“พี่ถังท่านว่าข้าทำได้ดีหรือไม่?”
“ข้าด้วยเ้าค่ะ”
“เออน่าๆพวกเ้าช่างเล่นได้สมบทบาทราวกับเกิดและเติบโตในโรงงิ้วเลยเทียวเื่รางวัลข้าเต็มที่อยู่แล้วขอเพียงให้นางหลุดแสดงโทสะออกมาก็พอ”
เหยียนถังหัวเราะหึๆ ยิ้มให้กับจิ่งเฉิงและจิ่งช่านที่เคยเป็เพื่อนบ้านในวัยเด็กก่อนที่ท่านลุงของเขาจะมาซื้อจวนแห่งใหม่เคยมีเรือนอยู่ติดกับสองพี่น้องสกุลจิ่งมาก่อนพวกเขาจึงคุ้นเคยกันเป็อย่างดี
“ไอหยา! เห็นทีท่านจะร้ายกาจเกินไปแล้ว” จิ่งช่านหัวเราะน้อยๆ เมื่อ นึกถึงใบหน้าอึมครึมของหลูฉิงซวง“แค่นั้นข้าก็ว่าพี่รองโมโหข้ากับท่านจะแย่ แล้วนะ”
“เมื่อวานนางเห็นข้าเดินไปแถวสวนถึงกับสะบัดหน้าหนีเข้าห้องเ้าก็คิดดูแล้วกันว่าจะธาตุไฟเข้าแทรกขนาดไหน?”
“พี่ถัง ท่านทำน้องรองเสียอารมณ์เช่นนี้หากนางไม่ยอมคุยกับท่านอีกจะมิแย่เอาหรือ?”
เหยียนยิ้มร่า “เ้าเข้าใจนางผิดแล้ว! หลูฉิงซวงเป็คนอยู่ในกรอบและกฎเกณฑ์มาโดยตลอดเอะอะนางก็มีแต่บอกว่าต้องเชื่อฟังพ่อแม่ ครั้งก่อนข้าคุยกับนางนางก็ไม่ยอมพูดตรงๆ กับข้า แต่ข้าก็พอจะดูนางว่านางมีใจให้ข้าอยู่บ้าง ครั้งนี้ข้าจึงต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมหากว่านางมีโทสะกับเ้าก็แสดงว่านางมีใจให้ข้า”
จิ่งเฉิงหัวเราะออกมาเสียงดัง“ข้าเห็นน้องรองเป็คนนิ่งๆ กริยามารยาทสุภาพไว้ตัวมาตลอด ครั้งนี้ดูเหมือนนางจะอยากเหวี่ยงเ้าอยู่ไม่น้อยนะ ช่านเอ๋อร์”
เหยียนถังยิ้มน้อยๆ นึกถึงเมื่อสองวันก่อนเขาสู้อุตส่าห์มาขอร้องให้ใต้เท้าจิ่งช่วยเล่นงิ้วช่วยเขาสักฉากหนึ่งเพื่อเป็การพิสูจน์ใจของหลูฉิงซวง ใต้เท้าจิ่งเห็นว่าชายหนุ่มมีใจรักใคร่ในตัวบุตรสาวของใต้เท้าหลูที่เป็อดีตเพื่อนร่วมงานคนสนิทจึงยินดีให้ความช่วยเหลือ
“เหตุใดเ้าไม่บอกนางไปตามตรงว่าศักดิ์ฐานะของเ้าก็มิได้ด้อยไปกว่านางเล่า?”
“ใต้เท้าหลูนางได้เข้าใจผิดข้ามาแล้วก็ปล่อยให้นางเข้าใจเช่นนั้นไปเถิดตอนนี้ข้าเพียงอยากรู้ว่านางมีใจให้ข้าบ้างหรือไม่? หากว่านางชอบข้าด้วยใจจริงข้าก็พร้อมจะให้ท่านลุงท่านป้าไปทาบทามสู่ขอนางขอรับ”
“หากเ้าชอบนางแล้วส่งคนไปสู่ขอจะเป็กระไรได้?ในเมื่อผู้ใหญ่ตกลงกันแล้วอย่างไรนางก็ต้องแต่งกับเ้า”
“ทีแรกข้าก็คิดเช่นนั้นแต่ข้าชอบนางมากเหลือเกินจึงไม่อาจจะทนได้หากว่าในใจนางมีผู้อื่นแต่จำใจต้องแต่งงานกับข้า”
ใต้เท้าจิ่งได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้ามองดูชายหนุ่มด้วยความเอ็นดู เหยียนถังผู้นี้เขาเห็นมาั้แ่ยังเด็กทั้งเป็คนเก่งและเฉลียวฉลาดหลังจากใต้เท้าเหยียนตำแหน่งเลื่อนสูงขึ้นจึงได้ไปซื้อจวนใหม่ใหญ่ขึ้น ทำให้พวกเขามิได้ไปมาหาสู่บ่อยเช่นแต่ก่อนทว่าใต้เท้าจิ่งเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากใต้เท้าเหยียนท่านลุงของเหยียนถังมาไม่น้อยหากส่งเสริมให้เหยียนถังได้แต่งงานกับหลูฉิงซวงก็นับว่าเป็การส่งเสริมให้สองตระกูลที่เขาสนิทสนมได้มาเป็ทองแผ่นเดียวกัน
“เอาเถิดเื่ก็มิได้ใหญ่โตอันใด ข้ายินดีช่วย”
สายลับหนุ่มจึงแอบกลับไปยังจวนสกุลเหยียนเพื่อบอกกล่าวกับท่านลุงท่านป้าให้ตัดสินใจเร็วขึ้นก่อนที่ใต้เท้าหลูจะเห็นดีเห็นงามไปกับหมอเวิงอัน
“ข้าให้คนเตรียมบัญชีสินสอดเรียบร้อยแล้วแต่ได้ยินว่าใต้เท้าหลูหวงบุตรสาวยิ่งนัก เขาจะยินดียกนางให้เ้าหรือ?”
“เพราะเป็เช่นนี้ข้าจึงได้หวังให้ท่านลุงกับท่านป้าช่วยอย่างไรเล่าขอรับ?”
“เอาเถอะๆเห็นเ้ามุ่งมั่นเอาแต่ทำงานสายลับกับขายซาลาเปาไม่คิดเลยว่าจู่ๆจะเกิดอยากแต่งงานจนร้อนเนื้อร้อนตัวเช่นนี้ ฮ่าๆ” ใต้เท้าเหยียนยิ้มกว้างหลานชายตัวน้อยที่เขารับจากน้องชายมาเลี้ยงแต่เยาว์วัยบัดนี้เติบโตขึ้นเป็ชายหนุ่มรูปงามทั้งยังเฉลียวฉลาด
“อันที่จริงใต้เท้าหลูก็เป็ผู้บังคับบัญชาของเ้าเหตุใดเ้าจึงไม่เปิดใจพูดกับเขาไปตรงๆ เลยเล่า?”
“ใต้เท้าหลูมิได้รู้จักข้าเป็การส่วนตัวนะขอรับแม้ว่าข้าจะเป็มือปราบสายลับก็จริงแต่ข้าทำงานตามคำสั่งใต้เท้าหลูผ่านหัวหน้ามือปราบโหยว ใต้เท้าหลูไม่เคยเห็นหน้าข้ามาก่อนหากรู้ว่าข้าเป็ผู้ใต้บังคับบัญชาใต้เท้าหลูคงไม่ยินยอมให้ข้าเข้าไปเป็พ่อครัวในจวนเป็แน่ ข้าอุตส่าห์ขัดขวางคุณชายไปได้สามตระกูลแล้วไม่คาดคิดเลยว่าจะมีหมอเวิงอันโผล่มาเสียได้”
ใต้เท้าเหยียนหัวเราะหึๆ“แล้วเ้าได้พูดคุยกับคุณหนูรองบ้างหรือยัง?”
เหยียนถังสีหน้าเครียดเมื่อท่านลุงถามถึงหลูฉิงซวง“ข้าพยายามใกล้ชิดกับนางอยู่ขอรับ! อยากให้นางตอบรับข้าจากใจจริง ระหว่างที่รอทำความเข้าใจกับนางอยู่นี่ข้าเกรงว่าผู้อื่นจะชิงสู่ขอตัดหน้าไปเสียก่อนจึงต้องรบกวนท่านลุงกับท่านป้าช่วยออกหน้าขอรับ!”
ใต้เท้าหลูรู้สึกประหลาดใจที่ใต้เท้าเหยียนซึ่งเป็ขุนนางระดับสูงของ กรมโยธาธิการเดินทางมาขอพบถึงบ้านเขามิได้รู้จักมักคุ้นกับใต้เท้าเหยียนมาก่อน จู่ๆ ขุนนางมีตำแหน่งสูงกว่าเดินทางมาเยือนถึงจวนหลูเหวินไถก็อดประหลาดใจมิได้
“ข้าขออภัยที่มิได้ให้คนมาบอกกล่าวล่วงหน้าข้ารู้มาจากมือปราบผู้หนึ่งว่าวันนี้ท่านอยู่ที่จวนจึงได้ถือวิสาสะมาเยี่ยม”
“มิได้ๆข้าต่างหากที่รู้สึกเกรงใจท่านยิ่งนัก ไม่ทราบว่าใต้เท้าเหยียนมี สิ่งใดจะให้ข้ารับใช้หรือขอรับ?”
“อืม...จะว่าไปเื่นี้ทั้งนับเป็เื่ใหญ่และเื่สำคัญมากทีเดียวทั้งจวนของข้ายามนี้กำลังตกอยู่ในความลำบากจนต้องถ่อสังขารมาขอร้องท่านถึงที่นี่ล่ะ”
************************
391
![ผีเสื้อขยับปีก[20+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1785235954_68735036.webp)
