างของเทพโลกิดิ่งลงสู่พื้น
ซาร์คยืนบนอากาศหายใจอย่างรวดเร็ว เขาจับไปที่ลูกแก้วเวทย์ที่อยู่ตรงแกนกลาง "ลูกแก้วแห่งธาตุเอ๋ยจงมอบพลังให้ข้าทำลายโลกนี้และสร้างโลกใหม่ด้วยเถิด"
"ย้าก" "ตู้ม" "ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จหวังว่าโลกใบใหม่นี้จะดีกว่าเก่า" โลกใบเก่าถูกทำลายแทนที่ด้วยโลกใบใหม่พลังของซาร์คในตอนนี้แทบจะเหลือศูนย์ร่างกายซาร์คเริ่มจางคล้ายจะหายไป "ไหนดูสิว่าโลกนี้จะเป็แบบไหน พลังในตอนนี้ถูกทำลายไปมากที่สามารถนำไปเกิดใหม่กับข้าได้เห็นทีคงจะมีพลังแห่งธาตุซะแล้ว"
ซาร์คพูดจบร่างกายพลันสลายหายไปเหลือแต่ดวงวิญญานสีรุ้ง "ไปละนะ" ซาร์คพุ่งไปบนท้องฟ้าพร้องกับเปล่งแสงสีรุ้งเป็จำนวนมากก่อนที่สติของซาร์คจะหายไป